06/21/15

By: James Silver

Chapter 1: Into the Dark

To Ernesto Madrigal, when we were eight.

“Totoo ba ang multo?” ang palaging tanong ko sa aking isipan sa tuwing sasapit ang gabi.

Nagising ako sa kalagitanaan ng gabi dahil sa sobrang lamig. Wala namang ulan pero nangangaligkig ako dahil sa lakas ng hanging lumulusot mula sa silong ng bahay. Ang tipikal na bahay sa probinsya kasi ay binubuo ng kawayan, sawali at pawid. Ganun din ang sa amin kaya naman pag malamig ay talagang manginginig ka dahil sa dami ng butas na pwedeng pasukan ng hangin. Isa pa, magdi-December na rin nung mga panahong iyon kaya naman hindi na nakapagtataka ang mahalumigmig na panahon. Pag ganito kalamig ay hindi ko maiwasang maihi maya’t maya. Nasa ibaba pa ang c.r. namen kaya naman nakakainis dahil kailangan ko pang mag-akyat panaog.

Bumangon ako para umihi. Nang makababa ako ay agad akong dumiretso sa c.r., walang lingon lingon dahil ayoko namang makakita ng kung ano ano sa paligid ng madilim na palikuran. Mabilis akong natapos, kinakapa ko pa ang tabo kung nasaan dahil wala namang ilaw na maaari kong buksan dito. Wala akong makapa kaya naman hindi ko na nabuhusan ang inihian ko at umakyat na agad dahil nakakaramdam na ako ng takot sa dilim. Nang makatungtong na ako sa hagdan ay may nakita akong kung ano sa hindi kalayuan. Merong parang bagang gumagalaw. Bata pa lang alam ko na kung ano yung sigarilyo kaya naman mas lalo pa akong natakot. ‘Naku po! Kapre yata yun.’ Sabi ko sa isip ko. Dahil ang usap usapan samen ay may kapreng nakatira sa puno ng avocado na nasa bakuran namen. Nandun na yun nung lumipat kami kaya hindi ko alam kung gaano na yun katagal doon.

Nahiga na akong muli at sinubukang matulog. Hindi ko alam kung ano bang nangyayari saken. Hindi ko rin alam kung namaligno na ba ako o ano. Nakarinig kasi ako ng mga yabag ng paa na umaakyat sa hagdan namen. Sa tabi ako ng pinto natutulog kaya naman siguradong ako ang unang makakakita noon, kung sakali.
Nagtalukbong ako ng kumot at hindi ako nagpakagalaw galaw. Ayaw kong malaman ng nilalang na iyon na gising pa ako dahil baka lalo nya lang akong takutin. Patuloy pa rin ang marahang pagyabag ng mga paa, pero sa pagkakataong ito ay alam kong mas malapit na sya. Sobra sobra na ang takot ko kaya naman pati ang paghinga ko ay tinitipid ko na para hindi ako makagawa ng kahit anong klase ng ingay. Baka sa kakaunting ingay na magawa ko ay makuha ko ang atensyon ng nilalang na iyon at.. ‘aynaku po!’ ayoko nang isipin ang maaaring mangyare.

Nakatulog din naman ako nung gabing iyon. Hindi ko na namalayan kung ano na bang ginawa nung misteryosong nilalang na naglalakad sa bahay namen. Basta naalimpungatan na lang ako nang magsisisigaw na si nanay sa bahay dahil tanghali na. Ganyan ang araw araw na gumigising saken. Parang alarm kasi ang bunganga ni nanay.

“Magsibangon na kayo! Tanghali na! Sa araw araw na lang na ginawa ng Diyos, kailangan kayong gisinging mga bata kayo! Tutubuan na kayo ng mga bulbol mga lintek kayo pero hanggang ngayon hindi nyo pa rin matandaan ang mga simpleng bagay! Ang sabi ko kasi magsitulog ng maaga para magising ng maaga. Mahuhuli na kayo sa mga klase nyo! Bangon Na!” Yan ang maagang sermon ni nanay.

Agad na kaming nagsibangong magkakapatid. Dahil ‘pag wala pang kumilos samen ay siguradong sasamain kaming lahat. Ayaw ko naman na ganito kaaga kami malapatan ng malapad na kawayang itinatago nya kung saan. Baka mag-almusal kami ng lagapak.

Pagkabangon namen ay agad na kaming nagsipag hilamos at tsaka naghanda ng aming kakainin. Nagpaplantsa ng mga uniform namen si ate. Nagsasandok si kuya ng pagkain. Ang isa ko pang kuya ay nautusang maglinis ng kariton na gagamitin sa pagtitinda ng fishball. Ako naman ay nagtitimpla ng aming iinumin at ang dalawa naming bunsong kapatid ay nakatunganga lang sa mesa. Si nanay ay gumagawa ng sauce para sa fishball habang tumatalak. Si tatay naman ay nagmamasa ng harina para sa gagawing fishball. Buhay na buhay ang pamilya namen sa araw araw. Simultaneous naming ginagawa ang lahat ng mga kailangan naming gawin kaya naman natatapos kami sa takdang oras. Nakasanayan na namin ang ganitong routine. Yung ibang kapit bahay nga namen ay natutuwa sa aming pamilya dahil ansarap daw tignan na lahat kami ay kumikilos. Masaya naman talaga lalo na pag natapos na naming lahat ang dapat gawin dahil humihinto na rin si nanay sa kakadak dak. Yun nga lang. Sabog sabog yung bahay bago kami magsialis.

Parang trumpo kami sa pagkilos hanggang sa matapos ang lahat. Yung tatlo naming panganay na sina kuya Ruel, ate Grace at kuya Mike ay sunuran sa pagligo sa c.r., samantalang kaming mga bunso ay sa labas naliligo. Nakabuyang yang ang mga pinakatatago naming kayamanan. Pinaliliguan ni nanay yung dalawang bunso na sina Iris at Leizl. Ako? Nakikipag-agawan ako kay nanay sa sabon at shampoo para mauna akong matapos. Ayaw ko kasi sa lahat eh yung mahuhuli ako sa school. Me pagka pasikat ako noon eh, gusto kong lagi akong napupuri na maaga pumasok at pinakamalinis sa klase. Wala lang, masaya lang ako pag may nakaka-appreciate ng mga bagay na pinaghihirapan ko.

Ayos na ang lahat sa aming anim na magkakapatid. Nakaligo na ang lahat at naka-uniporme na rin. Sa aming lahat ay kaming dalawa ni kuya Ruel ang maraming bit bitin papunta sa school. Si kuya palibhasa kasali sa top ten sa science high ay dala dala lahat ng anik anik nya. Projects, paper works at kung anu anupang uri ng libro, na kahit minsan ay hindi ko pa man lang sinubukang basahin. Ako naman ay dala ang aking mga libro, notebook, yung mga candy na ibinibenta ko sa klase at higit sa lahat ang alkansya ko na suksukan ng mga nabenta ko. Hindi ko iyon ipinapakita kay nanay dahil baka isipin nyang hindi pag-aaral ang inaatupag ko sa school kundi pagtitinda. Well, bata pa lang ako ay madiskarte na ako. Kaya pagdating ng panahon na walang maipapabaon samen ay may nadudukot ako.

Nakahilera na ang lahat ng mga baon namen. Walang gulangan dahil pare pareho lang namang tagsasampung piso ang perang nandoon. Yung mga panganay naming high school na ay malapit lang ang papasukan. Maglalakad lang sila dahil ilang kanto lang naman ang distansya ng Palawan High mula sa bahay namen sa Barangay Abad Santos. Kaming tatlong bunso ay kinakailangan pang mag-tricycle papunta sa West Central School. Kaya bago umalis ay may karagdagang tigli-limang piso kami para sa pamasahe.

Maaga kaming nakarating sa school namen. Grade 1 yung dalawang bunso namen. Saling pusa lang si Liezl, pero nakita ng teacher na kaya naman na nya kaya ginawa na syang opisyal na grade 1. At para hindi magi-iyak sa school ay napagdesisyunan nila na gawing magkaklase yung mag-ate. Ako naman ay Grade 3 na kaya iba ang room ko, na hindi naman kalayuan sa kanila.

Kagaya ng inaasahan ko ay isa ako sa mga nauna sa school. Dito kasi samen, pag mas maaga kang pumasok ay mas malaki ang chance mo na makakuha ng magandang upuan. Ampapangit kasi ng ibang arm chair eh. Yung iba walang sandalan. Yung iba naman ay chair na lang dahil wala ng arm. Dahil maaga akong nakarating ay sa akin mapupunta ang isa sa pinakamagandang upuan na pinapangarap ng mga estudyanteng late kung pumasok.

Napuno na ang classroom. Hindi ko alam kung ilan kaming lahat basta ang alam ko lang ay napakarame namen. Hindi naman kasi ako ang presidente ng klase kaya may pagkabitter ako. Nanominate ako noon, kaso ang mga traydor kong kaibigan ay hindi ako binoto. Hayun talo, kaya wala akong pakealam kung mag-ingay sila. Si Jergen Pueyo ang pinakamatalino sa buong grade 3 kaya sya ang naboto. Edi bahala syang mapaos sa kakapatahimik sa mga nasasakupan nya. Hmp! Ako? Basta napuno na ang klase ay masaya na ako dahil marami nang bibili ng tinda kong candy. Pero hindi lang si Jergen ang itinuturing kong kontrabida sa buhay ko noong elementary ako. Nandyan din si Christine Perillo na kalaban ko sa pagtitinda. Kung sa akin ay candy, sa kanya naman ay paper doll. Nakakainis pag may mga bagong labas na paper doll, dahil mas pinipili nila yung bilhin kesa sa candy. Pero wala syang laban saken pag dating sa mga classmate naming lalake. Mayayabang kasi ang mga classmate kong lalake kaya bumibili sila ng candy. Nagpapatapangan sila kung sino ang hindi maaanghangan sa snow bear na tinda ko. Mayat maya ang bili hanggang sa magreklamo silang naubos na ang baon. Nandyan din si Bea Aileen Potente na anak ng isang guro. Napakamaldita nya. Sabagay hindi lang naman ako ang galit sa kanya kundi ang buong klase. Si Neil Ivan Gonzales lang naman ang katapat nya eh. Pag nandyan na yun ay tahimik na si Bea, crush kasi nya si Neil. At higit sa lahat, hindi makukumpleto ang samahan ng mga kontrabida pag walang pinuno, si Marvin Tomenio, ang mataba at pinakamayabang sa aming lahat dahil anak sya ng may ari ng isang maliit na gasolinahan. Ilang private school na ang pinanggalingan nya pero palagi syang naki-kick out dahil ang hilig nya mang bully. Ayon dahil sa may kaya sya sa buhay at regular na nagdodonate ang tatay nya sa PTA ay pinagtyagaan sya ng school namen. Pera Pera lang yan!

Dumating na si ma’am Venturillo. Ang may kasungitan naming guro. Laging nakakunot ang noo nya at galit na galit sya sa mga estudyanteng may mahabang kuko. Kaya pag dating nya ay nagchehceck sya ng kamay. Kung sinuman ang makitaan nya ng mahabang kuko ay tiyak na may isang lagapak sa palad. Hindi naman yun ganoong kalakas pero bilang isang bata ay takot tayo sa lahat ng uri ng palo, mahina man yan o malakas. Natural kasing takot ang mga tao sa ideya na maaari silang masaktan.

Hindi ko alam kung bakit hindi pa nag-uumpisa ang klase. Oras na para sa una naming aralin pero wala pa rin kahit isang titik ang naisusulat sa pisara. Maya maya pa ay lumabas si ma’am at pagbalik nito ay may kasama na syang isang lalake na kasing edad din namen, malamang. Tinawag ni ma’am ang atensyon ng lahat ng estudyante at ipinakilala ang kasama nya sa harapan. Walang mababakas na kahit ano doon sa batang lalake.

“Class! Ito si Ernesto Madrigal, mula ngayon ay magiging kaklase nyo na sya. Transferee sya galing sa ibang school at bago lamang sya dito sa lugar naten kaya maging mabait kayo sa kanya.” Sabi ni ma’am

Palagi akong nakangiti kaya kahit sinong tignan ko ay nginingitian ko nang walang ibig sabihin. Inilibot ni Ernesto ang paningin nya sa buong klase. Siguro kinikilatis nya kung sino ang masayang kasama. Walang reaksyon sa mukha nya habang pabaling baling ang ulo nya kung saan saan nang bigla syang mapadako ng tingin saken. Pero hindi ko talaga alam kung saken sya nakatingin o doon sa likuran ko, basta na lang para akong biglang nahiya kasi nginitian nya ako. Para akong kinabahan na ewan.

Nang matapos na ang pagpapakilala sa kanya ay pinaupo na sya sa likuran. Nandoon kasi ang mga bakanteng upuan eh. Ang malas naman nya dahil pangit yung makukuha nya. Pero hindi ko na masyadong inintindi dahil agad nang nag-umpisa ang klase.

Ang pambansang subject at pinakapaborito ng lahat, lalo na ako ‘RECESS’. Ramdam na ramdam ko ito kapag biglang nagkakagulo na sa room. Naglalabasan na yung iba at yung iba naman ay ipinagpatuloy ang mga naudlot na kwentuhan kanina. Ako naghintay pa ako ng konte baka may bumili pa ng candy bago ako lumabas. Walang bumuili -_- . Kaya naman nagtungo na ako sa labas ng school para hanapin sina tatay. Pag ganitong oras kasi ay dito sila nagtitinda ng fishball. Nang makita ko na sila ay agad na akong lumapit at nakisabay sa ibang estudyanteng tumutuhog sa fishball. Wala akong kahit anong ginagastos sa school kasi libre naman ang pagkain. Pero pinaghihirapan ko rin ‘yun ah, kasi tumutulong ako sa pagbibigay ng palamig, nagaabot ng bayad at nagsusukli. Kaya hindi ako pinagdududahan ni tatay sa tunay kong pakay sa kanya. Ang makikain.

Habang tumutulong ako sa pagtitinda at pagkain ay nakita ko si Ernesto. Nakasandal lang sya doon sa isang poste na katapat ng kariton namen. Mag-isa lang sya at wala man lang syang binili na kahit ano. Umalis ako sandale para puntahan sya. Nang makita nya akong papalapit sa kanya ay ngumiti sya. Mukha syang masayahin, kaya parang nakakatuwang maging kaibigan sya. At least madadagdagan na ang kakampi ko sa school kung saka sakaling makuha ko ang loob nya.

“Bakit mag-isa ka? Bakit hindi ka pa kumakain?” ang magkasunod kong tanong. Hindi ko pa alam noon na kagandahang asal pala ang magpakilala muna bago makipag-usap. Wala lang, hindi ko naisip magpakilala eh.

Sinagot ako ni Ernesto sa pamamagitan ng pag-iling. Wala man lang sinabi at panay ngiti lang sya. Para syang may tililing. Inulit ko lang ang tanong ko at doon ko lang narinig ang boses nya. Mas malaki ang boses nya saken. Well, nung bata ako kapag bumibili ako sa tindahan at hindi nakikita ang mukha ko eh madalas kong marinig na tinatawag nila akong ‘ineng’ dahil sa liit ng boses ko. Hindi ko naman sila kinokorek. Hindi ko alam, pero parang masarap kasing marinig.

“Hindi ako binigyan ni mama ng baon eh.” Sabi nya sabay ngiti na naman.

Yun lang naman pala ang problema nya kaya sya mag-isa. Alam ko yung pakiramdam na nahihiya ka kasi lahat ay may kinakain sa recess at ikaw lang ang wala. Naransan ko na rin kasi yung ganun, pero hindi dahil sa wala akong baon kundi ayokong mabawasan ang pera ko. Hindi kasi nagtinda noon sila tatay kaya walang libreng pagkain.

