January 2016

By: L.O.G.

“Boss?”
I wanted to be sure, of course. I might be talking to the wrong person. But when he turns around at the mention of his what-I-know name, looked straight at me and smiled some seconds later, I knew he’d recognize me. I was wearing the same smile he’d seen in my picture for months.
“Hi,” I continued.
But instead of returning the greeting, he leaned towards me and hugged me tight, almost lifting me off my feet. I did not know he’d be this tall.
“Onyx, it’s you,” he said. I can sense he’s smiling.
I hugged him back. I can almost calculate the largeness of his torso, I tapped his hard back.
“Yes, it’s me,” I replied moments later. It’s not even my name.
I was actually waiting for him to release the hug because it’s becoming really awkward.
“Welcome to the Philippines!” I said, still in his hug, trying to remind him he’s on another country now.
“Yeah,” he replied, pulling me even tighter to him.
I hardly laughed at his actions, it’s making a scene here in the airport.
“And people are looking at us,” I firmly said, telling him it really is awkward.
“Oh!” he exclaimed. Then he released the hug and stepped back holding my shoulders. He looked around and smiled shyly.
“I’m sorry,” he said in his accent, “I was… you know how I really wanted to see you.”
“Yeah, and now you’re here,” I said as I picked up one of his bags, “so let’s get you somewhere else first,” I headed out, “come on!”
Then he picked up his other luggage and followed me out of the hall to the taxi loading area where I had reserved one for his arrival. The driver recognized me and motioned to get the bags I was carrying to the tank. I turned to Boss to help him with the luggage.
“I want to kiss you now,” he said looking straight at me, giving me the stroller.
I tried to look back but he was staring hard and I could not stand it, so I turned to the taxi.
“We just met,” I said.
“True enough,” he laughed.
Inside the taxi, as it was moving to the direction I informed the driver earlier, Boss was beside me and was really staring hard, and it’s making me uncomfortable. I looked back.
“What is it?” I said in whispers, I have an idea of what he wants, he just said it earlier, and we’re in the cab with someone else other than us. My eyes were moving from him to the rear-view mirror of the driver.
He smiled a lot wider. He did not speak, I knew he’d got the signal I relayed, so he grabbed my hand instead, intertwined our fingers, and placed it on top of his lap.
I froze at what he did. I looked at our hands for a while and looked out the window later on when I couldn’t stand to smile so hard and I don’t want him to see it.

I was supposed to make him familiarize the place like I should have been a tour guide for a first time tourist but our hands stayed that way throughout the trip and didn’t make any other sounds.

“Here you go,” I said after I opened the door of his room in the hotel, “this place is awesome, you’ll love it here,” not minding what he does behind me.
“It’s almost night, perfect timing to see the city lights sparkle one by one,” I said happily like I am proud of how good the room I booked for him.
I walked to the large curtains of the room that covers the full windows that overlooks the city. I pushed a part of the curtain to the side to open it up, but I was taken aback when Boss came near and pulled it back close, and held my waist to face me.
“I just wanted to see you,” he said before he kissed me and stayed still.
My eyes were wide open in shock of what he just did. His face is very close. Someone is kissing me. And his looks are different from what I regularly see around. He is really American, and I call him Boss. His eyes were closed. And so I gave in. I closed my eyes and moved my lips to kiss him back. That’s when he cupped the back of my head with his hand and the other moved to my lower back to pull me closer to him. I moved my hand to caress his face and the other to pull his belt towards me. We started kissing hard. This, for me, is a sweet fresh experience. His mouth tastes good. Our tongues were moving deep towards each other’s mouth. We did that for a while longer until we had to gasp for breath and had to stop. He looked at me straight in the eyes.
“I’m happy to be here,” he said, catching for breath.
“I’m happy you came,” I replied smiling.
He grinned.
He placed his both hands to his shirt and started unbuttoning it while teasing me with his grin. He then moves his face to my ears and whispers.
“I haven’t yet.”
He then moves away to teasingly unbutton his shirt again. But before he can do more, I held both his hands to move it away from his body. I then unbuttoned the remaining two down while looking at his excited eyes.
“You will,” I said as I slipped my hands into his chest towards the shoulders to undress him.
“…with me.”
Now he is half naked and I see he has a defined torso. But before I can memorize his features, his hand held the back of my head and kissed me deep again. I kissed back. His other hand traveled from my waist to my abdomen inside my shirt up to my chest that sent my body shivers. I raised my arms up and he quickly removes my shirt and kissed me back again. I held on his belt with both hands and pulled us together to close the gap between our thighs. That’s when I felt he’s been so turned on and it pushes hard on my lower abdomen. I was about to unclasp his belt when he suddenly stopped kissing me.
I looked at him in confusion. His smile teases.
He placed both his hands on my waist and traveled slowly to my butt cheeks. I was still looking at him, wondering what he’ll do.
He first gave me a peck on the lips before his force lifted me off my feet with his hands on my thighs moving my legs to wrap around his waist. I laughed at his motion.
“Put me down, Boss, I’m no girl!” I exclaimed.
“Then you should have been tall as me,” he replied while he walked towards the bed.
“You know we’re of different races, you should see that.”
“I do,” he said as he puts me to sit on the edge of the bed, “I just can’t stand the thought of fucking you while struggling to bend down even just to kiss.”
Then he stands straight in front of me.
“You should have told me then! I know how to walk and position myself on this bed, not carrying me like that.” I said out of nowhere like really do it always to not realize he has removed his shoes and loosen up his belt to further unzip his pants.
“Are we really fighting over this now?” he asked as his pants dropped to the floor.
Right there and then I saw his whole nakedness. My heart pumped faster when my sight landed on his centerpiece, maybe because I have been too excited about him coming to my place that I forgot about what I should anticipate when we’ll have sex, or maybe because I really wondered how it would fit me down at the bottom if this was that big, being the bottom I am now because of height disadvantage. I almost drooled at the sight of his manhood, nevertheless, and he might have noticed it.
“Are we?” he reassured.
I looked up to his face and saw him with a sexy grin. I looked back to his enlarged piece and replied.
“No, we’re not.”
He slowly walked closer to me. I am still astonished at the sight of an actual naked American guy in front of me, that I usually see on porn. Now it’s real, for the first time, and it is still moving closer to me, his hairless nakedness.
When he was at the edge of the bed where I sat, he bent down, pressed his hands on the spaces on both sides of me, moved his face near mine and whispered.
“Move.”
I followed. I moved further into the bed still facing him while he crawled on his hands and knees towards me, looking straight to my eyes. He moved slowly further towards me when I have already stopped moving. I was still leaning on my arms when he gave me a deep kiss, enough to make me weak and fall with my back to the bed. He leaned closer to me when I fell and kissed me even harder. He used his hand to support his torso while the other traveled to my chest. He stopped kissing me and started licking and kissing my jaw, my neck, and ears, while his hands caresses my nipples with slow whispers of moan, sometime biting my ear.
His lips returned to kissing my lips deep when he started working his way down to my stomach with his hand. He held the button of my pants for a little longer while our tongues fought within our mouths. He then goes back to kissing my neck, down to my chest, while his hand unbuttoned and unzipped my pants.
I admit I was so weak to move.
He transferred his weight to his knees as his lips fondled my nipples and both his hands were on my waist. He was alternately sucking my nipples when he pulled my pants and undies together, releasing my pained hard-on at last.
He went kissing further down my abdomen. More blood were pumped to my tool at the thought of this American guy blowing me, so it stood up hard, touching his chin.
I leaned on my elbows. His eyes met mine. We both know it was funny so we kind of laughed at my tool’s reaction. But I was taken aback when he stuck out his tongue and licked the tip of my tool, with his eyes fixed to me. That was so hot and sexy and I almost pleaded for him to savor my whole manhood but he didn’t.
He leaned on his elbows so his face was even closer to my aching hard-on. He kissed its tip. Licks the whole of its head. Enclosed his lips on the head while the tongue plays with the tip inside. The trick was already erotic but I was shocked in pleasure when he suddenly dropped his face to suck my whole tool like a vacuum and pulled up right away.
That made me moan loud. So loud I felt shy I might have been heard next room. He is so good.
He smiled looking at me and did the same whole trick again, from lick to drop. But I was so stuck in pleasure I know I might come done soon, so I had to stop him on his next attempt. He followed and I was disappointed.
His hands then crawled back towards me to reach my neck. He lifted me that our lips met again. We shared deep kisses again and it tastes a little different now.
He stopped and slowly straightened his body. He is on his knees now and his legs are parted. I am now sitting with my legs between his knees, making his larger hard-on directly pointing at my face.
I looked up at him.
“Soak it wet, hon,” he spoke, “soak it wet.”
I looked directly at his masterpiece. It really is. I gathered all my courage first before I was able to hold it with one hand while the other rested on his butt cheek.
I didn’t have to suck it whole, it just has to be wet. He called me hon, and I know what he wants. So I literally drooled on his and licked the whole of it after teasing the head with sucks and kisses.
He then slowly pushed me on the chest with his hand and I’m lying on my back again.
We shared deep passionate kisses again while he slowly leans his body on top of me. I can now feel his whole weight, but I can feel our cocks touch each other between our stomachs as he closes the gap between our heated bodies.
We were still kissing when his hands clasped my thighs and pulled it up to strangle around his waist. He moved downwards. We stopped kissing and stared at each other when we both realized he was already aiming at the entrance.
We stayed quiet. His stare was asking.
“Go on,” I said, my voice sounded nervous making it unconvincing.
“I want it inside,” I said in assurance. He smiled. He kissed me again, I kissed back.
We were still kissing when he started to enter my hole. He noticed I wasn’t able to kiss back.
“Just look at me,” he ordered while he slowly enters. I did, trying to conceal the pain to show in my face. We cut the stare when we both know he was wholly inside. He kissed me deep again, to relax me a bit longer.
Moments later when he noticed I was already fond of his kisses, he started moving. Full slow thrusts at first that made us both moan so hard.
He was already moving faster when my tool, weakened by pain of the entrance, woke up again due to the rocking of Boss’ hard-on to my prostate. He knows.
His thrusts now are lot fuller and harder that it moves both our naked sweating bodies. Him fucking me and my hard-on fucked by our stomachs in contact, along with our moans and his kisses, gives me the utmost pleasure I have never imagined. All I can do was to hold him tight with my hands on his perfect back and enjoy the fucking.
We were already whispering dirty words when he started doing a unique rhythm. He pushes his tool to my prostate and deep and pulls it fast and does it again. I didn’t know what that was for but I knew I was coming. He then did that faster and moments later, we were both shouting and kissing deeper while my tool was squirting between our stomachs and I can feel his tool throbbing inside me.
We kissed a little longer before he pulled to lay beside me.
I can still feel his liquid inside me and mine has already dried with the cold air of the room that dried our sweats too.
He turned to embrace me, so I did too. We are now facing each other. His eyes are really foreign.
“So, which part of the Philippines do you want to see first?” I asked.
He looked at me for a while. He placed his hand on my thigh and pulled it to his waist and pulled me even closer in our embrace.
“I just wanted to see you,” he said, sweetly.
I can’t contain it. I already initiated a kiss with a smile.
“Bring me to Vermont right away, then,” I said in between a kiss.
“I can’t,” he said with eyes closed while kissing me. I can feel him in my stomach getting a hard-on again.
“Why?” I asked.
He continued giving me pecks and deep kisses.
“Because,” he kissed, “first, I want to fuck you again here now,” kissed again, “until we get so tired… hmmm… and you can fuck me more in other hotels… hmmm… and even on sand in beaches… or in mountains… anywhere in the Philippines,” he said in between erotic kisses, which made my heart pump blood again.
“Then I’ll bring you to Vermont, and fuck you even more,” he said as he moves on top of me and drowns me on kisses again.
“…I just want you,” he said before we made love again.

By: Confused Teacher

Matataas na puno ng mangga, mahihinang huni ng ibat-ibang kulisap. Mga ibon na masayang nagpapalipat-lipat sa mga sanga, maging ang putol na malaking puno na aking kinauupuan, at ang malawak na dagat na matatanaw mo sa kabila ng daan. Lahat ng iyon ay pamilyar na pamilyar sa akin. Ito ang tanawing kinalakihan at kinasanayan kong makita sa aking kabataan. Dito ko ginugol ang aking kamusmusan. At ngayon ang mga ito rin ang mga bagay na gusto kong kalimutan at alisin sa aking isipan.

“Si Xander ba iyon?”

“Oo si Xander yata, yung apo ni Tatay Narding!”

Iyon ang boses na nagpatigil sa pag-iimagine ko sa mga bagay-bagay sa lugar na iyon. Kaya napalingon ako sa pinagmumulan ng mga tinig na iyon. Dalawang babae ang ngiting-ngiti na nakatingin sa akin. Bagamat nagtataka ako dahil sa pwesto ko na isang side ng pa “Y” na daan, ang side na kinalalagyan ko ay papunta sa bahay nina Lolo na papunta sa bukid. Tatlong bahay lamang ang nasa dulo nito, Iyong kina Lolo at dalawang kubo na tinitirhan ng mga magbubukid na nakiusap kay Lolo na magtatayo doon dahil wala silang matirihan mga dayo kasi sila galing Visayas. Makitid lamang ang daan na iyon dahil halos kami lamang ang madalas na dumadaan at kung anihan o taniman lamang may mga dumadaan sa lugar na iyon na ibang tao para magtrabaho sa bukid, Samantalang ang kabilang side naman na mas malapad ang daan ay papunta sa ilang kabahayan. Ang pinakapuno naman ng “Y” ay pababa at sementado at nagdudugtong sa main road papunta sa bayan. May waiting shed doon kasi iyon din ang jeep at bus stop, kanto ang tawag namin sa lugar na iyon. Nagtataka man ako dahil hindi ko kilala ang dalawang babae na ito at bakit galing sila sa daan papunta sa bahay namin ngumiti lamang ako pagkakita sa kanila.Ganon kasi sa probinsiya, parang lahat ng tao mgkakamgag-anak.

“Si Xander nga, Xander kumusta ka na ‘ga utoy, ang tagal mong hindi umuwi dito ah, wari ko baga ay mula nang mamatay si Tatay Narding bibihira ko na yatang nakita kang nagagawi rito sa atin.” ang nakangiting bati noong medyo mas matanda sa kanilang dalawa.

“Naging busy po kasi sa Manila.” matipid kong sagot.

