Skip to main content

Posts

Showing posts from October, 2010

Ang Lumang Shorts at T-shirt (Part 1)

By: Romano MagnoAko si Kaloy. Graduating na ako sa college noon ng biglang nagbago ang takbo ng aking buhay. Medyo kilala ako sa aming school dahil sa pagsalisali ko sa mga ibat-ibang activities katulad ng glee club at drama club. Lalo pang lumantad ang kasikatan ko dahil sa aking angking talento sa pagkanta.Marami akong mga kaibigan, ma-lalake man o babae; palaging may gimik, palaging naiimbitahan sa mga party dahil alam nila na magaling akong kumanta.Kumakanta din ako sa mga kasalan, kung minsan tatlong kasalan sa isang araw ng sabado kaya may almusal na ako, may pananghalian na at may hapunan pa at ang pinaka-importante sa lahat - binabayaran pa ako.Hindi alam ng inay ko na isa akong academic scholar dahil nilihim ko ito sa kanya. Sinubukan ko lang naman na mag-apply noong 1st year pa lang at ng pumasa, ginaya ko ang akda ng inay ko at hayon, inenjoy ko ang full scholarship, mula 1st year hanggang sa natapos ko ang kursong Business Management sa isang tanyag na paaralan sa aming ba…

Puting Parihaba

By: Ramxxy, Arranged by MenverFirst year high school ako noong mga panahong iyon. Bakasyon dahil sa nalalapit na undas. Dahil wala kaming maisip na mapupuntahan ng mga kaibigan ko sa lugar namin, napagkasunduan naming pumunta ng sementeryo kinabukasan para maglinis at pinturahan na rin ang mga nitso ng kamag-anakan.Two days before November. 1, alas dos ng hapon ang napagkayariang oras. Napag-usapan din na pagkatapos sa sementeryo ay didiretso kami sa bayan para maglibot at mamili ng magugustuhan.Kinabukasan, pagkatapos mananghalian ay natulog muna ako. Tutal may isa at kalahating oras pa ako para makapagpahinga. Pero napahaba ang tulog ko. Pagkagising ko, 2:30 na. Dali-dali akong pumunta ng basketball court, nagbakasakaling di pa nakakaalis ang mga kaibigan ko. Pero sa malas, wala na sila. naiwan ako.Dahil karamihan sa mga kaibigan ko ay napasama sa pagpunta dun, nagpasya akong sumunod. Pero Paano? Anlayo nun, tapos sa luwang at dami ng mga nitsong nagkapatong-patong dun, tiyak mahihi…

Ang Basketbolistang si Joey

By: Erwin Palada, a.k.a. Mario EstradaAko nga pala si Mike, 25 anyos at nagtatrabaho sa isang call center dito sa makati.Ang ikukuwento ko sa inyo ay totoong nangyari. Ito ay isang karanasan na hindi ko malilimutan. Nangyari ito sampung taon na ang nakaraan ngunit malinaw pa rin sa aking isipan. Sana magustuhan nyo ang kwento ko.Limang taong gulang lamang ako ng makaramdam ako na kakaiiba ako sa mga kalaro ko. Lumaki akong mahinhin. At dahil dito, naging tuksuhin ako ng mga kalaro ko. Tinutukso nila ako na bakla daw ako.Bakla nga siguro ako dahil tuwing matutulog ako katabi ang daddy ko, nakakaramdam ako ng ibang kaligayahan. Nakabrief lang kasi matulog ang daddy ko. Dalawa lang kami sa kama na tinutulugan namin. Nagtatrabaho pang gabi ang aking nanay. Kapag tulog na aking daddy, malaya kong nahahawakan ang bukol ng aking ama. Nilalaro ko ito ng aking mga hita at minsan ng aking mga palad. Hindi ko alam kung alam ito ng aking ama. Bata pa lang ako nakakaramdam na ako ng init ng katawa…

Eksena Sa Mall (Kwento ni Hector)

By: Jacques ColeDalawang oras na siguro ako dito sa sinehan pero mukhang mase-zero ako ngayon. One week na etong pelikula naipapalabas kung kaya't sigurado ako na wala ng masyadong tao. At tama naman. Kasi nga, di naman karamihan ang nanunuod, pero mukhang wala pa rin yung mga lalaking hinahanap ko. Ako lang ba ang taglibog ngayon? Mabuti pa, lumabas na nga. Babalik na lang ako mamaya. Kung kaya't nagpatatak ako sa kamay sa checker, lumabas at tumuloy sa department store.Pumunta ako sa men's wear at nakita kong sale yung mga polo shirt na signature. Pumili ako ng isa at dumiretso sa fitting room. Walang tao, bukod sa isang guy na nagsusukat ng pantalon at long sleeves.Guwapo, bulong ko sa sarili ko. Maganda ang katawan, kasi nga e nagsusukat ng long sleeves kaya wala siyang pang-itaas ngayon. Panakaw ang aking mga sulyap at baka mamaya e ma-jombag ako ng hombre sa pag-aakalang manyakis ako. Pero napansin kong lumingon din siya sa akin. Wow! Di yata ako uuwing luhaan ngayon…

Disciplinary School

By: Jose BorjaDapat ang mga katulad ng disisais anos na si Ruben, nagbabakasyon at nagpapahinga sa paga-aaral. Kaya nga asar na asar siya bumibiyahe ng mag-isa dala ang isang napakalaking bag papuntang Maynila para mag remedial class sa utos na rin ng kanyang amang sarhento.Hindi naman bobo si Ruben. Top 10 pa nga siya sa klase niya. Hindi niya alam kung bakit kailangan niyang mag remedial class at nagtataka siya sa huling sinabi ng ama niya bago siya umalis sa bahay nila noong umagang yun: "para maging tunay na lalaki ka.”Malamya kasi si Ruben. Sa murang edad, hindi niya pa alam kung siyokoy ba siya o sirena. Hindi naman siya nagkakagusto sa mga kaklase niyang lalaki pero ayaw niya rin sa mga kaklase niyang babae. Magpa-pari na lang daw siya, sabi niya sa sarili niya. Pero paano yun? Hindi rin naman siya pala-dasal?Natapos ang pagmumuni-muni ni Ruben nang huminto ang bus sa istasyon sa Cubao. Isang maskulado pero maayos na bihis na lalaki ang una niyang napansin, may placard kas…