Naisipan kong isama si Ernesto doon sa tindahan ng fishball. Sinabi ko sa tatay ko na naaawa ako sa kaklase ko kasi wala syang baon. Naawa rin naman si tatay at pinayagan ako nitong bigyan sya ng fishball at palamig. Tinanggap naman ni Ernesto yung ibinigay ko at nagpasalamat. Habang kumakain sya ay nakangiti lang sya. Hindi ko sya nakitang sumimangot kahit isang beses sa buong oras na magkasama kami. Hanggang sa matapos na ang recess at kailangan na naming bumalik sa loob ng room.

Doon pa rin sya naupo sa likuran at ako naman ay… ‘asan na yung upuan ko?’ tanong ko sa sarili ko. At nakita ko si Jordan na pangiti ngiti.

“Hoy! Umalis ka dyan akin yan.” Sigaw ko sa kanya.

“Sayo ‘to? Bakit may pangalan ka dito?” tanong nito na parang nang-aasar pa.

“Wala! Pero tandang tanda ko yang upuan ko, kaya akin yan.” Sagot ko sa kanya.

“Akin na ‘to, nauna akong pumasok eh.” Sabi nya na talaga namang ikinainis ko dahil pinatunayan nya lang na akin nga yung upuan na ‘yon. At dahil ayoko nang may nang-iinis saken ay binatukan ko sya. Maliit lang si Jordan kaya naman alam kong kayang kaya ko sya kung sakaling magsuntukan kami. Tatayo pa sana silang dalawa ng bestfriend nyang si Jesrell para gumanti saken pero bago pa man sila makatayo ay agad kong binatukan si Jordan at isinunod ko si Jesrell. Pareho silang bansot kaya hindi nila ako kaya kahit magtulong pa sila. Bigla namang umentrada itong si Marvin dahil alipores nya nga yung mga banabatukan ko.

“Hoy! Bakit mo binabatukan yang mga tauhan ko ah?”Maangas na sambit nito saken. Hanggang ganun lang sya kasi alam nyang nananaksak ako ng lapis. Hindi ako nagpapatalo sa katarantaduhan nya kaya hanggang sigaw lang sya para mapanatili nya ang otoridad nya bilang bully.

“Inaagaw nya yung upuan ko eh.” Sabi ko.

“Kunin mo lang wag mong babatukan. Ikaw batukan ko dyan eh.” Pananakot nya. Ako naman ay nakahanda na ang lapis at ipinakita ko sa kanya para magkaroon man lang kahit konting takot saken ‘tong baboy na ‘to.

Bumaling ako ng tingin kay Jordan at sinabing “Alis dyan!” agad naman itong tumabi at kinuha ko yung upuan ko. Pag lingon ko sa likod ay nakita ko si Ernesto na nandoon at pangiti ngit lang. Pagkatapos ay ibinalik ko na sa dating ayos ang upuan ko at si Ernesto naman ay umupo na sa likuran.

Matatapos na ang araw. Yung dalawang kapatid ko ay hinihintay na ako sa tapat ng pinto ng room namen. Natutuwa ako pag andyan na sila. Ibig sabihin kasi ay malapit na ang uwian. Hindi nga nagtagal ay idinismiss na ang klase. Agad na nagkagulo ang lahat para maghanda na sa pag-uwi. Sobrang naexcite ako dahil maaga pa, baka maabutan ko pa yung ‘Sky Dancers’ pinakapaborito kong palabas sa hapon.
 -----------------------------------------------------------------------------
Naging close kami ni Ernesto. Ewan natutuwa lang ako sa ngiti nya. Yung itsura nya kasi pag nakangiti eh parang angsaya saya nya lang. May dahilan man o wala yung ngiti nya eh hindi ko na alam. Basta natutuwa ako sa kanya at gusto ko syang kasama.

Wala pa akong masyadong ideya tungkol sa kung alin ang maganda at alin ang pangit. Kung sino ang gwapo at kung sino ang dapat maging crush. Masyado kasi akong busy nun sa pagtitinda ko ng candy at pag-iipon. Gusto ko kasi noon na bumili ng mga gamit sa pagpe-paint. Hindi naman ako marunong mag-drawing nun, basta natutuwa lang ako pag nakakakita ako ng mga nagpe-paint sa tv. Kaya gusto ko lang gayahin.

Yung itsura ni Ernesto, hanggang ngayon ay nakatatak pa sa isip ko. Mas maputi sya kesa saken, pero mas malinis ako tignan sa kanya. Medyo kulay tanso ang buhok nya, karaniwan lang yang makikita sa probinsya namen, dahil malapit kami sa dagat. Ganyan din yung kulay ng buhok ng mga Badjao. Ang hindi ko lang matandaan eh kung matangos ba yung ilong nya o pango. Basta ang naaalala ko ay yung mapusyaw na balat sa mukha nya. Halos kalahati ng mukha nya ang nasasakop ng balat na yun, hindi naman ganoong kapangit tignan dahil mapusyaw nga. Pero pag tinitigan mo iyon sa malapitan ay halatang halata. Mas maganda nang di hamak ang katawan nya kesa saken. Bata pa kasi ako ay payatot na talaga ako eh. Siguro mas matangkad sya saken, ewan hindi ko rin masyadong napapansin yun noon eh. Pero ang pinaka tumatak saken ay ang mga mata nya. Brown na brown ang mata nya na kapag nasinagan ng araw ay kitang kita mong mabuti ang bawat parte nito. Parang iginuhit ng napakamalikhaing kamay. Isa yun sa mga gustong gusto ko makita sa tuwing magkasama kami. Mas gusto ko pa yun makita kesa mapanood ang ‘Sky Dancers’.
 -----------------------------------------------------------------------------
Ilang buwan ang lumipas at palagian na kaming nag-uusap. Syempre masaya lang ang pinag-uusapan namen. Kung sino ba ang crush nya, kainis kasi isa pa sa mga kaaway ko ang crush nya, si Christine. Hmp! Pero hindi naman ako nagreact nun dahil kaunti lang naman ang kasalanan saken ni Christine eh. At tsaka yung pag-aaway namen eh sumpa lang yun ng classroom. Iba kasi kami pag nasa labas, magkakabati kami.

Napapasama na rin si Ernesto sa iba pa naming kaklase. Yung pumupunta kami sa bahay ng isa naming kaklase pag maaga ang uwian o kung walang pasok sa hapon. Naalala ko pa nga nung mapagkwentuhan namen yung mga kaluluwang ligaw na sumasapi sa katawan ng isang tao eh. Sa bahay kami ni Marvin tumambay nun. Yung dalawang kapatid ko naman ay sumabay na kila nanat at tatay. Ako ang sabi ko may gagawin pa kaming project.

Takot na takot ako nun dati sa ganung kwentuhan, yung tungkol sa mga multo o anupamang maligno. Kaya nakikinig lang ako at wala akong sinasabi. Pero si Ernesto ay panay ngiti lang at walang mababakas na kahit katiting na takot sa kanya.

“Si Marcelina yung namatay tapos kinuha ng engkanto yung kaluluwa. Yun! Yun yung sumapi sa kapit bahay namen. Analakas, grabe!” sabi ni Jordan.

“Anong nangyari sa kanya?” tanong ni Jergen na natatakot na rin. Ako naman ay nakayakap na sa tuhod ko at baluktot na ako sa takot. Tinignan ako ni Ernesto nang nakangiti pa rin. Sabay bigla syang tumabi saken, inakbayan nya ako at ipinatong nya ang ulo nya sa ulo ko. Dahil sa ginawa nyang iyon ay nabawasan ang nararamdaman kong takot.

Tinawag kami ng nanay ni Marvin, oo yung sinaksak ko dati ng lapis. Ganun naman talaga ang pamumuhay ng elementary eh, walang permanenteng kaaway at walang permanenteng kaibigan. Pinapasok kami sa loob para daw makapagmiryenda kaming lahat. Agad na nagsitayo yung iba at ang ilan naman ay nagpaiwan at nagpakuha na lang sa iba pa naming kasama. Kami naman ni Ernesto ay nagpatuloy lang sa kwentuhan.

“Hindi ka ba natatakot sa multo?” tanong ko kay Ernesto.

“Hindi naman nakakatakot ang multo eh. Mas nakakatakot pa rin yung killer sa ‘Antipolo Masacre’ kasi yun totoong tao. Yung multo kasi hindi ka naman mapapatay nun eh.” Sagot nya.

“Nakakatakot pa rin yung multo. Lalo na sa madilim. Nakakatakot pag bigla silang lumabas sa gitna ng dilim.” Sabi ko.

“Nakakatakot lang naman sa dilim pag wala kang kasama eh. Pero pag may kasama ka na, hindi na nakakatakot yun. Kaya dapat nagpapasama ka.” Sabi nya.

“Pag gabi, palagi akong nagigising. Kasi naiihi ako. Pag bumababa ako mag-isa lang, kasi tulog na sila lahat. Magagalit sila pag ginising ko pa tapos magpapasama lang pala ako.” Sabi ko.

“Edi kunyare may kasama ka na lang. Pag naiisip mo kasing wala kang kasama, ang pakiramdam mo mahina ka at matatalo ka kaagad ng multo. Ang sabi saken ni mama, natatakot lang naman tayo sa dilim kasi hindi naten alam kung anong kapahamakan ang dala nito saten. Wala ka kasing nakikita kaya pinatototohanan ng isip mo yung mga bagay na kinatatakutan mo. Takot lang daw ang kalaban mo sa dilim, pero pag matapang ka yung mga multo na ang natatakot sayo.” Mahabang paliwanag nya na pinakinggan ko namang mabuti.

Natapos na ang kwentuhan namen. Pakiramdam ko ay para akong naging matapang pero konti lang kasi nung nagising na naman ako para umihi eh, ganun pa rin, takot pa rin ako. Pero sabi ni Ernesto saken na hindi raw ako mapapatay ng multo kaya kahit papaano ay nabawasan na. Isa lang ang pinagtataka ko. Bakit ba madalas kong makita yung isang multo na yun. Normal ba sa multo ang naninigarilyo?

Lumipas pa ang ilang araw. Medyo napapadalas ang pagliban ni Ernesto sa klase kaya naman parang nalulungkot ako. Pero isang araw matapos ang tatlong sunod sunod na pagliban nya sa klase ay pumasok na sya. Medyo nagtataka ako kasi malungkot syang pumasok. Inisip ko na baka nagkasakit lang kaya matamlay pa sya.

Nakaugalian ko nang ipagtabi sya ng upuan para naman hindi panget ang uupuan nya pag dating nya. Syempre katabi ko. Umpo na sya, katabi ko. Wala syang imik. Malungkot pa rin ang mukha nya at hindi ko naman sya matanong dahil baka magalit sya bigla.

Nung nag-uwian na ay tsaka ko lang sya kinausap. Gusto ko talagang malaman kung bakit sya buong maghapong malungkot eh. Pinauna ko na ang mga kapatid ko. Inihatid ko lang sila sa sakayan ng tricycle tsaka ko binalikan si Ernesto. Akala ko nga ay umuwi na sya eh, kasi hindi ko na sya makita sa classroom. Pero nakita ko sya sa may playground at nagduduyan mag-isa. Pumunta ako doon at sumakay din sa duyan na nasa tabi ng kanya.

“Bakit ka malungkot?” tanong ko. Iling lang ang isinagot nya saken. Pinilit ko sya pero wala pa rin akong nakuhang sagot mula sa kanya. Bigla na lang syang tumayo sa harap ko at tumalikod. Iniangat nya ang suot nyang puting t-shirt at ipinakita ang likod nya. Hindi ko pa alam kung papaano ako magrereact sa mga ganung bagay dati kaya “nakakaawa ka naman” na lang ang nasabi ko. Nakita ko kasi sa likod nya ang ilang latay. Yung isa pa doon ay nag-iwan ng sugat sa gilid na bahagi ng latay. Nakakabilib sya dahil hindi man lang sya nagsalita kahit kanino tungkol doon. Kung sa akin nangyari yun ay malamang na nalaman na yun ng buong paaralan dahil siguradong maghahanap ako ng simpatya mula sa iba. Sisiguruhin kong may maaawa saken sa sinapit ko. Pero sya hindi ganun. Iba sya.

“Sinong may gawa nyan sayo?” muli kong tanong. Bumalik sya sa duyan at umupo ulit.

“Yung tyuhin ko.” Sagot nya.

“Bakit ka naman nya ginanyan?” tanong ko ulit.

“Kasi, ayokong magpa-ano eh.” Sagot nyang hindi ko naintindihan.

“Ano? Anong ayaw magpaano?” pangungulit ko.

“Yung ano. Ayokong ipapasok yung ano nya saken. Yung parang sa aso.” Sagot nya na pinilit ko nang maunawaan. Hindi ko alam kung ano bang nangyayari sa ganun kaya naman wala na akong maisip na itanong pa ulit. Tumayo na sya at ganun din ako.

“Natatakot ako sa kanya.” Sabi nya saken habang naglalakad kami palabas ng playground. Alam ko kung sino ang tinutukoy nya. Ginaya ko yung ginawa nya saken nung natatakot ako sa mga multo. Inakbayan ko rin sya at nakita ko na medyo ngumiti na sya.

“Kunyare, may kasama ka pag sinasaktan ka nya. Natatakot ka lang kasi iniisip mong mag-isa ka. Kunyare kasama mo ako at sabay nya tayong sinasaktan. Masasaktan ka pa rin, pero hindi ka na matatakot.” At bigla ko na lang nakita na tumulo ang luha nya sa pisngi. Bigla na lamang syang napaharap saken at sa kauna unahang pagkakataon sa ilang buwan naming pagkakaibigan ay naganap ang isang mahigpit na yakap. Kumportable sa pakiramdam. At naibabahagi nya saken ang takot nya na damang dama ko na rin. Alam kong walang maitutulong iyon sa kanya. Pero at least, may nasandalan sya.
 -----------------------------------------------------------------------------
Pag uwi ko ng bahay ay nandoon na yung mga kapatid ko. Pero nasa isang tabi lang at umiiyak. Dahil sila nanay at tatay ay nag-aaway. Inaya ko yung mga kapatid ko na pumasok doon sa loob ng kwarto. Sigawan dito, sigawan doon. Maya maya pa ay naririnig na namen ang kalabugan ng mga ding ding. Alam naming nagsasakitan na sila. Sanay naman na kami sa mga ganitong sitwasyon. Kaya alam ko na ang gagawin. Ipinaghanda ko na lang ng makakain ang dalawang kapatid ko. Pagkatapos silang pakainin ay maaga ko na lang sila pinatulog.

“Matulog na lang kayo. Matatapos din yan bukas.” Sabi ko sa mga kapatid ko habang umiiyak pa rin.

Nang tumahimik na ang lahat ay tsaka lamang ako kumain. Nagsidating na rin yung mga ate’t kuya ko na galing din sa school.

“Oh! Bat tulog na sila Iris?” tanong ni kuya.

“Pinatulog ko na. Iyak ng iyak kanina eh.” Tapos senyas ko na nag-away sila nanay kanina. Pare pareho silang napakunot ng noo, sa isang pangyayaring nakasanayan na namen pero hindi pa rin namen matanggap. Sabagay kahit sino namang tanungin ko eh laging ‘normal lang sa mag-asawa yan’ ang sagot saken.

Kagaya ng palaging nangyayare ay nagising na naman ako sa kalagitnaan ng gabi para umihi. Pababa na sana ako ng hagdan pero hindi natuloy dahil may nakita akong pumasok sa c.r. May baga na namang kumikislap kaya naisip ko na yun yung naninigarilyo sa dilim. ‘Sya yata yung kapre!’ sabi ko sa isip ko tsaka ako bumalik sa higaan at tiniis na lang ang pag ihi ko. Muli ay nagtalukbong ako dahil naririnig ko na naman yung yabag na umaakyat sa bahay. Sobrang sakit na ng pantog ko dahil ihing ihi na ako, pero patuloy akong nagtiis hanggang sa makatulog na ako.