“Lalo kang gumuwapo anak, at ang laki mo na. Kumusta ka na utoy, Ikaw baga ay graduate na?” Sagot naman no’ng kasama niya na medyo mahaba ang buhok. Parang masayang-masaya siya nang makita ako.“

“Mabuti naman po, opo last year pa po ako nag graduate.” Hindi ko alam kung ramdam nila na matamlay ang mga sagot ko sa mga tanong nila kung kaya maya-maya ay nagpaalam na rin sila at tinungo ang daang pababa papunta sa main road. Hindi ko talaga matandaan kung sino sila. Wala naman sana akong balak bumalik dito kung hindi lamang dahil kay Lola, gusto niya na dito i celebrate ang 2nd death anniversary ni Lolo dahil matagal din naman daw tumira dito si Lolo.

Pero alam kong pagbalik ko rito ay maalala ko pa rin si Hannah. Sabagay kahit naman nasaan ako maalala ko pa rin siya. Na labis kong kinaiinisan sa ngayon kung bakit naalala ko pa rin siya. Dapat sana ay kinakalimutan ko na siya at ang lahat ng alalang meron kami. Pero iba sa lugar na ito dahil dito nag-umpisa ang lahat sa amin. Ang lahat ng narito ay mga saksi kung papaano ko minahal si Hannah.

Kapatid si Hannah ng kababata at bestfriend kong si Hans ahead kami ng 1 year sa kanya. Kinapatid ko din si Hans dahil inaanak siya ni Daddy. Parehas engineer ang mga daddies namin at magbarkada sila kahit noong kabataan pa, kaya close sila sa aming pamilya kung kayat sa twing pupunta sa bukid ang mga magulang ko ay tiyak pupunta silang mag-anak para makipagkwentuhan at magbonding ang mga parents namin. Elementary pa lamang ay naging magbestfriend na kami ni Hans at madalas naming awayin si Hannah kasi iyakin siya. Natutuwa kaming paiyakin siya at iyon talaga ang trip naming dalawa. Kahit pinapagalitan kami ng mga parents namin hindi kami napipigilan, talagang natutuwa kami na asarin siya.

Twing weekend ay sa bukid ako nag i-stay dahil busy ang parents ko sa pagtatrabaho sa Manila kaya sina Lolo na ang nagpalaki sa akin dahil doon naging close kami ni Hans dahil siya ang lagi kong kalaro. Ayaw akong iwan ni Lolo sa bayan dahil wala akong kasama doon si Lola kasi ay sa bukid din nagtitigil. Ang lungkot ko nga twing Sunday afternoon kasi aalis na kami ni Lolo papuntang bayan at doon naman ako ng weekdays dahil may pasok sa school. Natapos ang elementary namin na ganoon ang buhay ko.

Pero noong mag highschool ay nagdecide sina Tito na lumipat na sa bayan dahil doon na mag-aaral sina Hans at Hannah. May nabili silang bahay ilang blocks lamang ang layo mula sa amin kaya lalong tumibay ang samahan namin dahil araw-araw kaming magkasama kasama rin namin madalas ang pinsan at isa ko pang best friend na si Karl dahil kasama namin lagi siya sa basketball court ng subdivision. Nagkaroon tuloy ng pangatlong nang-aasar kay Hannah.

Second year na kami saka ko lamang napansin na mabuti si Hannah at nagbago ang lahat sa amin. Candidate siya sa Search for Miss Intrams, First year pa lamang siya noon. Kasama ko ang dalawa habang nanonood siyempre kahit inaasar ni Hans ang kapatid niya biruan lamang iyon susuportahan pa rin namin siya. Noong una, wala lamang sa akin, pero nang mag sports wear na siya parang bigla akong natauhan. Kung tutuusin ay simpleng tennis attire lamang naman suot niya, pero sobrang ganda niya. Parang hindi siya si Hannah. Lalo na ng Q & A na ang galing niya at ang talino ng sagot niya. Kahit 4th year talo niya sa pagsagot. Palakpakan ang lahat sa sagot niya at hangang-hanga ako sa kanya. Kaya ng i- announce na siya ang nanalo, ako yata ang pinakamalakas ang sigaw at palakpak na alam ko namang sobrang ipinagtataka ng dalawa kong katabi dahil alam naman nilang lagi ko siyang inaasar noon.

Mula ng araw na iyon ay naging intresado na ako sa kanya lagi ko siyang tinatanong kay Hans at inaalam kung ano ang mga gusto at ayaw niya. Hindi naman siya nagtataka marahil ay iniisip niya na nagpa plano lamang ako ng bagong pang asar. Bago natapos ang 5 araw na Intrams, nakagawa ako ng paraan na lapitan siya nang makita kong nagsosolo siya sa canteen.

“Hi,” bati ko sa kanya, “ Congrats ha.”

“Hmp, aasarin mo na naman ako ano, wala ka na namang magawa kaya ako ang pagdidiskitahan mo” at inirapan niya ako.” Pero naupo ako sa bakanteng bangko sa tabi niya

“Sorry na, promise, hindi na kita aasarin, hindi na kita aawayin.” Inabot ko ang kamay ko para makipagkamay sa kanya. Noong una tiningnan lamang niya pero nang makita niyang hindi ko binabawi kinamayan na rin niya ako.

”At bakit nagbago yata ang ihip ng hangin, ano nakain mo? baka may kalokohan na naman kayong pina-plano nina Kuya ha, nasaan ba iyon? isusumbong ko talaga kayo kay Daddy.” kahit nakasimangot siya napagmasdan ko siyang mabuti. “ang ganda nga pala talaga niya.” Iyon ang pumasok sa isip ko.

“Wala lang, nakakahiya kayang awayin ang Miss Intrams, ang daming magagalit sa akin, ang dami mo kayang fans at isa na ako don, mali naman pating awayin ang gaya mo na ang ganda-ganda. Saka hindi nga alam ng kuya mo na kinakausap kita, busy sila ni Karl don sa booth. Doon sila nang gugulo kaya nga umalis ako don. Ayoko na don gusto ko good boy na ako. Gusto ko dito na lamang ako sa tabi mo.”

“Ah ewan ko sa iyo, nambola ka pa, pero hindi pa rin ako naniniwala, basta ang alam ko lamang ay ginu-goodtime mo ako, mamaya lamang aawayin mo na naman ako. Hindi ko nga alam bakit kinakausap kita alam ko naman gusto lamang ninyong tatlo na paiyakin ako.” at itinuloy niya ang pagkain ng chichirya.

“Promise nga hindi na, hindi na kita aawayin basta mula ngayon friends na tayo at mula ngayon ako na ang tagapagtanggol mo, ako na ang aaway sa mang-aasar sa iyo.” Nakita kong napangiti siya kahit ramdam kong duda pa rin siya sa sinasabi ko. Niligawan ko siya at hindi naman ako nahirapan, sa unang simbang gabi ng taong iyon sinagot din niya ako.

“’Tol payag ako dati na inaasar natin si Hannah, pero pag niloko mo siya ngayon, ako na makakaaway mo,” minsang banta sa akin ni Hans nang malamang kami na ni Hannah.

“Promise ‘tol, hindi mangyayari iyon, in love ako masyado sa sister mo.” Pag-amin ko. Hindi talaga nila mapaniwalaan ni Karl na mai-inlove ako sa taong kailan lamang ay inaasar ko dahil ako man hindi ko iyon naisip dati na mamahalin ko ng sobra si Hannah. Kaya nga minsan nahihiya ako sa kanya dahil sa mga kalokohan ko dati.

Naging maayos ang samahan namin. wala akong mahihiling na higit pa sa kanya bilang girl friend. Maganda, matalino, sexy at malambing. Napaka thoughtful at magalang kaya kahit sina Lolo at Lola gusto siya. Madalas kapag weekend bumabalik kami dito sa bukid to spend our times. Minsan kasama namin si Hans at Karl pero madalas kaming dalawa lamang. Naliligo sa dagat o kaya ay basta lamang mauupo sa mga batuhan pero madalas ay narito lamang sa putol na punong ito at nagkukwentuhan, nangangarap at nagpa plano ng aming kinabukasan. Paakyatin niya ako at pakukuhanin ng manggang hilaw pagkatapos ay kakainin namin na may sawsawang bagoong habang ginagawan namin ng kwento ang mga taong dumadaan o nakikita naming nagkukuwentuhan saka kami magtatawanan. I know I was not an ideal boyfriend when we were in high school kasi ang bata pa namin noon. Madalas kahit may usapan kaming dalawa pag nagyaya ang mga tropa ko nalilimutan ko ang usapang iyon. But I did everything I can when we were in college. Ang hirap kasi sobrang namimiss ko siya dahil sa province namin siya nag-aral samantalang sa Manila ako. Ganoon talaga siguro noong high school kami hindi ko masyadong na-appreciate ang mga ginagawa niya pero nang mapalayo siya, parang simpleng ngiti lamang niya ang laking bagay na sa akin. Kaya hangga’t maaari sinusulit ko ang oras namin pag weekend. Madalas pa rin kaming pumapasyal dito at nagpapalitan ng mga promises. Dito na rin namin pinag-uusapan ang aming kasal at magiging pamilya. Tanggap ng mga magulang namin ang tungkol sa aming dalawa. Malaki ang tiwala nila sa amin dahil nga umabot kami ng ganoon katagal.

Sa loob ng pitong taon, hindi kami nag break kung may tampuhan man kami sinisiguro namin na pag nag-usap kami ang objective ay ayusin ang problema kaya hindi naging solusyon kahit minsan ang break up o cool off. Lalo na siya lagi niya akong iniintindi, kahit alam kong marami akong pagkukulang pag nagpaliwanag na ako ang haba ng pasensiya niya. At aaminin ko for seven years marami akong naging kalokohan pero kahit minsan hindi ko naisip na palitan siya. Sigurado ako sa sarili ko siya ang gusto kong makasama sa habang buhay.

Akala ko ideal na ang relationship namin. ilan ba sa mga kabataang gaya namin ang umabot ng more than 7 years ang relasyon? Pero gaya ng sinasabi sa isang kanta, some good things never last. Nagising siya isang umaga na hindi na raw niya ako namimiss. Hindi na niya ako mahal, kaya kalimutan ko na raw ang plano naming pagpapakasal dahil hindi na iyon ang gusto niya. Iba na ang plano niya sa buhay. Ganoon kasimple sa kanya na kalimutan ang mahigit pitong taon naming pinagsamahan. Pero sa akin ang hirap gawin ng gusto niya. Nakiusap ako na pagbigyan pa niya ako ng isa pang pagkakataon pero hindi siya pumayag. Iniwan niya ako sa same spot kung saan ako nakaupo ngayon. Hindi ko alam ang gagawin ko. Malapit na noon ang finals namin, parang mababaliw ako. Pero alang-alang sa mga magulang ko na nagpapakahirap para makatapos ako at maging ang lolo at lola ko kailangan kong tumayo at ipagpatuloy ang buhay. Pero ang sakit, parang araw-araw kailangan kong pilitin ang sarili kong bumangon sa higaan para lamang muling maramdaman ang sakit.

“Bakit Hannah, ano ba ang naging kasalanan ko sa iyo?” Iyon ang huli kong itinanong sa kaniya, at iyon din ang paulit-ulit na tinatanong ko sa sarili ko, ano ba ang naging kasalanan ko sa kaniya. Ngayon after 1 year bumalik ako sa lugar na ito kung saan ko siya unang nakilala. At muli nakikita ko ang mga lugar na madalas naming puntahan kapag nagbabakasyon kami sa bukid. Ang lahat ng narito ngayon ay mga saksi kung gaano kami kasaya dati. Ang lahat ng nag papaalala sa akin ng tungkol sa kanya ay siya ring nagpapaalala ng lahat ng sakit na isang taon ko ng pinagdudusahan.

Graduate na ako ng Engineering. Narelease na rin ng result ng Board at salamat sa Diyos kahit wala ako sa katinuan ng mga panahong iyon ay pinalad pa rin at biniyayaan ng Diyos na makapasa. Employed na rin ako sa isang kilalang engineering firm sa Manila kung saan ako nag OJT. Masaya ako dahil hindi nabigo ang aking mga magulang sa pangarap nila para sa akin. Lalo na sina Lolo at Lola na talagang umaasa na pagbubutihin ko ang aking pag-aaral. Pagkatapos noon hindi ko na rin pinigilan ang aking mga magulang na mag abroad, dahil pangarap naman nila yun noon pa hindi nga lamang magawa dahil nag-aaral pa ako. Pero hindi ko alam kung ako ba sa sarili ko ay masaya dahil ang taong nais kong paghandugan nito ay wala na sa buhay ko. Nasa ganon akong pwesto nang maramdaman ko ang pagkislap ng liwanag. Naulit pa iyon ng ilang beses. Sure ako flash iyon ng camera. Tiningnan ko kung saan nanggagaling. Mula sa daan galing sa ibaba, isang lalake na marahil ay kasing edad ko, naka shorts, naka rubber shoes, naka back pack ang may hawak ng camera at balak pa rin yatang kuhanan ulit ako ng picture.

“Pwede bang itigil mo yan?” pagalit kong sita sa kanya.

“Sorry bro, ang cute mo kasing tingnan para kang new version ng ‘The Thinker’” ang nakangiti niyang bati sa akin. Saka ko lamang napansin ang pwesto ko tama nga siya para akong “The Thinker” sa pwesto ng pagkakaupo ko. Wala akong pakialam sa sinasabi niya at wala ako sa mood na patulan ang pagpapatawa ng kung sino mang tarantadong iyon. Bahagya akong tumagilid paharap sa daan papunta sa bahay namin para umiwas ng tingin sa kanya. Pero patutoy pa rin siya sa pag picture at bahagyang lumapit pa sa akin. Kaya nag-init na ang ulo ko.

“Sinabing ng itigil mo na iyan ah, hindi ka ba nakakaintinde?’ lumapit ako sa kanya sabay suntok sa kaliwa niyang pisngi na alam kong ikinagulat niya. Hindi siya nakapagsalita. Ako naman ay tumalikod sa kanya at tinumbok ang daan pauwi sa amin. Hindi ko na hinintay ang reaction niya. Pagkapasok ko ng bahay ay diretso ako sa may ref at kumuha ng tubig. Nakita ako ni Lola.

“O Xander, nakabalik ka na pala, saan ka ba nanggaling at bigla kang nawala, kinakausap kita akala ko nariyan ka lamang pagtingin ko bag mo lamang ang nasa bangko.” ang nagtatakang tanong niya sa akin.

“Sorry po ‘Nay nagpahangin lamang po diyan sa may baba.” Ang malungkot kong sagot.

“Hmmm, naalala mo ang lolo mo ano, kasi naman buong isang taon hindi ka umuwi dito, natural lamang iyan, ako nga hanggang ngayon dalawang taon na miss na miss ko pa rin siya hindi pa rin ako masanay na hindi ko siya nakikitang iikot-ikot dito sa bahay at kung anu-ano kinukutingting. Pero sigurado naman ako masaya ang Lolo mo dahil graduate ka na at ganap ng Engineer ang otoy namin. Parang kailan lamang nang una naming marinig sa iyo na gusto mong gayahin ang Daddy mo. Alam mo bang masayang-masaya ang Lolo mo noon? Iyon naman ang pangarap talaga niya para sa iyo hindi ba? Sayang nga lamang at hindi ka niya nahintay” At niyakap niya ako alam ko naiiyak na naman siya. Pero hindi na ako nagsalita. Hindi ko kasi masabi sa kanya na oo nga at nami miss ko si Lolo pero hindi siya ang dahilan kung bakit ayaw kong bumalik dito. Dahil kung may magandang alaala na gusto kong balikan sa lugar na iyon, iyon ay alaala ng aking Lolo. Pakiramdam ko tuloy dalawang mahalagang tao sa buhay ko ang magkasunod na namatay. Pero ang alam ni Lola ay naka move on na ako sa nangyari at iyon ang madalas kong sinasabi sa kanya pag tumatawag ako. Ayoko na kasing dagdagan pa ang alalahanin niya. Mas mabuti ng isipin niyang okay na ako dahil alam ko naman na may pinagdadaanan din siya sa pagkawala ni Lolo.

“Siyanga pala hindi ko na nasabi sa’yo, darating daw si Russel yung anak ng Lola Ana mo na taga Isla Verde, pinadiretso na raw dito nang malamang walang tao sa bahay natin sa bayan hindi kasi nila alam na dito tayo magse celebrate ng kamamatayan ng Lolo mo, bukas na raw sila susunod pinauna niya kasi may mga dalang gulay at prutas. Ipapasundo ko sana sa’yo sa may kanto.”

Nang marinig ko iyong anak ni Lola Ana, medyo kinabahan ako, kasi ang alam ko base sa kwento ni Lolo ang anak niyang si Russel ay halos ka age ko lamang daw. Hindi naman kasi siya totoong anak, ampon lamang siya dahil matandang dalaga si Lola Ana. Sa Manila siya naglalagi kat doon na din nag-aral ng high school kaya kahit minsan hindi pa kami nagkita. Sabi rin ni Lolo malaki ang utang na loob nila kay Lola Ana dahil siya ang tumustos sa pag-aaral ni Daddy noong college. Halos magkasabay kasi sila nina Tito at Tita na nag college at dahil bunso si Daddy nahirapan talaga sila sa pera. Mabuti na lamang at sinagutan lahat ni Lola Ana ang gastos dahil maluwag naman siya sa pera at wala namang anak na ginagastusan noon. May mga bangka kasi syang pang pangisda at malaki ang kita bukod pa sa bukid na tinataniman ng ibat-ibang halaman. At talagang tinutulungan sila sa mga panahong gipit sila lalo na kung mababa ang ani. Naikwento na rin minsan sa akin ni Daddy iyon tungkol sa pag-aaral niya at malaki ang respeto niya kay Lola Ana.

“Sige po ‘Nay, titingnan ko baka nasa may kanto na siya.” At mabilis na akong lumabas kaya hindi ko alam kung sumagot pa ba siya o hindi na. Pero sa isip ko sana hindi siya kasi nakakahiya talaga kay Lola Ana. At bukod pa sa nakakahiya ang ginawa ko ay tiyak mapagalitan pa ako ni Daddy pag nalaman iyon. Kabadung-kabado ako, bakit kasi naunahan na naman ako ng init ng ulo. Iyon na nga ba ang bilin lagi ni Lolo sa akin, mag-isip muna ng tama bago umaksiyon o huwag magdesisyon pag nagagalit. Pagdating ko naroon pa rin siya hawak ang pisngi niyang sinuntok ko.

“Ikaw ba si Russel?” ang nahihiya kong tanong. Halata kong nagulat siya at humakbang paurong dahil siguro sa takot. Medyo namumutla pa. Hindi siya nagsalita pero tumango lamang. “Patay! Siyanga.” Iyon agad ang naibulong ko sa sarili ko “Siyanga pala ako si Xander apo ni Nanay Linda. Pasensiya na kanina hindi ko naman alam. Halika na naghihitay si Nanay sa’yo.” Nahihiya ako pero tinapangan ko na lamang. Alam kong nabigla din siya sa narinig niya at medyo nag alangan pa bago ngumiti sa akin saka nagsalita.

“Yeah, its me, okey lang, pero ang lakas mong sumuntok bro, namanhid yata ang pisngi ko. “ iyon lamang ang isinagot niya. Hindi ko naman alam kung ano ang isasagot ko sa kanya kaya minabuti ko na lamang na tumahimik at naglakad papunta sa bahay. Nauuna ako at hindi na kami nag-usap. Nasa may pintuan si Lola at talagang naghihintay sa amin. Nagmano siya paglapit namin.

“Ikaw na ba yan Russel, ang laki mo na, noong huli kitang makita ay hindi ka pa ganyan. Noong namang nagbakasyon kami ni Xander, may summer classes ka raw sa Maynila kaya hindi tayo nagkita. Kumusta ka na? Ang Inay mo kumusta?” ang sunud-sunod na tanong ni Lola, halatang excited sa aming bisita.

“Oo nga po nasabi nga po ng Nanay na nagbakasyon kayo kaso nag summer po ako noon para makabawas pressure yung ibang subjects pagdating ng pasukan. Mabuti po naman ang Inay, pinauna na lamang po ako dito kasi baka daw kailanganin na ninyo ang mga gulay at prutas. Kaya lamang iniwan ko po sa may tindahan sa pier kasi pasakay na po ako ng bangka nang tumawag siya na wala raw kayo sa bayan. Hindi ko po alam itong lugar ninyo nagbigay lamang siya ng instruction kung ano ang sasakyan ko at saan bababa. Naisip ko mahihirapan po ako kung dadalhin ko agad. May padala rin po siyang mga daing na pusit at tuyo. Mabait po naman yung may-ari noong tindahan kasi barangay councilor daw yung asawa niya. Bukas na lamang po raw susunod ang mga Inay kasi padating po yung dalawang bangka galing sa laot kaya kailangang naroon siya.”tuluy-tuloy niyang kwento kay Lola.

“Talagang iyang nanay mo hindi pa rin nagbabago, napaka thoughtful pa rin ng aming bunso. Nabanggit nga niya yung mga padala niya nang magkausap kami kanina, o siya, magmeryenda ka muna at makapagpahinga ka na rin. Mabuti naman at nagkakilala na agad kayo ni Xander hindi ka na nahirapan na hanapin itong sa amin.” Magsasalita sana ako pero inunahan niya ako.

“Opo, Lola, mabuti na lamang nakita agad ako ni Xander, di ba pinsan? Kung hindi po ay baka kung ano nangyari sa akin, mahirap palang hanapin itong lugar ninyo.” hindi ko alam kung may ibig sabihin ang pagtingin niya sa akin. Hindi ako nagsalita hinayaan ko lamang siya. Pero sa isip ko sana huwag na niyang dagdagan pa dahil alam ko magagalit ang Inay sa akin.

“Teka, bakit parang namumula iyang pisngi mo?” pagtataka ni Lola nang mapansing hinawakan niya ang pisngi niya. Kinabahan ako hindi ko alam parang gusto ko siyang unahan sa pagsagot. O kaya ay hilahin siya sa loob para magmeryenda.

“A wala po ito, nauntog lamang po ‘nong nasa bangka ako. Matataas po ang alon kanina kaya mahirap ang biyahe, hindi po ako nakahawak agad kaya napauntog ako sa may poste. Hindi naman po masakit.” pagkukunwari niya pero tumingin sa akin na parang sinasabing don’t worry. Tumango naman si Lola. “Lagyan mo kaya ng yelo.” Dagdag pa niya.

“O Xander, sabayan mo na mo na siya sa meryenda, malamang gutom ka na rin. Pagkatapos ay puntahan mo si Mang Caloy at pahatid kayo sa pier nang makuha ninyo ang mga dala niya. Kaya sabay-sabay na kaming pumunta sa kusina.

Habang nasa sasakyan kami hindi na ako nakatiis. “Sorry ha, hindi ko naman alam eh, akala ko kasi kung sino kang nagpi-picture.” Iyon lamang ang nasabi ko dahil nahihiya talaga ako hindi nga ako makatingin ng diretso sa kanya.

“Small thing ‘insan, don’t worry.” Nakangiti niyang sagot, medyo nakahinga ako ng maluwag.

“Bakit pala hindi mo sinabi sa Inay ang totoo?”nilakasan ko na ang loob ko sa pagtatanong.

“Ayoko namang dahil sa akin mapagalitan ka pa ni Lola.” Muli ay nakangiti niyang sagot. Saka ko lamang napagmasdang mabuti ang mukha niya. Pogi pala siya. Maganda ang mata niya at mapupula ang maninipis na labi. Ang kinis pati niya. At ang pinaka pansinin sa kanya ang ilong niya. Maliit lang pero kakaiba ang tangos nagbibigay tuloy sa kanya ng napaka amo at napaka bait na image. Ang linis pati niyang tingnan.

“Basta may utang ka sa kin pinsan… haha...” nagulat ako hindi ko alam kung napansin niya ang pagtingin o sa mukha niya.

Madali lamang namin nakuha namin agad ang mga dala niya. Marami nga dahil may dala siyang bag na mukhang mga damit. Magtatagal siguro sila sa amin. Gaya ng sinabi niya, asawa nga ng konsehal ang nasa tindahan kaya kahit inaalok namin ng konting halaga para sa abala ay tumanggi siya. Kami pa ang piangmeryenda kasi si Mang Caloy may nakakwentuhan pa kaya medyo natagalan kami bago nakaalis. Hindi ko alam kung nagi-guilty lamang ako sa nangyari sa una naming pagkikita ni Russel kung kaya parang naiilang ako makipag-usap sa kanya. Madalas kung hindi siya magtatanong hindi kami mag-uusap. Kaya nakabalik kami sa bukid na konti lamang ang napag-usapan.

“Nako Russel, sira ang aircon sa isang kwarto, Hindi na kasi namin iyon ipinagawa dahil mula ng mag college iyang magpinsan bihira ng matulog dito. Si Karl kasi gumagamit noong isang kwarto na iyon.” ang sabi ni Lola pagkatapos naming kumain. Iyong mga dala namin ay inilagay lamang sa kusina at bukas na raw pagdating nina tita aayusin tuloy paghahanda na rin sa mga gagamitin sa pagluluto. Maliban doon sa bag niya ng damit na nasa salas pa rin.

“Ayus lamang po akin Lola, kahit walang aircon. Mahangin naman mabuti nga yun maginhawa po.” Sagot naman ni Russel na gaya ng dati laging nakangiti kapag nagsasalita.

“Akala mo lamang iyon maginhawa pag nasa room ka na mainit na.” ako na ang sumagot.

“Xander, mabuti pa kaya ay sa kwarto mo na lamang siya patulugin tutal malaki ang kama mo. Diba madalas naman kayong magkasamang natutulog don ni Karl no’ng nagpupunta pa siya dito?” mungkahi ni Lola. Totoo naman iyon kahit may sariling kwarto si Karl ay sa room ko madalas matulog maliban na lamang kung nag asaran kami bago matulog at napikon siya sa akin o alam niyang bad trip ako sa kanya kaya don siya sa kabila. Kung minsan naman ay doon kami sa room niya. Pero mula nang dumalang ang pagpunta ko sa bukid ay tinamad na rin siyang pumunta dito, madalas ay sa bayan na lamang kami nagkikita dahil magkalapit bahay lamang naman kami.

“Nako, Lola, huwag na po, nakakahiya naman, pwede na po ako sa walang aircon, kahit electric fan lang okey na sa akin.” Ang muli niyang pagtanggi. Alam ko namang dahilan lamang niya iyon dahil nahihiya siya pero kita namang hindi siya sanay sa init kasi may butil-butil na ng pawis sa noo niya dahil summer kaya mainit ang singaw ng hangin kahit sa bukid.

“Okey lang, don’t worry walang problema sa ‘kin. Gaya ng sabi ni Lola, minsan don kami natutulog ni Karl, minsan naman sa room niya kaya sanay ako na may kasama sa room. Makikilala mo rin si Karl bukas darating din siya dito. Sa Cavite kasi siya nag ta-trabaho at bukas pa naka leave. Kaya ipasok mo yang gamit mo don at kung gusto mong maligo may CR don, hindi ko lamang alam kung malinis kasi almost one year na rin akong hindi nakakauwi dito at hindi pa ako nakakapasok mula ng dumating ako kanina.”

“Malinis naman iyon, regular na nililinis namin ni Milagros ang kwarto ninyo kahit walang gumagamit.” Sagot naman ni Lola. Si Milagros ang kasambahay namin na taga rito rin kaya hindi stay in at pagkahugas ng kinainan namin ay umalis na rin dahil may anak din siyang kailangang samahan sa gabi.

“Ah kung ganon po, hindi na ako mag iinarte, mas alam ninyo kung ano ang maganda, hehe.” At nakangiti siya sa amin parehas ni Lola. Hindi ko alam kung sinasadya niya pero ang cute niyang tingnan.

Dahil first time namin magkasama sa room ay nagkakahiyaan pa kami. Nakaupo kami sa magkabilang side ng kama at halatang nagpapakiramdaman kung sino ang magsasaliita. Nakita kong tumayo siya at inayos ang mga dala niyang damit sa bag niya. Naiisip ko ang dami niyang dala mukhang magtatagal siya. “Yang mga gamit mo ilagay mo na muna sa cabinet kasi malulukot ang mga iyan kung nasa bag. Maluwag naman iyan dahil konti na lang din ang gamit ko dito.” Tumango lamang siya.

“Uuna na ako sa ‘yong maligo ha, kung maliligo ka, kuha ka na lang ng towel diyan sa cabinet” ako na ang bumasag sa awkward moment namin. Hanggang sa mga oras na iyon ramdam ko pa rin na guilty ako sa ginawa kong pananapak sa maamo niyang mukha. May bakas pa rin ng pamumula, mabuti na lamang at hindi iyon nangitim. Tumango naman siya kahit hindi tumitingn sa akin.