Nauna akong pumasok samen. Dahil Thursday ngayon at kailangan maglinis ng mga cab scout. Nang makarating ako sa school ay nakita ko kaagad si Ernesto. Anlaki ng ngiti nito na talaga namang nagpaganda ng umaga ko. Akala ko ay mag-isa lang sya, nang bigla na lamang sumulpot yung isang babae. Ipinakilala nya ako sa babae at sinabi nyang

“Ma! Bestfriend ko po!” sabi nya sabay nginitian ako nung mama nya. Hinawakan ako nito sa ulo sabay hinaplos ang buhok ko.

“Madalas kang ikwento saken ni Dudoy. Ikaw pala yung bestfreind nya.” Kung hindi pa sinabi nung mama nya ang salitang ‘bestfriend’ ay hindi ko pa sana malalaman kung sino ang tinutukoy nya. Medyo natawa ako nang malaman kong Dudoy pala ang palayaw nya.

“Opo! Bestrfiend po talaga kami ni Dudoy.” Sabay ngiti ko. Si Ernesto naman ay parang nahiya at napakamot na lamang sa ulo.

Matapos kaming maglinis ng bakuran ay pumasok na kami sa room. Kinakausap ng mama ni Ernesto si ma’am Venturillo. Alam kong tungkol iyon kay Ernesto kaya naman hindi ko maiwasang hindi makinig. Namamaltrato daw ng kinakasama nya si Ernesto kaya naman nakipag hiwalay na sya doon. Pupunta na daw silang Mindanao para doon na sa mga magulang nya tumira, sa lolot lola ni Ernesto. Nalungkot ako ng sobra sa narinig ko kaya naman hindi ko maiwasang tignan si Ernesto. Nakangiti lamang ito habang ako naman ay nakabusangot. Hinawakan nya ang kanang kamay ko nang mahigpit. Pagkatapos ay may dinukot ito sa bulsa nya, isang checkered na panyo na kulay pula. Ibinigay nya ito saken.

“Para saan ‘to?” tanong ko.

“Pang piring mo yan kapag maglalaro kayo ng hanapan.” Sagot nya. Ngumiti ako at nagpasalamat. “Sabi saken ni mama, takot daw ang mga multo sa kulay pulang panyo. Kaya sayo na yan para matatakot na yung mga multo sayo. Hindi ka na maduduwag sa dilim pag kasama mo yan. Maiihi ka pa rin sa gabi, pero hindi ka na matatakot.”

Pinaniniwalaan ko ang lahat ng sinabi ni Ernesto. Mukhang mabisa nga ang panyong ito, panakot sa mga multo ah. Kaya agad ko itong sinubukan. Hindi man ako naiihi ay bumaba pa rin ako papuntang c.r. Pagkababa ko ay nakita ko na naman yung kapre. Tinapangan ko ang sarili ko at iwinasiwas ko yung pulang panyo. Lumiliwanag yung sigarilyo hanggang sa unti unti na itong mawala. Nang mawala na ito ay tsaka ako pumunta sa hagdan. Bago ako makaakyat ay may naamoy ako. Hindi iyon amoy ng sigarilyo. Pero hindi ko na ‘yun pinansin. Mabilis akong umakyat ng hagdan at pumasok ng bahay dahil narinig ko na naman yung yabag. Aakyat na sya sa bahay namen. Yung kapre! Hindi ako nakapagpigil at napatakbo ako para buksan ang ilaw. Tumakbo ako sa kwarto nila nanay para manggising at ipaalam na may umaakyat ng bahay. Pero si nanay lang ang nandoon.

“Nanay! Yung kapre umakyat ng bahay!” pag gising ko kay nanay. Naalimpungatan sya at agad na bumangon.

“Anong kapre?” tanong nya.

“Yung naninigarilyong kapre! Umaakyat dito sa bahay, dali andyan na sya!” sabi ko. Papalapit na ng papalapit yung yabag. Sabay kaming napalingon ni nanay sa bandang pinto ng kwarto. Biglang sumulpot si tatay. Bigla na lamang kumunot ang noo ni nanay. Pinapasok nila ako sa kabilang kwarto at sa kalagitnaan ng gabi ay nag-umpisa sila ng isang matinding away.

Hindi totoo ang mga multo. Hindi rin totoo ang kapre. Walang maligno sa dilim. Masyado akong naniniwala sa sabi sabi. Madalas akong matakot noong kabataan ko. Buti na lang ay dumating si Ernesto para hatakin ako palayo sa dilim. Napatunayan ko na walang katotohanan ang lahat ng kinatatakutan ko. Tao ang nakakatakot. Sabi saken ni Ernesto, mas nakakatakot yung bagay na kaya kang patayin kesa sa pangit na itsura ng bagay na namamalagi lang sa isipan. Namulat ako sa isang katotohanang may mga bagay na mas nakakatakot pa kesa sa masasamang panaginip. Mas matinding takot ang kayang dalhin sayo ng realidad. Walang sini sino. Walang sinasanto. Magulong mundo ang kalaban. Hindi ang multo.

Sa pamamagitan nung pulang panyo ay nagawa kong palabasin sa lungga nya ang kapreng kinatatakutan ko. Kulay pulang panyo ang naging dahilan kung bakit hindi na ako takot sa dilim ngayon. Ito rin ang naging dahilan para mabuksan sa akin ang panibagong pintuan ng katotohanan. Isang tanong ang sumulpot sa aking isip. Isang bagay kasi ang narinig ko mula sa maingay na bibig ni nanay na syang naging dahilan ng pag-aaway nila ni tatay.

“Ano yung Marijuana?”

By: Antagonice

Sana magustuhan ng mga readers ang aking kathang maiksing kuwento at ma post din as soon as possible para masaya ...

Madalas magpunta sa isang supermarket sa kanilang lugar si Resty hindi lang upang mamili , bagkus ay para masilayan ang isang napakaguwapong guard na mistiso at napakakisig pa na type na type or sobrang crush niya. Dahil sa mahiyain si Resty kaya hanggang tingin na lamang ang paghanga niya sa guwapong guard . Hindi siya makahanap ng tamang pagkakataon upang matanong man lang ang pangalan ng guwapong guard . May mas naunang guard siyang natipuhan na mistiso at guapo rin na nakatalaga rin dati sa supermarket na iyon , pero hanggang sa patingin-tingin lamang din ang nagawa ni Resty hanggang siya ay magka-trabaho sa Cebu provinces ng mahigit apat na taon at nagbalik lamang siya ng Metro Manila ng siya ay ma promote na supervisor at isinama rin siya ng kanyang manager sa Cebu upang kapwa nila pamahalaan at isalba ang isang naluluging branch ng kanilang kumpanya sa Quezon City na isa sa mga may pinakamababang kita sa mga branches nila at dahil sa mahusay na pamamalakad nila sa Cebu branch na top seller at earner nila kaya naman sa kanilang dalawa itinalaga ang pangangalaga sa lumang brach nila sa Quezon City upang maisalba nila ang operasyon nito at sa loob ng anim na buwan ay napakalaki na ng improvement ng sales ng QC branch nila . Kung noong araw na mababa pa ang posisyon niya sa kumpanya ay nagbo-board lamang siya sa pipitsuging apartment , ngayon bilang supervisor ay may housing allowance na siya kaya naman , umupa siya sa malaki at maayos na apartment na dalawang palapagat may gate at naipapasok niya ang kanyang nabiling motorsiklo na gamit niya sa pagpasok sa work.
Isang araw ng Sabado ng gabi , pagkatapos niyang sumaglit sa kanyang trabaho ay nag-commute na lamang siya dahil nilinis niya ang kanyang motor nung umaga at ipinasok niya ito sa mismong loob ng apartment niya , bago siya sumaglit sa branch ng kumpanya nila upang masiguro na maayos ang operasyon nito dahil sarado naman sila tuwing Linggo. Nang pauwi na siya ay naisipan niyang mamili sa kanyang paboritong supermarket upang makasilay muli sa guapong guard na crush niya. Pagpasok niya ay sinalubong siya ng matamis na ngiti ng guwapong guard kaya naman ganado siyang mamili.
Inabot siya ng 30 minutes sa pamimili kaya naman nang papalabas na siya ay eksaktong bumuhos ang malakas na ulan na sinabayan pa ng malakas na hangin at kulog . Naghintay siyang tumila ang ulan pero tumagal iyon . Iilan na lamang ang costumer dahil kalimitan ay de-kotse ang mga namimili roon at nakaalis na . Wala rin siyang dalang payong or jacket man lang dahil biglaan ang ulan na iyon kaya nagtiis na lamang siyang maghintay . Habang naghihintay ay nagulat na lamang siya nang may kumausap sa kanya sa bandang likuran niya .
“ Sir, ang tindi po ng lakas ng ulan ano?, kanina pa mag iisang oras na at tumataas na nga ang baha sa harapan ng supermarket “.
“ Huh? Mamang Guard …ginulat nyo naman ako ..may bigla na lang nagsalita habang nagmumuni-muni ako , he he..”
“ Oo nga , ang lakas lakas pa rin ng ulan , hindi tuloy ako makalabas upang umuwi , kasi mababasa naman itong pinamili ko ..baka masayang ..sana nga tumila na at baka ,maabutan pa ako ng pagsasara ng store ninyo , malapit na ba kayong magsara ..ilang minuto pa ? “ Ano ba ang pangalan nyo Mamang Guard , puede bang malaman kung hindi mo mamasamain ?”
“ Sir , ako nga ho pala si Nathan …madalas ko ho kayong nakikitang namimili rito ano? Kasi bilang guard , namumukhaan talaga namin yung mga regular na customer kahit ho hindi naman talaga kakilala .. mga 15 minutes na lang ho magsasara na kami at off-duty ko na rin noon dahil nariyan na rin ang kapalitan ko at maya-maya ay pupunta na rito ..kayo ho Sir ,,puede ko bang malaman din ang pangalan nyo ..kung hindi nyo rin mamasamain ….hehe he .”
“ Sure , puede naman ..ako nga pala si Resty , malapit lang kasi ang supermarket na ito kaya dito ako madalas mamili , at may motorsiklo ako ..kaso kung bakit naisipan kong mag commute na lang today , kasi nilinis ko kaninang umaga yung motor ko at ayoko muna marumihan ..wrong timing naman saka naman umulan ng malakas kung kelan hindi ko dala ng motor ko “.
“Aba , mahilig din pala kayo sa motor ? ..ako ho may motorsiklo din ako at gagamitin ko mamaya …baka gusto nyong sumabay mamaya ? at may mga plastic bag ho ako dun ..puede natin ilagay dun yang pinamili nyo habang nakaangkas kayo sa motor ko at may extra helmet din ako . Mukha ho kasing mahihirapan kayong mag commute niyan sa lakas pa rin ng ulan na iyan.”
“Naku , nakakahiya naman sa iyo ..Nathan ..bago lamang tayo magkakilala ..pero kakapalan ko na mukha ko ..tama ka mahihirapan nga ako mag commute at baka wala pang masakyan ..sige pag malakas pa rin mamaya at pasara na kayo ..baka makikiangkas ako sa motorsiklo mo”.
“Maalala ko lang , 4 years ago kasi dun rin ako nagtratrabaho sa branch namin dito sa QC at dito rin ako madalas mamili at natatandaan ko may mabait din na guard noon dito na napagkamalan ko nung una na ikaw din ,,,RT Marasigan yata ang pangalan niya ..nakita ko lang sa uniform niya , pamilyar ka ba sa kanya or kakilala mo siya ? “
“ Marasigan ….Mara ..RT ? ahh baka si Reneboy yun ..Marasigan nga apelyido nun .. maputi din kasingtangkad at kasingkatawan ko din kasi yun ..madalas nga na napagkakamalan kami na magkapatid ..sa huling balita ko umuwi na siya sa probinsya niya , selosa kasi ang asawa kasi maraming nagkakagusto kay Reneboy nung nandito pa , kaya dun na lang daw sa probinsya ..pinauwi ng asawa ..may ipinamana yatang maliit na negosyo ang pamilya ng asaawa miya kaya sabi silang mag-asawa ang magtataguyod ng negosyo sa probinsya…wala na siya dito at ako nga ang pumalit sa kanya two years ago, bakit Sir , personal mo ba kakilala si Reneboy ? “
“Hindi naman .. matandain lang kasi ako sa mga mukha at nalito nga kasi ako sa inyong dalawa dahil magkahawig kayo nung Reneboy “.
“ Ganun ho ba Sir Resty … paano ho ba yan ..isasara na po namin itong tindahan ..malakas pa rin po ang ulan ah ..sumabay na talaga kayo sa kin sa motorsiklo ..isasara ko lamang ho itong tindahan at ibibigay sa reliever ko ang susi . Sumunod na ho kayo sa akin ..ah heto na pala ang kapalitan ko ..tara na ho ,,mag turnover lang ako sa kanya ..tapos aalis na rin tayo kaagad “.
“Salamat talaga , Nathan , sige nakasunod lang ako sa iyo ..mag-usap muna kayo ng reliever mo para sa turnover nyo .”
Matapos makapag usap ang dalawang guard at nang makalayo-layo ay tinawag na ni Nathan si Resty at pinasunod sa kanya . Siya namang pagbugso muli ng malakas na ulan , kaya minabuti ni Nathan na patuluyin na muna si Resty sa guard quarters nila , dahil huhubarin din niya ang uniform para makapagpalit ng casual na damit .
“Sir Resty , patilain muna ho natin ng kaunti ang ulan , basta humina lang at hindi ganyan , puede na sigurong suungin maya-maya . Pasok ho kayo sa aming munting kuwarto nang hindi naman kayo mabasa diyan sa labas …magpapalit lamang ako ng damit ..kasi sayang …hindi naman ako pinagpawisan ngayong araw ..isusuot ko pa uli samakalawa itong uniform ko ..mabango naman ako ,, isang suot pa uli ,,,he he he .”
Nag aprub sign lamang si Resty kay Nathan at ngumiti .. pinagmasdan ni Resty ang kabuuan ng munting silid , may folding bed at ilang unan at kumot at may nakasarang pinto na sa tingin niya ay CR at may tabing na kurtina na kalapit ng folding bed . May isang electric wall fan at lamesita din sa silid ng mga guardiya.
Napukaw lang ang kanyang atensyon ng marinig niya na nagtanggal na ng sinturon si Nathan na nagtago lang konti sa nakatabing na kurtina na see-through naman dahil manipis at luma na . Hinubad muna ni Nathan ang uniform pati na rin ang puting t-shirt na nakatalikod naman kay Resty , matapos noon ay hinubad na rin niya ang kanyang pantalon na uniform kaya naman tanging brief na lamang ang suot niya . Dahil nasa backpack niya ang kanyang casual na damit at nahihiya naman siya na utusan si Resty na iabot sa kanya ang kanyang bag , kaya naman siya na mismo ang kumuha ng kanyang bag . Dahil doon ay napaharap at napalapit ng husto kay Resty si Nathan..kaya naman lalong napahanga at napangaga si Resty sa ganda ng pangangatawan na maputi pero balbunin na dibdib at nag uumalpas na kabukulan sa loob ng brief ni ni Nathan . Upang hindi mahalata na siya ay napanganga ay nagkunwang naghikap na lamang si Resty . Hindi rin naman nakaligtas sa mabilis na paningin ni Nathan na nahuli niyang nakatitig sa halos hubo’t hubad na katawan niya si Resty kaya lihim na lamang siyang napangiti . Naisipan niyang mag t-shirt at walking shorts na lamang dahil sayang naman kung mag jeans pa siya at mababasa lamang ng ulan . Tumila na rin ang ulan , kaya naman agad na niyang niyaya si Resty sa kanyang motor at dali-dali silang humagibis sa highway para maihatid na niya si Resty sa apartment nito . Halos tatlong kilometro rin ang layo ng apartment ni Resty mula sa supermarket , subalit nang malapit na sila ay muling bumuhos ang malakas na ulan kaya tuluyan na silang nabasa . Pagdating sa gate ay agad na binuksan ni Resty at inaya niya si Nathan na sumilong muna sa kanyang apartment , dahil basang-basa na ito at lalo pang bumubuhos ang malakas na ulan . Pinilit talaga ni Resty si Nathan na sumilong muna sa kanyang apartment kaya naman walang nagawa si Nathan kung hindi ang paunlakan na ang imbitasyon ni Resty at pumasok na nga sila sa apartment ni Resty. May kung anong alalahanin ang bumagabag kay Resty kung bakit siya nag imbita ng taong kakikilala lamang niya , pumasok sa isip niya na what if masamang tao pala si Nathan at gawan siya ng masama , subalit nanaig pa rin sa kanya ang paniniwala na mabait si Nathan kaya iwinaksi nya sa isipan ang kaba .