Paglabas ko, nakita ko siyang naka hubad na at naka shorts lamang. May dala naman pala siyang blue na towel na nakatiklop sa tabi niya at halatang nakaready na ring maligo. Maganda ang katawan niya kahit hindi gym fit, halatang ma alaga siya. Matagal talaga akong maligo kaya siguro ay naiinip at mukhang hinihintay lamang akong lumabas. Paglabas ko ay tumayo siya at diretso na sa CR dala ang mga gamit niya sa paliligo.

Habang naliligo siya ay inilagay ko na rin sa cabinet ang dala kong damit. Ilang piraso lamang naman iyon dahil may damit naman ako sa cabinet. Inayos ko na rin para magka space at ng mailagay niya ang mga gamit niya na nakita kong nakatiklop lamang sa ibabaw ng kama. Napansin ko ang mga regalong damit sa akin ni Hannah, parang bumalik sa akin ang sakit, lalo na at naiisip ko ang mga okasyon kailan niya iyon ibinigay. Naalala ko rin yung bracelet na regalo niya sa akin noong graduation namin ng high school. Binuksan ko ang drawer at tama naroon pa rin, kasama yung kung anu-anong maliliit na souvenir na pasalubong niya pag meron silang pinuntahan maging ang mga gifts niya kapag monthsary namin pati pag anniversary at ang last niyang regalo na relo nong nakaraan kong birthday, kumpleto pang lahat. Naramdaman ko na naman ang sakit. Pero ayoko na siyang maalala. Ibinalik ko silang lahat sa box. Saka ko inilagay sa ilalim. Naalala ko may kasama akong iba sa room. Hindi ako pwedeng mag emote na kadalasan kong ginagawa sa boarding house hihiga at maya-maya tutulo na lamang kusa ang mga luha ko.

Maya-maya nga ay lumabas na siya na naka sandong black at naka shorts. Tinutuyo rin niya ng towel ang buhok niya. Muli naupo siya sa kama. “Kumusta pala saan ka nagwowork, ano pala ang itatawag ko sa iyo, Tito ba or pinsan?”pagpapatawa ko kasi pansin ko talaga naiilang kami pareho.

“Pinsan na lamang magka age lang daw naman tayo saka I believe you are aware na hindi naman ako anak ng Inay, in adopt lamang niya ako nang mamatay ang parents ko. Sa BGC ako nag wowork junior accountant sa bangko”

“ Ah sige pinsan na lamang, CPA ka?”

“Oo, sinwerteng nakapasa kaya ayun. Ikaw board passer ka din daw sabi ng Inay engineer ka na raw gaya ng dad mo”

“Sinwerte rin, hehe saka sa awa ni Lord… sa Manila rin ako nag stay malapit sa office.”nagkatawanan kami.

“Siyanga pala, would it be ok if I stay here for a while, nag leave kasi ako gusto ko lamang magbakasyon. Ang Inay ang nag suggest na dito na lamang para makasama siya, matagal na rin naman niyang gusto maka bonding si Lola kasi last time na nagkita sila was when your Lolo passed away kaya hindi rin sila nakapag bonding ng maayos.”

“No problem, one week din ang bakasyon ko. Pero baka sa bayan ako maglagi, ayokong masyadong mag stay dito e. Maraming memories dito na gusto ko nang kalimutan. Kung hindi nga lamang Lola insisted na dito namin i-celebrate death anniversary ni Lolo hindi ako pupunta rito” alam kong ramdam niya ang lungkot sa pagsasalita ko.

“Yeah I know, nabanggit nga din ng Inay kung gaano kayo ka close ng Lolo mo, buti na nga lamang daw at hindi nasira ang studies mo noong time na iyon.” Naisip ko mabait naman pala ang taong ito. Kita ko kasi ang concern sa mga mata niya.

“Hindi lang iyon, may gusto pa akong kalimutan dito bukod kay Lolo.” Seryoso kong sagot sa kanya.

“Babae ba bro?” Hindi ako nagsalita pero alam kong naintindihan niya ang pagtungo ko ay nangangahulugan ng pagsang-ayon. “Tingnan mo nga naman ano, kaya nga ako nag leave kasi gusto ko rin munang kalimutan ang nangyari sa amin ng girlfriend ko. Mukhang parehas lamang tayo ng reason ah.” Parang naging interesting ang usapan namin, bagamat ayoko sanang ungkatin pa ang problema ko.

“Bakit ano bang nangyari sa iyo?’ ang malungkot kong tanong, “I hope hindi naman iyan kasing bigat ng nangyari sa akin.”

“I hope so, classmate ko siya at tatlong taon na sana kami, kasi naging kami noong 3rd year pa. Sabay din kaming nakapasa sa board pero magkaiba lamang kami ng company na pinasukan. we were planning to get married next year and we’ve started preparing for that event as early as this year. Pero two weeks ago nalaman ko na lamang na nabuntis pala siya ng boss niya at nag li-live in na sila now dahil hindi naman siya pwedeng pakasalan dahil may pamilya sa abroad ang boss niya. Ang sakit bro, hindi ko alam pa’no mag move on.” ang malungkot niyang kwento. Tumango lamang ako ramdam ko ang sinasabi niya dahil ganon din pakiramdam ko. “Kaya nga nagpaalam ako sa boss ko na mag reresign na at asikasuhin ko na lamang ang business ng Inay para hindi na rin siya nai stress. Kasi ang hirap pag nasa Manila ako lagi ko pa rin siyang naalala lalo na sa mga lugar na madalas naming puntahan. Pero binigyan muna ako ni boss ng one month para mag decide. Ikaw ano ba nangyari sa iyo, if you don’t mind?” nakatingin siya sa akin.

“Since nagkwento ka na, it would be unfair kung hindi ako magku kwento. Childhood sweetheart ko siya, the only girl that I had. Bata pa kami nang naging kami ako 13 siya 12, pero umabot kami ng 7 years. Gaya mo pinag-uusapan na rin namin ang kasal someday, Then one day bigla niyang sinabi sa akin na ayaw na niya at hindi na niya ako mahal. Hindi ko alam kung ano tunay na reason kasi yun lamang ang sinabi niya. Its more than a year pero gaya mo hindi pa rin ako nakaka move on. Lahat kasi ng nakikita ko dito reminds me of her. Parang tinotorture ko ang sarili ko pag narito ako. Kaya iniiwasan kong umuwi dito kahit sa bayan. Tama ka ang hirap, kasi umikot na ang buhay ko sa kanya. Lahat ng pangarap ko kasama siya. Lahat ng plano ko, plano ko para sa aming dalawa.” nakatingin lamang siya sa akin alam kong nararamdaman niya ang pinagdadaanan kong lungkot pero alam ko mas mahirap yung sa kanya kasi fresh pa ako kahit papaano nakakaisang taon na.

“Hayaan mo makakahanap pa rin siguro tayo ng talagang para sa atin. In the meantime kailangang mag focus siguro tayo sa ngayon at sa hinaharap gaya ng advice nilang lahat sa akin. Yes its hard but we can do nothing but to move forward since wala naman tayong babalikan hindi ba?” Tumango lamang ako, at least I have someone now who really understands where I am coming, yung iba kasi feeling nila ang oa ko kasi babae lamang daw nagpapa depress ako ng ganon. Dahil doon gumaan ang pakiramdam ko sa kanya. Nagkangitian na lamang kami at tinulungan ko na rin siya ilagay ang mga gamit niya sa cabinet.

“Alam mo kanina ko pa iniisip kung bakit ang dami mong dalang gamit. Iyon pala magbabakasyon kayo dito. Hope mag enjoy ka at kahit papaano ay malimutan mo ang mga problema mo.” Nakangiti lamang siyang tumingin sa akin.

Nagkwentuhan pa kami at halos umaga na yata nang makatulog kami. Masaya siyang kausap ini invite din niya ako sa Isla Verde na magbakasyon. Marami rin akong nalaman about him. At ang dami naming pagkakaparehas mula sa paboritong pagkain. brand ng damit, shoes, pati brand at kulay ng brief. Parang ang tagal na naming magkakilala kung magbiruan kami. Nagtataka nga kami parehas na yung mga resto na paborito niyang puntahan sa Manila ay napuntahan ko na rin bakit hindi kami nagkita kahit minsan.

Kinabukasan, nagising kami marami ng tao sa labas at nag hahanda. May nagpapatay na rin ng baboy at kambing. Nailabas na rin yung mga dala niyang gulay at prutas. Naroon na rin ang mga kapatid ni Daddy at iba pa naming kamag-anak. Naroon din yung dalawang babae na nakita ko sa daan kahapon na nakangiti sa akin kaya nginitian ko na lang ulit. Nagbabalat sila ng patatas.

“O napasarap yata kayo ng tulog na dalawa, Sinilip ko kayo kanina himbing na himbing kayo kaya hinayaan ko na lamang kayo at hindi na ginising kasi alam kong galing kayo parehas sa biyahe” Si Lola ang sumalubong sa amin pagdating sa kusina. “Sige maupo na kayo at ihahanda ko na ang pagkain ninyo kaya lamang malamig na alas diyes na kasi. Maya-maya ay magtatanghalian na rin” Dagdag pa niya

Pagkatapos kumain ay tumulong kami sa mga ibat-ibang gawain. Natatawa ang mga kamag-anak namin dahil noon lamang kami nagkita ay mukhang close na agad kami. Hindi siya mahirap pakisamahan. Marami siyang kwento at madali rin mag appreciate ng mga jokes. Isa pang nakakatuwa sa kanya ay hindi maarte kahit alam naming maganda ang pwesto niya sa work. Nagbubuhat kahit ng marurumi. Samantalang alam kong hindi sanay kasi hindi naman siya sa isla lumaki. Hindi ko alam bakit ang dami kong hinahangaan sa kanya. Mula sa pisikal hanggang sa personality niya parang ang dali niyang pakisamahan ang sarap niyang kasama. Parang lahat ng tao natutuwang kausapin siya. Hindi mo mararamdaman na may pinagdadaanan siya at napaka magalang kahit hindi kilala basta matanda nagmamano siya. Lagi pati siyang nakangiti kahit parehas na kaming pagod.

Naipakilala ko na rin siya kay Karl ang pinsan ko. Nagpasalamat na rin ako kasi hindi sumama si Hans kasi kahit naman wala kaming personal na problema alam kong magkakailangan pa rin kami kung magkakaharap. Talagang iniwasan ko na rin ang pamilya nila mula nang mangyari yun sa amin ni Hannah.

“So birds of the same feather flock together?” mahinang sabi ni Karl nang minsang kaming tatlo lamang ang magkakasama sa may kuhanan ng tubig. Malayo kasi yung nagpapatay ng baboy at kambing hindi abot ng hose ng tubig. “or should I say that birds with the same broken hearts fly together?”patuloy niyang pang-aasar.

“Oo, nasasabi mo yan kasi hindi ka pa naman na-i inlove. Sa dami ng naging girlfriends mo wala ka namang minahal ng totoo.” Pangbibisto ko sa kaniya kasi talaga namang sa dinami-dami ng naging girlfriends niya hindi ko siya nakitang naapektuhan pag naghiwalay sila.

“Kasalanan ko bang katawan ko lamang ang habol nila sa akin? Pagkatapos nilang makuha ang gusto nila sa akin iiwan na lamang nila ako?” ang muli pagyayabang niya pero alam ko namang biro lamang iyon.

“Insan, darating din ang araw na makakahanap ka ng katapat mo, and hopefully when that time comes, ready ka sa pwedeng mangyari? Sagot naman ni Russel.

“And I wish kung dumating man iyon, hindi ako gaya ninyo na parang katapusan na ng mundo.” hindi na namin pinatulan ang sinabi niya. Tinuloy na lamang namin ang pag-iigib dahil kailangan na daw ang tubig sa nagpapatay ng baboy.

Kinagabihan pagkatapos ng handaan, pinag-usapan namin na babalik na ako sa bayan kinabukasan, nauna na kasi si Karl sumabay sa parents niya nang malamang sira ang aircon sa room niya at magkasama kami ni Russel sa room ko. Alam niyang hindi kami kasyang tatlo sa isang kama, tinanong ko si Russel kung gusto niyang sumama at parang hindi na nag-isip.

“Oo naman gusto ko ring makita kung saan kayo nag-aral at kung saan kayo lumaki. Gusto ko ring makamayan si Ate Vi, haha. Isa pa since matagal pa naman kami ng Inay dito sa Batangas gusto kong samantalahin na baka hindi na rin ako makabalik dito.” Hindi ko alam pero parang may lungkot akong naramdaman ng sabihin niyang baka hindi na siya makabalik sa lugar namin. Parang gusto ko siyang pigilan pero alam ko namang wala akong karapatan.

Pagdating namin sa bayan ay agad nagyaya si Karl na magbasketball. At nakita ko magaling din siya sa basketball kaya malamang hindi ako mabobored kung kasama siya. Madali rin niyang nakasundo ang mga tropa namin.

Sa bahay namin kami tumuloy after ng paglalaro dahil marami pang bisita si Lola mga kamag-anak namin na gusto pang magtagal. May guest room naman kami kaya lang mas pinili niya na sa aking room na lamang tutal ay dalawang gabi na rin naman kami natulog sa iisang room.

“Wala na rin naman tayong tinatago naamoy na rin naman natin ang ating mga laway kaya wala na ring dahilan para maghiwalay pa tayo ng higaan.” Pagpapatawa niya habang nag-aayos kami ng dala niyang mga gamit. Ako kasi wala ng dinala since nagamit ko lahat yung dala ko at palalabhan naman yun ni Lola.

“Laway talaga, malamang inaamoy mo laway ko habang natutulog tayo ano?” sinakyan ko ang patawa niya.

“Hahaha…oo naman hindi mo ba alam? Hindi lang inaamoy, kinikiss pa kita habang natutulog ka kasi ang cute mong matulog, para kang baby, nakangiti ka.” Hindi ko alam kung seryoso siya kasi hindi naman siya nakatingin sa akin. Inaayos niya ang mga damit niya sa cabinet. Pero sa akin may epekto ang mga sinabi niya. Hindi ko alam kung bakit naiimagine ko ngang hinahalikan niya ako at iniisip ko ano nga kaya ang pakiramdam. Pero kailangang huwag kong i-entertain ang naiisip ko dahil mali.