“Naku , Nathan , basang –basa ka tapos susuungin mo yung lakas ng ulan na iyon , baka pulmonya ang abutin mo …maupo ka muna dyan sa sofa at pahihiramin na lang kita ng mga damit ..tapos patilain mo ng husto ang ulan bago ka umalis , magbibihis lang din ako sa kuwarto ..tapos dadalhin ko na mga damit na ipapahiram ko sa iyo …nagmalasakit ka na ihatid ako dito sa bahay ,,kaya sana paunlakan mo rin ang pagpapahiram ko sa iyo ng mga damit .” Tumango lamang si Nathan sa tinuran ni Resty , tanda ng pagsang-ayon niya dito.
Pagkabihis niya ng tuyong damit ay agad siyang bumaba , dala ang extra towel , t-shirt , shorts at brief para kay Nathan . Binuksan ni Resty ang TV at agad na ibinigay kay Nathan ang mga extrang damit at towel at pagkabigay niya ay dali-dali siyang nagtimpla ng kape ang naghanda rin ng ilang hiwa ng cake na nasa refrigerator para sa kanila ni Nathan . Dahil sa napamangha sa LED smart TV ni Resty ay napatutok siya sa pelikula sa TV na nagkataong rated R pa at labas ang mga suso ng babaeng naganap kaya naman hindi niya napigilan ang sarili na magkaroon ng erection dulot ng palabas. Hinubad na ni Nathan ang basang-basa na t-shirt pero hindi pa rin mapukaw ang mata nito sa palabas sa TV .
“ Ano Nathan , ha ha ! titig na titig ka sa palabas at ayaw mong may ma miss na eksena ..at dahil dyan sa ayaw at sa gusto mo ..akina ang towel ..okay lang ba na ako na ang mapunas ng nabasa mong katawan ..para hindi ka na maabala sa panood ..ok lang ba sa iyo ? “
“ Sige , Sir ..kung iyan ang gusto nyo …este …ok lang ..ganda kasi ng palabas mo sa TV ang linaw pa … okay lang Sir na ikaw na magpunas sa basa sa katawan ko para tutok lang ako sa panonood ng nakakakiliting mga eksena ..hehe .”
Agad na pinunasan ni Resty ang basa sa mukha at leeg ni Nathan at isinunod niya ang mga braso at kamay . Matapos sa parteng iyon ay isinunod naman niya ang matipuno at balahibuing dibdib ni Nathan at marahan niyang pinunasan ito ng towel pero sumisimple na rin siya na mahimas ang kanyang kamay at palad ang dibdib ni Nathan . Nang matapos mapunasan ay nabaling naman ang tingin ni Resty sa basa ring walking short ni Nathan . Si Nathan na mismo ang naghubad ng kanyang shorts at agad na pinunasan ni Resty ng tuyong tuwalya ang hita at binti ni Nathan. Dahil sa maiinit na eksena sa Rated-R na palabas sa TV ay talaga naging semi-erect na ang titi ni Nathan kaya naman nahila pababa ang garter ng may kalumaan na brief na suot niya kung kaya nagsungawan na ang mga bulbol ni Nathan at kitang-kita ni Resty iyon at pinagpapawisan na siya sa sobrang pagkatakam .

Itutuloy ......

By: maldita

Hello km readers!

Ako nga pala si Jarred, I'm currently 20 years old and a straight one. Ikukwento ko sa inyo kung paano nabago ang buhay ko at ang pananaw ko sa world of sex.

Isa akong varsity player ng basketball at volleyball. Sporty ako kaya naman ang ganda ng hubog ng katawan ko. Paminsan minsan kapag maaga ang uwi ko dumadaan pa ako sa gym para magbanat ng muscles ko. Yeah kahit 20 years old pa lang ako defined na ang muscles ko at ang 6pack abs ko. Hindi lang sa pagiging maganda ang hubog ng katawan ang pinupuri sa akin kundi pati na rin ang mukha ko.
Ako ang former Mr. University sa ***** university kung kaya't naging mas habulin ako ng mga babae pati na rin ang mga nag-aastang babae.

Pero hindi diyan iikot ang kwento ng storyang ito.

"Oh? Ginabi ka na naman yata Jarred? Napapadalas na yan ah" bungad sakin ni Dad pagkauwi ko ng bahay.

"Uh Dad dumaan pa kasi akong gym eh.. nagbuhat lang ng konti" nilapag ko yung backpack ko sa table at hinubad ang basa kong tshirt dahil sa pawis.

"A-Ah ganun ba? Kumain ka na ba? May ulam diyan sa ref kung gusto mong kumain" sabi ni Dad tapos umakyat na siya sa taas.

Kung tinatanong niyo kung nasaan yung Mom ko. Well she died when I was 15 years old. 5 years na ring byudo si Dad at wala akong ina. I have no brothers and sisters din I'm the only child.

Dumiretso ako sa cr dito sa baba para mag-shower. Meron din akong sariling cr sa kwarto ko pero sira yung faucet kaya hindi ko muna magamit.

After 15 minutes lumabas na ako na nakatapis ng tuwalya at naglakad patungo sa kwarto ko sa 2nd floor. Mayaman nga pala kami. Merong dalawang company si Dad. Yung isa pinamana sa kanya ni Lolo while yung isa naman ay isang casino company.
Bubuksan ko na ang pinto nang may marinig akong ungol sa kabilang kwarto. Ang kwarto ni Dad.

Lumapit ako sa tapat ng kwarto niya at sumilip sa loob dahil nakabukas ng unti yung pintuan ng kwarto niya.
Nakaupo si Dad sa sofa at may pinapanood sa tv. Walang pang-itaas si Dad at napansin kong pawis na pawis siya. Ah... Baka nagjajakol na naman si Dad. Ikaw ba namang limang taong tigang eh.
Paalis na sana ako nang matanaw ko ang pinapanood ni Dad. Oo isa iyong porn movie. Pero the f*ck?! Bakit walang babae doon sa video?? Natulala ako sa pinapanood ni Dad. May dalawang masculine men ang nagse-sex sa pinapanood niyang movie. Ahh.. Baka iba ang trip ni Dad ngayon ah..
Dinedma ko na lang yon at nagtuloy na sa kwarto ko para mamahinga.

Kinabukasan. Nagising ako nang maaga dahil sa ingay ng alarm clock.
Napansin kong nakababa yung kumot ko sa bandang tuhod ko. Tanging boxer lang ang suot ko sa tuwing matutulog ako kaya naman expose.ang katawan ko.
Baka natanggal lang kagabi sa isip ko.

Bumaba ako sa sala at nadatnan si Dad na nag-aalmusal.
"Morning Dad!" Sabay higop ko sa kape niya.

"Aga mo yata nagising?? Hindi ka man lang magsaplot baka lamigin ka niyan" nakasoot siya ng uniform malamang aalis na naman siya.

"Masama na bang gumising ng maaga ngayon Dad?" Kumuha ako ng bread at nilagay sa bread toaster.

"Wala ka namang pasok ngayon kaya nakakapagtaka." Napansin kong iba ang titig sa akin ni Dad ngayon. Dahil ba wala akong pang-itaas?

Nagpaalam na si Dad at umalis.
Naiwan akong mag-isa sa bahay. Pagkatapos kong kumain ay hinugasan ko na din ang mga maduduming pinggan. Wala kaming maids kasi ayaw ni Dad.
Pagkatapos ay umakyat ako sa kwarto ko pero bago ako pumasok ay napadaan muna ako sa kwarto ni dad. Naalala ko yung pinapanood ni Dad kagabi. Totoo ba yun o namamalikmata lang ako??

Dahil sa katanungang iyon ay pumasok ako sa kwarto ni Dad. May susi kasi ako ng kwarto ni Dad kaya nakapasok agad ako. Umupo ako sa sofa at binuksan ang tv. Nga pala wala pa rin akong suot pang-itaas tanging boxer shorts pa din ang suot ko. Ako lang naman mag-isa kaya okay lang.

Napansin ko sa ibaba ng tv ang mga nagkalat na cd's kaya naman nilapitan ko iyon.
Porn cd's ang mga iyon. Pero hindi ito katulad ng pinapanood ni Dad kagabi. Namalikmata nga lang siguro ako.
Akma akong tatayo nang mapansin ko ang isang file case na itim.
Binuksan ko iyon ngunit naka-lock iyon.
"Ano kayang laman nito??" tanong ko sa sarili ko. Out of curiosity ay hinalungkat ko ang buong kwarto ni Dad para maghanap ng susi pero wala akong nakita.

Palabas na ako ng silid nang mahagip ng mata ko ang nakasabit na jacket ni Dad. Agad akong lumapit dun at tinignan ang mga bulsa, sa wakas ay may nakuha akong isang maliit na susi.

Kinuha ko yung itim na case at binuksan iyon.

Binuklat ko ang laman. Puro cd's din pala. Pero porn cds. Walang photos na nakalagay dahil tanging cd lang ang mga nakalagay, bawat cd ay may nakalagay na title.

Pinili ko ang may title na 'Like father like son' at isinalang sa dvd.

Nagplay at nagulat ako sa napanood. Ang storya ay mag-ama ito na nagse-sex. Di ko alam pero tinablan din ako ng libog. Di ko namalayang inabot na ako ng gabi sa panonood at binalik ko na ang mga gamit.

Dumating si Dad pero hindi ako sumabay sa kanya sa pagkain dahil medyo busog pa ako. Humiga lang ako sa kama ko sa kwarto ko at nagkumot. Hindi ako makatulog. Hindi maalis sa isip ko kung bakit nanonood ng ganung movies si Dad. Hindi kaya..

Nagulat ako sa pagbukas ng pinto ng kwarto ko. Nagkunwari akong natutulog nang lumapit siya sakin. Malamang ay si Dad ito. Pero kung ganun, ano ang ginagawa niya sa kwarto ko?

Naramdaman ko ang unti-unting pagbaba ng kumot ko hanggang sa matanggal ito ng lubusan. Naramdaman ko ang lamig na nagmumula sa aircon dahil naka topless lang ako at boxer. Hindi na ako nagulat sa biglaang pagdakma ni Dad sa tarugo ko. Medyo tinigasan ako nun dahil sa ginawang paghimas ni Dad. Ilang sandali lang ay nasa loob na ng bibig ni Dad ang tarugo ko. Tangina! Hindi ko alam kung masasarapan ba ako o hindi. Ibig sabihin kaya pala laging nakababa ang kumot ko paggising ko ng umaga ay ganito ang ginagawa ni Dad.

Paulit ulit niya itong sinubo hanggang sa tuluyang tumigas ito at nasasarapan na ako sa ginagawa niya. Pinipigil kong umungol sa sarap na ginagawang pagchupa sakin. Unang beses ko itong maranasan at halos mabaliw ako sa sarap ng ginagawa sakin ni Dad.

Maya maya ay tumigil siya sa ginagawa. Bahagya kong iminulat ang mata ko at naaninag ko si Dad na wala nang saplot sa katawan. Maganda pa din ang hubog ng katawan ni Dad dahil medyo bata pa siya at lagi rin siyang nagbubuhat sa gym. Lumakas ang pintig ng puso ko nang umakyat siya sa kama at pumatong sa harapan ko. Magkatapat ang mukha namin ngayon kaya hindi ko alam kung magtutulog-tulugan pa din ba ako o hindi. Lumapit si Dad sakin at naramdaman ko ang hininga niya sa leeg ko.

"Jarred anak, alam kong gising ka." Aniya kaya hindi na ako natakot na imulat ang mata ko at nagkatitigan kami. Nakita ko sa mata niya ang puno ng emosyon at puno ng kalibugan.

"Anak.." bigkas niya..

Hindi na ako nailang sa posisyon namin ngayon. Tinamaan na rin yata ako ng libog.

"Anak.. kantutin mo ako."

Pagkasabi niya ay inangkin niya ang labi ko at nag-espadahan kami ng dila. Parang sinisipsip niya ang lahat ng laway ko at sarap na sarap sa sensasyong nararamdaman namin. Gumapang ang dalawang kamay ko sa likuran niya pababa sa dalawang pisngi ng puwet niya.

"Ahh.. Dad.. kakantutin na kita"

Hindi kami umiba ng posisyon. Nakapatong pa rin siya sa ibabaw ko at patuloy akong hinahalikan. Tayong tayo ang titi ko kaya hindi na ako nahirapang ipasok ito sa lagusan ni Dad.

"Ahhhhhhhh!! Tangina anak!! Matagal ko nang pinangarap na makantot ng anak ko!!" Sigaw niya. Wala namang makakarinig sa amin dahil kaming dalawa lang sa buong bahay na ito.

"Uhhhhh!! Dad.. ang sikip ko.. tangina bubuntisin kita Dad!!" Bumibilis na ngayon ang pagkadyot ko sa kanya na sinasabayan naman niya ng pagtaas baba sa ibabaw ko.

"Uggghh!! Uggggggghhhh!! Sige pa anak!! Bilisan mo pa!!! Bayuhin mo pa!!!" Nagdedeliryo na si Dad sa ginagawa kong pagkantot sa kanya.

Mas binilisan ko at nilakasan ang pagbayo ko sa puwitan niya. Tangina! Saan pa ako makakahanap ng ganitong sarap??!  Hindi ko ramdam ang bigat ni Dad sa ibabaw ko at para akong nalalapirot pero nakadagdag lang iyon sa sarap na nadarama.

"Tangina mo anak!! Ang laki ng tite mo!!! Nagmana ka talaga sakin!! Uhghhhh!!!"

Hindi ko na napansin ang ginagawa kong pagbaboy sa pagkatao ni Dad dahil ito naman ang kagustuhan niya.

"Uuhhhhhhh!!!! Dad!!!!!!! Ang sarap mo Tangina!!!!!! Fckkkkk!!!" Mas malala pa sa deliryo ang nararamdaman namin ngayon. Mga hayok na kami sa laman.

"Tangina mo Dad!!!! Lalabasan na ako!!!!"

"Iputok mo sa loob anak!!!! Ahhhhhh!!"

Mas bumilis ang pagkadyot na ginawa ko at sumabog na nga ang tamod na matagal ng naimbak sa bayag ko.

"Oooooohhh... Dad..... ang sarap.."

Hinihingal kaming dalawa at pawis na pawis na bumagsak siya sakin.

Gumulong siya sa tabi ko.

"Salamat anak.. ang sarap ng ginawa mo.." hingal pa rin si Dad.

"Tite ko pala ang gusto mo Dad. Haha!" Ngumiti siya sa tinuran ko.

"Hindi pa ito ang huli anak huh??"

Wew. Libog talaga nitong si Dad.

"Kahit araw-arawin pa natin Dad eh! Haha!"

Nagtawanan kami pero maya maya ay nagjakol siya. Hindi pa pala siya nilalabasan.

"Dad! Ang L mo! Haha!"

"Sorry anak! Di pa ako nilalabasan eh!"

Ilang minuto din siyang nagjakol nang malapit na siyang labasan.
"Anak. Pwede ko bang iputok sayo?." Tanong niya. Tumango lang ako at lumuhod siya sa ibabaw ko. Nakatapat ang tite niya sa dibdib ko at unti unti nang lumabas ang tamod niya sa dibdib ko.

"Ugggghhhh!!!!!! Tangina!!!!"

Hiningal ulit siya pero maya maya ay nagulat ako sa ginawa niyang pagdila sa tamod sa dibdib ko.

"Dad anong ginagawa mo? Bakit mo kinakain ang tamod mo?"

"Hindi ko natikman ang tamod mo anak eh. Kaya yung akin na lang. Hehe." Natawa ako at pinagpatuloy lang niya ang ginawang pagdila sa dibdib ko na puno ng tamod niya.

Syempre hindi rito natatapos ang adventure namin ni Dad. Meron pang kasunod. At sisiguraduhin kong mabubuntis ko talaga si Dad.

Itutuloy

By: Ginoong A. Serrez

Isa sa mga trip kong gawin kapag hindi nagmamadali ay ang mag-abang ng taxi. Pero hindi lang basta taxi… namimili ako ng type kong driver. Kapag galing kami ng kaibigan kong si John sa Gateway at kailangan na naming magkanya-kanyang uwi; o galing ako sa kanila at kailangan ko nang umuwi; o galing kami sa isang comedy bar; o kung anupaman - kilala na niya akong maghihintay ako ng taxi na minamaneho ng guapitong driver.

Ang hindi lang alam ng lahat, kadalasan, inuumaga ako na walang nahahanap na ganoon ka-ideal na driver para sa akin – kaya ang siste, susuko na ako hanggang sa maski sino na lang ang driver ng taxi na masasakyan ko.

Kapag nagbabasa ako ng mga kuwentong M2M sa internet, isa sa mga gustong-gusto kong bida ay mga driver. Pero sa totoong buhay, hindi ko pa nae-experience ang makasakay ako ng driver na talagang swak sa panlasa ko. Kadalasan, kundi matanda, mukhang may anghit… o dili kaya’y, mukhang di gagawa ng mabuti.

So, nang gabing iyon na galing ako sa Glorietta at medyo marami-rami ang pinamili ko, at kinailangan kong sumakay ng taxi papunta sa QC malapit sa GMA, I wasn’t hoping for anything like that. In fact, ang gusto ko lang ay makasakay na ako ng taxi agad dahil nangangawit na ang dalawang kamay ko at basang basa na ako sa pawis dahil sa haba ng pila.

Pero dahil sa dami ng mga taong naghihintay, wala ako magawa kungdi ang pahabain ang pasensiya at magtiyaga sa paghihintay.

Hintay sa pila.

After ilang minutes… Hintay pa ulit.

Nang may na-assign na sa aking taxi, tinanggihan ako ng driver sa di ko maintindihang eksplanasyon. Medyo naasar na ako pero nangako ako sa sarili kong pananatilihin ko na ang lamig ng ulo at pagpapakumbaba para makaiwas sa away.

Nang may pumarada ulit para sa akin, tinanong ko ulit ang driver kung maihahatid niya ako sa Quezon City, bandang GMA sa EDSA. Ngumiti lang ang lalaki at tumango.

Napa “Shet!” ako ng malakas sa utak ko nang magregister doon ang hitsura ng lalaki. Parang bumata lang si Dennis Roldan sa hitsura nito!
Pinigilan ko ang sarili kong mapalundag sa tuwa. Binuksan niya ang trunk sa likod at nakitulong pa siya sa pagpasok ng mga pinamili ko roon. Dumiretso ako ng upo sa passenger seat.

Nakagawian ko na ang pagti-text ng mga taxi info kay John. Usually, nagre-respond si John at tinatantiya namin kung ilang mga minuto o oras ang dating ko sa pupuntahan ko bago siya magbibigay ng follow-up text para makumusta ang kalagayan ko.

Kaya naman itinext ko agad kay John ang taxi plate number gayundin ang pangalan ng driver na nakita ko sa nakasabit nitong ID. “SEBASTIAN PALERMO”. Sabi ko sa sarili ko, “Ambantot naman. Sabagay, compensated naman sa hitsura.”

Sa tantiya ko, nasa forties na rin ito. Pero palangiti at mukhang hindi ka naman maaasiwa kaya mas bumabata ang hitsura niya. Mukhang maalaga pa naman sa katawan. Although hindi naman siya mukhang gym-rat, wala akong nakikitang namumukol na tiyan at may mga muscles rin siya in all the right places. Medyo napa-“oops” lang ako nang makita ko ang wedding band nito sa kaliwang palasingsingan… may-asawa. Pero kumpirmasyon lang iyon dahil sigurado naman ako sa sarili kong ang ganitong hitsura, talagang di palalampasin ng maski sinong babae. Ang guwapo na, mukhang malinis pa.

Hindi ko mapigilan ang sulyap-sulyapan ang mukha nito habang tila wala itong kamalay-malay sa pangmomolestiya ko sa kanya sa isipan ko. Hinagod ng paningin ko ang dibdib niyang bahagyang nakalabas dahil bahagyang nakaawang ang uniform nitong kulay puting polo na hindi nakabutones hanggang sa ikalawa. May suot itong manipis na puting sando sa loob na mukhang bahagyang basa ng pawis. Dahil na rin siguro sa alinsangan ng panahon. Kadalasan, pinapatay ng mga driver ang aircon ng taxi nila kapag walang pasahero para makatipid sa gas.

Napadako ang tingin ko sa pundilyo ng suot niyang maong. Sa pagkakaupo niya na bahagyang nakapabukaka, medyo nakaangat pabukol ang pundilyo niya. Parang nabatubalani ang mga mata ko doon kaya napatitig ako ng matagal… wari ba’y inaaninag ko sa dilim kung may maaaninag akong pamamakat ng ari niya.

Kumabog ang dibdib ko… sa takbo ng utak ko? Sa init na biglaang naramdaman ko? Sa antisipasyon? Hindi ko alam… pero kabadong kabado ako na di mawari. Napakagat ako sa labi at tila nanuyo ang lalamunan ko. Lumunok ako pero tila lalo akong nauhaw. Parang may nagtutulak sa aking dakmain ang pundilyo ng driver pero siyempre, kahit may ganoong tukso, nagagawa ko pa ring magkontrol.

Sinubukan kong idako ang tingin sa kalye pero tila hinihila pabalik ang paningin ko ng pundilyo ni Manong Driver.

Tiningnan ko siya pero mukhang wala pa rin itong kamalay-malay sa nagaganap sa akin dahil patingin-tingin ito sa paligid at hindi pa rin kami nakakalabas ng Ayala dahil sa tindi ng traffic.

“Grabe talaga trapik dito,” dinig kong kumento ni Manong Driver.

Dahil medyo nagulat ako’y binawi ko ang tingin ko at sumagot ng, “Oo nga eh.”

“Nagmamadali ba kayo, ser?” tanong nito muli at nakita ko sa gilid ng mata ko na tumingin ito sa akin.

“Hindi naman… wala naman akong hinahabol na oras…” tugon ko, kung bakit sa kabila ng sitwasyon ay pasimple ko pa ring tinatapunan ng tingin ang pundilyo ng driver.

“Buti nga natiyempuhan ko kayo… Quezon City talaga ang ruta ko. May naihatid lang ako diyan sa Glorietta kaya ako nagawi dito,” paliwanag nito.

“Pauwi ka na ba?” tanong ko, wala lang, para lang may maitanong.

“Hindi pa, ser. Ala pang boundary… Hehehe…” nakakatuwang sagot nito. Napansin ko ang pagbaba ng kamay nito at bahagyang kinambyo ang kanyang harapan. Saglit lang, napakakaswal, at palagay ko’y ala namang malisya.

Ang siste… hindi naman siya ang nalilibugan sa ginawa niya eh.

Ako!

Sa kabila ng tila mga kabayong nagkakarera sa dibdib ko, lalo tuloy akong parang naadik sa pagnanakaw ng tingin sa pundilyo niya dahil sa ginawa niyang iyon.

Umandar kami saglit… ilang metro lang… tapos tigil na naman. Mukhang trapik din sa EDSA. Muli akong nagnakaw ng tingin sa pundilyong iyon. Lunok ng laway. Dila ng labi. At naramdaman ko ang unti-unting pagkabuhay ng titi ko. Nalilibugan talaga ako kay Manong Driver.

Nag-try akong pumikit upang subukang iwaksi sa isipan ang kalibugan.

Pero pagdilat ko, napatingin ulit ako sa mukha ng driver. Ang guwapo talaga (at least to me, swak na swak sa panlasa ko, kumbaga). Kaya naman dumulas ulit ang mga mata ko sa pundilyo niya at nakaramdam ng paglalaway. Takam na takam talaga ako doon sa di ko malamang dahilan.

“Sa condo ka ba ser?” inosenteng tanong ng driver.

“Ha? S-sa a-ano…” Saglit kong nabawi ang tingin ko sa pundilyo niya dahil sa pagkabigla. Inisip ko kung ano ang pangalan noong condo na pupuntahan namin o kung ano iyong mga street na dapat daanan pero parang nawaglit sa isipan ko ang lahat ng mga detalyeng iyon dahil ang namamayani sa isipan ko ay kalibugan… at siya mismo ang sentro ng pantasya ko. Napapahiya akong natawa. Halatang-halata na yata ako.

“Saan ser?” nakita kong tumingin sa akin ang driver.

“Sandali… nalimutan ko ang pangalan. Ahm… sa EDSA lang iyon eh… Ituturo ko na lang sa iyo ang daan mamaya pagdating natin sa Kamuning,” palusot ko.

“Kayo lang ba mag-isa doon?” tanong nito.

“Sa kapatid ko iyon…” wala sa sarili kong sagot. Talagang inaalipin ako ng libog dahil parang nawawalan ng katuturan ang lahat ng napag-aralan ko, gayundin, parang lunod na lunod ako sa presensiya nitong driver na ito.

“Ah…” anito saka biglang tumahimik at kumambyo dahil mukhang aandar na naman kami ng ilang metro.

Tahimik kami parehas hanggang makaentrada kami sa EDSA. Parang napahiya na rin ako at pinipilit kong huwag mapadako ang paningin ko sa kanya dahil sigurado akong matatakam lang na naman ako.

“Ser, okay lang sa iyo, detour tayo sa Kalayaan?” tanong nito kapagdaka.

Kinabahan ako. Baka may masamang balak ito. Saka ko lang tila naalala ang tanong niya kanina. “Kayo lang ba mag-isa doon?” Biglang pumasok sa isip ko, “Hindi kaya magnanakaw ito? Holdaper? Mamamatay-tao?”

Nabunot kong muli ang cellphone ko at nakita at nagtext kay John. “Pag ala ako txt after 15 mins, text mo ako. Nsa iyo pa rin ang plate number at name nung driver ha?”

Alam ko, wala sa hitsura ni Manong Driver. Alam ko, mahirap maghinala nang kung anu-ano. Pero mahirap ding magtitiwala kaagad. Hindi porke guwapo siya at, oo, libog na libog ako sa kanya, ay ibabale-wala ko na lang ang safety ko.

Nakita siguro niya ang pagkaalarma sa hitsura ko.

“Ay ser… huwag  kayong mag-alala. Inaalala ko lang kayo dahil baka matagalan tayo kapag dito tayo sa EDSA dadaan. Mukhang matindi ang traffic eh. Medyo maluwag  kasi ang daan sa C5 ngayon sabi sa radyo namin. Madali  tayong makakarating sa pupuntahan niyo,” nakangiti nitong paliwanag.

Radyo? Ano’ng radyo? Bakit hindi ko alam na may radyo?

Saka ko lang narinig ang mga mahihinang mga broadcast sa radio receiver niya. Parang walkie-talkie nila marahil sa kompanya ng taxi na iyon. Ganoon na ba ako kabangag sa kalibugan na ultimo ang mga maliliit na detalyeng iyon ay di ko nakita o narinig man lang?

“Kung may duda kayo ser, i-text niyo po maski na kanino ang plate number ng taxi ko. May ID naman po ako,” anito saka itinuro ang ID na nakasabit sa rearview mirror, “kung kabado po kayo sa akin, OK lang po sa akin na isama niyo ang pangalan at edad ko sa text niyo… sa pamilya niyo o kaibigan… mabuti na rin po ang nag-iingat.”

Medyo nawala ang pagkanerbiyos ko sa paliwanag ni Manong Driver.

“Sebastian Palermo?” tanong ko, kunwari’y di ko pa nababasa kanina.

Ngumiti siya at nagsabing, “Seb, ser. Seb na lang… di ko masyadong gusto ang tunog kapag buong-buo ako tinawag sa totoo kong pangalan eh. Ganyan ang tawag sa akin ng mga kasamahan ko’t mga kaibigan.”

Napangiti ako’t tila humupa ang naramdaman kong takot at pagdududa.

“Eh Manong Seb… Pasensiya ka na ha?” sagot ko, “Mahirap kasi ang magtiwala sa panahon ngayon. Hindi lang ako komportable sa mga detours.”

“Okay lang, ser. Kaya ko  kayo tinanong e kung gusto niyo lang. Di ko naman  ipipilit mag-detour pag ayaw ng pasahero…” may paggalang nitong sagot, “mukha lang  kasing mabigat ang traffic dito sa EDSA kaya inisip ko na medyo mapapadali tayo kung sa Kalayaan-C5 tayo. Huwag  kayong mag-alala, dahil may ID  ako, puwede niyo akong ireport sa kompanya namin o sa pulis kapag may reklamo kayo.”

Mukhang tapat naman si Manong Driver at saka bibihira ang mga taxi driver na ganito… Siya pa tuloy ang nagbigay sa akin ng tip para mas maging safe ang taxi ride experience ko.

“Ahm… sige… hintay lang tayo saglit…” tugon ko, para lang masabi niyang hindi ako agad sumang-ayon.  Sinagot naman niya iyon ng maunawaing ngiti. Kaso, bandang huli, mukhang nawalan na rin ako ng pag-asa sa traffic sa EDSA kaya pumayag na ako sa suhestiyon niya.

“Sige ser,” nakangiting kumpirmasyon nito.

Pero sa sobrang kupad ng trapiko sa EDSA, tila nagbibilang ako ng taon sa sobrang tagal makausad ang sasakyan namin sa daan patungo sa Kalayaan… at sa bawat minutong lumilipas, halos naubos ang panahon ko sa pagnanakaw ng tingin sa pundilyo ni Manong Driver. At para akong sinisilihan sa upuan ko dahil sa magkakahalong antisipasyon, pangamba… at purong-purong libog!

Napansin kong muli ang pagkambyo ng driver sa kanyang pundilyo. This time, medyo nagtagal, parang inaayos… parang… nilalapirot… o kinakamot?

Ilang segundo rin iyon bago niya iyon binitawan upang ibalik sa manibela ang kamay. Napansin kong tila mas namakat kaysa dati ang harap niya. Pakiwari ko pa’y bahagya pa niyang ibinuka ang dalawang mga hita. Napatingin ako sa mukha niyang kaswal lang na nakatingin sa daan. Pagkuwa’y ay napatitig ako sa pundilyo niya…

“Bakit parang medyo namumukol?” bulong ko sa sarili ko.