“Gagu ka talaga. Ayusin mo na iyang mga gamit mo at pupunta tayo kina Lola don sa kabila, unless wala kang balak na kumain. Wala kang makakain dito dahil puro noodles lamang ang meron sa kitchen. Last 3 months pa ako nang huling umuwi dito.”

“Hindi nga bro, Ikaw ba, hindi mo ba ako tinitingnan kapag natutulog ako?” Hindi ako makasagot kasi ilang beses akong nagigising pag gabi at hindi ko maiwasang pagmasdan ang napakaamo niyang mukha. Hindi ko alam na gising pala siya at alam niya iyon. Pero baka naman hinuhuli lamang niya ako kaya kailangang kong tumanggi.

“Hindi ah, bakit naman kita titingnan, ang sarap matulog tapos magpupuyat ako para lamang tingnan ka.” Paiwas na sagot ko sa kanya.

“Awts, akala ko pa naman bro, may pagtingin ka rin sa akin. Ano ba iyan, lagi na lamang akong bigo. Wala ba talaga akong karapatang mahalin?” nakangiti siya pero mukang may laman ang sinasabi niya.

“Hey, ano bayan kung anu-ano pinagsasabi mo ah.” nabigla talaga ako at hindi ko alam kung may meaning ba yun.

“Totoo ba wala kang ibang nararamdaman sa akin? Akala ko parehas lamang tayo ng nararamdaman.”at nakita ko ang paglungkot ng mukha niya.

“Bakit ano ba ang nararamdaman mo sa akin?” hindi ko alam kung tama ba ang tanong ko dahil kinakabahan ako sa isasagot niya. Excited pero mas malamang ang natatakot dahil ayokong parehas kami ng nararamdaman dahil alam kong mali naman iyon at hindi pwede.

“Hindi ko alam bro, pero ang weird. Noong nakita kita na nakaupo sa may tabing daan noong isang araw, iba ang nararamdaman ko noon. Parang gusto kitang lapitan at yakapin. First time ko na-experience ang ganon. Kaya nga kinunan na lamang kita ng picture para may souvenir ako kasi hindi ko naman alam na apo ka ni Lola Linda.” Hindi ako makapagsalita dahil ramdam ko ang sincerity sa pagsasalita niya. “Kaya nga hindi ko nagawang sabihin kay Lola ang nangyari kasi hindi ko maaatim na mapapagalitan ka dahil kasalanan ko naman din yun. Pero bro habang tumatagal na kasama kita lalong lumalalim ang nararamdaman ko. Ayokong tanggapin dahil hindi naman ako bakla at ayokong maging bakla. Pero alam ko at sigurado ako mahal kita. Hindi ko alam bro kung bakit kaya please huwag mo na akong tanungin. Kung ayaw mo na akong makasama pagkatapos ng gabing ito, tanggap ko. Kung pandidirihan mo ako, wala akong magagawa. Hayaan mo bukas uuwi na ako.” Nakita ko ang pagpatak ng kanyang mga luha.

“Bakit ka umiiyak?” iyon lamang ang naitanong ko kasi sa totoo lamang hindi ko rin alam ang sasabihin ko.

“Kasi nahihiya ako sa iyo, sinira ko ang tiwala mo, akala ko naman kasi…” hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya.

“Oo, aaminin ko ako man naguguluhan sa nararamdaman ko. Alam kong lalake ako kaya pinipigilan ko ang kakaibang feelings ko sa iyo. Tama ka pag nagigising ako sa gabi hindi ko maiwasang pagmasdan ka, iniisip ko kasi kung tama ba ang nararamdaman ko sa iyo. Pero tama man o mali kailangang pigilan ko dahil hindi pwede. Pareho tayong lalake at hindi man tayo totoong magkadugo pero sa tingin ng lahat magkamag-anak tayo.” Bigla siyang tumayo at yumakap sa akin.

“Hindi naman ako naghahangad na maging tayo bro. Sapat na sa ‘kin na malamang pareho lamang tayo ng pakiramdam. At least alam ko ngayon na hindi ako abnormal at may kagaya ako ng nararamdaman diba? Pero kung dumating ang araw na gusto mong maging tayo, I am willing to give it a try.” Hindi ako sumagot pero niyakap ko rin siya.

Natapos ang isang linggo kong bakasyon at kailangan ko ng bumalik sa Manila. Hindi ko alam parang ang bigat sa pakiramdam. Parang ayoko pang umalis pero may responsibilities ako at hindi ko iyon pwedeng pabayaan. Nang gabing iyon namasyal kami sa plaza. Itinuro ko sa kanya kung saan kami nag-aral ng high school, saan paborito naming tambayan at kung anu-ano pa. Pagdating sa kwarto nagkwentuhan pa kami bago nagpasyang mahiga. Madaling araw ako aalis at sinabi niya na ihahatid niya ako kahit sa terminal pero sinabihan ko siya na huwag na dahil sanay naman akong lumuwas na mag-isa at baka mahirapan siya pagbalik dahil madaling araw pa yun at mahirap ang pagsakay pabalik. Hindi siya kumibo at nahiga na kami. Maya-maya naramdaman ko ang pagdantay niya sa akin. Humarap ako sa kanya at niyakap ko siya. Nakatulog kami na magkayakap. Sigurado ako sa sarili ko mahal ko siya at ramdam ko mahal niya talaga ako. Hindi rin siya pumayag na hindi ako ihatid. Pagbangon ko, kasabay din siyang bumangon kaya wala na akong magagawa. Naligo lamang ako at lumabas na kami ng bahay. Pagdating sa terminal ay saktong papaalis na ang bus kakamayan ko sana siya para magpasalamat pero bigla niya akong niyakap wala naman nakakakita kasi madilim sa may tagiliran ng bus at madilim din sa terminal.

“Bro, mag-iingat ka, basta lagi mong tatandaan mahal na mahal kita.”

“Mahal din kita.” Iyon lamang ang nasabi ko kasi mahirap para sa akin ang umalis at iwan siya.

Malungkot ang mahigit dalawang oras kong paglalakbay papuntang Manila. Dati-rati natutulog ako habang bumibiyahe pero nang mga oras na iyon, pilitin ko man hindi ako dalawin ng antok. Kahit lahat halos ng kasakay ko ay tulog. Nakatingin lamang ako sa bintana. Wala naman akong nakikita dahil madilim pa. Malungkot habang binabagtas namin ang STAR tollway parang gusto ko siyang balikan. Parang nakikita ko pa rin ang malungkot niyang mukha, ang maamo niyang mga mata na nakatingin sa akin habang papalayo ang bus. Masakit sa akin pero kailangan kong paglabanan ang nararamdaman ko.

Pagdating ko sa boarding house nagpalit lamang ako ng damit at tumuloy na sa office. 8 am ang pasok ko kaya kailangan kong magmadali tiyak ang dami kong gagawin. Tanghali na nang mapansin ko ang mga texts niya at 3 missed calls. Puro pangungumusta at paalala na kumain ako sa oras. Nagpapasalamat din siya sa lahat ng ginawa ko sa kanya at sa pagtanggap ko sa nararamdaman niya. Gaya niya nagpasalamat din ako sa lahat lalo na sa pagmamahal na ipinaramdam niya sa akin sa loob ng ilang araw. Hindi ko masabi sa kanya pero sobrang masaya ako at nakilala ko siya.

Sa loob ng ilang linggo na pagtetext at tawagan namin alam ko tuluyan ng nahulog ang loob ko sa kanya. Ramdam ko unti-unti nalimutan ko na si Hannah. Bumalik na rin siya sa Isla Verde at tuluyan ng nagresign sa trabaho niya at gaya ng sinabi niya pinagpahinga na lamang si Lola Ana at siya na ang nagmanage ng negosyo nila, dahil sabi niya mas malaki pa ang nawawala sa kita nila dahil niloloko si Lola ng mga tauhan niya kesa sa sweldo niya sa pagtatrabaho. Madalas din niya akong i-invite na pumasyal sa kanila para makabawi naman siya sa lahat ng ginawa ko noong nasa amin siya. Sigurado ako nang mga panahon na iyon na mahal ko siya. Pero alam kong mali at hindi pwede ang iniisip ko kaya kahit masakit nagdesisyon akong kalimutan siya. Alam kong iyon ang tama para sa aming dalawa. Mahirap ang desisyong iyon pero alam ko namang iyon ang dapat kong gawin kasi hindi ko kayang ipaglaban o panindigan kung ano man ang nararamdaman ko para sa kanya kaya bago pa dumating ang panahon na lalo kaming masasaktan kailangan ko ng magdesisyon. Kahit pa sinabi niya sa akin na handa naman siyang ipaglaban ako at aminin sa Inay niya ang tungkol sa amin alam kong nasa akin talaga ang problema. Hindi ko kaya, hindi pa ako handa at hindi ko alam kung kailan ko magagawa ang mga bagay na iyon. Nagpalit ako ng sim, hindi ko ipinaalam sa kanila ang bago kong number. Kapag tinatawagan ko si Lola payphone ang ginagamit ko. Lumipat din ako ng boarding house. Nagpalipat din ako ng assignment bagamat sa Manila pa rin naman

“Xander, ano ba nangyayari, may pinagtataguan ka ba, may nabuntis ka ba?” ang nagtatakang tanong ni Lola nang minsang tawagan ko siya. “Kung nakabuntis ka man panagutan mo huwag ka ng umasa na babalikan ka pa ni Hannah, Matagal na rin namang wala na kayo.”

“Ang Inay naman ah, ano ba kayo, wala akong nabuntis, basta kailangan ko lamang makapag focus sa pag-aaral ko diba nasabi ko na sa inyo na mahirap ang masteral?” totoo namang nag-aaral ako, isa yun sa mga ginawa ko para makaiwas sa pag-iisip ng tungkol kay Russel. Nag enroll ako sa masteral para lagi akong busy. Pinutol ko na talaga ang anumang komunikasyon sa kaniya maging kay Karl dahil alam kong malalaman niya ang number ko kung alam ‘yon ni Karl. Hindi ako nag bukas ng FB at sabi ni Lola ipaalam na lamang niya na busy ako sa pagtatatrabaho at pag-aaral kapag may nagtatanong tungkol sa akin. Tanging si Lola lamang at ang parents kong nasa abroad ang kinokontak ko.

Mabilis na lumipas ang isang taon. Bagamat wala na akong balita kay Russel, hindi ko pa rin siya makalimutan. Ginawa ko ang lahat ng kaya kong gawin, sinubukan kong makipag girlfriend pero pagkalipas ng ilang araw ay naghihiwalay din kami dahil hindi talaga nag wo-work ang aming relasyon madalas ang dahilan ay ang kawalan ko ng oras. Pero ang totoo, si Russel pa rin ang hinahanap ko, yung mga pangungulit at pagiging malambing pa rin niya ang nami-miss ko. Madalas ko paring naiimagine ang maamo niyang mukha, hinahanap ko pa rin ang mga yakap niya. Pilitin ko man pero hindi nagbabago ang pakiramdam ko para sa kanya, sa loob ng isang taon aaminin ko hindi pa rin nagbabago ang pagmamahal ko sa kanya. O mas madali pang sabihin na mas mahal ko pa siya ngayon.

Bakasyon na sa school at pinayagan ulit ako na magbakasyon sa work ko bagamat hindi na approve ang isang buwan kong request masaya na ako kahit 2 weeks lamang ay pinagbigyan. Sigurado na ako sa gusto kong gawin. Pupuntahan ko si Russel, ipapaalam ko sa kanya na handa na ako at kaya ko na siyang ipaglaban. Mahal na mahal ko siya. Aaminin na namin sa lahat ang tungkol sa amin. Naalala ko si Karl, tama yayayain ko siyang pumunta kami sa Isla at doon aaminin namin ni Russel sa kanya ang tungkol sa amin.

“Boi, Xander ‘to may contact ka pa ba kay Russel, bakasyon tayo sa kanila. Libre ka ba?” Hindi ko na hinintay na makasagot siya.

“Pambihira boi, saang lupalop ka ba ng mundo nagtatago at walang may alam kung nasaan ka? Hindi kita mahanap kahit saan, walang may alam saan ka matatagpuan, ang dami kong sasabihin sa iyo.” Alam kong naiinis siya dahil first time kong ginawa ang ilihim sa kanya ang number ko maging kung nasaan ako.

“Chill! Saka na ako magpapaliwanag, ano sa Sunday punta tayo sa kanila, marami rin akong ikukuwento sa iyo, pero I need fresh air to do that, just like before gusto ko munang magpahinga.” Alam kasi niya kapag gusto kong mag unwind, simpleng nature trip lamang solved na ako kaya for sure hindi naman siya magtataka bakit gusto kong pumunta ng isla.

“Oo kupal ka, marami ka talagang dapat na ipaliwanang, and you owe me that, but no need to go to Isla Verde, Russel is not there, in fact we are together now.” Halata ang excitement sa boses niya.

‘Huh! Bakit kayo magkasama, nasaan kayo?” ang bigla kong naitanong.

“Yan kasi boi, ang dami mo ng hindi alam, kami na ni Russel, 3rd monthsary namin ngayon ang we are celebrating here in Tagaytay. Finally boi I found what I want, kaya pala hindi nagtatagal ang mga past relationships ko, siya pala ang hinahanap ko.” Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Biglang parang gumuho ang mundo ko. “Boi, alam ko pinagtatawanan mo ako, pero wala akong magagawa gaya ng sinabi nyo noon malalaman ko lamang ang ganito pag talagang na in-love na ako and this time….. nariyan ka pa ba, hoy kulokoy nakikinig ka ba, Xander, are you still there? Hello, hello….” Hindi ko alam paano sasagot sa kanya, dahil ramdam ko na ang pagpatak ng mga luha ko. For the second time nagmahal ako and for the second time muli na naman akong nasaktan.

By:J

Hay ang hirap talaga ng byahe tuwing gantong araw. Kainis talaga pag monday badtrip.