Muli kong narinig ang boses ni Manong Driver matapos ang ilang sandali ng katahimikan, “Naiihi ako… okay lang mag-stop over tayo sa urinal ser?
Napaangat ang tingin ko sa kanya. Nahuli niyang nakatingin ako sa pundilyo niya!

Shit!

Nabawi ko ang tingin ko, at nang nakaharap na ako sa daan ay tila saka lang nag-register sa utak ko ang hitsura ni Manong Driver. Parang wala akong makitang bakas ng galit… o pagkaasar… o kahit panunukso sa mukha niya. Kaswal lang ito at tila pangkaraniwan lang na makakita siya ng kapwa niya lalaking nakatitig sa pundya ng pantalon niya.

Nakakita kami ng malapit na urinal along Kalayaan na. Pumarada siya, pinigilan saglit ang daloy ng metro, pagkuwan ay umihi. Ang lakas ng mga bulong sa utak ko na nagtutulak sa akin upang sundan at silipan si Manong Driver. Pero nadaig ako ng hiya… at saka siyempre, takot. Baka kung ano ang gawin sa akin nito kapag umasta ako nang wala sa wastong ethics.

Medyo matagal-tagal din bago siya bumalik sa taxi. Pormal ang mukha nito, hindi naman galit pero wala ang ngiti nito kanina. Nagsimula ulit siyang nagdrive at umusad na muli ang taxi.

Medyo mas maluwag nga ang daan sa Kalayaan. Pero madalas pa rin kaming napapatigil dahil marami talagang sasakyan at hindi rin ganoon kaluwag ang traffic. Gayunpaman, di naman ang traffic talaga ang problema ko… ang sarili ko at ang libog na nararamdaman ko kay Manong Driver. Sa minsang pagtigil namin bandang East Rembo, wala sa sarili akong muling nagnakaw ng tingin sa pundilyo niya… at napasinghap ako sa nabanaagan ng dalawa kong mata sa mga aninong likha ng dilim.

Bukas ang zipper ni Manong Driver! At sumusungaw pa ang kulay puti nitong brief – ang natatanging piraso ng tela na nagtatakip sa kanyang pagka-Adan.

Nakalimutan yatang isara ang zipper niya matapos siyang umihi kanina?

Nanlaki ang mga mata ko sa sobrang pagkabigla. Napamaang ang bibig ko. Hindi ko inaasahan ang ganitong sitwasyon, tuksong maituturing… at tuksong ang hirap naman yatang paglabanan dahil para akong asong takam na takam sa lamang tila inihahain sa akin ngayon.

Fuck! Nakakalibog ka talaga… Manong Driver!

Tila nawala na ang lahat ng hiya sa katawan ko. Parang ni pumikit ay ayaw ko nang subukan. Titig na titig ako sa siwang na iyon kung saan nasisilip ko ang natatangi at napakanipis na telang nagtatakip sa pinakaiingatan niyang yaman.

Nakita kong bumaba ang kanyang kamay. Isinalit ko ang tingin sa kanyang mukha gayundin sa kanyang pundilyong kasalukuyang kinakalikot. Sa daan nakapokus ang mga mata nito. Ang kamay naman na bumaba ay tila may inayos lang na naipit na tela. Bahagya siyang umayos ng umupo, umusad at lalong ibinuka ang dalawang hita.

Sa ginawa niyang iyon, lalong lumaki ang siwang ng zipper ng kanyang pantalon. Parang lalong bumuka ito kaya naman lantad na lantad na ang kulay puti niyang brief na tila namumukol pa. Napakagat ako ng labi at napabuntung-hininga.

Tang-ina. Lalo akong nililibog nitong si Manong Driver ah!

Humawak ang kanang kamay niya sa kambyo. Kumiskis sa kaliwang siko ko ang kanang siko niya. Pagkambyo niya paharap, dumikit ang gilid ng kamay niya sa gilid ng tuhod ko. Tila nawalan ako ng lakas na magbigay daan. Imbes na ilayo ang aking tuhod ay pinanatili ko ito sa posisyon kung kaya nakadikit lang ang gilid ng kamay niya roon. Matagal. Parang ayaw na niyang alisin.

Napatingin ako sa kanya. Nilinga ako nito pero nang mapansin niyang nakatingin ako sa kanya’y pakaswal na binawi ang tingin at iniligid ang mga mata sa kalye. Ang kamay niyang nakahawak sa kambyo’y nakadikit pa rin sa tuhod ko. Sa pagkambyo niya pabalik, tila nananadyang ikiniskis niya ang gilid ng kamay niya sa gilid ng hita ko.

Ilang saglit din iyon. Nakadikit. Tila nananantiya.

Bandang huli’y binawi niya ang kamay at kitang kita ng mga mata kong tinanggal niya ang ikatlo at ikaapat na butones ng kanyang polo. Pagkuwa’y ay kaswal nitong hinawi upang lalong bumuka ang siwang ng polo niya sa kanyang dibdib.

Wala na itong suot na sando!

At sa anggulong kinalalagyan ko, litaw na litaw sa paningin ko nakatingaro niyang kaliwang utong. Sa kabila ng bahagyang dilim, napansin kong may kalakihan ang kuntil nito… gamais… parang ang sarap kagat-kagatin!

Bumaba ang tingin ko sa bandang tiyan niya. Bakit parang nakalilis na yata ang laylayan ng polo niya at tila bahagya pang bumaba ang waistline  ng pantalon niya. Sumilay tuloy ang pusod at puson niyang pinaligiran ng manipis na bulbol na kumakapal pababa pa doon.

Shet ka manong! Nakakalibog ka talaga!

“Ang init!” pabulong niyang sambit na di naman nakalampas sa pandinig ko.

Binawi ko ang tingin ko sa kaniya. Palibhasa’y ako ang nakakaramdam ng kung ano’ng init, ako ang tila napapahiya na sa sitwasyon. Pero tila hindi ko talaga maiwasan na obserbahan ang ginagawa ni Manong Driver sa gilid ng aking mga paningin.

“Diretso tayo ng White Plains ser, tapos doon tayo hanap ng exit papuntang Cubao…” kaswal na pahayag ni Manong Driver.

“I-Ikaw ang bahala…” sagot ko habang pinipilit ko ang aking sarili na huwag nang ibalik ang aking tingin sa nakakalibog na driver.

Muli kong naramdaman ang pagkiskis ng gilid ng kamay niya sa hita ko… ang siko niya’y makailang beses na umuntug-untog sa siko ko. Nagbigay ito ng kiliting halos hindi ko maipaliwanag at pakiramdam ko’y nilalagnat na ako sa sobrang init gayong malakas naman ang buga ng malamig na hangin buhat sa aircon unit ng sasakyan. Halos mahilo na ako sa tindi ng lagabog ng bawa’t tibok ng puso ko.

Di ko maiwasang muling tumingin sa driver. Ang guwapo niya talaga. At habang tumatagal, lalo kong na-aapreciate ang hitsura niya.

Tumingin ito sa akin at nagtama ang mga mata namin. Saglit lang iyon kasi ako rin ang bumawi kaagad ng tingin ko.

“M-Mabuti pala’t nagawi ka sa Makati ano?” panimula ko… para lang mawala sa isip ko ang kalibugan at para naman may mapag-usapan kaming iba. Ipinilit ko sa sarili ko, “May-asawa na si Manong Driver. Di nga ba’t mayroon itong wedding band sa kaliwang palasingsingan? At saka wala itong kahina-hinala sa tumatakbo sa utak ko… ako lang ang inaalipin ng todong libog sa sitwasyon samantalang namomolestiya ko na siya ng todo-todo sa isipan ko. Itigil mo na ang kalibugan mo, Andoy! Masyado kang makati!”
“Oo ser… may inihatid ako sa isang hotel doon…” sagot nito, maganda ang himig at parang natutuwa.

“Bibihira kasi iyong ganoon eh… kasi iyong ibang mga taxi, ayaw maghatid kapag malayo na…” kumento ko.

“Hangga’t maaari kasi, pinag-iingat kami ser sa pagpili ng mga pasahero. Pero wala kaming laban kapag nag-report ang pasahero sa kompanya namin lalo kapag nagpapadagdag ng bayad, o di kaya, nangongontrata ang driver. Puwede kasing makansela ang prangkisa nila kapag nai-report sa LTFRB ang mga ganoong ugali ng mga taxi driver na di nila ginawan ng aksyon. May natanggal na sa amin dahil sa ganoong kaso… Ayaw ko pa mawalan ng trabaho. Mahirap sa panahon ngayon kapag walang papasok na pera, ser,” nakatutuwang pagkukuwento nito.

Napangiti ako sa sagot ni Manong Driver. Napakainosente at direkta sa punto. Iniligid ko ang tingin sa labas ng sasakyan… kahit papaano’y tila naghuhupa ang init na nararamdaman ko kanina lamang.

“Hindi mo ba na-try mag-abroad?” tanong ko. Mukha kasing desidido itong itaguyod ang pamilya at panagutan ang responsibilidad.

“Galing na ako sa Saudi. Driver po ako doon pero anim na buwan lang. Nagkagulo kasi kaya napauwi ako dito sa atin. Nauwi na lang muna sa pagtaxi-taxi. Wala kasi akong alam na ibang trabaho kundi pagda-drive. Halos magda-dalawang taon na rin kasi akong di nakakabalik eh,” kuwento nito.

“Buti nagkakasya kita mo rito…” wika ko.

“Minsan… nakakasuwerte… tulad kanina, medyo galante iyong naisakay ko. Minsan, sapat naman… pero minsan, kulang… kapag ganoon, medyo tiis-tiis lang. Suwerte nga ako’t medyo maunawain ang asawa ko at marunong mag-budget,” kampanteng pahayag nito na di mo kariringgan ng reklamo. Nakakatuwa.
“Ilan na ba ang anak mo?” tanong ko.
“Dalawa ser… parehas nang nasa kolehiyo. Parehas na lalaki at parehong masipag mag-aral. May honor iyong mga iyon ng gumradweyt sa hayskul eh…” anito.
“Ang galing naman…” papuri ko.

“Mana parehas sa ina… titser ang asawa ko eh,” may bahid ng pagmamalaki sa tinig nito sa mga nabanggit.

“Hindi ka naman ba nadedelikaduhan sa trabaho mo?” segway ko, this time, nagkaroon na ako ng lakas ng loob na tumingin sa kanya. Kaliwang kamay lamang ang ginagamit nito sa manibela habang ang kanan ay nakapatong sa kanang hita. Napansin kong bukas pa rin ang zipper nito… ang pusod nitong may balahibong-pusa ay nakalitaw pa rin… at ang utong nitong gangga-mais ay tila nang-aakit pa rin sa akin.

“Sa ngayon ser, ala pa akong masamang nararanasang ganyan. Alam ko namang delikado ang ganito, lalo sa gabi, kaya medyo maingat din ako sa pagsasakay ng mga tao. Pero lahat naman ng puntahan nating lugar, may panganib. Kaya kung matatakot ka na lang lagi, wala kang kikitaing pera. Huwag naman sanang may mangyari sa aking ganoon… masarap pa ang mabuhay…” natatawang sagot nito.

“Tama ka…” sang-ayon ko.

Sa kabila ng inosenteng takbo ng pag-uusap namin, tila wala siyang kamalay-malay na napaka-bulnerable ng hitsura niya ngayon… Kung gurang siya, o kung hindi kaiga-igaya ang hitsura, baka mainis lang ako sa hitsura niya ngayon eh. Pero guwapong-guwapo ako sa kanya… at napakalakas ng atraksyon ko sa kanya.

Kaya sa kabila nang kawalang-malisya niya sa bawa’t pagsagot o pananalita, hindi pa rin maitatatwang bukas ang zipper niya at parang nang-eengganyo pa itong magpasilip sa akin lalo’t malawak ang pagkakabukas ng zipper niya. At iyong utong niya – para bang nakikiusap na kagat-kagatin ko… supsupin… himurin… dila-dilaan. Para bang may katas iyon na makatitighaw ng uhaw na nararamdaman ko sa kaibuturan ko ngayon.

Muli na namang nagsimulang tumigas ang titi ko sa mga isiping iyon kaya bahagya akong nag-ayos ng pagkakaupo dahil medyo naiipit na ang ilang bulbol ko dahil sa nagpupumiglas kong burat. At natagpuan ko na naman ang sarili kong titig na titig sa nakabukas niyang zipper – pilit kong tinitingnan kung may mababanaag ba akong bakas ng pagkalalaki niya sa munting siwang na iyon.

“Kayo ser, bakit sa Makati pa kayo namili? Maraming mga mall sa Cubao, di ba?” tanong nito pabalik.

Napaangat ang tingin ko sa kanya at nakita kong nahuli niya sa ikalawang pagkakataon ang huling direksyon ng mga mata ko… sa pundilyo niya. Napatingin siya sa pundilyo niya, pagkuwan ay tumingin uli siya sa akin.

Busted! Alam na niyang bukas ang zipper ng pantalon niya... at higit sa lahat, bistado na niya ang kamanyakan ko at paninilip sa kanya!

Tila naman naumid ako at di agad nakasagot. Naalarma ako at halos maluha ang aking mga mata sa tindi ng pagkapahiya. Binawi ko agad ang tingin ko sa kanya at ibinaling ko sa labas ang aking pansin. Nakalampas na pala kami sa fly-over sa Pasig at kasalukuyan pa ring binabaybay ang C5.

“Ahm… Ah…” iyon lang ang tanging naisagot ko sa tanong niya dahil natuliro ako sa magkakahalong emosyon na bumalot sa buong diwa ko.

Naramdaman ko ang pagdantay ng mainit na kung ano sa gitna ng kaliwang hita ko. Napatingin ako doon at nakita ko kung ano iyon… ang kanang palad ni Manong Driver. Napatingin ako sa kanya, nakangiti lang ito at napapailing na bumulong nang, “Okay lang iyon, ser…”

“H-Ha?” nagtataka kong tanong.

Hindi siya kumibo. Nakatingin lang ito sa daan at tila inosenteng nagmamaneho. Pero naramdaman ko ang dahan-dahang paggalaw ng kamay niya… sa una’y tila atubili. Pero marahil ay naramdaman niyang hindi ako manlalaban kaya unti-unti itong humimas… sa una’y padantay lamang… pagkuwan ay didiin… kumakalabit… pumipisil… dumadaklot… lumalamutak.

Napatingin akong muli sa mukha niya… kaswal lamang ang ekspresyon nito na di mo kakikitaan ng anumang emosyon.

Unti-unting bumaba ang tingin ko sa kanyang katawan… hindi pa rin niya inaayos ang pagkakabutones ng kanyang suot na polo, kaya nakalitaw pa rin sa paningin ko ang katakam-takam niyang utong.

Sa pagbaba pa, napansin kong mas nakalilis na ngayon ang kanyang polo hanggang tiyan… kaya naman nakabalandra na sa mga mata ko ang pusod niya’t balahibong pusa…

At sa pagbaba pa…

Napalunok ako… napasinghap… napamaang.

Nagpasalit-salit ang tingin ko sa mukha niya at sa pundilyo niya.

Tanggal na ang pagkakabutones ng maong ni Manong Driver! Pinaghiwalay na niya ang fly at tila pagkaing nakalatag na ang kanyang pagkalalaki na nababalutan ng kulay puti nitong brief. Namumukol ito. Bakat na bakat na. At mukhang pumipintig-pintig na ito at matigas na nakabalatay pahiga sa kaliwa… ang ulo’y nakasilip sa garter ng suot nitong brief!

Nalilibugan din sa sitwasyon ang may-asawang taxi driver!