"Goodluck kung may masakyan ka pa." Sabi ni Kuya Uno sakin.
"Goodluck satin. Sabay ako sayo kuya" sabi ko naman. Ako nga pala si Lucio, 19 years old 3rd year college sa isang sikat na unibersidad sa Maynila. At eto lagi ang set up ko tuwing monday. Hay leche.
"Wow naman. Bahala ka dyan". (Kuya uno)
*binuksan ang phone
"Oh ma, napatawag kayo. Ma si Kuya pala..." sabay takip sakin ng kamay ni kuya sa bibig ko.
"Oo na isasabay na kita" pagigil nyang bulong sakin
"Gotcha *sabay pakita na walang tumatawag* tara na kuya"
" Hayop ka talaga"

At ayun nakaalis na kami pero as usual, dumating ako ng late. Pero oks lang. Wala pa naman din yung prof. Well actually wala kaming klase nung oras na yon. Letche madali madali pa ko.
---
Pag uwi ko sa bahay nadatnan ko si Kuya sa may sala.

"Andito na ko" sabay diretso sa dining area
"Edi wow"
"Walang pagkain?! Kuya ano ba naman yan. Magpaka-kuya nga sakin. Gutom na gutom na tong bunso mong uuwi dito sa bahay tapos walang pagkain? Kuya naman."
"Bangasan ko kaya bungo mo? Nasa ref hayop ka."
"Edi wow. Bahahahah. Ganti lang. Happy lang po loloy"
"Aba naman Lucio. Sana mahipan ka ng masamang hangin magaya ka talaga kay Tinay."
"Edi tatawigin na kitang Loloy pag nagkataon"
"Haaay. Nako. Di kita bibgyan ng baon mo bukas. Ay? Di pala. Di ko na lang kaya ibigay pang dorm mo? He-he-he"
Sabay lapit kay kuya.
"Kuya masakit ba to? Wait masahiin ko. Kuya parang gumagawapo ka ngayon. Ang bata mong tignan. Mas bata pang tignan sakin"
"Wala nagbago na isip ko"
"Sige sumbong kita kay mama"
"Edi magsumbong ka. Pera ko naman to. Haay sayang."
"Edi wow." Sabay walk out.
"Ay kawawa naman si Tinoy"
"Ay Pengeng pera bibili ako ng yosi"
"Ano?!"
"Joke lang. Bigas bibilhin ko. Para mamaya di na ko lalabas para bumili. Magpapahangin na rin ako KUYA."
"Ako na bibili mamaya yosi pa bilhin mo."
"Check mo pa gilagid ko. Mas mapula pa to sa dugo mo." Sabay akyat sa kwarto.

"Hay pano ko kaya makukuha yung pangdorm na yon"
Kasi wrong timing pang bbwisit ko kay kuya ayan nasampolan tuloy ako. Huhu. Sayang yonn. Haay kakaisip ko nakatulog na pala ako. Aaminin ko mejo nagtampo ako kay kuya eh kasi naman set up na namin lagi yung mag asaran tapos haay nako sayang talaga bobo ko kasi.

"Lucio kain na. Ano ba yan ako pa pinagluto mo."
"Ugh. Busog pa ko. Kain ka na lang dyan" kunwari nagtatampo
"Ah di mo ko sasabayan ah. Sige bahala ka. Baka may mamiss kang magandang part. Kapag naisubo ko yung kutsara sa bibig ko, pagsisisihan mo."

Syempre ako alistong bumangon at nag ayos ng uraurada.

"The best ka talagang kuya! Sorry kuya nakatulog ako. Ako na lang  maglilipit ng pinagkainan."
"Wow naman. Alisto si gago. Bakit umaasa ka bang ibibgay ko pang dorm mo? Hahaha"
"Di na noh. Narealize ko okay na naman na malate ako lagi para mas marami akong bagsak tapos uulit ulit ako ng subjects ko tapos mas mahihirapan kang magbayad."
"Ay gago to. Oh! Hayop ka talagang bata ka." Sabay abot sakin ng papel.
"Ano to. Scratch paper?"
"Ulam mo. Isama mo sa kanin mo. Sinabi ko na yan kay mama at papa. Pumayag naman sila. Kaso PASENSYA KA NA at ayan lang ang nakayanan."
Pag buklat ko ng papel paid ang nakasulat.
"PUTANGINAAA KUYAAA. THANK YOUUUU. Mga bente. Shet naman. The best ka talaga kuya. Hahahahahahah." The best talaga si kuya kahit lagi kong ginagago. Ayun binayaran na pala nya yung unang 3 buwan ko sa dorm na pagiistay-an ko. Kaya pala sya umalis kanina.
"Grabe kuya di ko alam na may mabuti pang nilalang dyan sa pagkatao mo. Hahaha." Sabay amba sakin.
"Syempre joke lang. Eto naman di mabiro tong kuya kong pogi, matalino, ubod ng kakisigan. Bakit mo nga pala ako pinagdorm?"
"Ayaw mo ata eh? Amina babawiin ko yan."
"Haha joke lang. Pero siguro gusto mong masolo gf mo dito. Hahaha joke langg. Mag iimpake na ko. Lipat na ko bukas diba?"
"Gago talaga to. Oo bukas na lipat mo. Para mabawasan perwisyo ko."
"Grabe ka kuya. *sabay simangot* perwisyo lang pala ako dito."
"Joke lang bunso. Sorry sorry. Di ko naman sinasadya biro lang talaga yon."

Tumayo ako, kunwari nagtatampo ako.

"Ililigpit ko na tong pinagkainan kuya. Tapos tataas na ko para magimpake."
"Bunso ako na magliligpit. Sorry na. Biro lang naman talaga yon. Sige ikikiss kita."
"Di kuya. Ako na magliligpit. Pahinga ka na."
Tumayo si Kuya para magligpit. Tapos diretso sa lababo para maghugas"
"Ako na dyan bunso."
"Osige sabi mo eh. Hahahahahahahah. Galing ko talagang umarte noh kuya? Sige hugas ka na dyan! Impake lang ako."
"Hayop ka talagang bata ka. Nako Lucio. Buti na lang magkapatid tayo kundi.. haay nako ka talaga"
"Hahahaha I love you kuya!! U da best"

At ayun na nga. Kala ata ni kuya maiisahan nya ko sa panggogoyo nya sakin. Utot nya blue.

Nag impake na ko ng mga gamit ko. Tinulungan din ako ni kuya. Pinagbilinan din nya ko na makisama daw ako ng maayos kasi bedspace nga lang naman ang inavail ni kuya. Syempre ako naman, alam ko naman kung kelan maging gago at kelan maging matino. This time, magtitino ako dahil hindi na si kuya ang kasama ko sa titirhan ko.
---
"Oh Lucio, may photocopy ako ng registration mo, andun mga sched mo kaya umuwi ka pa rin sa bahay pag wala kang pasok. Saka para mabigyan kita ng allowance mo. Lagi ka ring mag online. Para kanila mama at papa."
"Yes sir"
"Tuktukan kaya kita. Di mo ata ako pinakikinggan"
"Uuwi ako tuwing wala akong pasok, para mabigyan mo ko ng allowance and I have to always be online at MY SPARE TIME sentence check yon, to have some quality time with mom and dad. And off course to my dearest brother. Yan ba ang di nakikinig?"
"Whatever. Be sure to always wear manners all the time Lucio. Ibang tao pakikisamahan mo this time"
"Im always ready to wear a lot of that sir."
"Good. Kasi andito na tayo."

Maganda yung place actually. Kuya never fail to meet my standards. Haha. Alam nyang maarte ako. So syempre nagbaba na kami ng gamit nilagay sa unit ko na pang 2 persons ang laki pero mejo malaki sya for 2 occupants na pabor naman sakin. Condo type yung unit. So ang ganda. Sobra naman akong nag thank you kay kuya bago sya umalis at tinext ko pa sya. Pati sila mama at papa nag thank you din ako.

Pag dating ko pala, may mga gamit na rin akong nakita although nakabox pa sya lahat. Alam nyo yung set up sa mga english movie na nakabox yung mga gamit. Ganoin. So I thought na foreigner kasama ko. Hahaha. Nga pala alam nila mama na gay ako and even may friends. Pero di ako yung type na girl na girl. Paminta ba pero open ako for being gay kayo na bahala mag label nagkkwento lang naman ako dito.

Hours later, mga past 8PM, kinatok ako ng land lady and then pinakilala nya yung kadorm ko. Hahaha. And guess what, di foreigner. Umasa din ba kayong foreigner? Hahahaha. Ako rin eh. Sayang although, he's the typical mayaman type of guy. Maputi, grabe ang kinis. Mejo matangkad, 5'8" mga ganon. 1D inspired anf hair haha. Harry Styles ang peg. And yung lips, grabe pulang pula. Parang naglilip tint.

"Lucio eto nga pala si Jake"
"Hi Jake!" Syempre yung tone ko eh pang mayaman.
"Hi" in a plain tone ang reply nya sabay pasok sa room.
"Oh iwan ko na kayo dyan ha."
"Okay po. Sige po. Thank you po." Magalang kong sabi.

"Its so hot in here" sabi ni Jake
"Buksan ko ba yung aircon?"
"Go ahead please. Sobrang init naman dito pa-rhung hell."
"OA puta." Pabulong kong sabi.
"Are you saying something?"
"Oo sabi ko 16°C ba gusto mo?"
"Yeah."
Binuksan ko na yung aircon and sinet sa gusto nyang temp pero mas malupit ang nasaksihan ko. Di nakontento si loko sa lamig at nagtopless.
"Im bathing in sweat."
"Holy shit" di ko kinaya ang mga tagpo lalo na ang pink na nipples kaya napabulong ako. Sandali akong nawala sa ulirat pero binawi ko agad ang tingin ko mamaya makahalata si gago at sabay segway na lang na kung gusto nyang hiramin electric fan ko. And then he nod.

Itutuloy

By: Buboy

Si Buboy ang nagiisang anak ng byudong si Ramon. Magsisyam na taon sa susunod na buwan. Cute na bata si Buboy, maputi, makinis, mapupula ang labi at mapungay ang mga mata. Si Ramon ay isang iresponsableng ama, basagulero, lasenggero, babaero, at manyak. Dalawa na lamang silang mag-ama. Si Buboy ang laging utusan, tahimik lamang si Buboy at sunod na lamang ng sunod sa kung anong sabihin ng kanyang tatay. Kapag hindi ito sumunod bugbog ang abot nito.

Isang gabi umuwi si Ramon na lasing na lasing, pag pasok nya ng pintuan ay nakita nya ang anak na tulog sa sofa na nakabrief at sando lamang. Nilapitan nya ito at pinagmasdan. "Ang kinis.. Parang babae.. Sariwa, bata." Ang bulong nito sa sarili. Hinimas nya ang binti ni Buboy. Hinimas nya mula singit pababa. Inamoy amoy nya ang leeg ng anak. "Ang bango ah..." Bulong nya. Nagising si Buboy at nagulat. "Tay, andyan na po pala kayo. Ano pong ginagawa nyo?"
"Humiga ka lang dyan at wag kang kikilos hanggat hindi ko sinasabi. Nalilibugan ako. Gusto ko magparaos." Ang sagot na pabulong ni Ramon sa anak. Ang siyam na taong bata ay nabalot ng kaba at takot. Hindi sya makakilos. Panay ang himas ng kanyang tatay sa musmos nyang katawan. Hinimod ang leeg papunta sa tainga pagkatapos ay pinuntirya ang mamula mula at birhen nitong mga labi. Siniil nya ng halik. Inilabas nya ang dila nya at binugbog sa marahas na halik si Buboy. Naiiyak na ang bata. Alam nyang may mali sa ginagawa ng kanyang ama. Ngunit hindi sya makakilos sa pangambang bugbuhin sya nito.

Bumitaw ng halik si Ramon at sinampal si Buboy. Napaiyak ng todo si Buboy. "Itay ano pong ginagawa nyo sakin? Tama napo!" Pagmamakaawa ng bata. "Tumayo ka dyan at hawakan mo burat ko." Utos ni Ramon habang tinatanggal ang sinturon at pantalon nito. Inilabas nya ang naglalaway at tigas na tigas nyang burat at itinapat sa muka ng anak. "Tay, ayoko po!" Akmang tatakbo ito palayo ngunit nahablot ni Ramon ang buhok nito. Sinabunutan at pinaluhod sa harap nya. "Nga nga! Ngumanga ka ng malaki at isubo mo!" Pilit pinabuksan ni Ramon ang bunganga ng bata at sabay ipinasubo ang maghuhumindig nyang tarugo.
"Ahhh putang ina. Ang sikip ng bibig mo Buboy! Sige pa putangna kang bata ka!" Patuloy si Ramon sa pangangantot sa bunganga ng kawawang bata. Tuloy tuloy ang pagluha ng bata  sa gilid ng kanyang mga mata. Wala na syang nagawa kundi ibigay ang gusto ng kanyang tatay. "Ahhhhhhh ahhhhh. Ang sarap. Tangina mo! Buboy eto nako. Kainin mo lahat!!!! Aaahhhhhhhhh" at may walong putok ang inilabas nito sa lalamunan ni Buboy. "Lunukin mo lahat yan Buboy. Ang sarap talaga pag virgin. Hindi pa ito ang huli Buboy. Huwag na huwag kang magsasabi kahit kanino. Sa tuwing gusto ko magparaos susunod ka sa gusto ko. Maliwanag?!" Pagbabanta ng kanyang itay at umakyat na sa kwarto upang matulog. Si Buboy ay nakasalpak sa sahig, bugbog ang bibig at naiyak na lamang. Ito na ang simula ng malaimpyerno nyang buhay.

Gumising ng maaga si Buboy upang makapagluto ng almusal. Matapos maihanda ang hapagkainan ay naligo na ito at hinintay ang kanyang itay na gumising. Iniisip parin nya ang nangyari. Hindi nya maiwasan na mapaluha. Ngunit tatay nya parin ito at wala syang magagawa. Bumaba na si Ramon ng hagdan nakabrief lamang ito at bakat na bakat ang semi erect nyang tarugo. Naupo sya at hindi nagsalita. Tumayo si Buboy at pinagsilbihan ang ama. "Bango mo boy ah. Bagong paligo." Sabay hawak sa pwet nya at himod sa leeg. "Nakakalibog ka anak!" Bulong nito. Kinilabutan ng husto si Buboy. Hindi pa man sya nakakarecover sa nangyari kagabi ay heto nanaman at minomolestya nanaman sya ng sarili nyang tatay. "Tay, ayoko na po. Tay tama na po." Pagmamakaawa ng bata. "Sige umiyak ka. Gusto ko yan." Habang hawak ang ulo ni Buboy at pinpilit na ibaba at pinaluhod. Nasa harapan nanaman nya ang matigas na bukol ng ama. Ibinaba ni Ramon ang brief at ipinasubong muli sa anak ang burat. "Aaaahhhh aaaahhhh galingan mo. Saraaap! Aaaaaahhh tang ina mong bata ka!" Sarap na sarap si Ramon sa pagpapachupa nya sa sariling anak. Nang basang basa na ng laway ang uten nya ay hinugot nya ito. Pinatayo nya si Buboy at pinatuwad sa lamesa. "Tay ano pong gagawin nyo? Tay.. Wag po..." Naiiyak na sabi ng musmos. "Paparaos lang ako anak. Mabilis lang to. " ibinaba ni Ramon ang shorts ng anak at dumakot ng mantikilya. Ipinahid sa butas ni Buboy at naglagay sa matigas nyang burat. Itinutok at ipinasok ang ulo sa birhen at makipot na puwerta ng bata. "TAAAAAAAY!!! Masakit!!!! Aaarraaaaayyy!!!" Hinawakan ni Ramon si Buboy sa ulo at syang biglang ulos. Hindi nya na alintana ang sakit na nararamdaman ng anak at umayuda syang walang humpay. Labas pasok ang titi nya sa puwet ng anak. "Aahhhh puta ang sikip mo Buboy. Tatay mo ko kaya ako ang uuna sayo! Putang ina ang init! Ang sarap!" Mabilis na kinantot ni Ramon si Buboy. Walang awa. Marahas. Tikom bibig at umiyak na lamang ang bata. "Tay...." Sabay agos ng luha sa mga mata. "Tiisin mo lang. Malapit nako... Aahhhhhh ahhhhhhhh. Puta! Eto nako!!! Aaaahhhhhhhhhhhh!!!" Sumabog ang tamod ni Ramon sa loob ni Buboy. Paghugot nya ng kanyang burat ay malambot na ito. Balot ng dugo at ng sariling tamod. "Hindi ka na birhen Buboy. Akong Tatay mo ang nakauna sa'yo. At hindi pa yan ang huli. Sasanayin kita at gagawin kitang puta. Tumayo ka na dyan at ihanda mo na ang isusuot ko pamasok!" Iika ikang tumungo ng banyo si Buboy upang maghugas pagkatpos ay pumanik na sa kwarto ng ama upang ihanda ang damit nito.

Maghapong nagkulong sa kwarto si Buboy. Bakasyon ngayon at wala syang pasok. Umiyak lamang sya ng umiyak hanggang sya ay makatulog. Nagising na lamang sya sa ingay sa kanilang garahe. Lumabas sya upang sumilip. Nakita nya ang kanyang Itay at tatlo nitong kasamahan sa trabaho. Nakita sya ng Itay nya. "Buboy, gising ka na pala. Halika dito." Lumapit si Buboy at ipinakilala ito sa mga kasama. "Ito ang Tito Glen mo, si Tito Alex, at Tito Mike. Mga kasamahan ko sila sa warehouse. Magmano ka." Tumalima naman ang bata at nagmano sa mga kasama ng tatay nya. "Balik napo ako sa kwarto tay." At umalis na si Buboy. Tuloy ang inuman nila
Ramon at mga kasama.

Ramon: O mauubos na tong isang bote. Papabili pako.
Mike: Wag na muna. Hanap tayo chiks. Tagal nako dyinedyeta ni Misis. Gusto ko tumira.
Glen: Haha! Sige game ako dyan!
Alex: Ako din pre! Kuha tayo babae tapos pilahan natin!
Ramon: Aba libog! Lalayo pa kayo. Andyan naman si Buboy.

Natahimik at nagulat ang mga kainuman ni Ramon.

Alex: Pre lalake yung anak mo at ang bata pa. Saka anak mo yun pre.
Ramon: Nabinyagan ko na pre. Iba ang pakiramdam ng tumitira ng batang lalake. Masikip! Masarap! Mainit pa sa puke! Ipapagamit ko na sa inyo bago ko pa pagkakitaan.
Glen: Nasaan ba? Tawagin mo nga. Tignan natin.

Sumigaw si Ramon at tinawag ang anak. Napabangon agad si Buboy at pumaroon sa ama. "Itay bakit po?" "Gusto ka tignan ng mga kasama ko."

Mike: Makinis. At matambok ang pwet. Pwede na to.
Alex: Ayos na rin. Maiba naman. Sariwang sariwa to.
Glen: Pre baka nalaspag mo na to ha tapos ipapasa mo samin.

Ramon: Nakantot ko na kaninang umaga yan. Ngayon natin lalaspagin sabay sabay.

"Tay, ano pong ibig nyong sabihin? Ano pong gagawin ninyo sakin Tay?" Naiiyak na tanong ni Buboy. Libog na libog na ang mga lalake. Binuhat ni Glen ang bata at ipinasok sa Sala. Sumunod naman ang iba. "Ipapagamit ka samin ng tatay mo. Libog kami boy eh, paparausan ka lang namin." Wika ni Glen at ibinaba ang bata sa sofa. Nagkalag ng sinturon at ibinaba ang pantalon. Tatakbo dapat si Buboy ngunit pinandilatan sya ng tatay nya. Lumapit pa ang dalawa habang si Ramon ay nanonood lamang sa panimulang pang gagahasa sa anak. Inilabas ni Glen ang burat nya at binate sa harap ni Buboy. Tumungo ito at binulungan ang bata. "Boy, sabi ng tatay mo magaling ka daw sumubo. Pasubok naman. Nganga na!" Pilit pinanganga ni Glen si Buboy sabay pasok ng burat neto. "Aaahh puta! Ang kipot pre' ang sarap! Parang puke!" Sige lang sa pag labas pasok si Glen sa bibig ni Buboy. Sina Mike at Alex naman ay naghubad na rin ng damit at nagbate habang pinapanood ang pagchupa ng bata kay Glen. "Aahhhh sige pa subo mo pa boy, sagad mo... Aaaaaahhhh..." Lumapit si Alex at nagbigay naman si Glen. Pinasubo ni Alex ang titi nya kay Buboy. "Ah puta ang init! Basang basa! Tangna aaahhhhh!!!" Kinantot ni Alex ang bibig ni Buboy na parang puke. Wala syang pakialam kahit nabibilaukan na to sa otso pulgada nyang burat. Hinawakan nya ng dalawang kamay ang ulo ng bata saka ito kinantot ng marahas. Walang tigil ang pagluha mg musmos na si Buboy. Binababoy na sya at pinagamit na sya ng tatay nya sa mga kasamahan nito. Hindi nya na alam kung ano pa ang gagawin nya. Nagparaya nalang sya. At sumunod sa mga nais gawin ng mga libog na lalake. Hinugot ni Alex ang titi nya at sumunod namang nagpachupa si Mike. Si Ramon ay naninigarilyo lamang at pinapanod kung paano laspagin ng mga kasamahan ang kanyang anak. Salitan nagpachupa ang tatlo. Bugbog na bugbog ang bunganga ni Buboy. Syang lapit ni Ramon, tumabi sa anak at sinabunutan. "Ipapagamit kita sa lahat ng kaibigan ko. Simula ngayong gabi isa ka ng putang parausan namin. Ibebenta kita sa mga kakilala kong mayaman kaya sasanayin ka na namin ngayon." Pinadapa ni Ramon si Buboy sa sofa at dumura ito sa palad. Ipinahid sa pwet ng bata sa tarugo nya. Walang sabe sabe ay pinasok nya ang pitong pulgada nyang titi sa butas ng anak. "Itaaayyy masakit!!! Aaaraaayyyy!!!" Sigaw ng bata. "Paluluwagin ko lang anak para magenjoy din sila sayo." Binayo ng binayo ni Ramon ang anak. Habang ang tatlo ay nagiintay habang nagbabate. Pinatihaya ni Ramon si Buboy at kinantot ng marahas habang hinahalikan nya ito upang hindi na makasigaw. Dinilaan ang muka hanggang tenga. "Gamit na gamit na kita. Ipapagamit naman kita sa iba." Hinugot ni Ramon ang titi nya at tinawag ang gustong sumunod. "Sino next?" Sumagot si Alex. Pinatuwad nya ang bata at itinutok ang kanyang burat. Dumura sabay pasok ng derederetso. "Aaaaaaarrraayyyy! Ang sakkkeet!!!" Walang wari ang sigaw mg bata ngunit walang pakialam si Alex. Binayo nya at kinantot ng mabilis si Buboy. "Ah putang ina pre ayos to. Ang sikip! Swerte mo Ramon may nakakantot kang ganito! Aaahhhh puta! Ang sarap!" Sarap na sarap sa pag ayuda si Alex nang bigla nyang binunot ang titi nya. "Sino next? Baka labasan ako." "Ako naman!" Sumagot si Glen sabay apir kay Alex. "Bata. Kayanin mo to. Panigurado warak ang puke mo sakin." Pinabukaka pang husto ni Glen si Buboy. Dumura sa palad at pinaliguan ang burat. Itinutok sa butas at dahan dahan nya itong pinasok. "Ahhh putang puki yan ang sikip! Eto na ipapasok ko na lahat!" Ipinasok ng buo ni Glen ang tarugo nya. Naiyak na ng husto si Buboy. Pumwesto naman si Mike sa harap at pinasubo ang uten nya. "Basain mo mabuti yan. Ako na susunod na titira sa'yo" dalawang butas ni Buboy ang may nakapsok na uten. Pagod na sya. Namamanhid na ang katawan nya. Sumunod si Mike sa pagkantot kay Buboy. Si Ramon naman ang nagpachupa. Parang hayop na binababoy ng magbabarkada si Buboy. Labas pasok ang titi ni Mike sa butas ni Buboy. Nagsalitan salitan naman sa bibig ng bata ang tatlo pa. Nakapikit si Mike habang kinakantot nya ai Buboy. Biglang sumagi sa isip nya ang anak nyang lalaki na onse anyos. Hindi nya mawari bakit mas lalo syang nalibugan. Lalo nyang binilisan ang pagkantot. "Aaahhhhh putang ina malapit nako. Aaahhhhh! Eto na boy!!! Ettttoooo nnnaaaaa!!!!" Sumabog sa kalooblooban ng bata si Mike. Hingal na humugot si Mike at tumungo ng banyo upang maghugas. Umupo si Ramon sa sofa. "Buboy, upuan mo ko." Utos nito sa anak. Tumalima na lamang si buboy at inupuan ang burat ng ama. Nagtaas baba sya at sinabayan ito ni Ramon ng paglabas pasok. Baboy na baboy na si Buboy. Sa murang edad na syam ay pinagsalusaluhan na ng apat na lalake ang katawan nya kasama ang sarili nyang ama. Niyakap ni Ramon ang anak habang labas pasok parin ito. Kinindatan nya si Glen at sinenyasan na pasukin ang bata habang nakapasok din sya. Double fuck. Lumapit si Glen at pinuno ng laway ang burat nya. At ipinasok na pilit sa butas ng bata. "AAARRRAAAAY KOOOO! TAMA NAPO!!! HINDI KO NA PO KAYA!!!" Ngunit wala silang pakialam mas lalo pa sila naging marahas.

Glen: Pre lalabasan nako.
Ramon: Hugutin mo.

Hinugot ni Glen at Ramon ang mga burat nila at pinaluhod si Buboy. Pumalibot sila kasama si Alex at nagbate sa harap ng bata. Sabay sabay silang nagpalabas sa muka at bibig ni Buboy. Punong puno ng tamod ang bata. "Masarap ba? Ngayon hindi na sayo yang katawan mo. Mabuti na yang habang bata ka napapakinabangan ka." Wika ni Ramon. Nagbihis na ang mga lalake. At lumabas muli sa garahe. Tinuloy nila ang inuman at nagkwentuhan. Samantalang si Buboy ay naligo at tumungo na sa kwarto upang magpahinga.

Mike: Ayos yun pre. Ibang experience. Ang dami kong pinutok.
Alex: Sarap ng bata. Laspag na laspag eh.
Glen: Ramon, pre pwede ba namin ulit ulitin yan sa anak mo?
Ramon: Pwedeng pwede. Sabihan nyo lang ako ihahatid ko pa sa mga bahay nyo. O pmnta lang kayo dto. Pag gusto nyo kumantot.

Nag isang round pa ng inom at saka nagpasya magsiuwi. Si Ramon ay sa sala nakatulog.

By: Eric

Naglalakad na ako pauwe saamin ng biglang may sumigaw ng pangalan ko. Paglingon ko, nakita ko yung mga kababata ko nagssession na agad. Alas Singko palang ay nagiinom na sila. Nandon halos lahat ng mga kababata ko at si Jerome pero may kasama siyang babae. Nilapitan ko sila para batiin. “huy! Ang aga naman ata ng session nyong yan.”. “Para maaga din matapos. Hahaha! Shot ka muna.” Sabi ng isa sa mga kababata ko. “Pag ako uminom niya, baka magulat kayo!”. Hindi kasi talaga ako umiinom. Hindi ko alam pero hindi ko talaga trip ang lasa ng alak. Pero pag magkakasama kameng magkakaibigan, namumulutan lang ako at nakikishare sa tawanan at kulitan pero hindi ako umiinom. Pakikisama ko na lang sa kanila at naiintindhan naman nila ako. Sabi nga nila, ako lang daw ang mabait sa amin kasi walang bisyo kung hindi magaral at magcomputer. Biglang tumayo si Jerome at nilapitan ako. “Pre, si Cathy nga pala. Girlfriend ko.”. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Hindi ko alam pero may mali talaga sa kanya. Naramdaman ko lang pero syempre bilang girlfriend siya ng kaibigan ko binati ko na lang. “Hello. Ako si Eric. Nice meeting you.”. “Ako din. Nice meeting you. Ikaw pala yung Eric.”. Nagulat ako sa sinabi ni Cathy. “Bakit? Anong meron?”. “Eto kasing si Jerome malimit kang ikwento sakin. Yung mga trip nyo daw mula pagkabata hanggang sa ngayon magkakasama parin daw kayo.”. “Ahh ganun ba. Sana naman magaganda lahat ng kinukwento nitong kababata ko sayo. Oo mula pagkabata kame na talaga magkakasama dito. Sawang sawa na nga ako sa pagmumukha nyan ehh! HAHAHAHA!”. Tumawa lang din si Jerome at si Cathy sabay sabi “Oo naman magaganda naman kinukwento nya. Bakit meron bang hindi magandang nangyari sainyo?”. Biglang sumagot si Jerome. “Syempre naman marame! Parang kapatid na turing ko dito. Di maiiwasan yung asaran pikunan. At syempre laging si Eric ang talo. HAHAHAH!”. Nagtawanan na lang kaming tatlo. “Sige mga pre uwe muna ako. Balik na lang ako kapag di pa kayo tapos.”. “Sige pre!”. Umalis na ako at dumiretcho sa bahay.