Gumapang ang palad nito at kumiskis sa singit ko… bahagyang kinala-kalabit ang bayag ko.

Shet! Totoo ba ito o panaginip lang?

Hindi ako makakilos… hindi ako makakibo. Hinayaan ko siya sa ginagawa niyang pangse-seduce sa akin. Napapapikit ako… di makapaniwala na mangyayari sa akin ang ganitong karanasan… at sa lalaki pang kanina lamang ay pinaglalawayan ko!

Ilang saglit lang at binawi niya ang kamay niya… sabay sabing, “Ser, okay lang ba sa iyo… detour tayo?”

“B-bahala ka…” sagot ko, tuliro… halos wala na sa sarili.

Mayroon siyang nilikuan na di ko alam na daan… konting kanan… konting kaliwa… bandang huli, napansin kong papadalang ang mga bahay at paparami ang mga puno at damuhan… at bahagya na ring dumidilim dahil bihira na ang mga posteng may ilaw.

Kinabahan na naman ako at tila nawala ang lahat ng libog ko sa katawan. Noon ako nakarinig ng message alert. Binunot ko agad ang cellphone ko at binasa ang text.

“San k n bes?” text ni John.

Nagtextback ako agad para di ito maalarma.

“Bes, ala pa ako sa condo. On d way p din ako. Txt k ulit after 20 mins. Pag ala reply, twag k na. Medyo kabado ako sa mga shortcut ni manong, eh.”

Pagka-send ko, napatingin ako kay Manong Driver. Nakatingin ito sa akin at sa hawak kong cellphone. Napansin ko rin ang biglaang pagbagal ng takbo ng taxi. Parang nasa gitna kami ng underdeveloped na subdivision. Halos wala akong makitang mga kabahayan.

Tuluyang pinatigil ni Manong Driver ang sasakyan. Napakuyom ang mga kamao ko at nag-isip ng paraan kung saka-sakali kung paano ko maipagtatanggol ang sarili ko. Kabado ako na di ko mawari.

Tumahimik ang sasakyan. Tahimik lang din siya… parang nakikiramdam.

“Ala akong balak na masama sa iyo…” pahayag nito pagkalipas ng ilang sandali.

Hindi ako kumibo, binawi ko ang tingin ko pero nakikiramdam pa rin ako sa mga susunod niyang gagawin.

“Gusto ko lang na… n-na…” hindi nito maipagpatuloy ang sasabihin.

Hindi ko pa rin magawang magsalita. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko o gagawin… ni hindi ko alam kung ano ang iisipin ko.

Napatingin ako sa kanya. Nakatingin ito sa harapan ng sasakyan. Nabanaag ko ang dalawa niyang kamay na tinatanggal ang pagkakabutones ng suot na polo.

“Kanina ko pa kasi napapansin na titig na titig ka sa akin. G-Gusto mo, di ba?” anito saka tuluyang hinubad ang suot na polo.

Lumantad na sa akin ang may kalaparan niyang dibdib. Ngayo’y dalawang gamais na utong na ang aking nakikita!

“N-Natatakot ka ba sa akin?” tila nag-aalalang tanong nito. Dumukwang ito at saka inilapit ang mukha sa taynga ko at bumuga ng maiinit na hininga. Noon na gumalaw ang kanyang kamay, pinagapang ang palad sa aking pundilyo.

Naramdaman niyang hindi na ito matigas. Alam na niya kung ano ang sagot sa tanong niya sa akin.

Lumayo siya bahagya… napatingin ako sa kanya. Ngumiti ito… tila nang-aalo… tila umuunawa. Napaupo siya sa upuan niya.

“Pasensiya ka na, dito kita dinala. Kanina kasi, dito nagpadaan iyong dalawa kong pasahero. Iyong sinasabi ko sa iyong nagbigay ng sobrang bayad at nagpahatid sa akin sa Makati…” pabulong nitong kuwento.

Ibinaling ko ang pansin ko sa kanya habang nagkukuwento ito.

“Dito mismo sa lugar na ito sila nag-ano…” dugtong nito.

Napakunot ang noo ko pero di na ako naghintay ng matagal.

“Dito sila nagtirahan… sa backseat ng taxi ko.”

Hindi ko napigilan ang mapa-“Ha?”

“Oo… una kapa-kapaan lang sila… tsupaan… bandang huli, nagsex na sila dito mismo…” tila natitilihan pang kuwento nito.

“Ok lang sa iyo iyon?” tanong ko, nagtataka.

“Hindi naman iyon ang unang experience ko sa ganyan ser… minsan…” tila pinigilan nito ang sariling ituloy ang kuwento.

“Minsan… ano?” susog ko.

“Minsan… pati ako… kasali.”

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig.

“Aminado naman ako na sa umpisa, nakakaurat. Lalo kapag tsinatsansingan ka, o tinitigan ang harap mo… nakakawala ng konsentrasyon. Minsan nasisigawan ko ang mga pasaherong bastos eh. Bandang huli… nasasanay na ako.”

“Ibig sabihin…”

“May karanasan na ako sa ganito. Sa una, patsupa… tapos dinadagdagan nila ako ng bayad sa metro. Sabi ko, easy money. Kahit di ako nilalabasan, basta matsupa lang ako ng bading, ok na sa kanila eh… nadaragdagan ko ang uwi kong pera sa mag-iina ko.”

Hindi ako halos makapaniwala sa naririnig ko.

“Ano’ng nangyari pagkatapos?” tanong ko.

Hindi siya sumagot. Lumabas siya ng kotse at umikot siya sa harap papunta sa side ko. Binuksan niya ang pinto at pagkatapos ay pinababa niya ako.

Pagkatayung-pagkatayo ko ay itinulak niya ako pasandal sa gilid ng sasakyan, idinikit ang dibdib niya sa dibdib ko at saka bumulong, “Gusto mo’ng malaman ser, kung ano’ng nangyari sa akin pagkatapos?”

Naramdaman ko ang pagdaiti ng namumukol niyang harapan sa singit ko. Halos malunod ako sa nakaliliyong sensasyon. Unti-unti na naman akong inatake ng libog at pinintigan ng buhay ang aking tarugo.

Pagkuwa’y ay naramdaman ko ang mga labi niya sa leeg ko habang inililis niya ang laylayan ng t-shirt ko. Nang ma-expose ang utong ko’y dinuhapang niya iyon ng supsop-higop at hinimud-himod na parang masarap na ice-cream habang tuluyan niyang hinuhubad ang t-shirt ko. Naramdaman ko rin ang kamay niya ngayon na abala sa pagbubukas ng zipper ng pantalon ko… pagkuwa’y ay pagtatanggal ng sinturon… pagkatapos ay pagtatanggal ng pagkakabutones nito… at saka ito hinaklit pababa kasama ng garter ng brief ko.

Nang kumawala ang buhay na buhay ko na ngayong pagkalalaki, bigla siyang bumulong sa akin… “Ser, eto’ng nangyari sa akin pagkatapos…” saka ito dahan-dahang lumuhod, at isinubo ang ulo ng titi ko.

Slurp… slurp… slurp…

“Aaaagh… ahhh… ahhh…”

“Ungh… gawk… ungh… gawk…”

“Saraaap… sheett… manoonnng!!!”

Unti-unti… pabaon ng pabaon ang titi ko sa mga labi niya. Humahakab na ang titi ko sa kalooban ng bibig niya hanggang sa buong-buo na nitong nilululon ang burat ko hanggang sa lalamunan niya.

Babad na babad sa laway ang burat ko nang iluwa niya ito.

Isinara niya ang pinto ng passenger seat at binuksan ang pinto sa backseat. Pinapasok niya ako at pinahiga sa backseat. Nang makahiga na ako’y pinilit  niyang ihubo ang pantalon ko hanggang alak-alakan. Hindi ako makahinga sa antisipasyon sa mga susunod na gagawin ni Manong Driver.

Saglit siyang nawala sa paningin ko. Pagkaraan ng ilang saglit ay narinig ko ang pagbukas ng kabilang pinto ng backseat at sa pag-angat ng tingin ko’y naramdaman ko ang pagpasok ni Manong Driver. Pagapang siyang pumasok, iniumang ang ulo  ng titi niya sa bibig ko, at saka ito isinulong.

Kusa nang bumuka ang bibig ko upang tanggapin ang kanina ko pa gustong tsupaing titi ni Manong Driver. Pagkuwa’y ay naramdaman ko ang pagsubo niya sa titi ko.

Sipsip-higop siya… sipsip-higop ako.

Slurp… slurp… slurp…

Ungh… gawk… ungh… gawk.

Parehas naming dini-deep throat ang kapwa namin pagkalalaki. Pero palibhasa’y mas mahaba at mas malaki ang burat ni Manong Driver, mas hirap ako sa paghinga, at halos nasa kalahatian na ng lalamunan ko ang ulo ng nagsasabaw niyang tarugo. Ilang beses akong halos maduwal pero todo ang konsentrasyon ko sa ginagawa kong pagtsupa. Talagang pinagbubuti ko dahil tila mas bihasa pa sa akin sa pagtsupa si Manong Driver.

Ngayon ko lang naenjoy ang 69. Dati, hindi ko gusto ang ganitong posisyon. Pero kay Manong Driver… hindi ko alam kung bakit parang masarap.

Nababanaag ko ang butas ng puwit ni Manong Driver at sa di ko mapigilang damdamin, pinagapang ko ang daliri ko doon. Naramdaman ko na madulas ito. Tila may naipunas na siyang baby oil o vaseline rito na di ko mawari… pero madulas na ito kaysa sa pangkaraniwang salat ng puwit. At higit sa lahat, hindi siya pumalag.

Saglit kong iniluwa ang titi niya upang basain ang hinlalaki ko ng laway… saka ko muling isinubo ang burat niya habang dahan-dahan kong sinusundot-sundot ang butas ng puwit ni Manong Driver. Hindi pa rin siya pumapalag.

Itinusok ka ang hintuturo ko… walang sagka… bumaon hanggang sa kalahatian ang daliri ko.

Nailuwa niya ang titi ko at napasigaw ng “Awww… sheeet…!”

Bigla siyang napabangon. Napabangon din ako dahil akala ko’y nasaktan ko siya.

“Ser, tayo ka muna… tapos isuot mo ito…” bulong nito at saka ibinigay sa akin ang isang sachet ng condom. Ribbed! Ibig bang sabihin…?

Lumabas muna ako at pinirat ang sachet. Pagkuwa’y ay nagmamadali kong isinuot ang condom. Sa sobrang antisipasyon ay halos hindi ko mai-unroll ng maayos ang condom sa titi ko… nang tuluyan ko nang maisuot ay buong atensyon kong inantabayanan kung ano ang gagawin niya.

May pagmamadali sa mga kilos nito… parang may hinahabol na schedule. Hinubo na nito ng tuluyan ang suot na pantalon at brief at pagkuwa’y ay gumapang upang pumuwesto pahiga, paharap sa akin. Ipinatong nito ang kanang paa sa sandalan at ang kaliwa naman ay ipinatong sa sandalan ng passenger seat. Nakabuyangyang ngayon ang hubo’t hubad na katawan ni Manong Driver… nakaabang ang puwit niya’t naninigas na burat sa akin…

Sumenyas siya sa akin saka bumulong ng, “patungan mo na ako ser…”

Pagapang akong pumatong sa kanya, at sinupsop ko ang kaliwang utong nitong kanina ko pa gustong dahupangin.

“Ser… tirahin mo na ako… sigi na…” bulong nito na halos hindi ko mawawaan.

Natigilan ako sa pagkagat-kagat sa utong niya… “Ha?”

“Ipasok mo na iyan… madulas na puwet ko…” anito, halos walang bakas ng hiya o pag-aatubili. Naramdaman ko rin ang paggalaw ng kamay niya upang igiya ang titi ko sa tamang destinasyon.

“Bayuhin mo ako ser… sigi na… kantutin mo ang puwit ko…” pag-aalok nito na para bang batang nakikiusap at nanghihingi ng pera sa magulang.

Hindi ako makatanggi sa ganoong klaseng paanyaya. Bahagya na akong kumadyot. Halos hindi ako nag-effort. Nangalahati agad ang burat ko sa butas ng puwit niya. Mukhang sanay na magpakantot si Manong Driver. At sa tingin ko sa ekspresyon ng mukha niya, enjoy siya sa ginagawa niya.

“Sheeeet… aaaah… tang-inaaaa… ang saraaaaaap…” ang mga kumawalang kataga sa bibig ng may-asawang driver.

Sinimulan kong umayuda… bahagyang urong… pagkuwa’y… baon.

Sulong… baon.

Palalim ng palalim. Hanggang sa bawat baon ay halos ipagduldulan ko ang buong katawan ko sa puwet niya. Pumapalo na ng husto ang bayag ko at talagang isinasaksak kong lahat ang titi ko sa kaloob-looban ng puwet ni Manong Driver.

Kakaiba rin ang sensasyon ng ribbed na condom. Parang may mga maliliit na daliri na dyumadyakol sa katawan ng titi ko habang naglalabas-masok ito sa may kaluwagang puwet ni Manong Driver. First time ko ring na-enjoy ito at masarap sa pakiramdam.

“Ibaon mo pa ser… ibaon mo lahaaat… aaah… aaaaah… tang-inaaaaa… ang saraaap… sigi paaa… lahaaaat… lahaaaat… seeerr… ibaon mo lahaaaat…” nakakalibog na susog ni Manong Driver na lalo pang nagpaangat sa level ng libido ko sa katawan. Nagagawa niyang tanggapin ang bawa’t ulos ko at sinasalsal pa niya ang sariling burat at the same time!

Hinila niya ako sa batok dahilan upang mapasubsob ako sa kanya. Sinalubong niya ako ng halik… sa labi… lips to lips… dalawang lalaki… isang may-asawa!

Hindi ako makapaniwalang magagawang makipaghalikan sa akin ni Manong Driver… kadalasan, ang mga serbis at callboy na lalaki, pwede mong magawa lahat, huwag lang halikan sila sa labi… pero eto, si Manong Driver… may asawa at dalawang anak… nakikipaghalikan sa kapwa niya lalaki… alang-alang pa rin ba ito sa kinabukasan ng kanyang pamilya?

Lalo akong nag-ulol sa pagnanasa. Nagpakawala ako ng laway… at tila uhaw na uhaw nitong nilunok lahat ng iyon. Nang maghiwalay ang mga bibig namin, tinitigan niya ako ng mata sa mata… saka bumulong…

“Kantutin mo ako ser… ibaon mo lahat-lahaaaaaaaaat… wala kang ititira… tang-ina… seeer… malapit na ako! Seeer!!!”

“Manoong… ang sarap mo… aaah… ang sarap-sarap moooohhh…”

“Masarap ba ako ser? Masarap ba akoooo? Haaaa?”

“Tang-inaa… sobraaaa… Sobrang sarap! Manong Seeeb… Manong Seeeebbb!”

Basang-basa kami kapwa ng pawis. Panay na ang kadyot ko at talagang ipinagkakanyuran ko ng husto dahil ayaw kong may masayang na milimetro ng titi ko… gusto niyang lahatin ang baon… ibinibigay ko ang hiling niya.

Patuloy ang mga impit na anas namin kapwa habang titig na titig kami sa isa’t isa… mata sa mata. Halos kababuyan lahat ang mga katagang lumalabas sa mga bibig namin at sa kung ano’ng dahilan, dama kong parehas kaming lalong nalilibugan sa mga naririnig namin buhat sa aming mga bibig.
“Seeer… malapit na ako… bilisan mo pa ser… pistunin mo ang puwet ko!”

“Aaaah… sheeet… malapit na ako… ang sarap mong tirahin… ang-iniittt… andullaaaas! ang saraaaaaaaaap… putang inang puwet iyan!!! Aaahhhh… ang sarap-saraaaaap!”

“Sige seeer… pamusargahin mo puwet ko… kantutin mo ng kantutin… barurutin mo ako… huwag mong titigilan hangga’t di ka nilalabasan!”

Muli niya akong hinila upang halikan ako sa labi… sinipsip  niya iyon ng sinipsip… hinalukay niya ng dila niya ang loob ng bibig ko at tila ba nais sairin ang lahat ng laway ko sa bibig. Lumunok siya ng lumunok, tila ba uhaw na uhaw sa kalibugang nararamdaman.

Humigpit ang yakap niya sa akin. Naramdaman ko ang biglang pagpintig ng titi niya sa tiyan ko… gayundin ang tila paglamutak ng puwet niya sa kahabaan ng titi ko. Tila mina-muscle control ako na di mawari.

Sumargo ang tamod niya sa pagitan ng mga tiyan namin habang panay pa rin ang kanyod ko sa puwet niya at halos higupin niya ang lahat ng laway sa bibig ko. Narinig ko ang impit niyang ungol at pag-growl…

Tila pinanawan siya ng lakas pagkatapos ng huling pintig ng titi niya… ang huling sargo ng kanyang katas. Pero di pa rin humihiwalay ang labi niya sa labi ko… this time, naging mellow ang mga halik. Tipong halikang mag syota… may linamnam… may lambing. May hatid na kakaibang sarap at kiliti.

Iyon naman yata ang naging senyales ng kasakdalan para sa akin.

“Aaaah… lalabasan na ako…” wika ko.

“Haaa… sandali…” tila naalarma nitong pagpipigil.

Itinulak niya ako bahagya dahilan upang mahugot sa pagkakabaon ang titi ko. Saglit siyang dinukwang ang titi ko at maabilidad nitong natanggal ang condom ng wala pang isang segundo… at pagkuwa’y ay nagsabing, “Iputok mo sa loob… sige na…”

Dahil di ko na halos mapigil ang napipintong glorya ay ibinaon kong muli ang titi ko sa puwet niya. Kakaiba sa pandama… mas masarap dahil laman sa laman ang contact… at damang-dama ko ang init at dulas sa balat ng burat ko.

Sumakyod ako… sakyod na tila ba di na ako aabutan ng bukas…

Hinila ko ang ulo niya at tila alam na niya kung ano ang gagawin. Dinukwang niya ang dibdib ko at sinibasib ng himod at kagat ang kaliwa kong utong.

“Aaaaaah… tang-inaaaa… Manong Seeeeb… Manong Seeeb…. Manong Seeeeeeeeeeeeeeb!!!”

Saglit na binawi ni Manong Driver ang humihimod na mga labi upang magsalita, “Lahian mo ako Seeeer… Tamuran mo ang puwet kooo… Sige seeerrr… Ipunin mo sa puwet ko lahat ng katas mo…”

Hinila ko ang ulo niya upang muling dahupangin niya ang kagat at dila ang utong ko. Sa bawa’t himaymay ng utak ko, ang nasa isip ko’y uuwi ito mamaya sa pamilya niya… sa kanyang asawa’t dalawang anak… pero imbes na yakap at halik ang ipangsalubong ay didiretso sa banyo… at doon ito iiri ng iiri… sa bawa’t pag-iri nito’y walang sound na utot na may halong sabog-sabog na tamod… dahil puros naipong hangin at tamod ang magiging laman ng tiyan nito ngayon.

Sumulumpit sa kaloob-looban ng puwet ni Manong Seb ang tamod ko.

Isa… “Fuck… aaaaahhhh…”

Dalawa… “shiiiiiiiittt… Ohhhhhhhh….”

Tatlo… “Manong Seeeebbbb…”

Apat… Lima… Anim… Pito… “Manong Seeeeeeeeeb…”

Halos panawan ng lakas ang dalawang tuhod ko sa sobrang sarap ng climax na iyon. Isa iyon sa mga pinakamasarap na pagpapalabas ko sa tanang buhay ko. Napasandig ako sa katawan ni Manong Seb. Naramdaman ko ang pagyakap ng mga kamay niya sa batok ko. Saglit kaming nagpahinga upang namnamin ang sarap ng kantutang nakalipas.

Ilang sandali pa bago kami nagpasyang bumangon. Walang imikan at kapwa nakikiramdam. Palagay ko’y ngayon lang unti-unting nagregister kay Manong Driver kung ano’ng namagitan sa amin… at parang ngayon lang ito nakakaramdam ng hiya.

Ginamit niya ang brief niya upang punasan ang tiyan niyang basang-basa sa pawis at tamod. Pagkuway ay ginamit niya ang kabilang parte nito upang punasan ang aking tiyan at nangingintab na burat na ngayo’y nanguluntoy na. Bandang huli’y ibinuka niya ang mga hita upang tuyuin naman ang kanyang puwit.

Itiniklop nitong maayos ang brief niya, pagkuwa’y ay nagbihis na ito… isinuot nito ang sando, ang maong, at ihinuli ang unipormeng polo. Ngayon, wala na itong panloob dahil basang-basa na sa tamod at pawis ang suot niyang brief kanina.

Sinabayan ko siyang magbihis.

Ilang sandali pa’y bumaba kami sa sasakyan upang pumuwesto sa dati naming upuan. Noon ko lang napansin na nakatsinelas lang ito.

“Akin na lang ang brief mo, remembrance…” biro ko pagkaupong-pagkaupo namin. Medyo naaasiwa na kasi ako sa katahimikan sa pagitan namin.

Napatingin ito sa akin at di napigilan ang mangiti sa marinig. Pero tila game nitong iniabot sa akin ang brief niya. Inabot ko naman iyon at saka ko inamoy-amoy…

“Bango!” wika ko.

Noon na tuluyang lumuwang ang ngiti ni Manong Driver… “Loko!” anito bago sinimulang i-start ang taxi.

“Walang biro… Ang sarap kaya…” dagdag ko, pagkuwa’y ay inamoy-amoy muli ang brief ni Manong Driver.

Tumingin ulit siya sa akin saka ito nagsalita, “Talaga lang ha?”

“The best! Akala ko nga, aangat ang bayag ko sa sobrang sarap eh…”

“Loko ka talaga…” nakangiting wika nito…

Umandar ang taxi. Isinilid ko ang brief niya sa bulsa ko. Pero di pa kami nakalalayo ay itinigil niya ulit ito.

“Ahm… bago tayo lumayo… pwede ko bang malaman ang pangalan mo para di na kita tinatawag na ser? Mukha namang mas bata ka pa sa akin eh…” tila nahihiyang tanong nito.

“Andrew… Andrew Serrez,” pakilala ko.

“Andrew… puwedeng Drew?” panghihingi nito ng kumpirmasyon.

“Oo…” matipid kong sagot.

“Drew… ahm… d-di ko alam kung paano magsisimula… ahmm…”

Naramdaman ko ang pagkaalumpihit ni Manong Driver.

“Okay lang… I understand…” wika ko, “sabihin mo lang kung magkano’ng idadagdag ko.”

Tila natigilan siya. Nakita kong bigla ang pagpapalit ng ekspresyon sa mukha niya. Parang pumakla. Walang imik nitong muling binuhay ang sasakyan, at pagkuwa’y ay pinaandar na muli ito.

Hindi ko alam kung may mali ba sa nasabi ko dahil nakaramdam akong parang sumama ang loob niya. Pero mabait naman ang pagkakasabi ko at wala naman sa tono ko ang inuuri ko siya. Kumbaga pa nga, gusto kong iparating sa kanya na handa akong magbayad dahil talagang isa sa mga the best sexperience ko ang nangyari sa amin kanina.

Noon ko narinig ang message alert sa cellphone ko.

“Nkauwi k n bes?” tanong ni John.

Sumagot ako agad, “D pa bes… matrapik eh. Tnks bes. Txt kta pag nkarating n ako sa condo.”

Ilang saglit lang nagtextback si John, “Cge bes… ingat. Ok lang punta kmi jowa condo mo mya?”

“Sure… dala kayo makakain. Hehehe.” Sagot ko.

Bigla kong narinig nagsalita si Manong Driver, “Ok lang ba sa iyo kung magkikita tayo ulit?”

Narinig ko ang message alert at alam kong si John iyon pero napako ang pokus ko kay Manong Driver.

“O-Oo nman… walang problema sa akin iyon,” sagot ko, bagaman nagtataka’y walang pag-aatubili.

“Iyong nangyari sa atin kanina…” muli, tila di maipagpatuloy ni Manong Driver ang pagsasalita niya.

Naghintay ako ng kasunod…

Ilang saglit ang lumipas bago ko narinig ang karugtong, “Ace… iyong nangyari sa atin kanina… gusto ko iyon…”

Napakunot ang noo ko… “Gusto ko rin naman iyon… nasarapan nga ako eh, di ba?”

Napabuntong-hininga siya. “Ang ibig kong sabihin… Drew… gusto ko iyon… ginusto ko iyon…” binigyang-diin niya ang huling kataga. Sa una’y nakakunot pa rin ang noo ko… katagalan, parang nagreregister na rin sa utak ko ang ibig niyang sabihin. Pero di ko pa rin masiguro kung ano’ng ibig niyang mangyari.

Panay ang drive ni Manong Driver, naghahanap ng malulusutan… hindi ako kumibo… samantalang nakatingin lang siya sa dinaraanan. Nang makakita ito ng gas station, dumiretso ito doon upang magpakarga. Nang matapos ay ipinarada nito ang sasakyan sa tapat ng convenience store na malapit dito. Tumahimik ang sasakyan… at nakita kong… pinatay din niya ang metro?

Tiningnan ko si Manong Driver. Palibhasa’y maliwanag na sa paligid, noon ko lang lalong nakumpirma ang kaguwapuhan nito… may pagkamestisuhin… at mukhang bata-bata pa kumpara sa tantiya kong edad niya.

Lumunok ito ng makailang beses bago bumuntung-hininga. Tila iwas itong tumingin sa dako ko… nakatingin lang ito sa harapan ng sasakyan.

“Drew… sa edad kong ito… di ko alam na makakaranas pa ako ng ganoong klaseng pakiramdam. Masarap… pero hindi pilit. Iyong pakiramdam ko, kahit na mahuli tayong gumagawa ng ganoon… o kahit magunaw ang mundo, wala akong pakialam…” panimula nito.

Nakamata lang ako at nakaantabay sa mga sasabihin niya. Di ko alam pero parang nakakaramdam ako ng kung ano para sa kanya. Awa ba? O affection?

“Sa pila pa lang kanina, tinitingnan na kita kanina. Sabi ko, sana tanggihan ka… sana tanggihan ka ng iba… para ako na lang ang magsakay sa iyo… di ko alam kung bakit, pero iyon ang ibinubulong ko sa sarili ko kanina.”

“Ha?” bulalas ko… sa isip-isip ko, “hindi nga?”

Tila natawa ito sa sarili… “Hindi ko nga alam kung ano’ng approach ang gagawin ko sa iyo kanina. Akala ko, walang mangyayari sa atin. Pero nang mapansin kong panay ang titig mo sa akin, nabuhayan ako ng pag-asa. Lalo na nang mapansin kong nakatitig ka sa harap ko…” anito saka pagak na humalakhak.

“I know…” pag-amin ko, umiiling-iling na tumatawa.

Natawa kami parehas. Pero pagkaraan ng ilang sandali, natahimik din kami at tila nagkahiyaan ng ilang segundo.

“Ibig ko lang sabihin… ahm… wala kang obligasyon sa akin dahil… dahil nga ginusto ko rin iyon. Hindi ko alam kung ano’ng meron sa iyo bakit nagawa ko ang ganoong bagay… at sa pampublikong lugar pa. Hindi ko alam na magagawa ko ang ganoon sa ganoong lugar…”

Sumeryoso ang mukha ni Manong Driver… saka ito humarap sa akin… “At sa iyo lang ako nagpalahi… Ibig kong sabihin… iyong walang condom.”

“Doon ba sa mga pasahero mo kanina…?” halos di ko maituloy ang tanong ko.

“Oo… kasama ako. Tinira ako noong Pinoy habang tinitira ko iyong Kano. Pero naka-condom kami. Kaya madulas na ako kanina… at saka kaya may naiabot akong condom sa iyo kanina. Galing sa kanila iyon kasama nang ibinigay sa aking pampadulas noong Pinoy… nagdagdag na lang ako kanina habang bini-bj kita…” kumpisal nito.

Napatangu-tango ako pero somehow, wala akong nararamdamang pagkauya sa pag-amin sa akin ni Manong Driver.

“Hindi ko nae-enjoy iyon at madalas, hindi rin ako nilalabasan sa mga ganoon. Gusto ko lang ma-please ang mga pasahero dahil nangako silang magdadagdag sa bayad. Limang libo ang ipinangako nilang idaragdag sa akin kaya di ko natanggihan. Sa edad kong ito, kapag may nag-offer sa akin ng dalawang daan para tsupain ako o magpatsupa sa akin, masuwerte na ako…” tila pumait ang ekspresyon sa mukha ni Manong Driver. Para pang nangilid din ang luha.

Inabot ko ang kanan niyang kamay nang kaliwa ko at pinisil-pisil ito. Nagkibit-balikat ito at tiningnan ang mga kamay namin.

“Kanina…” nagsimulang nanginig ang balikat niya… “kanina ko lang naramdaman na kumpleto pa ako… parang ibinalik ng mga tingin mo ang kumpiyansa ko sa sarili ko… parang nakita ko sa iyo ang paghahangad mo sa katauhan ko… sa kabuuan ko… paghahangad na dama ko rin sa sarili ko para sa iyo… ang sarap ng pakiramdam.”

Hindi ako makahanap ng tamang mga salita para makapagkumento. Idinaan ko na lang sa pagpisil-pisil sa kamay niya ang lahat.

“Kaya alam kong dadalhin ng konsensiya ko kapag nagpabayad ako sa iyo. Mas maganda na ang malinawan mong… wala kang obligasyon sa akin… at nakikiusap akong huwag mong obligahin ang sarili mong magbayad. Dahil para sa akin, maligaya na akong may naganap sa ating dalawa…”

Makatapos ang ilang sandaling pananahimik…

“Manong Seb…” tawag ko sa kanya nang mahimasmasan na kami parehas.

“Hmmm..?” sagot nito, nakarekober na sa drama ng taon.

“Huwag kang mag-alala… kapag nabuntis ka, pananagutan kita.”

Napahagalpak ng tawa si Manong Driver at malambing akong binatukan. “Loko ka. Sa susunod, ikaw ang bubuntisin ko.”

“Sabi mo iyan ah…” awtomatikong sagot ko. Sarap sigurong pakantot dito knowing na sanay ito sa puke. Iba rin kasing kumantot ang mga may-asawa. Kadalasan, maritmo at eksakto ang galaw. Natatak tuloy sa isip ko ang huling banggit niyang iyon.

Masaya na akong naihatid ni Manong Driver sa Condo. Ipinark nito saglit sa Parking space ang taxi at tinulungan din akong mag-akyat ng iba ko pang pinamili sa unit na nabili ko. At siyempre, kinantot ko siya sa ikalawang pagkakataon… this time, sa kama na. Nang makaraos ay kinuha niya ang cell no. ko at ibinigay niya ang sa kanya. Bago siya umalis, hinatak niya ako sa loob ng taxi at inalayan ng madamdaming torrid kiss. Iyon daw ang bayad para sa lahat-lahat, ultimo sa pasahe kong hindi na niya nametro.

Mencircle

{facebook#https://www.facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircleph} {google#https://plus.google.com/+Mencircle} {youtube#https://youtube.com/mencircle} {instagram#https://instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.