    Pagdating ko sa bahay ay nadatnan ko ang aking tatay na nakaupo sa sofa at nanunuod ng balita samantalang si nanay ay naghahain na ng hapunan. “Tay, mano po.”. “Kaawan ka ng Diyos. Kamusta naman ang araw mo sa school?”. Gusto kong ikwento sa tatay ko yung nangyari sakin kanina kaso baka magalala lang siya sakin. “Okay naman po. So far so good naman po.”. “Aba’y mabuti kung ganon. Pasensya ka na talaga anak kung nahihirapan ka sa college mo ha. Talagang sakto lang ang sahod ko sa bayarin natin dito sa bahay. Mabuti na lang at naging Scholar ka.”. Ang tatay ko kasi may pagka sentimental sa mga ganyang bagay.
Lagi niya kasi iniimpose na dapat maiprovide nya lahat samin kaya minsan makikita mo siyang nagssenti. “Tay naman ehh. Okay lang po. Magaaral talaga ako ng mabuti para makatapos ako.” Nasa kalagitnaan palang kame ng pagssenti namin ng biglang nagsalita ang nanay ko. “Tama na yang pageemo nyong mag ama. Halina kakain na tayo.”. “Nasan sa Marco?”. “Baka nasa kapitbahay nanaman. Sunduin mo na nga at sabay sabay na tayong kumain.”. Sinundo ko si Marco sa kapitbahay para ayain na umuwi at kumain. Ang ulam ay ang paborito kong Chopsuey at Galunggong. Sinanay kasi kame ng magulang namin na makuntento sa kung anong nasa hapag kainan at wag maghanap ng kung ano anong pagkain. Habang kumakain kame ay bigla kong narining na naguusap ang nanay at tatay ko. “Pano na yan? Sino pala ang sasama kay Marco bukas. Kailangan pala ng representative ng kahit isa sa mga magulang ng bata para sa PTA meeting bukas.”. “Aba’y hindi ako pwede. Kung magsasara ako bukas, sayang naman ang kikitain natin doon. doon pa naman tayo kumukuha ng pangaraw araw natin.” May kahabaan ng diskusyon ng nanay at tatay ko ng biglang nagsalita si Marco. “Okay lang po nay, tay kung walang makakapunta sainyo. Sasabihin ko na lang po sa teacher ko na busy kayo at di kayo makakapunta. Ayos lang naman po yun ehh.” Nakakatuwa talaga ang bunsong kapatid ko. Pagkarinig ko sa sinabi niya ay napangiti na lang ako at sabing “Wow naman. Big boy na siya! Hahaha”. Sabay gulo ng buhok niya. “Kuya naman ehh. Amoy isda yung kamay mo ehh.” Sabay bawi sakin sa buhok ko. “Huy tama na yan. Wag kayo maglaro sa harapan ng pagkain. Salamat anak ha at naiintindhan mo si nanay at tatay. Hayaan mo pag maagang naubos yung gulay ko bukas didiretcho agad ako sa school nyo at baka makahabol pa ako sa meeting.” Sabi ng nanay ko. “Sige po nay salamat.”.
    Matapos namin kumain at nakapaghugas na ako ng plato ay lumabas ako ng bahay at pupuntahan ko sana yung mga kaibigan kong nagiinom. Pagbalik ko ay wala sila doon sa lugar nila kanina. Sa isip ko baka lumipat sila ng pwesto o kaya nagkayayaan ng umuwi. Babalik na sana ako sa bahay para mag linis at matulog ng maaga ng biglang may umakbay sakin. “Huy Eric! San ka pupunta?” Si Jerome na parang lasing na at amoy na amoy yung alak sa hininga niya. “Uuwi na at matutulog. Nasan sila?”. “Wala naguwian na.”. “Eh si Cathy nasan?”. “Hinatid ko na sa sakayan uuwi narin daw kasi siya. Wag ka munang umuwi. Tara tambay muna tayo.”. Sinamahan ko siya sa kanto at tumambay kame doon. Alam ko kasing nagpapahulas na lang ito ng tama bago umuwi. “Ano Eric, Ayos ba yung girlfriend ko?”. Napaisip ulit ako sa tanong niya at naalala ko yung pakiramdam ko kanina na parang may mali kay Cathy. “Ayos naman pre.”. “Wala ka bang nakita sa kanya? May mali ba?”. Lahat kasi ng naging girlfriend ni Jerome ay nakilala ko. Meron kasi akong ugali na sa unang tingin pa lang ng tao, nararamdaman ko na ang ugali o kung may mali sa kanya. Minsan mali Pero madalas ay laging tama ang hula ko. “Pre sa totoo lang ha, parang may mali kay Cathy. Hindi ko alam kung ano pero nung tinignan ko siya kanina, parang may mali talaga ehh. San mo ba nakilala yun. “Nakilala ko siya sa mall. Sales lady siya sa isang Dept Store. Kinuha ko number tapos sinuyo suyo ko. 1 week na kame pare.” Sa puntong yun medyo nalinawan ako sa naramdaman ko. “Pare okay naman siya ehh. Mabait naman. Kaso ingat ka lang sa pagreregalo.” “Bakit pre? Mukha ba siyang manghuhuthot lang?”. “Wag naman sana. Pero ingat ka lang.” Nakita ko sa mukha niya na parang may naisip siyang idea. Halos matagal din kameng tumambay at magkausap. Ako na ang nagayang umuwi kasi kailangan ko ng matulog dahil maaga pa ang pasok ko bukas. Sabay na kameng umuwe. Pagpasok ko ng bahay ay nag linis na agad ako ng katawan at dumiretcho na ako sa kwarto at nahiga.

    Hindi ako makatulog. Patuloy parin ang pagiisip ko dun sa nangyari kanina sa klase. May galit parin ako. Paikot ikot na ako sa kama ko ng biglang masipa ko yung bag ko na nasa paanan ko lang. bumangon ako at kinuha ko yung bag para ipatong sa lamesa ng biglang may nalaglag. Binuksan ko yung ilaw para makita kung ano yung nahulog. Yung pala yung binigay ni James sakin kanina. Naupo ako sa kama at tinitignan ko yung papel. Hindi ko alam kung babasahin ko ba yun o hahayaan ko na lang. Hindi ko parin binasa. Nilagay ko siya sa cabinet ko, pinatay ko ang ilaw at natulog na ulit ako.

    Pagising ko ay wala ng tao sa bahay. Si tatay ay pumasok na sa trabaho, si Marco naman sa school at si nanay ay nasa palengke na. Pagbaba ko ay may nakita akong platong may takip ng isa pang plato na may papel sa ibabaw. Binasa ko yung nakasulat sa papel. “Bago ka umalis siguraduhin mo na nakalock ang pinto, walang naiwang nakasaksak at nakapatay lahat ng ilaw.” Tinignan ko yung likod kung may nakasulat pa. May checklist sa likod kung nagawa ko ba lahat ng pinapagawa ng nanay ko. Kapag nagmamadali kasi ako, minsan ay nalilimutan ko ng icheck kung may naiwan ba ako o may nakalimutang akong gawin bago ako umalis. Yan lagi ang sinesermon sakin ng nanay ko. Pagkakain ay naligo na ako at nagayos at pumunta na ako sa school.

    Nasa entrance palang ako ay nakita ko na si Nick. Tinawag ko siya para sabay na kameng pumunta sa room. “Ano Eric? Pumayag na ba nanay at tatay mo na samin ka magoovernight bukas?”. “Nako pasensya na Nick. Nakalimutan kong magpaalam sa magulang ko. Pasensya na. hayaan mo mamaya paguwe ko magpapaalam na ako.” Nakita kong sumimangot si Nick sakin at hanggang sa matapos ang klase namin ay hindi ako pinapansin. “Nick sorry na, magpapapaalam ako promise yan.” “Hindi na!”. nagulat ako. Lalo atang nagalit sakin si Nick. “Wag ka ng magpaalam. Ako na mismo magpapaalam. Sasabay ako sayo mamaya paguwe mo at ako na kakausap sa magulang mo. Baka makalimutan mo nanaman.” Sa sobrang sorry ko ay hinayaan ko na lang siyang gawin yun. Kasi alam ko din na hindi ako papayagan ng magulang ko lalo na’t bukas na ako magoovernight. Baka kasi kapag kinontra ko pa si Nick, lalong magalit sakin. Pagkatapos ng last subject namin ay sumama na sakin si Nick pauwe samin. Nasa jeep pa lang kame ay nakita ko siyang naka ngiti sakin. “Bakit ka nakangiti?”. “hahaha! Wala lang. malalaman ko na kung san ka nakatira.”. “Hindi ko alam kung iaaccept kong friendly yung sinabi mo o creepy”. Tumawa lang ulit siya sa sinabi ko. Pagdating namin sa bahay ay nandoon na si Marco. “Hi kuya, sino kasama mo?”. Magsasalita palang ako ng biglang lapitan ni Nick si Marco. “Classmate ako ng kuya mo. Ako nga pala si Nick. Ikaw anong name mo?”. “Hello po. Ako po si Marco.”. pakiramdam ko naman ay nagkapalagayan na agad ng loob si Marco at si Nick. Pinaupo ko lang siya sa sala. “Anong gusto mo tubig, softdrinks?”. “Tubig na lang. hindi mo naman kasi ako sinabihan na malayo pala lalakarin natin mula dun sa binabaan natin hanggang dito sa inyo.”. “Hindi ka naman kasi nagtatanong ehh.”. “Ang ganda ng bahay nyo ahh. Maliit lang, pero malinis. Nakaayos lahat ng gamit.” “Salamat.” Maya maya pa ay dumating na ang tatay ko. Nagmano kami ni Marco sa tatay ko ng biglang tumayo din si Nick at nakimano rin sa tatay ko. Hindi maipinta yung mukha ng tatay ko nung ginawa ni Nick yun. Di niya alam kung magugulat ba siya magtataka. “Good Evening po tito. Ako po si Nick. Classmate po ako ni Eric.”. “ah ganun ba? Ngayong lang kasi nagsama ng classmate itong anak ko simula pa noong elementary.”. “Ganon po ba.”. “Sige iho maupo ka muna dyan.”. “Salamat po.” Maya maya pa ay dumating narin ang nanay namin. Parehas din ng sitwasyon ang nangyari nung nagpakilala si Nick sa nanay ko, sinabihan din siya ng ganito. “Ngayon lang kasi nagsama itong si Eric ng classmate nya dito sa bahay. Pasensya na ha.”. “Okay lang po tita.” Pagdating ay nagluto agad ng hapunan ang nanay ko. Syempre, alam mo naman kapag may bisita tayong mga Pilipino. Talaga nageeffort tayo pagdating sa mga pagkain. “Halina na kayo at kumain na tayo. Nick halika na dito at kumain na tayo.”. “okay lang po tita busog pa po ako.”. “Hay nako naman nahiya pa ito. Tara na at kumain na tayo.” “Nick pumunta ka na doon. Hindi ka titigilan ng nanay ko hanggat hindi kumakaen.” Sumabay na nga si Nick ng pagkaen saamin. Sa kalagitnaan ng pagkain namin ay biglang tinanong ng tatay ko si Nick. “Iho ano ba ang sadya mo dito sa amin at pumunta ka pa mismo ng personal.”. “Tito, Tita pasensya na po pero ipagpapaalam ko lang po sana itong si Eric kung pwede po ba siyang mag overnight samin bukas. Gagawin po kasi namin yung research project namin.”. Walang bahid ng pagdadalawang isip ang nanay ko ng sabihing “Oo naman. Walang namang problema samin yun.”. Nagulat ako sa narinig ko. Usually kasi kapag nagpapaalam ako sa magulang ko ay laging maraming tanong. Sinong kasama mo? San kayo pupunta? Anong gagawin nyo doon? Anong oras ka uuwe? Hindi ko naman din kasi sila masisi. Alam ko naman kasing concern lang din sila saakin. “Sinabihan ko na po siya na magpaalam sainyo nung Wednesday pa lang po pero hindi po pala siya nakapagpaalam sainyo. Nakalimutan daw nya po.”. “Makakalimutin talaga yan.” Sabay tawa si Nick sa sinabi ng nanay ko. Matapos naming kumain ay naupo si Nick sa sala kasama ang tatay ko. Nanunuod sila ng TV at nagkkwentuhan habang ako at si Marco ay nagliligpit ng pinagkainan namin. Tinitignan ko sila at mukhang okay naman sila. Nang matapos ako maghugas, ay nilapitan ako ni Nick at humingi siya ng tubig.

     Maya maya pa ay nagpaalam na si Nick sa nanay at tatay ko at uuwe na daw siya. “Sige po tito, tita mauuna na po ako. Baka po kasi lalo po ako gabihin sa daan paguwe.”. “Sige Iho, magiingat ka paguwe mo. Salamat ulit.”. “Salamat din po sa hapunan. Sa uulitin po.”. “Buti naman at nasarapan ka sa luto ko. Sige iho salamat din.”. Tumayo na si nick at nagmano na siya sa magulang ko. “Tay hatid ko lang po si Nick sa sakayan.”. Tumango lang ang tatay ko at umalis na kame. Habang naglalakad biglang sinabi ni Nick. “Ang sarap magluto ng nanay mo ng menudo.”. “Sana nga laging kang nasa bahay para laging ganon ulam namin. Hahaha”. “hahaha. Pano ba yan, pinayagan ka na bukas.”. “Oo nga ehh.”. “Bukas susunduin na lang kita sainyo.”. “Wag na. Kita na lang tayo sa school.”. “hindi na susunduin na lang kita. Wag ka ng magreklamo dyan. Malay mo magluto ulit nanay mo ng menudo. Hahaha”. “hahaha. Sige ikaw bahala.”. Ng makarating kame sa sakayan ay pumara na agad si Nick ng jeep. Pasakay na si Nick ng jeep ng sabhn nya ulit. “Kita na lang tayo bukas.”. Nakangiti siya sakin. Ngumiti rin naman ako. Hindi ko alam pero unti unting gumagaan pakiramdam ko sa kanya. Ng makalayo na ang jeep ay naglakad na rin ako pabalik saamin.

Mencircle

{facebook#https://facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircle} {youtube#https://www.youtube.com/mencircle} {instagram#https://www.instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget