11/04/16

By: Theo

This is not exactly a sequel to my previous story. This is just one of my pagpapachupa adventures.  Ang pangyayaring to ay naganap noong ako'y 20 na. Maayos na ang built katawan ko nito dahil ilang years na din nang naging regular na ang pagwowork-out ko. Madami na din akong contest na napanalunan dahil sa gwapo at ktawan ko. 3rd year college na ko nitong mga panahong to. At ang mga tumikim naman sa aking katawan ay mga bata. As in dalawang 11 year old.

Haaayyy. College life. Ang hirap kaya nakakamiss ang highschool. Ang tanging maganda lang dito ay nakakapunta ung saan saan dahil malayo sa bahay ang school. Madami na din akong naging kaibigan kaya hindi ako nagiging loner. Natanggap din akong varsity kaya may bawas ang tuition ko. Uwian na namin nang tinawag ako ng classmate ko na si John.

J: Pre tara samen! Birthday ko may konting handaan.
T: Oy happy birthday! Hindi ko alam na ngayon pala. Saan ba?
J: Malapit lang dito sa school isang sakay lang ng jeep. Ano tara? Kasama tropa.
T: Sige tara wala naman pasok bukas.

Nagjeep na kame at naglakad papunta sa street nila. After 15 minutes andun na kame sa kanila. Magaling ako sa directions kaya makakapunta na ako dito kahit magisa.  Akala ko kainan lang pero may inuman din pala. Hindi ako masyado malakas sa beer kasi nakakalaki ng tsan yun. Buti may hard din pero since ako lang ang iinum non dinare nila ako na doble ang shot ko per ikot. Ako naman si tanga pumayag. Hahaha

Madaming bisita. Hindi lang puro kaibigan ni John ang mga tao. May mga kaibigan din ang tatay nya na sa ibang table nagiinom. Walo kameng nagiinom at meron kami na sarili naming lamesa. May isang bakla na panay ang tingin sakin, halatang nagagwapuhan. Pangit ito't maitim, makapal labi at may manipis na kulot ang buhok na hanggang balikat. Siguro mga nasa late 30's na to. Pinsan daw ito ni John. Pero hindi ko na lang pinansin. Hindi ako pwede magpachupa dito kila John kahit gustuhin ko man. Kaya maglaway sya pero hindi nya ako matitikman

12 midnight na at ilan ilan na lang kame. Nagpasya na akong magpaalam na uuwi na. Inalok nila ako na ihatid pero tumanggi na lang ako dahil lasing na sila at baka mapaaway lang sa kalye. Kaya ko naman kontrolin sarili ko kapag lasing na eh. Nasa kalagitnaan na ako ng paglalakad nang may tumawag sakin. Lumingon ako. Dalawang bata ang nakaupo sa bench ng isang saradong tindahan. Hindi ko sila maaninag mabute dahil nakalilib sila sa bubong nag tindahan at hindi naiilawan ng street lights

B1: Kuya!
T: Ano yun?
B1: Hindi ka tagarito?
T: Hindi bakit?
B1: Ang gwapo mo kasi eh hindi kita makakalimutan kung tagarito ka.
T: Hahaha salamat bata.
B2: Anong pangalan mo kuya?
T: Theo. Kayo?
B1: Ako si Rica
B2: Ako naman si Jona
T: Rica? Jona? Bakit pangbabae?
R: Pangalan namin yan sa gabi kuya.
T: Ha? Ang babata nyo pa may mga ganyan na kayong nalalaman. Ilang taon na ba kayo?
Both: 11 po.
T: Tapos nasa labas pa kayo ng ganitong oras? Asan ba mga magulang nyo?
R: Umalis kaya ako lang ang nandito sa bahay at si Jona ay dito magsisleep-over.
T: Eh sinong kasama nyo ditong dalawa?
R: Wala. May trabaho mama ko sa gabe. Si papa nasa Cebu.
T: Sa inyo ba tong tindahan na to?
R: Oo bakit?
T: Pwede ba akong bumili ng softdrinks nauuhaw na kasi ako.
R: Sige.

Pumasok sila sa gate. Naghintay ako sa labas hanggang sa tinawag ako ni Jona. Doon na lang daw ako magbayad sa loob para hindi na sila lumabas. Pumasok na din ako. Naghahanap ako ng barya sa magkabilang bulsa ng pants ko nang magsalita si Rica. Doon ko lang sila nakita ng maliwanag. And DUNGIS! Ang dudumi ng damit at ang greasy ng mga buhok. Malnourished pa.

R: Wow kuya grabe ang laki ng bukol mo.
T: Ha?
R: Yang pantalon mo ang laki ng namumukol.
J: Oo nga kuya. Tsaka yang dibdib mo ang puti.
R: Sobrang gwapo mo kuya.
T: Anong pinagsasasabi nyo? Alam nyo ba mga sinasabi nyo? Ang babata nyo pa!

Binuksan ko na ang tatlong butones ng polo ko kanina habang nagiinom dahil sa init. Hindi ko na pala naisara ito uli. Kita na ang gitna ng defined kong chest. At tumingin ako sa baba at bumubukol nga ang titi ko dahil sa pagkuha ko ng pera gamit ng aking dalawang kamay sa magkabilang bulsa.

R: Kuya pwede ka ba namin chupain?
T: Tangina saan nyo nalalaman yang mga ganyang bagay?!
R: Dyan sa kapitbahay namin na bakla. Kinukwento nya samin yung mga ginawa nya. Dali na kuya please.
T: Ayoko.

Agad akong tumalikod at naglakad palabas pero bago ako makarating sa gate eh niyapos ako ni Rica sa bewang at sumabit sakin.

R: Jona tulong!
T: Bitawan nyo ko! Tangina kayong mga bata kayo.

Nakasabit pa din sakin si Rica nang hinila ni Jona ang braso ko. May tama na ako kaya wala na ako masyadong lakas. At gustusin ko man lumaban hindi ko sila pwedeng saktan dahil unang una; mga bata pa sila at pangalawa; andito ako sa loob ng bahay ng isa sa kanila kaya pag umiyak sila at may nakarinig na kapitbahay at pinapulis ako ang makukulong. Kaya hindi ako nakalaban at pinipilit ko lang alisin sa pagkakayapos si Rica sa katawan ko.

Nakapasok na kame sa kanila. Bumitaw si Rica sakin at nilock ang pinto. Si Jona naman hindi na ako hinihila ngunit nakahawak padin sa braso ko at pinipisil pisil ito. Humarap ako kay Rica para buksan ang pinto pero natigilan ako sa sinabi nya.

R: Wag kang aalis kung ayaw mong sumigaw kame!
T: Ano bang gusto nyo ha?! *Pigil na galit
R: Gusto lang naman namin na masubukan chumupa eh. Masarap daw kasi eh. Lalo na daw yung Alaska (tamod) na lumalabas sa lalaki. Dali na kuya sige ka pag sumigaw kame huhulihin ka ng baranggay. Baka bugbugin ka pa ng mga kapitbahay namin.
T: PUTAAAAA! Ano bang gusto nyong mangyari ha?! *frustrated
R: Chuchupain ka lang namin yun lang naman.
T: Yun lang talaga ha?
R: Opo. (Sabay blush ng putang bata. At Nangopo)
T: Saan ba?
R: Doon po sa kwarto.
T: Tara na. Bilisan nyo para makaalis na ako.
Both: Opo.

Pagpasok namin sa kwarto ay nagsimula na akong maghubad ng pantalon ko. Pero pinigilan ako ni Rica.

R: Pwede kami na magtanggal nyan kuya? Tong polo mo na lang ang tanggalin mo.
T: Oo na

Hinubad ko na ang polo ko. Naglaway sila nang makita ako. Maputi ako't makinis. Maganda ang dibdib ko at tama lang ang abs ko. Hindi mabato masyado pero may 6 packs.

R: Shet ang ganda. Ngayon lang ako nakakita ng ganyang katawan. Ang puti ang mukhang mabango. Dito kahit may abs ang ilang tao maiitim naman at mababaho pa.
T: Bilisan mo na ang dami mo pang satsat hubarin nyo na ang pantalon ko.
R: Higa ka kuya. Habang nakahiga ko tatanggalin.

Humiga ako. Ako na ang nagalis ng butones ng slacks ko kasi baka mahirapan sila. Ibinaba nya ang zipper at ibinaba ito. Nakaboxer briefs ako na puti kaya kitang kita ang nakabakat an titi ko. Namula ang dalawa sa nakita.

T: Oh ano na? Hindi nyo ba alam ang gagawin nyo? Bilisan nyo na nang makauwi na ako.

Umakyat na sila pareho sa kama at umupo sa magkabilang gilid ko. Itinaas ko ang mga kamay ko sa ilalim ng ulo ko nang makita nila ang medyo mabalahibo kong kili kili.

T: Puta dalian nyo na ano ba?

Dumirecho agad sa titi ang hinawakan ni Rica. Si Jona naman ay nakatitig padin. Nilapirot nya ang titi ko. Masakit dahil sobrang higpit ng paglamas nya. Hindi nya pa alam ang pagtease kaya doon na agad sya dumirecho.

R: Jona tulungan moko hubarin natin brip ni kuya.

Inangat ko ang pwet ko para maibaba nila ang briefs ko. Napaaray ako dahil binigla nila ang pagbaba habang semierect at sumabit ang ulo sa garter ng briefs ko. Namula lalo ang pisngi nila ng nakita na nila ng tuluyan ang itsura ng titi ko.

R: Wow kuya shet ang laki naman ang ang puti.
J: Ang bango pa. (Dinikit nya ilong nya sa bayag ko)
T: Simulan nyo na dali.

Inamoy amoy ito ni Rica at sabay hinawakan. Nilaro laro nya ito sa kanyang kamay. Tila hindi alam ang gagawin. Puro kwento lang ata ang mga shinashare nag kapitbahay nila sa kanya at hindi videos at pictures.

T: Isubo mo yung ulo.

Sinubo nya na ang ulo ng titi ko. Hindi nya tinaas baba ang ulo nya sapagkat diniladilaan nya ang ulo ng titi ko sa loob ng bibig nya. Napapaliyad ako kahit hindi sya marunong dahil sobrang sensitive ng ulo ng titi ko lalo na pag yun lang tsinutsupa.

T: Itaas baba mo ang ulo mo nang makain mo pati katawan.

Yun nga ang ginawa nya. Tinaas baba nya ang ulo nya sa titi ko. Masakit dahil hindi pa sya marunong at sumasabit ang ngipin nya sa ulo ng titi ko. Sinabihan ko sya na dahan dahanin lang. Mas lalo akong napaliyad at hinawakan ko na ang bed post. Hindi ko alam na masasarapan ako sa mga kaunting sabit ng ngipin sa titi ko. Ewan ko ba. Masakit pero mas nakakalibog.

Nakalimutan ko na hindi lang pala kami ang tao don nang nagsimulang himasin ni Jona ang braso ko. Mukhang yun ata ang natripan nya sakin. Pinadaan nya ang mga kamay nya mula sa kilikili ko hanggang sa wrist ko pabalik balik. Ang sarap ng ginagawa nya. Nakapikit na lang ako para hindi ko maisip na mga bata ang gumagawa nito sakin. Sa sarap na nararamdaman ko ay hindi ako nakapalag nang posasan ako ni Jona. Nagulat ako at sabay hila ng kamay ko pero huli na dahil nalock na.

T: Tangina ka ano to!!!
R: Kasama yan sa turo samin kuya. Mas masasarapan daw ang lalaki pag hindi makagalaw. Yung isa pa Jona.

Tumingin ako sa bed post at sa mismong ibabaw ng ulo ko ang dalawang metal bars kung saan nakasabit na ang isa kong kamay sa isang posas. Meron pang isang posas na  nakasabit sa isang metal bar at hindi nakalock ang dulo. Kaya pala napakabilis nya akong naposasan. Kinuha ni Jona ang kamay ko pero nagpumiglas ako't hindi bumigay. Hindi nya ako kaya kaya tinawag nya si Rica  para tulungan syang hilain ang kamay ko. Hindi ko sila kinaya dala ng kalasingan at naiclick ang lock ng posas sa kamay ko. Hindi na ako makagalaw. Bumalik si Rica sa gitna ng mga hita ko't pinagpatuloy ang pagchupa. Si Jona naman ay humiga at niyapos ako. Hinaplos nya ang lahat ng parte ng upper body ko. Dinilaan nya ang utong ko at kili kili ko.

T: AAAHHHHH! Tang ina nyo pakawalan nyo ako dito!
R: Mamaya na kuya pag lumabas na yung Alaska.
J: Rica palit naman tayo!
R: Sige eto na't bababa pa din naman ako eh.

Sinipsip ni Rica ang titi ko sabay sadyang kinagat ang ulo. Namilipit ang paa ko sa sarap. Sabay tayo nya at dinaganan ako't niyakap. Hinalikan nya ang leeg ko at bumulong na "sandali lang kuya mas masasarapan ka pagbalik ko". Lumabas na sya ng kwarto.

Si Jona naman ang pumalit sa kanya. Kala ko tahimik sya pero mas wild pala sya kesa kay Rica. Sinubo nya agad ang mga bayag ko at sinipsip ito. Pagtapos ay sinubo nya na ang titi ko. Hindi sya sumusunod sa sakin nang sabihin ko na magdahan dahan dahil masakit na talaga. Hindi ako magtataka kung may sugat na ang ulo ng titi ko sa kakakagat nila dito.

Tuloy tuloy lang sya sa pagtsupa sakin. Paminsan minsan ay titigil sya para dilaan ang singit ko. Ang sarap grabe.

J: Kuya bakit ganito kaputi ang singit mo? Bakit sabi ng kapitbahay namin maiiitim daw mga singit ng lalaki? bakit sayo ang puti at hindi mabaho?
T: Gago ka pakawalan moko dito
J: Kuya oh suplado. Sige ka ngangatngatin ko titi mo.

Kinagat nya ang ulo ng titi ko at pinaslide sa ngipin nya. Eto masakit na talaga at nagsimula ng pagpawisan ang buo kong katawan. Pati mga singit ko pinawisan din.

J: Grabe kuya ang bango ng pawis nyo!

Dinilaan nya ang mga singit ko at tumayo. Bumaba sa gilid ko at dinilaan ang kilikili ko. Ang sarap. Pagtapos nya ay bumalik sya sa titi ko at sinubo nya lang ang ulo at diniladilaan sa loob ng bibig nya. Nanigas ako at lalabasan na sana pero napigilan ko ito. Dapat andito din si Rica para makita nya din. Mahirap na baka labasan ako ng wala sya at hindi ako pakawalan dahil gusto ng round two.

Sinabihan ko sya ng sandali lang pero may lumabas ng precum. Inilihis ko ang katawan ko para pwersahin syang tumigil. Nalaglag sya sa kama kasabay ng kalampag sa hagdanan. Nagtataka ako kung bakit umeecho ang bawat hakbang ni Rica.

Pumasok syang sobrang nakangiti pero laking gulat ko nang may kasunod syang pumasok sa kwarto. Eto yung baklang pinsan ni John na kanina pa ako pinagmamasdan sa party nya. Sumigaw sya sa tuwa nang nakita nya ako.

R: Eto na po ate Andrea yung sinasabi namin sayo. Kilala nyo po ba sya? Diba po ang gwapo?
A: Paksheeeet!! Oo Rica sobrang gwapo! Oh ano nakita't natikman nyo na ba ang Alaska? Anong lasa ng titi? Diba masarap?
R: Hindi pa nga po eh. Sobrnag sarap po ng titi nya ate. Ang puti puti and ang bango di tulad ung mga kinukwento nyo samin. Gano po ba katagal bago lumabas yun?
A: Dipende kasi yan sa tao at sa chumuchupa. May mga tao na sanay ng magpachupa kaya matagal labasan. At may mga taong magaling chumupa na kaya nilang magpalabas ng madaming Alaska sa titi ng lalaki. Gusto mo na ba talagang makakita?
J: Ako ate muntik ng may lumabas na Alaska sa kanya kung di nya lang ako napigilan natikman ko na sana.
A: Sayang Jona. Pero buti na lang di lumabas. Ako na lang ang gagawa para mas madaming lumabas. Magaling si ate Andrea alam nya ang gagawin. Labas muna kayo at tatawagin ko na lang kayo pag lalabas na ang Alaska.
Both: Sige po.

Bago sila lumabas ay hinalikan muna nila ang titi ko't dinilaan. Paglabas nila ay humarap na sakin si Andrea at ngumiti.

By: Martin Penitente

Nakagawiang palagi ang pagpunta ni Kuya Lito sa aming bahay kapag tapos na ang klase niya o wala siyang ginagawa sa kanilang bahay. Minsan siya pa ang naghahatid sa akin noong nagsimula na pumapasok na ako sa paaralan bilang kinder prep o nursery. Malaking pasasalamat din ng aking mga magulang sa kanya dahil sa may nag-aasikaso sa akin at hindi nahihirapan ang aking nanay dahil din sa maselang pagbubuntis sa aking kapatid. Madalas ay hinihiram ako at nakikipaglaro sa kanya, ang natatandaan ko dinadala pa ako sa basketball court kung maglalaro siya ng basketball ng ilan sa mga kaibigan niya. Nakaupo lang ako sa isang tabi at pinagmamasdan siya maglaro. Pagkatapos siya maglaro uupo siya sa tabi ko para magpahinga saglit at maya maya ako naman kukulitin. Kung minsan eh tinutukso siya ng mga kapitbahay at mga kaibigan niya na "bakit hindi pa raw siya mag-asawa na?" dahil parang tatay na tatay ang dating niya sa pag-aalaga niya sa akin. Kapag kumagat na ang dilim, hinahatid niya ako sa amin na kung minsan ay tulog at nakayakap sa kanya. Pero lingid sa karamihan ng lahat, hindi pa rin ako ligtas sa kamay niya sa pagmomolestiya at pagsasamantala sa akin sa mura kong edad kapag inabot siya ng libog. Paminsan-minsan, kapag kaming dalawa ang magkasama at sinisigurado niya na walang makakakita sa amin. Ang pagpapaupo sa mga hita napaharap sa kanya at nararamdaman ko ang titi niya. Ang romansa niya halos ikabaliw  at kinakapos ako ng hininga sa tuwing kikilitiin ako gamit ng dila niya. At higit sa lahat, ang pagpapadede ng titi niya sa akin na napakaraming gatas na di ko gusto ang lasa. Ganun pa man, wala ako magawa kundi sumunod na lang sa kanya hanggang sa nasanay ako sa kanyang ginagawa sa akin.

Sumapit ang ikalimang taon ng aking kaarawan ko. Dahil sa maselang pagbubuntis ng aking nanay at nagkataon na mahina ang kita ng tatay ko kaya simple lang namin pinagdaos ang aking kaarawan, pasyal sa Luneta at simba  ang ginawa namin. Hapon na kami makauwi ngunit hindi ko akalain na ipinaghanda pala ako ng mga magulang ni Kuya Lito dahil sa kapamilya na rin ang turing nila sa akin. Siyempre mayroong kainan at inuman at kahit ang ilang kapitbahay ay nakisalo din. Nang mga sandaling kasiyahan ng araw na iyon ay ipinagpaalam ako ni Kuya Lito sa aking tatay na kargahin at maglakad lakad sa labas na agad naman pumayag. Kinarga naman ako ni Kuya Lito at lumabas kaming ng bahay patungo sa kanila. Habang naglalakad kaming at karga ako napansin ko na malungkot ang kanyang mukha, kaya naman hinalikan ko siya sa pisngi at yumakap ako na naglalambing sa kanya patungo sa loob ng bahay hanggang sa kanyang kuwarto. Walang tao sa loob ng bahay nila dahil nandoon sila lahat sa amin. Umupo siya sa tabi ng kama na kalong pa rin ako, siyempre nauupuan ko ang hita niya at ramdam ko ang kanyang matigas na titi habang yakap yakap ko siya at yumakap din siya ng mahigpit sa akin. Sa kanyang pagkakayakap ay may napansin akong luha na dumaloy sa kanyang pisngi na patungo din sa pisngi ko. Agad akong humarap sa mukha niya ay nagtatakang nagtatanong, " Kuya, bakit po kayo umiiyak?" "Sssssshhh?!" Ang pagpiggil nya sa akin magtanong "Malaki ka na...... Mag-iingat ka palagi...... Tandaan mo, atin-atin lang ang ginagawa natin, huwag mo ipagsasabi sa iba..... Mahal na Mahal Kita..... Happy Birthday....." at hinalikan ako sa aking labi ng matagal. Sa kanyang paghalik ay may naramdaman ako kakaibang tibok ng puso. Ewan ko halos di ko mapaliwanag hanggang sa humiga siya sa kama at pinahalikan niya sa akin ang kanyang dede at inutusan niya ako sipsipin ko at huwag kagatin na agad kong sinunod siya. Habang sinisipsip ko ang kanyang dede ay hinubad niya ang kanyang salwal at brip at na kita ko ang kabuuan ng kanyang ari. Ibinaba niya ang aking ulo patungo sa titi niya at isinubo ko ng dahan dahan. Narinig ko ang pigil na ungol niya, maya-maya ay ibinalik pinabalik ako sa dede niya at laruin ko ito habang taas-baba nilalaro ng mabilis ang titi niya. Habang nilalaro ko ang dede niya ay bigla na lang ito nanigas ang buong katawan at mabilis niyang nilalaro ang titi niya at sinabi niya na subo ko na ang titi niya at lalabas na daw. Agad kong sinubo ang titi niya habang taas baba ang titi niya kahit tinatamaan ang bibig ko ng kamay niya. Hinawakan niya ang aking ulo at binitawan niya ang titi niya maya maya ay sumabog ito sa loob ng bibig ko. Sinabi niya na sipsipin ko, lunukin ko at walang matatapon. Pinilit ko na lunukin hanggang sa  tumigil na ang pintig ng titi niya. Tinanggal ko nang dahan dahan ang titi niya mula sa bibig ko na may natitira pang gatas niya na di matatapon. Agad niya akong hinalikan at kinukuha mula sa  bibig ko ang natitirang gatas ng kanyang pagkalalaki na isinalin ko naman sa bibig niya. Matapos ang aming ginawa ay agad naman nag ayos si Kuya Lito na tila walang nangyayari. Lumabas kami ng kuwarto, tumungo sa kusina at kinuha sa refrigerator ang sariwang gatas at pinainom sa akin, pagkatapos akong painumin ay pumunta kami sa sale at kinuha niya ang isang regalo at pinahawak sa akin at lumabas na kami ng bahay nila patungo sa amin. Kaming tuwa ng mga magulang ko na may bitbit akong regalo na binigay sa akin ni Kuya Lito. Agad naman ako kinuha ng nanay ko kay Kuya Lito para pakainin at nakihalubilo na siya sa mga nag-iinuman.

Kinabukasan, matapos makapag-almusal namin ay nakita ko yung regalo na binigay sa akin ni Kuya Lito, eroplanong laruan ang binigay niya sa akin. Kaya naman agad akong pumunta sa kanila para magpasalamat pero Sarado ang kanilang bahay. Sinabi sa akin ng nanay ko na wala sila at umalis kaya ang ginawa ko ay pumunta sa pintuan namin at inaabangan si Kuya Lito. Sinamahan ako ng nanay ko sa may pintuan at nakikipagkulitan, habang nag-hihintay sa kanila ay di ko maiwasan tumanaw sa langit dahil sa lumilipad  na eroplano. Sinabi ng nanay ko na kumaway daw ako sa eroplano. "Pero bakit po?" Ang  tanong ko sa nanay ko kaya sumunod na lang ako sa pinapagawa niya. Mga isang oras ang lumipas ay dumating ang mga magulang ni Kuya Lito kasama ang aking tatay kaya sumalubong ako sa kanya. Binuhat ako ng tatay ko at humalik sa kanyang pisngi. Maya maya pa ay lumapit sa akin ang mga magulang ni Kuya Lito at hinaplos ang aking ulo. "Paano na yan?, wala na si Kuya Lito mo. Pumunta na sa Amerika para mag-aral at magtrabaho doon, matatagalan pa balik nun." Sa aking pagkakarinig ay tila nalungkot at pilit ikinukubli ang pag-iyak. Pero kahit anong pigil dahil bata ako ay umiyak nang umiyak at habang nakayakap sa aking tatay. Sa pangyayaring iyon ay pinagtawanan ang aking reaksyon na mas lalo ko pang iniyakan. Habang tinatahan ako ng tatay ko eh sumagi sa isip ko ang mga sinabi ni Kuya Lito kahapon, at iyon pala ang pagpapaalam sa akin. At ang laruang eroplano na ni regalo sa akin ay tanda ng kanyang pag-alis. Ang mga luha sa kanyang mga mata ay ang bigat ng kalooban na ayaw akong iwan kaya pala hindi man lang nagpaalam sa akin. Sa maniwala't sa hindi minahal ko Kuya Lito na kahit siya ang nagmulat sa makamundong pagnanasa, marahil nga bata ako, marami pa dapat ako mararanasan at matututunan sa buhay.

Dahil nga sa lungkot, at pananabik sa aking Kuya Lito, hindi na ako ngumingiti nanatiling tahimik ako sa isang sulok. Hindi na ako lumalabas ng bahay kahit nasa harap pa ng aming pintuan para makita lang ng kapitbahay. Ang aking mga magulang ay napapansin din sa aking ikinikilos, ang alam nila ay nalulungkot ako dahil wala akong kalaro. Hanggang sa isang araw nagkasakit ako ng tigdas. Alalang-alala ang mga magulang ko lalo na sabayan ng kumbulsyon. Dinala ako sa pagamutan sa tulong na rin ng mga magulang ni Kuya Lito. Habang sa ospital ako, nadedeliryo na daw ako at ang tanging binabanggit ko ay ang pangalan ni Kuya Lito. Mga ilang araw pamamalagi ko sa pagamutan ay unti-unti ako nagpagaling. Madalas din ako dinadalaw ng mga magulang ni Kuya Lito. Nang mabalitaan niya ang nangyari sa akin at bilin niya na magpagaling ako. Di naglaon ay tuluyang gumaling ako at umuwi na kami sa bahay. Sa aming pag-uwi ay sinalubong at kinumusta ako ng ilang kapitbahay. Sinuklian ko sila ng ngiti ngunit nanatiling tahimik dahil sa kalungkutan nadarama ko. Maya-maya pa ay tinawag kami ng nanay ni Kuya Lito na may tawag sa telepono. Agad naman pumunta kami. Nabigla ako nang ibinigay sa akin ang telepono. Si Kuya Lito nasa kabilang linya. Biglang sumigla ng marinig ko ang boses niya at kinukumusta ako. "Mabuti naman po kagagaling lang sa sakit." Ang sabi ko sa kanya. Binilin niya na magpagaling ako at mag-aral ng mabuti. Matagal pa siya makakauwi at kailangan niya mag-aral at magtrabaho at mahal na mahal nya ako.  Umoo na lang ako ng may ngiti sa labi. At ibinigay ko sa nanay niya ang telepono. Pagkatapos nilang mag-usap sa telepono ay kinausap naman ang aking nanay. Ang tanging kong alam sa pag-uusap nagbigay si Kuya Lito ng pera para sa pagpapagamot sa akin. Nung una itinatanggi ng nanay ko ang alok subalit tinanggap din ng nanay dahil sa hindi na iba sila sa amin.

Sa kanilang pag-uusap  ng aking nanay ay may bisitang dumating na kapamilya nila na galing probinsya nila. Ang panganay na kapatid ni Kuya Lito na si Kuya Nato at ang anak nilang si Jerome. Sila ang magiging bahagi ng buhay ko.

Itutuloy........

By: Lord Iris

So ito ang 2nd and last part ng story na ito at salamat sa mga nakabasa nung una... sana po ay nag-eenjoy kayo sa pagbabasa hahaa...

...........

Nagising na lang ako bigla at nakita kong may nakakabit na swero sa kamay ko...

Nasaan ko?

Bakit nandito ako ngayon sa ospital?

Paano ako napunta dito?

Biglang bumukas ang pintuan at nakita kong pumasok ang nanay ko at umiiyak siya...

"A..nak gising ka na pala". Alanganing sabi sa akin ni mama pero di ako sumagot sa kanya.

Hindi ako nagsasalita at nakatingin lang ako sa kawalan at bigla na lang umiyak ang nanay ko...

"Anak? Bakit mo ginawa yun?". Umiiyak na sabi sa akin ni mama.

"Ayoko ng mabuhay...". Seryoso kong sagot sa kanya.

Bigla na lang may sumuntok sa pintuan kaya nagulat ako at nakita ko si papa...

"Puro kahihiyan ang binibigay mo sa aming bata ka! Bwisit ka sa buhay ko!". Sigaw sa akin ni papa.

"Kaya nga gusto ko ng mamatay para mawalan na kayo ng sakit sa ulo". Sagot ko sa kanya.

"Inutil! Mapupunta ka sa dagat-dagatang apoy!". Sigaw ni papa

"Eh diba sabi niyo doon din ako mapupunta? Pinapabilis ko lang". Naluluha kong sagot sa kanya.

Lumapit sa akin si papa at binigyan niya ako ng isang malutong na sampal sa mukha...

"Wag mong saktan ang anak natin!". Umiiyak na sigaw ni mama.

"Lahat ng ginagawa ko ay para sayo! Gusto ko na umayos ang buhay mo!". Sigaw sa akin ni papa.

"Umayos? Unti-unti niyo akong pinapatay diyan sa ginagawa niyo!".

Natahimik si papa at naramdaman ko na naman ang mainit na tubig na dumadaloy sa mga mata ko...

"Kung hindi niyo ako kayang tanggapin, paalam na po sa inyo...". Mahina kong sabi habang umiiyak.

"Anak! Hindi pa huli ang lahat... patawarin mo kami". Umiiyak na sabi ni mama at niyakap niya ako.

"Wag mong konsintihin yan!". Sigaw ni papa kay mama.

"Tatanggapin ko ang anak ko! Ayokong maglibing ng sarili kong anak dahil sayo!". Sigaw naman ni mama kay papa.

Parang tumalon ang dibdib ko sa sinabi ni mama...

Tatanggapin niya ako?

Ngayon lang kung kelan wala na akong ganang mabuhay...

Sinuntok ni papa ang pintuan at padabog siyang umalis...

"Anak! Wag mong itutuloy ang binabalak mo...". Umiiyak na sabi sa akin ni mama.

"Ayoko na po! Hindi ko na kaya ang mga ginagawa niyo sa akin...". Umiiyak kong sabi kay mama.

"Dapat hindi niyo na ako binuhay". Sabi ko pa sa kanya.

"Anak... kaya natin to, tutulungan ka ni mama mo". Umiiyak na sabi niya.

Tumango na lang ako sa kanya...

Tutulungan ako ni mama?

Pero bakit ngayon lang?

Ang mahalaga ay meron na ring tumanggap sa akin na miyembro ng pamilya ko...

Niyakap ko si mama ng mahigpit at umiiyak na ako sa magkahalong tuwa at sakit na nadarama ko...

"Maraming salamat mama...". Umiiyak kong sabi sa kanya.

"Basta wag mo na ulit yun gagawin". Umiiyak na sabi sa akin ni mama.

Tumango na lang ako ulit sa kanya...

Hanggang sa mahimasmasan kami pareho ni mama at tumigil na kaming dalawa sa pag-iyak...

"Patawarin mo kami anak...". Sabi pa ni mama sa akin.

"Paano niyo po ako nakita?". Tanong ko sa kanya.

"May nakapagsabi na lagi ka daw pumupunta sa abandunadong gusali na iyon kaya hinanap ka namin". Sagot sa akin ni mama.

Biglang may kumatok sa pintuan at pagbukas nito ay nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko...

Si Noah! Anong ginagawa niya dito?

"Eric... kailangan nating mag-usap". Sabi ni Noah at parang naluluha siya.

"Bakit nandito ka?". Seryoso kong tanong sa kanya.

"Tinawagan ko siya anak... aalis muna ako para makapag-usap kayong dalawa". Sabi ni mama at lumabas na siya ng pintuan.

Ayokong tumingin kay Noah...

Nasasaktan ako lalo dahil naaalala ko kung paano niya ako itaboy na parang hayop...

"Eric... bakit mo ginawa yan sa sarili mo?". Naiiyak na tanong niya sa akin.

"Dahil wala ng nagpapahalaga sa akin". Seryoso kong sagot sa kanya.

"Sorry... Hindi ko alam na ganito pala ang pinagdadaanan mo". Sabi pa niya.

"Diba ayaw mo na akong makita?". Naluluha kong tanong sa kanya.

Lumapit sa akin si Noah at hinawakan niya ang kamay ko pero iniwas ko kaagad ang kamay ko sa kanya...

"Nagkamali ako ng pagkakaintindi... please patawarin mo ako Eric". Sabi sa akin ni Noah at nakikita ko sa mga mata niya na sincere siya.

"Noah... iniwan mo na ako at sobrang sakit kasi sinira mo lahat ng mga pangako mo sa akin". Umiiyak kong sabi sa kanya.

"Ayusin na natin to...". Sabi ni Noah.

"Ngayon pa! Kung kelan hindi ko na kayang ayusin ang sarili ko!". Sigaw ko sa kanya na magkahalong sakit at pagdurusa.

"Hindi na kita iiwan ulit...". Sabi ni Noah at kitang-kita ko ang pagtulo ng mga luha niya.

"Sanay na akong mag-isa...". Sagot ko.

"Please Eric... gusto kong maging sandalan at kaibigan mo ulit, please give me another chance". Umiiyak na sabi sa akin ni Noah.

"Para ano? Para saktan mo ako ulit, para husgahan mo ako ulit at para pandirihan mo ako?". Matigas na pagkakasabi ko sa kanya na punong-puno ng hinanakit.

"Nagkamali ako... nabigla lang ako at mahalaga ka para sa akin". Umiiyak na sabi ni Noah.

"Umalis ka na! Wag mo ng alalahanin ang Eric na nagmahal sayo! Nakokonsensya ka lang kaya mo ginagawa yan". Sumbat ko sa kanya.

"Eric ayokong kalimutan ka...".

"Kalimutan mo na ang Eric nag-pakatanga sayo! Hindi mo ako kailangan sa buhay mo!". Sigaw ko sa kanya na punong-puno ng hinagpis.

"Please... parang-awa mo na Eric patawarin mo ako". Sabi ni Noah.

Bakit nagmamaka-awa siya?

Bakit kailangan niyang gawing mas mahirap para sa akin ang sitwasyon?

Ayokong umiiyak si Noah pero alam ko na ako lang din ang masasaktan kapag nakipag-ayos ako sa kanya. Sasaktan niya lang ulit ako...

"Umalis ka na Noah... hindi mo kailangang gawin to sakin". Seryoso kong sabi sa kanya.

Yumuko si Noah at kitang-kita ko ang mga luha niya na pumatak sa sahig. Tumalikod na siya sa akin at naglakad papunta sa pinto pero...

Lumingon siya sa akin at nagsalita...
"Gagawin ko ang lahat para patawarin mo ako at maayos ang pagkakaibigan natin". Umiiyak na sabi ni Noah at umalis na siya.

Bakit kailangan niyang gawin yun?

Ang alam ko ayaw na niya akong makita at kinasusuklaman niya ako...

May puwang ba talaga ako sa puso niya kahit isang kaibigan lang pero hindi niya naman ako maiintindihan dahil hindi niya ako mahal...

Binantayan lang ako ni mama hanggang sa gumaling ako sa ospital tapos si papa nabalitaan kong lasing siya palagi kaya nasa dorm lang ako at nangako din naman ako kay mama na hindi ko na uulitin yung pagtatangka ko sa buhay ko...

Si Noah... puro text, puro tawag pero di ko inisip na replyan o sagutin kasi ayoko ng mapalapit uli sa kanya pero lagi siyang humihingi ng sorry...

Sabi ko kay Noah kalimutan na lang niya lahat at pinapatawad ko na siya pero gusto niya na maging close uli kami at yun ang kinatatakutan ko...

Papunta ako ngayon sa abandunadong building hindi para magpatiwakal kundi para maglagay ng sticky note para kay Iris...

Gusto ko lang naman magpasalamat sa kanya kasi binigyan niya ako ng comfort kahit iniwan niya akong mag-isa doon habang natutulog...

May tumanggap na rin sa akin maliban sa kanya at yun ang nanay ko kaya masaya na rin ako kahit na galit sa akin si papa...

Pumasok na ako sa abandunadong building at pagtingin ko sa pader ay may sulat na naman si Iris pero iba ito kesa sa dati...

Napansin ko rin na yun na lang ang nag-iisang sticky note sa pader dahil wala na lahat ng mga nilagay ko, siguro tinanggal yun ni Iris o di kaya naman sinira ng tatay ko nung nakita nila ako dito...

...........

Patawad pero kailangan kitang iwanan dahil gusto ko na matutunan mong mahalin ang sarili mo at matutunan ang pag-iisa pero kung gusto mo talaga na pakawalan lahat ng problema mo sa buhay at magsimula ka ng panibago ay pumunta ka sa taas ng gusaling ito Eric....

-Iris
...........

Pagkatapos kong basahin ang sticky note ni Iris ay parang umihip bigla ang hangin sa loob ng gusali at mainit itong dumaan sa tenga ko pero nakakagaan ng pakiramdam...

Ano kaya ang ibig sabihin ni Iris?

Palagi siyang misteryoso pero napapagaan niya ang loob ko...

Hapon na at palubog na ang araw, malakas ang hangin sa taas at lahat ng nasa paligid ay para bang nagkukulay kahel dahil sa sinag ng lumulubog na araw...

Pumunta na ako sa taas ng building at open area na doon pero may nakita na naman akong sticky note na kulay blue at nakadikit yun sa isang poste...

Lumapit ako para basahin uli yun at gusto kong malaman ang gustong sabihin sa akin ni Iris...

...........

Gusto ko na pakawalan mo lahat ng sakit diyan sa puso mo, gusto ko rin na mahalin mo ang sarili mo at kung handa ka na ay gupitin mo ang sinulid diyan sa harapan mo at matututunan mo ang pagiging masaya...

-Iris

...........

Nakita ko ang gunting at ang napaka-habang sinulid sa harapan ko kaya kinuha ko ang gunting pero hindi ko sure kung puputulin ko ba ang sinulid sa harapan ko...

Anong mangyayari kung gugupitin ko ang sinulid na ito?

Paano ako magiging masaya at paano ko mamahalin ang sarili ko kung gugupitin ko lang ang sinulid na ito?

Handa na ba akong magsimula muli at pakawalan lahat ng hinanakit sa puso ko?

Hindi ko alam ang mangyayari kung hindi ko ito susubukan kaya ginupit ko na ng tuluyan ang sinulid...

Maya-maya...

Letse! Pinagti-tripan lang yata ako nitong si Christopher Iris.

Wala naman talagang nangyari pagkatapos kong gupitin ang sinulid sa harapan ko...

Ayoko na nga dito sa lugar na ito at iiwanan ko na lahat ng sakit dito kaya tumalikod na ako at bababa na sana ako pero bigla na lang...

May nakita akong lumipad na puting lobo at may nakadikit doon na dilaw na sticky note...

Nakalagay doon ang sticky note na sinulat ko noong una akong pumunta dito sa abandunadong building...

..........

Masusunog ba ako sa impyerno?

.........

Habang nakikita kong lumilipad pataas ang puting lobo na iyon ay naalala ko ang sakit nung una akong pumunta sa lugar na ito at para bang nawawala yun kasabay ng paglipad ng lobo...

Pagkatapos noon ay meron ng tatlong lobo na lumipad ng sabay-sabay at may nakadikit din na sticky notes doon bawat isa...

...........

Masama ba akong tao?

..........

Walang nagmamahal sa akin...

..........

Wala na siguro akong karapatang mabuhay sa mundong ito dahil walang nagpapahalaga sa akin...

.........

Habang pinagmamasdan ko ang paglipad ng tatlong lobo na iyon ay parang naalala ko bigla yung oras na tinatanong ko ang sarili ko kung may nagmamahal ba sa akin...

Napangiti na lang ako habang pinagmamasdan ang paglipad ng mga lobong iyon at gumagaan ang pakiramdam ko sa mga sandaling iyon dahil parang nawawala ng paunti-unti ang sakit sa puso ko...

At pagkatapos noon ay lumipad na ang napakadaming puting lobo at bawat isa ay may nakadikit na dilaw na sticky notes at nakasulat doon ang mga sinulat ko dati...

..........

Wala ng nagmamahal sa akin...

..........

Wala akong halaga sa mundong ito...

..........

Gusto ko ng magpakamatay

..........

Sobrang dami pa ang mga lumipad na mga puting lobo at sunod sunod ang mga iyon. Lahat ng mga puting lobo ay may nakadikit na sticky notes at habang pinagmamasdan ko ang mga iyon ay parang naluluha ako...

Masaya ako dahil para bang kasabay ng paglipad ng bawat puting lobo ay ang paglaho ng mga nararamdaman kong sakit sa puso...

Napakabait ni Iris para gawin to...

Ngayon ko naramdaman ang pagiging malaya at paggaan ng pakiramdam dahil sa ginawa ni Iris...

Ito pala ang ibig sabihin na pakawalan ang lahat ng sakit sa puso at ngayon ay handa na akong magsimula muli sa buhay ko...

"Maraming maraming salamat sa iyo Iris kung nasaan ka man nagtatago". Maluha-luha pero nakangiti kong sabi habang pinagmamasdan ang pagka-ubos ng mga lobo sa kalangitan...

"Kilala mo si Iris?". Tanong ng isang boses sa likod ko kaya nagulat ako.

Lumingon para makita ko kung sino yun dahil kami lang naman ni Iris ang pumupunta sa lugar na ito...

Nagulat ako ng makita ko kung sino ang nagtatanong sa akin...

"Noah? A..nong ginagawa mo dito?". Naguguluhan at nagtataka kong tanong sa kanya.

"May naganap kasi dito noon at binabalikan ko lang". Seryosong sagot sa akin ni Noah.

"Huh? Bakit? Lagi ka bang pumupunta sa lugar na ito?". Tanong ko ulit kay Noah.

"Hindi... kilala mo ba si Iris?". Tanong din sa akin ni Noah at parang hindi siya mapakali.

"Oo... bakit?". Deretso kong sagot sa kanya kaya, parang nabigla siya at nanlaki ang mga mata niya.

"Paano? Kapatid ko siya...". Sabi ni Noah at parang kinakabahan siya sa sagot ko sa kanya.

So... si Noah pala ang kuya ni Iris pero parang sadya ang mga pagkakataon kaya nabibigla din ako sa nangyayari.

"Paano mo naman nakilala yung kapatid ko?". Tanong ni Noah at parang hindi siya mapakali.

"Naging magkaibigan kami bago ako magtapat ng nararamdaman ko sayo". Seryoso kong sagot sa kanya kaya parang nanginig ang katawan niya.

"Imposible... paa..no?". Nauutaal na tanong sa akin ni Noah at para bang natatakot siya.

"Nagsusulatan kami ng sticky notes at binibigyan niya ako ng advice... nakita ko na rin siya". Sagot ko.

"Huh? Paano? Anong hitsura niya?". Tanong ulit sa akin ni Noah at parang naluluha na siya.

"Matangkad siya, moreno at kulay brown yung mga mata niya". Sabi ko.

"Si Christopher nga yun... kapatid ko siya pero paa...nong". Di pa siya tapos magsalita pero tinanong ko na siya.

"Bakit ba? May mali ba Noah?". Nagtataka kong tanong.

Biglang tumulo ang mga luha ni Noah at nakatitig lang siya sa mga mata ko...

"Si Iris... 1 year ago...". Sabi ni Noah pero parang nahihirapan siyang magsalita.

"Ano ba? Ituloy mo na nga". Naiinis pero kinakabahan kong sabi kay Noah.

"1 year ago... patay na siya!". Sabi ni Noah at di na niya napigilan ang pag-iyak niya.

Tumayo bigla ang mga balahibo ko sa batok at napalunok ako sa sinabi niya...

Pero kanina lang...

Tumatayo na ang mga balahibo ko at natatakot ako...

"Noah! Wag kang manloko eh kanina lang may sinulat siya sa...". Tumingin ako sa poste pero wala na doon ang blue na sticky note kaya lalo akong nakaramdam ng takot.

"Si Iris... bakla siya at alam mong homophobe ako kaya malayo ang loob namin sa isa't-isa. Lagi siyang binubugbog ng yumao kong tatay pero wala akong pakialam sa kanya". Umiiyak sa sabi ni Noah sa akin.

"Totoo? Patay na talaga si Iris?". Naguguluhan at natatakot kong tanong sa kanya.

Tumango lang si Noah at parang nahihirapan siyang mag-kwento sa akin pero nagpatuloy siya...

"Di ko siya pinagtatanggol at di niya kinaya ang alitan nila ni papa kaya nung namatay si papa dahil sa heart attack ay sinisisi ni Iris ang sarili niya at ganun din ako. Napaka-sama kong kuya sa kanya, pinamukha ko na wala siyang kwentang tao. Sa lugar na ito, nagpakamatay siya gamit ang gunting na nilaslas niya sa pulso niya". Humahagulgol na sabi sa akin ni Noah at hindi na niya kayang mag-kwento sa akin.

Natahimik na lang ako. Di ko kayang paniwalaan ang mga nangyayari pero ito ba talaga ang totoo?

"Eric... alam mo ba... bago mamatay si Iris ay nag-iwan siyang blue na sticky note sa akin". Sabi ni Noah at may kinukuha siya sa bulsa niya.

Kinuha ni Noah ang blue na sticky note sa bulsa niya at inabot niya ito upang mabasa ko...

..........

Mahal na mahal kita kuya Noah kahit na galit ka sa akin at sana maging masaya kayo ni mama dahil magpapaalam na ako sa inyo. Sorry dahil kasalanan ko kung bakit namatay si papa kasi binigyan ko kayo ng perwisyo pero mahal na mahal ko kayong lahat...

-Iris
..........

Pagkatapos ko iyong basahin ay para bang tumaas lahat ng balahibo ko sa batok at may umihip na mainit na hangin sa tenga ko...

"Ngayon ang 1st death aniversary ni Iris kaya pumunta ako dito... lalo akong nagsisisi at nakokonsensya sa mga ginawa ko sa kanya". Umiiyak na sabi ni Noah habang humihikbi.

"Maniwala ka man o hindi... nakita at naka-usap ko siya at may hiniling siya sa akin". Sabi ko kay Noah.

"Huh? A..no?". Naguguluhan niyang tanong sa akin.

"Gusto ni Iris na yakapin ko ang kapatid niya at sabihin na wala siyang galit sa iyo dahil mahal na mahal ka daw niya". Sabi ko kay Noah.

Tumitig siya sa akin at niyakap ko na lang siya bigla pero tumahan na siya sa kakaiyak...

"Yung kapatid ko... napakabait talaga niya. Maraming salamat Eric". Sabi ni Noah habang nakayakap sa akin.

"Tinulungan niya akong magsimula ulit sa panibagong buhay". Sabi ko kay Noah.

"May pag-asa pa ba na maging magkaibigan tayo ulit?". Tanong niya.

Napaisip tuloy ako...

Handa na nga ako na makipag-ayos sa kanya dahil nagsisimula na ang panibago kong buhay at wala ng sakit sa puso ko...

"Kung pwede... bakit hindi". Nakangiti kong sabi sa kanya.

"Ayoko na palang kaibiganin ka!". Seryosong sabi ni Noah sa akin.

Nabigla ako! Kanina lang gusto niya tapos ayaw na niya! Ano yun? Pinaglalaruan na naman niya ko.

"Bakit? Umayos ka nga Noah!". Naiinis kong sabi sa kanya.

"Ayokong kaibiganin ka lang dahil mahal kita Eric".

Nanlaki bigla ang mga mata ko sa sinabi ni Noah at hindi ko alam ang magiging reaksyon ko...

"Ha? A..no? Ser...yo..so ka?". Nauutal kong tanong sa kanya.

Hinawakan ni Noah ang mga kamay ko at...

"Na-realize ko na mahal kita simula nung mawala ka sa akin at nalaman ko kung gaano ka ka-importante sa buhay ko Eric". Seryoso niyang sabi.

Parang tumalon ang puso ko sa sinabi ni Noah at hindi talaga ako makapaniwala...

"Pero nagalit ka nung...". Di pa ako tapos magsalita pero sumingit na siya sa akin.

"Nabigla ako sayo nung inamin mong mahal mo ako pero ayoko ng maulit ang pagkakamali ko sa kapatid ko at magsisi sa bandang huli". Sabi niya.

"Pero... diba homophobe ka?". Tanong ko sa kanya na may halong pagdududa.

"Oo... pero nung una ayokong maniwala sa nararamdaman ko pero hindi ko kayang pigilan". Seryoso niyang sabi habang nakatitig siya sa mga mata ko.

Hindi na ako makapagsalita dahil parang masaya ako pero naguguluhan sa pag-amin niya sa akin.

Hinawakan ni Noah ang pisngi ko at tumitig siya sa mga mata ko at...

"Mahal mo pa rin ba ako?". Alanganin niyang tanong sa akin.

"Oo... mahal na mahal Noah". Naluluha kong sagot.

At unti-unting naglapat ang aming mga labi sa isa't-isa kasabay ng tuluyang paglubog ng araw ang bagong saya na nararamdaman ko...

Hindi ako makapaniwala!

Para akong naka-jackpot sa lotto!

Thank you Lord! Akala ko imposible na magustuhan ako ni Noah. Alam ko na gwapo ako dahil kamukha ko si James Reid at mas gwapo si Noah dahil kamukha niya si Ajoo pero di ko inaasahan na mamahalin niya ako dahil pareho kaming lalake...

Umaapaw ang saya sa puso ko at mabuti na lang pala hindi ako sumuko dahil magiging masaya rin pala ako ngayon...

Magkahawak ang mga kamay namin ni Noah habang naglalakad sa kalsada pauwi sa dorm namin...

"Eric... ano ba ang gusto mong kainin mamayang hapunan?". Nakangiting tanong sa akin ni Noah.

"Uuhhmm... di ko alam eh". Masaya kong sagot sa kanya.

"Dali na! Mag-isip ka dahil gusto kong ipagluto ang taong mahal ko". Sabi ni Noah at parang namula bigla ang buo kong mukha.

"Thank you...". Mahina kong sagot.

"Namumula ka? Malakas talaga ang tama ko sayo!". Natatawang sabi sa akin ni Noah.

Yumuko na lang ako at nahihiya ako kay Noah kasi totoo naman talaga yung sinasabi niya sa akin...

"Uy! Ba't nalungkot ka? May nasabi ba akong hindi maganda?". Nag-aalalang tanong sa akin ni Noah.

"Wala naman...". Mahina kong sagot.

Hinawakan ni Noah ang mga pisngi ko at hinarap niya ang mukha ko sa kanya...

"Simula ngayon... sasabihin mo na sa akin lahat ng problema mo dahil akin ka na". Seryosong sabi ni Noah.

Tumango na lang ako sa kanya pero masaya talaga ako...

"Ano nga ang gusto mong kainin?". Nakangiting tanong sa akin ni Noah.

"Hotdog na lang para di ka magluto". Sagot ko sa kanya.

"Huh? Grabe ka Eric! Di ko alam na natatakam ka na pala talaga sa akin!".
Natatawang sabi sa akin ni Noah.

"Hoy hindi! Sabi ko yung ulam na hotdog! Ano bang iniisip mo?". Naiinis kong sabi sa kanya.

"Uy ito naman! Binibiro ko lang naman ang boyfriend ko eh". Nakangiti niyang sabi sa akin.

"Ewan ko sayo Noah...".

Niyakap ako bigla ni Noah sa likuran ko kahit na naglalakad kami sa kalsada kaya nagulat ako...

"Noah! Nasa kalsada tayo!".

"Wag ka nang magtampo sa akin". Malambing na sabi ni Noah.

"Oo na po... di po ako nagtatampo". Sagot ko sa kanya.

Kumalas na siya sa pagkakayakap sa akin at ngumiti kaya natutuwa ako sa kanya kasi mabait na, sobrang gwapo pa niya...

Nilapit ni Noah yung labi niya sa tenga ko at meron yata siyang ibubulong sa akin...

"Kung gusto mo ng hotdog ko, sabihin mo lang". Seductive na bulong sa akin ni Noah kaya namula ako.

"Ewan ko sayo! Pervert!". Sigaw ko kaya tumingin yung ibang mga tao sa daanan.

"Uy... joke lang! Pero seryoso pala ako sa sinabi ko". Natatawang sabi ni Noah sa akin.

Inunahan ko siya sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa tapat ng pintuan sa dorm namin...

"Uy... Eric sorry sa sinabi ko kanina, pansinin mo na ako". Sincere na sabi sa akin ni Noah.

Di ako nagsalita at papasok na sana ako sa pinto pero humarang siya sa akin kaya napatitig ako sa kanya...

"Ano ba! Padaanin mo nga ako!". Malakas kong sabi sa kanya.

"Pag nagtampo ka pa sa akin, hahalikan kita dito!". Sabi ni Noah.

Jusko! Andaming tao dito! Baka mamaya isipin nila na may ginagawa kaming masama ni Noah. Hala! Baka ituloy talaga niya...

"Oo na! Pasok na tayo sa loob". Seryoso kong sabi sa kanya.

Umalis na si Noah sa pagkakaharang niya sa pintuan kaya nakapasok na kami pareho at sinara ko na yung pintuan ako...

"Eric... sorry ulit ha?". Alanganing sabi sa akin ni Noah.

"Ok na yun... nagugutom na ako". Seryoso kong sabi sa kanya.

Ngumiti siya ng nakakaloko kaya parang alam ko na yung iniisip ng taong ito...

"Hoy! Alam ko yang iniisip mo! Umayos ka nga Noah". Naiinis ko na namang sabi sa kanya.

"Grabe naman! Di na nga ako nagsalita eh. LQ na ba tayo kaagad?". Nalulungkot na sabi niya sa akin.

Yumuko siya at parang nalulungkot siya sa ginawa ko at pumunta na lang siya sa kusina tapos nagluto siya ng hotdog at wala na siyang imik kaya kinakabahan ako...

Sobra ba yung ginawa ko?

Hala! Ayokong nalulungkot siya...

Lumapit ako sa kanya habang nagpiprito siya ng hotdog at huminga muna ako ng malalim bago nagsalita.

"Uuhhmm... Noah nagtatampo ka ba sa akin?". Seryoso kong tanong sa kanya.

"Hindi naman...". Matipid at mahina niyang sagot sa akin.

"Eh bakit antahimik mo?". Nagdududa kong tanong ko sa kanya.

"Eh kasi parang di mo naman ako love". Seryoso niyang sabi sa akin.

"Hoy! hindi no! Mahal na mahal kaya kita Noah". Sagot ko sa kanya.

"Talaga? Ulitin mo nga yung sinabi mo sa akin". Malambing niyang sabi.

"Mahal na mahal kita...". Nakangiti kong sagot sa kanya.

"Ang sarap pakinggan pero parang hindi naman convincing". Nakangiti niyang sagot sa akin.

"Huh? Anong gusto mong gawin ko?". Nagtataka kong tanong sa kanya.

"Kiss mo ko ulit sa lips...". Sabi niya at pumikit na siya tapos ngumuso.

Unti-unti ko nang nilalapit ang labi ko sa kanya at naamoy ko na ang mabango niyang hininga...

Pero biglang tumunog yung phone ko kaya nagulat kaming pareho at napadilat na siya...

"Anu bayan! Panira ng moment!". Naiinis na sabi ni Noah.

Tumingin ako sa phone ko at si mama pala yung tumatawag kaya sinagot ko.

"Hello ma?".

"Anak! Kailangan kita dito ngayon!". Sabi ni mama at parang umiiyak siya.

"Ano pong nangyayari? Nasaan po kayo ngayon?". Nag-aalala kong sabi.

"Yung papa mo! Inatake sa puso!". Humahagulgol na sabi ni mama.

"Huh? Sige po! Pupunta na ako".

"I-text ko na lang kung saang ospital". Sabi ni mama at binaba na niya yung phone.

"Why Eric? Anong nangyari?". Nag-aalalang tanong ni Noah sa akin.

"Si papa... inatake daw sa puso". Malungkot kong sagot sa kanya.

"Huh? Pupuntahan mo ba?". Tanong ulit niya sa akin.

Tumango na lang ako...

"Kung ganun! Sasama ako!". Sabi niya.

"Huh? Baka lalong magalit si papa". Natatakot kong sagot sa kanya.

Hinawakan ni Noah ang kamay ko at tumitig siya sa mga mata ko...

"Wala kang dapat ikatakot kasi nandito ako at sabay natin yung haharapin". Seryoso niyang sabi.

"Sige... ikaw ang bahala". Alanganin kong sagot sa kanya.

Umalis na kami sa dorm at hindi na kumain pero habang papunta kami sa ospital ay parang bigla akong kinabahan sa mga mangyayari...

Habang naglalakad kami sa hallway ng ospital ay wala kaming kibo ni Noah sa isa't-isa. Nakatingin lang siya sa akin hanggang sa magsalita siya...

"Eric? Kinakabahan ka ba?".
Nag-aalalang tanong sa akin ni Noah.

"Ano kaya kung umatras na lang tayo? kasi baka lumala pa ang galit ni papa sa akin". Tanong ko kay Noah.

"Nandito lang ako... magkasama nating haharapin ito". Nakangiting sabi ni Noah sa akin.

Tumango na lang ako bilang sagot...

Hanggang sa makarating kaming dalawa sa tapat ng kwarto ni papa sa ospital kaya nagdadalawang isip na naman ako...

"Noah? Paano kung magalit din sayo ang papa ko?". Nag-aalala kong tanong sa kanya.

Huminga muna siya  ng malalim bago siya nagsalita...

"Eric... proud ako na naging tayo at hindi ako matatakot sabihin yun sa papa mo". Seryoso niyang sagot.

Kahit papaano nabawasan ang kaba ko dahil sa sinabi ni Noah at tama siya dahil nandiyan lang siya sa tabi ko at hindi niya ako papabayaan...

"Anak! Kanina ka pa hinihintay ng papa mo".

Lumingon kami ni Noah at nakita namin si mama na namamaga ang mga mata sa kakaiyak...

"Mama... bakit namamaga yung mga mata niyo?". Nag-aalala kong tanong.

"Nagdramahan kami ng tatay mo at kanina ka pa niya hinahanap". Seryosong sabi ni mama.

"Po? Hinahanap po ako ni papa?". Nagtataka kong tanong sa kanya.

"Oo anak... at may good news siya sa iyo pero meron ding bad news". Nalulungkot na sabi ni mama.

"Ano naman po yun?". Tanong ko ulit sa kanya.

"Pumasok ka para malaman mo". Seryosong sabi ni mama.

Na-curious ako sa pwedeng sabihin ni papa na good news pero ano yung bad news na yun? Kinakabahan ako...

"Bati na pala kayo ng kaibigan mo...". Sabi ni mama sa amin ni Noah.

Hinawakan ni Noah ang kamay ko sa harapan ni mama at...

"Hindi ko po kaibigan si Eric... boyfriend ko po siya". Nakangiting sabi ni Noah kay mama.

Biglang nanlaki ang mga mata ni mama at parang di siya makapaniwala sa nangyari...

"Congrats... pero mukhang magiging mahirap ang sitwasyon niyo mamaya". Seryosong sabi ni mama.

"Po? Bakit po?". Tanong ko.

"Pumasok na kayong dalawa sa loob at magbabayad muna ako ng bills dito sa ospital". Sabi ulit ni mama at umalis na siya.

"Ano Eric? Kausapin na natin yung papa mo?". Tanong sa akin ni Noah.

Tumango na lang ako at biglang binuksan ni Noah yung pinto kaya nagulat ako dahil ako dapat ang gumagawa nun...

Bakit parang mas exited pa siya kesa sa akin na kausapin si papa?

Pagbukas ng pinto ay nakita ko si papa na nakangiti sa akin at parang may nabago sa kanya...

"Anak... lumapit ka kay papa". Nakangiti pero maluha-luhang sabi ni papa sa akin.

"Po? Si..ge po..". Nauutal kong sagot.

Lumapit ako kay papa at ganun din si Noah kaya parang nagtataka si papa sa aming dalawa...

"Bakit kasama mo ang kaibigan mo?". Tanong ni papa sa akin.

"Boyfriend po ako ni Eric...". Nakangiting sabi ni Noah kay papa.

Nanlaki ang mga mata ni papa at parang dismayado siya sa sinabi ni Noah sa kanya...

"Anak... gusto ko sanang humingi ng tawad sa iyo dahil alam kong hindi ako naging mabuting ama sa iyo". Seryosong sabi ni papa sa akin.

Si papa... humihingi ng tawad sa akin?  Ngayon lang nangyari ito sa tanang buhay ko...

"Ok lang po... pinapatawad ko na po kayo". Sagot ko sa kanya.

"Gusto kong malaman mo na tinatanggap na kita bilang anak ko". Sabi ni papa sa akin.

Parang nagliwanag ang lahat sa sinabi ni papa at nagkatinginan kaming dalawa ni Noah at para bang maiiyak na ako sa sobrang tuwa...

"Po... totoo po? Pero paano pong...". Hindi pa ako tapos magsalita pero inunahan na ako ni papa.

"Napagtanto ko na anak kita at ako pa ang nagbibigay ng pasakit sa iyo... pinaunawa sa akin ng mama mo ang lahat-lahat". Seryosong sabi ni papa.

Naiyak na ako sa sobrang tuwa dahil hindi ko talaga inaasahang sasabihin ni papa ang mga bagay na iyon...

"Anak... yakapin mo ang papa". Naiiyak na sabi ni papa sa akin.

Lumapit ako kay papa at niyakap ko siya ng mahigpit. Ang sarap sa pakiramdam dahil ito ang unang beses na niyakap ako ng papa ko...

"Salamat po papa...". Umiiyak kong sabi habang nakayakap sa kanya.

"Magbabago na ako anak... at gusto kong bumawi sa iyo". Sabi ni papa at naiyak na din siya.

"Thank you po...". Sabi ko at kumalas na kami sa pagkakayakap.

Tumingin si papa kay Noah at parang nalungkot na naman siya bigla...

"Anak may sasabihin ako sayo...". Seryosong sabi ni papa sa akin.

"Ano po iyon?". Nakangiti kong tanong sa kanya.

"Wag ka sanang magagalit at sana hayaan mo akong magpaliwanag". Seryosong sabi ni papa sa akin.

"Opo... sige po makikinig ako". Sagot ko naman sa kanya.

Huminga ng malalim si papa at parang hirap siya na sabihin yun sa akin...

"Anak... aalis na tayo". Sabi niya.

"Po... saan po tayo pupunta". Kinakabahan kong tanong sa kanya.

"Pupunta tayo sa Britain... dun mo na ipagpapatuloy ang pag-aaral mo".

Huh? Pero iiwanan ko si Noah kapag pumayag ako...

Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabi sa akin ni papa...

"Hindi po pwede! Wag niyo pong ilalayo sa akin si Eric!". Galit na sabi ni Noah kay papa.

"Akala ko po ba tanggap niyo na ako? Bakit kailangan niyo pong gawin ito sa akin, sa amin?". Naiiyak kong tanong kay papa.

"Anak tanggap ko na kayo... pero nandun ang mga kamag-anak natin at ayokong iwan ka dito mag-isa and besides nakabili na kami ng ticket at sa linggo ang flight". Sabi ni papa sa akin kaya lalo akong naiyak.

"Sa linggo? Eh biyernes na po ngayon". Umiiyak na sabi ko kay papa.

"Parang awa niyo na po... wag niyo pong ilayo sa akin si Eric. Aalagaan ko po siya". Sabi ni Noah at umiyak na din siya.

"Sorry pero hindi na kami pwedeng umatras... sasama sa amin si Eric at ayokong maiwan ang anak ko". Seryosong sabi ni papa kay Noah.

"Papa... hindi na po ako bata! Kaya ko na po ang sarili ko!". Umiiyak kong sagot kay papa.

"Pero anak! Makinig ka sa papa mo... May sakit na siya sa puso kaya nagbago na siya at gusto mo bang iwan kami?". Sabi naman ni mama at nandito na pala siya.

"Ayoko pong lumayo kay Noah...". Umiiyak kong sabi sa kanila.

"Kakasimula pa lang po namin... wag niyo pong kunin sa akin si Eric". Umiiyak din na sabi ni Noah sa kanila.

"Kung ganun may pakiusap ako". Seryosong sabi ni papa sa amin.

"Ano naman po yun? Kahit ano basta wag niyo lang ilalayo si Eric". Umiiyak na sabi ni Noah kay papa.

"Kapag nakatapos na siya ng kolehiyo sa Britain pwede na kayong magsama na dalawa". Sabi ni papa kay Noah.

"Po? Pero matagal pa po iyon... apat na taon pa bago makatapos ng college si Eric". Umiiyak na sabi ni papa.

"Kung talagang mahal mo ang anak ko ay hihintayin mo siya at pangako hindi na ako makikialam sa inyo kapag nakatapos na ang anak ko". Seryosong sabi ni papa kay Noah.

"Pero matagal po iyon...". Umiiyak na sabi ni Noah kaya naawa na ako.

"Kapag nakatapos na si Eric, pwede mo na rin ako tawaging papa". Seryosong sabi ni papa kay Noah.

Hindi na sumagot si Noah sa sinabi ni papa at umiiyak na lang siya...

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi. Payag siya sa relasyon namin ni Noah pero kailangan naming magkalayo?

Hinatak ni Noah ang kamay ko at itinakbo niya ako palabas ng ospital kaya nagulat ako dahil hindi ko alam ang ginagawa niya...

"Noah! Ano ba? Bitawan mo muna ako". Sabi ko sa kanya.

"Mamaya na! Mag-uusap tayo". Sabi ni Noah at hinahatak niya pa din ako.

"Wait lang! Susunod naman ako... Noah ansakit ng hawak mo sa akin". Sabi ko sa kanya at napabitaw na siya.

"Sorry Eric... di ko sinasadya". Nalulungkot na sabi ni Noah.

"Saan ba tayo pupunta?". Nagtataka kong tanong sa kanya.

"Umuwi muna tayo sa dorm at doon tayo mag-uusap". Seryosong sabi sa akin ni Noah.

At yun nga ang nangyari... wala kaming kibo hanggang sa makapunta kaming dalawa sa dorm...

Pagdating namin ay nagmamadali si Noah at bigla niyang nililigpit ang mga damit naming dalawa...

"Noah? Ano ba yang ginagawa mo?". Nagtataka kong tanong sa kanya.

"Aalis tayo... pupunta tayo sa bahay namin ni mama at tanggap naman niya ang relasyon natin". Seryosong sabi ni Noah habang inaayos ang mga gamit namin.

"A..no pero Noah...". Nauutal kong sabi sa kanya pero inunahan na niya akong magsalita.

"Eric! Ayokong malayo ka sakin! Mahal na mahal kita". Sigaw ni Noah sa akin.

Tama ba ang gagawin niya?

Ayokong malayo din sakin si Noah pero gusto ko rin na makasama ang pamilya ko dahil ngayon lang kami nagka-ayos ulit...

"Mahal na mahal din kita Noah... pero mali itong ginagawa mo". Naiiyak kong sabi sa kanya.

"Kaya mo bang iwan ako?". Sabi ni Noah sa akin at naiyak na din siya.

Nakokonsensya ako lalo sa sinabi niya pero alam ko na mali ang gagawin niya kaya dapat kong gawin kung ano ang tama...

"Ayokong iwan ka... alam mo naman na mahal na mahal kita pero mali ang gagawin mo...". Umiiyak kong sabi.

"Yun naman pala eh! Magsama na lang tayong dalawa!". Sigaw ni Noah sa akin habang lumuluha.

"Mali yun! Kailangan kong sumama kila papa dahil yun ang tama!". Sigaw ko naman sa kanya.

"Kung ganun gusto mo akong iwan?". Umiiyak niyang tanong sa akin.

"Noah hindi! Pero mali na kalabanin natin sila". Sagot ko sa kanya.

"Mamili ka! Sasama ka sa akin o iiwan mo na ako!". Sigaw niya at alam kong galit siya kahit na umiiyak siya.

"Gusto mo ba na matulad ako kay Iris dahil sayo?". Seryoso kong tanong sa kanya.

"At bakit naman? Eh malayo naman ang sitwasyon niyo sa isa't-isa". Galit niyang sabi sa akin.

"Si papa... may sakit siya sa puso at kapag may nangyaring masama sa kanya ay sisisihin ko ang sarili ko. Gusto mo ba na mangyari yun?". Seryoso kong tanong sa kanya.

Yumuko siya at umiling-iling siya sa sinabi ko habang pumapatak ang mga luha niya...

"Gusto ko lang naman na makasama ka palagi...". Humihikbing sabi sa akin ni Noah.

"Mali kasi yun eh pero ayokong iwan ka at kapag dumating na ang tamang oras para sa atin ay magiging masaya na tayo". Seryoso kong sabi sa kanya.

"Ano ba ang tama? Natatakot ako na baka hintayin kita tapos maghintay lang pala ako sa wala". Umiiyak na sabi sa akin ni Noah habang humihikbi.

Lumapit ako sa kanya at niyakap ko siya ng mahigpit kahit pareho na kaming umiiyak ngayon...

"Hindi mangyayari yun... ikaw lang ang mahal ko Noah...". Humihikbing sabi ko sa kanya.

"Paano kung ipagpalit mo ako? Kanina lang naging tayo tapos iiwan mo na ako kaagad". Humahagulgol na sabi sa akin ni Noah kaya hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya.

"Sayo lang ang puso ko... makaka-asa ba ako na may Noah pa akong babalikan?". Tanong ko sa kanya habang tumutulo ang mga luha ko.

"Oo naman! Pero sobrang tagal nun kaya malulungkot ako...". Umiiyak na sabi niya sa akin.

"Mabilis lang ang apat na taon... pagkatapos nun ay magsasama na tayo palagi". Sabi ko sa kanya.

"Mahal na mahal kita Eric... sana wag kang magbabago at sana ako lang ang mamahalin mo dahil maghihintay ako kahit gaano katagal". Umiiyak niyang sabi sa akin.

Pinunasan ko ang mga luha ni Noah at hinalikan ko siya sa labi kahit na pareho kaming umiiyak at...

"Hindi magbabago ang pagmamahal ko sayo kaya hintayin mo lang ang araw na magkikita tayo ulit...". Sabi ko sa kanya.

Tumango lang sa akin si Noah pero kitang-kita ko ang lungkot sa mga mata niya kaya lalo akong naiiyak...

"Alam ko na mahirap ang malayo tayo sa isa't-isa pero kailangan dahil yun ang tama... apat na taon lang at magiging masaya na tayong dalawa". Sabi ko sa kanya.

"Hihintayin kita... at panghahawakan ko yang mga sinabi mo Eric". Sabi ni Noah at nagyakapan na kaming dalawa.

Hinalikan niya ako sa labi at dinala niya ako sa kama...

"Matulog na muna tayo...". Sabi ko sa kanya habang magkatabi kami sa kama.

"Ayokong matulog... baka bumilis yung oras at paggising ko wala ka na". Nalulungkot niyang sabi sa akin at namumula na ang singkit na mga mata niya.

Hinalikan niya ulit ako at nagsimula ng may mangyari sa amin ng gabing iyon...

Linggo na... malungkot ako dahil aalis na ako mamaya papuntang Britain at nasa bahay na ako. Si Noah naman ay nagpaiwan lang sa dorm kasi ayaw niya daw akong makita na umalis kasi baka mamaya magdramahan lang daw kami sa airport...

Nasa kwarto ako ngayon at nilalagay ko sa maleta ang mga importanteng mga gamit na kailangan ko...

"Anak... handa ka na ba?". Sabi sa akin ni papa.

Tumango na lang ako sa kanya bilang sagot dahil nalulungkot ako...

Tumabi sa akin si papa at...

"Anak... wag ka nang malungkot dahil maikli lang ang panahon at magkikita na kayo ni Noah". Nakangiting sabi sa akin ni papa.

Napatitig ako sa kanya at alam kong nagbago na talaga siya dahil hindi na siya yung dating papa ko na laging nananakit at ayaw akong umiiyak pero ngayon, mabait na siya...

"Bakit anak? May mali ba sa akin?". Tanong ni papa sa akin.

"Wala po... nakakapanibago lang po na mabait na kayo". Nakangiti kong sabi kay papa.

"Pwes masanay ka na dahil lagi ng ngingiti ang papa mo". Nakangiti niyang sabi sa akin.

"Oh! Nag-uusap pala ang mag-ama ko". Sabi ni mama sa may pintuan.

Lumapit sa amin si mama at umupo na din siya sa kama ko...

"Anak? Di ka ba ihahatid ni Noah sa airport mamaya?". Tanong ni mama.

"Hindi po eh... ayaw daw po niya na magdramahan kami sa airport". Malungkot kong sagot sa kanya.

"Anak... nandito lang kami ng papa mo at kung kayo talaga ni Noah ay gagawa ng paraan ang tadhana". Nakangiting sabi ni mama sa akin.

"Sige po... alis na po tayo". Pag-aaya ko sa kanilang dalawa.

"Family hug muna tayo...". Nakangiting sabi ni mama sa amin.

At nagyakapan nga kaming tatlo. Di ko inaasahan na ganito pala kasarap ang magkaroon ng masayang pamilya.

"Sige na... alis na tayo at baka mahuli pa tayo sa flight". Sabi ni papa kaya tumayo na kaming tatlo.

Naglakad kami papunta sa garahe at sumakay na kaming tatlo sa kotse...

Habang umaandar ang kotse ay napadaan ito sa abandunadong building kaya napatitig ako dito...

May nakita ako sa bandang itaas nito. Isang lalaki na nakasuot ng puti, matangkad, moreno at may hawak na puting lobo...

Nanlaki ang mga mata ko at bigla siyang kumaway sa akin... hindi ako pwedeng magkamali, siya si Iris...

Pero hindi ako natakot kaya kumaway din ako sa kanya...

"Anak? Sino yung kinawayan mo eh wala namang tao doon?". Nagtatakang tanong sa akin ni mama.

"Wala po... wag niyo na lang pansinin". Nakangiti kong sagot.

Tinaas ni mama ang isa niyang kilay at parang di siya naniniwala sa akin pero napangiti na lang ako...

Bakit kaya nagpakita ulit sa akin si Christopher Iris?

Siguro nagpapaalam lang siya sa akin at sobrang laki ng naitulong niya sa  akin kaya dapat talaga akong magpasalamat sa kanya...

Nakarating na kami sa airport at sobrang nalulungkot ako dahil wala man lang text o tawag si Noah sa akin.

Nasa lobby kami at lalong bumibigat ang pakiramdam ko habang naglalakad sa loob ng airport dahil naalala ko si Noah...

"Eric! Wait lang!".

Lumingon ako at nakita ko si Noah na tumatakbo palapit sa akin kaya biglang sumaya ang nararamdaman ko ngayon...

Hinihingal na si Noah sa harapan ko, nakahawak siya sa mga tuhod niya at siguro kanina pa siya tumatakbo kaya natatawa ako na nalulungkot...

"Bakit di mo ako tinawagan?". Tanong ko kay Noah.

"Lowbat na ako eh...". Nakangiting sabi sa akin ni Noah.

"Akala ko ba ayaw mo akong makita na umalis?". Tanong ko sa kanya.

"Akala ko din eh... pero di ko kaya". Sabi ni Noah at napakamot na lang siya sa ulo niya.

"Paano ba yan? aalis na ako". Naluluha kong sabi sa kanya.

Hinawakan ni Noah ang mga kamay ko at parang maluluha na rin siya kagaya ko pero pinipigilan ko lang...

"Basta... kahit gaano katagal, lagi mong iisipin na merong Noah na nagmamahal at naghihintay sayo". Sabi ni Noah at kitang-kita ko ang pagtulo ng mga luha niya.

Niyakap ko siya ng mahigpit at tumulo na rin ang mga luhang pinipigil ko...

"Noah... babalik ako at magsasama tayo kaya maghintay ka lang...". Umiiyak kong sabi at hinawakan ko ang mga pisngi niya.

Nagdikit ang noo naming dalawa at pareho kaming umiiyak...

"I love you Eric...".

"I love you too Noah...".

"Attention: all the passengers of Philippine air flight 9031, please proceed to gate no.15".

"Anak... halika na". Sabi ni mama.

"Ikaw Noah! Pinapaiyak mo yung anak ko!". Seryosong sabi ni papa.

"Sorry po...". Nakangiting sabi ni Noah at tumutulo pa rin ang mga luha niya.

"Mag-review ka palagi ah...". Nakangiti kong sabi kahit na umiiyak ako.

"Opo... mag-iingat ka sa Britain...". Umiiyak na sabi ni Noah.

"Ingat ka din diyan...". Sagot ko.

"Wag mo akong ipagpapalit ah...". Sabi ulit ni Noah.

"Syempre naman! Ikaw lang kaya ang mahal ko...".

"Anak... alis na tayo". Sabi ni mama.

"Sige na Noah... bye na". Sabi ko.

"Bye din Eric...".

Naglakad na kami palayo at kitang-kita ko na umiiyak si Noah habang palayo siya ng palayo sa akin...

Tumakbo ako pabalik sa kanya...

Kahit na maraming tao...

Naghalikan kaming dalawa ni Noah...

"Sige na... aalis na talaga ako". Umiiyak kong sabi sa kanya.

"Sige... lagi kang tatawag ha?".

Tumango na lang ako sa kanya...

Naglakad na muli ako palayo sa kanya at unti-unting tinutusok ang puso ko kaya di na uli ako lumingon sa taong mahal ko...

Hanggang sa makasakay na kami nila papa sa eroplano, puno ng lungkot ang mga mata ko...

Tumingin ako sa bintana at lumulubog na naman ang araw...

Naalala ko yung oras na inamin sa akin ni Noah na mahal niya rin ako dahil sunset din yun...

Iidlip na sana ako pero napansin kong may nakadikit na sticky note na kulay blue sa kanang braso ko...

Kinuha ko ito at binasa...

............

                    Alam ko na si Iris ang gumagawa nito pero gusto ko sanang gayahin para sa iyo... wag mo kalimutang ngumiti dahil gusto ko na masaya ka kahit di tayo magkasama. I love you Eric.

                                               -Noah
............

Tumulo ang mga luha ko pagkatapos kong basahin ang sulat na nilagay sa akin ni Noah...

Isa lang ang kailangan kong panghawakan ngayon...

Na mahal niya ako at magiging masaya kami sa muli naming pagkikita...

...................5 years later...................

Nakatingin ako sa labas ng bintana at nakita ko na naman ang sunset at naalala ko palagi si Noah kapag tumitingin ako sa sunset...

Nasaan na kaya siya ngayon?

Tinupad kaya niya yung pangako niya sa akin?

Natakot ako nung nalaman ko na aalis pala si Jenny dati papuntang Canada kaya naghiwalay sila ni Noah...

Kahit limang taon na ang nagdaan ay walang nagbago sa nararamdaman ko sa kanya pero siya kaya, mahal pa rin ba niya ako?

Alam ko na apat na taon lang ang napag-usapan naming dalawa pero umabot ng limang taon dahil nagkasakit ang papa ko at kailangan ko siyang alagaan pero ok naman na siya ngayon...

Graduate na ako ng industrial engineering at natanggap na ako sa isang company dito sa Britain kaya kumikita na rin ako at nakakatulong kila mama...

Naging masaya naman kami dito sa Britain nila papa kasi nagbago na siya at nag-bonding kami minsan pero nalulungkot pa din ako kapag naiisip ko si Noah...

Dati... laging may text at tawag si Noah sa akin pero ngayon wala na... nung unang tatlong taon na nandito ako ay lagi kaming nagkaka-usap pero wala na kaming communication sa isa't-isa...

Siguro nagsawa na siya...

Pero kahit ganun ay mahal ko pa din si Noah at hindi na magbabago yun dahil iba talaga ang tama niya sa akin kahit marami akong nakilala dito...

Bumili na ako ng ticket pabalik sa Philippines at bukas na ang flight ko...

Nagbago kaya ang hitsura ni Noah?

Si Iris naman di ko na nakikita kahit sa panaginip ko...

"Anak... bakit malungkot ka uli?". Nag-aalalang tanong ni papa sa akin.

"Wala po... ok lang po ako". Mahina kong sagot kay papa.

"Ay... wag magsinungaling, miss mo na si Noah diba?". Seryosong sabi sa akin ni papa.

Tumango na lang ako sa kanya bilang sagot kasi totoo naman talaga...

"Anak sorry... kung hindi nagkasakit si papa ay sana matagal ka ng nakauwi sa Pinas". Malungkot na sabi ni papa.

"Naku! Choice ko po na alagaan kayo kaya wag po kayong mag-sorry". Sagot ko kay papa.

"Ang bait talaga ng anak ko!" Nakangiting sabi ni papa.

Napangiti na lang din ako sa sinabi sa akin ni papa kasi close na kaming dalawa ngayon...

"Anak exited ka na bang umuwi?". Tanong ni papa sa akin.

"Syempre naman po!". Mabilis kong sagot sa kanya.

"Eh bakit malungkot ka kanina?". Tanong niya ulit sa akin.

Yumuko na lang ako dahil sa tanong ni papa kasi di ko alam kung paano ko yun sasagutin...

"Ayan... malungkot ka na naman". Sabi ulit ni papa.

"Kasi po...". Di ko matapos sabihin.

"Ano yun anak? Sabihin mo". Nag-aalalang sabi ni papa sa akin.

"Paano po kung hindi na ako mahal ni Noah at masaktan lang ako pag-uwi?". Tanong ko kay papa.

"Huh? Bakit mo naman natanong yan eh kitang-kita ko kung paano kayo magtukaan sa airport dati". Natatawang sabi ni papa sa akin.

"Kasi po... wala na kaming communication sa isa't-isa". Malungkot kong sabi kay papa.

"Kung talagang mahal ka niya ay maghihintay siya kahit matagal pa". Seryosong sabi ni papa.

"Paano po kung may mahal na siyang iba sa Pilipinas?". Tanong ko ulit.

"Anak... umuwi ka para malaman mo at kung mangyari yun ay nandito naman kami ng mama mo". Sabi ni papa na nagpagaan sa loob ko.

Napangiti na lang ako sa sinabi ni papa at hindi ko inakalang magiging ganito siya kabait sa akin...

"Salamat po papa...". Nakangiti kong sabi sa kanya.

"Pero kapag niloko ka nung lalaking yun ay wag siyang magpapakita sa akin at baka ibitin ko siya sa sako!". Galit na sabi ni papa.

Natawa na lang ako sa sinabi niya kasi ang protective niya sa akin...

"Grabe naman po yun...". Natatawa kong sabi kay papa.

"Pero anak... kapag niloko ka niya kaya mo bang magmahal ulit?". Seryosong tanong ni papa sa akin.

"Hindi ko po alam...". Mahina kong sagot sa kanya.

"Pero sana naman kapag nangyari yun, babae naman ang mahalin mo". Seryoso niyang sabi sa akin.

Napatitig na lang ako kay papa at natatawa na lang ako sa sinabi niya kasi mukhang may pag-asa daw akong magka-gusto sa babae...

"Papa magliligpit lang ako ng mga gamit ko para bukas". Sabi ko.

"Sige anak... labas muna ako". Sabi ni papa at lumabas na siya ng kwarto.

Pag-alis ni papa ay napatingin na lang ako sa kalendaryo at malapit na para ang ika-5 year anniversary namin ni Noah kung sakali...

Nalungkot na naman ako...

Lagi ko siyang naiisip at bakit kaya di na siya tumatawag. Tinawagan ko siya minsan pero wala na yung number niya na yun kaya wala na kaming communication...

Sana mahal niya pa din ako...

Inayos ko na ang mga gamit sa maleta ko at ok na ang lahat mula sa damit at mga papeles kaya handa na akong umuwi para bukas...

Hanggang sa makita ko ang sticky note na ibinigay ni Noah sa akin...

...........

Alam ko na si Iris ang gumagawa nito pero gusto ko sanang gayahin para sa iyo... wag mo kalimutang ngumiti dahil gusto ko na masaya ka kahit di tayo magkasama. I love you Eric.

-Noah
...........

Sa tuwing tinititigan ko ang sticky note na iyon ay napapangiti na lang ako kasi naalala ko na mahalaga ako para kay Noah...

Doon ako humuhugot ng lakas para magpatuloy dahil kapag nakikita ko iyon ay lalo akong nagpapatuloy na abutin ang pangarap ko at naabot ko na nga...

Handa na akong harapin siya bukas...

Nakasakay na ako sa eroplano at pinagmamasdan ko ang mga ulap at maaga akong makakarating sa pinas pero parang kinakabahan ako habang hawak ang sticky note na ibinigay sa akin ni Noah bago ko siya iwan...

Sana may Noah pa akong babalikan...

Maliwanag na sa labas ng tumingin ako sa bintana ng eroplano...

Pagbaba ko sa airport ay balak kong puntahan si Noah sa bahay nila pero nahihiya ako dahil baka hindi siya handang ipakilala ako sa mama niya...

Ano na kayang hitsura niya?

Siguro mas pogi na siya ngayon...

Sumakay muna ako sa isang taxi at pumunta sa isang hotel para magkapag check-in kasi binenta na ni papa yung bahay namin...

Pagkatapos kong ilagay ang mga gamit ko sa loob ng room ay lumabas na agad ako para maglibot-libot...

Naglakad lang ako dahil gusto kong masilayan ang lahat ng mga bagay...

Marami na pala ang nagbago dito...

Mas gumanda at dumami na ang mga gusali at mas uminit na din...

Napadaan ako sa dati naming bahay at may nakatira na pala doon pero hindi ko sila kilala...

Napangiti na lang ako dahil masaya ang pamilya na nakatira sa bahay namin at hindi kagaya namin dati...

Naglakad-lakad lang ako at napadaan ako sa abandunadong gusali na pinupuntahan ko dati para maka-usap ko si Iris pero...

Hindi na ito abandunado...

May nakatira na dito at maganda na...

Mukhang may kaya sa buhay ang nakatira ngayon dito dahil maganda talaga at stainless ang gate...

Nakakalungkot lang dahil gusto ko sana na ako ang bibili nun dahil may magandang memories na nangyari sa akin doon...

Umalis na ako at pumunta naman ako sa school ni Noah...

Mukhang graduate na siya pero masaya pala na makita ang dati mong school kahit hindi ka doon nagtapos...

Umupo ako sa may bench at nakikita ko ang mga students na masaya at nagtatawanan...

Napangiti na lang ako dahil naaalala ko si Noah na lagi kong kasama dati. Nag-rereview kami, gumagawa ng napakahirap na projects at nag-aaral para sa nakakatuyo ng utak na exams pero masaya kaming dalawa...

Napatingin ako sa watch ko at nakita kong hindi pa pala ako kumain ng lunch pero ok lang hindi naman ako gutom ngayon eh...

Naisip kong oras na para puntahan ko si Noah sa bahay nila at gusto ko ring makilala ang mama niya...

Pero kinakabahan ako... paano kaya kung ayaw sa akin ng mama niya?

Hindi ko naman malalaman kung hindi ko susubukan kaya umalis na ako ng school at pumunta sa bahay nila Noah...

Di ko pa nakikita ang mama niya kasi madalas ay wala siya kapag pumupunta kami ni Noah sa bahay nila...

Nakarating ako sa tapat ng bahay nila Noah at nag-aalangan ako...

Nakatayo lang ako dito sa labas ng gate nila...

"Sino po sila?".

Lumingon ako ng may magtanong sa akin na isang babae...

Pagtingin ko sa kanya ay nakangiti lang siya sa akin...

"Kayo po ba ang nakatira dito?". Magalang kong tanong sa kanya.

"Hhmm... Oo bakit?". Alanganin niyang tanong sa akin.

"Kilala niyo po ba si Noah?". Nakangiti kong tanong ulit sa kanya.

Biglaan siyang ngumiti sa akin at parang nagagalak siyang makilala ako kaya napangiti na lang din ako...

"Anak ko si Noah! Sino ka naman?". Nakangiti niyang tanong sa akin.

"Ako po si Eric...". Sagot ko.

"Ay kay gwapong bata mo pala Eric!". Nakangiting sabi ng mama ni Noah.

"Bakit po ? Kilala niyo po ako?". Nagtataka kong tanong.

"Oo naman! Lagi kang kinikwento sa akin ni Noah at matagal ka na niyang hinihintay". Sabi ng mama niya.

Parang tumalon ang dibdib ko sa sinabi ng mama ni Noah kasi...

Hinihintay niya ako?

Ibig-sabihin tinupad niya ang pangako niya sa akin...

"Totoo po ba yun?". Nakangiti kong tanong ulit.

"Oo! Kaibigan ka daw niya at ang gwapo mo pala talaga!".

Napangiti na lang ulit ako...

"Pasok ka muna sa loob...". Nakangiti na sabi ng mama niya sa akin.

"Nasaan po si Noah?". Tanong ko.

"Hhmm.. mamaya pang gabi yun uuwi kasi hanggang gabi ang trabaho niya pero may bahay na rin siya". Sabi ng mama niya.

Pumasok kami sa loob ng bahay nila dahil gustong makipag-kwentuhan ng nanay ni Noah sa akin...

"Gusto mo ba ng juice?".

"Ay naku! Hindi na po... aalis din po ako kaagad". Sagot ko.

"Kamusta ka na?". Tanong niya.

"Ok lang po... si Noah po? Kamusta na po siya?". Tanong ko ulit.

"Ok lang siya at sigurado akong sobrang matutuwa yun kapag nakita ka niya! Baka magpa-litson pa yun!". Natatawang sabi ng mama niya.

"Talaga po? Pero uuwi na po ako at secret lang po natin na nandito na ako ngayon". Nakangiti kong sabi sa mama ni Noah.

"Huh? Ang bilis naman! Gabi pa kasi uuwi si Noah pero day off niya bukas". Sabi ulit niya.

"Sige po... kakauwi ko lang po kasi at galing ako sa airport". Nakangiti kong sagot sa kanya.

"Ha? Di ka naman exited na makita siya ngayon...". Natatawang sabi ng mama niya.

Nagtawanan na lang kami pareho at nakakatuwa pala ang mama niya...

Hinatid na ako ng mama niya palabas ng bahay at...

"Gusto mo dito ka na lang matulog at baka tumalon si Noah kapag nakita ka niya sa kwarto niya...". Tumatawang sabi ng mama niya.

"Naku hindi na po... at babalik na lang po ako bukas". Nakangiti kong sagot.

"Sige! At siguradong maiiyak pa si Noah kapag nakita ka".

"Bye po...".

Umalis na ako at kumakaway naman sa akin ang mama ni Noah kaya natutuwa ako...

Sana alam ng mama niya na may relasyon kami ni Noah...

Pumunta ako sa mall dito at wala na akong ganang mag-lunch...

Pero kumain na lang ako ng pizza at bumili ako ng blizzard oreo na ice cream na favorite ko...

Sa Britain kasi... di na kami kumakain ng kanin kaya nasanay ako na puro pasta lang o di kaya bread...

Naglakad ako sa mall at papasok sana ako sa isang botique at nanlaki ang mga mata ko...

Nakita ko si Noah...

Ang pogi na niya sobra! Mas pumuti na siya at may muscles na sa braso niya dahil naka fitted shirt siya...

Napangiti na lang ako at lalapitan ko sana siya pero...

Nawala ang ngiti sa mukha ko dahil may kasama si Noah na babae...

Buntis ito at inaalalayan siya ni Noah kaya parang may sumibat sa akin...

Tagos hanggang dibdib ang sakit at parang binuhusan ako ng malamig na tubig hanggang sa bigla na lang tumulo ang mga luha ko...

Asawa ba siya ni Noah?

Tumakbo na lang ako palayo para di na nila ako makita...

Nakarating ako sa hotel at ni-lock ko na yung pinto...

Kaya ba hindi na ako tinatawagan at tini-text ni Noah dahil may asawa na siya at magkaka-anak na siya?

Niloko niya ako!

Pero paano kung mali ako?

Pero kasi... hindi naman mahilig sumama si Noah sa ibang tao at bakit sa buntis pa?

Gusto ko siyang makita pero baka masaktan lang ako kapag kina-usap ko siya at baka nagbago na siya...

Ayokong umiyak ulit ay mali pala! Umiiyak na pala ako ngayon dahil sa nakita ko pero nananalig pa rin ako na sana hindi yun asawa ni Noah...

Kakausapin ko ba siya o hindi?

Buong gabi akong hindi makatulog dahil iniisip ko ang nakita ko...

Kakausapin ko na ba si Noah ngayong umaga?

Pupuntahan ko ba siya ngayon sa bahay nila?

Ayokong masaktan ng sobra at natatakot ako sa mga posibleng marinig ko sa kanya...

Lumabas ako ng hotel at pumunta ako sa simbahan sa loob ng school na pinapasukan ko dati...

Maraming tao at nakikita ko ang kumpletong mga pamilya na masaya. Masaya naman ako sa pamilya pero hindi pa din ako kumpleto dahil gusto ko sanang maging kami ni Noah...

Mangyayari pa kaya yun?

Ako ang nag-sponsor sa misa ngayon at nagdasal ako ng mataimtim...

Nakatingin ako sa altar at nagpasalamat ako sa Diyos dahil successful ang buhay ko, maayos na ang pamilya namin at magaling na si papa. Humingi ako ng tawad sa mga kasalanang nagawa ko at mataimtim kong hiniling na sana makaya kong harapin si Noah at matanggap ko ang posibleng mangyayari sa amin...

Lumuhod ako at pumikit...

"Lord... nawa ay tulungan niyo po akong matanggap ang pwedeng mangyari at makayanan ko ang sakit  na haharapin ko ngayon". Bulong ko habang nakapikit.

Umupo na ako at nakinig sa misa ng pari hanggang sa matapos ito...

Hindi ko pa kayang harapin si Noah dahil natatakot ako pero paano ko malalaman ang sagot kung hindi ko kayang magpakita sa kanya...

Bumalik na lang kaya ako sa Britain...

Lumabas na ako ng simbahan pagkatapos ng misa pero...

"Eric!!!". Sigaw ng lalaki sa likod ko pero malayo iyon.

Nanginig ako dahil kilala ko ang boses na iyon... si Noah yun...

Hindi ako lumingon at binilisan ko na lang ang lakad ko dahil hindi ko pa siya kayang harapin ngayon...

"Eric!!! Putcha humarap ka!!!". Malakas na sigaw ni Noah kaya napatingin ang ibang tao.

Hindi ako nakinig kahit na malakas iyon at nagpatuloy lang ako sa paglalakad ko...

"Eric!!! Ano ba? Alam kong ikaw yan!!! Eric!!! Eric!!!". Sigaw ni Noah pero di pa din ako humarap.

Lalo kong binilisan ang lakad ko para di niya ako maabutan pero narinig kong tumakbo na siya palapit sa akin kaya kinabahan na ako...

Naramdaman ko na lang na may humatak sa kaliwang kamay ko at lalo akong kinabahan kaya napahinto na ako sa paglalakad...

"Eric... humarap ka sa akin please...". Nagpapa-awa niyang boses.

Unti-unti akong humarap hanggang sa magkatitigan kaming dalawa...

Kitang-kita ko na naluluha ang mga mata ni Noah habang nakatitig siya sa akin kaya naguguluhan ako...

"Eric? Bakit ayaw mong makipag-kita sa akin?". Naluluha niyang tanong sa akin.

Bigla niya akong niyakap ng mahigpit at tumulo na ang mga luha ko dahil sobra ko siyang na-miss pero di ako makagalaw, hindi ko siya niyakap at hindi ko alam kung bakit...

Humarap siya sa akin at kitang-kita ko ang bawat patak ng mga luha niya na parang nasasabik sa akin...

"Eric? Di mo ba ako na-miss? Bakit nagbago ka na?". Umiiyak niyang tanong sa akin.

Hindi ako makasagot at tumutulo lang ang mga luha ko dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya...

"Eric... magsalita ka please... sabi mo apat na taon lang tapos umabot ng limang taon. Anong nangyari?". Naguguluhan niyang tanong.

Huminga ako ng malalim bago ko subukang sumagot sa kanya...

"Bakit di mo tinupad yung pangako mo sa akin?". Umiiyak kong tanong.

"Huh? Tinupad ko kaya! Bakit mo yan tinatanong sa akin?". Galit niyang tanong sa akin.

"Kahapon... nakita kita sa mall na kasama ang asawa mo at buntis siya". Sagot ko at lalong lumakas ang pag-iyak ko ngayon.

Nanlaki ang mga mata ni Noah dahil sa sinabi ko at bigla siyang tumawa ng napaka-lakas...

"Hahahhahhah ba..kit mo yan ti..na..nong sa akin? hahahhah". Tumatawa niyang tanong sa akin at naka-hawak pa siya sa tiyan niya kahit na lumuluha siya.

Hindi na naman ako makapag-salita at hindi ko alam ang iisipin ko...

Kanina umiiyak siya... tapos ngayon ay umiiyak na siya habang tumatawa.

Nababaliw na yata si Noah at lalo akong naguguluhan sa mga kilos niya ngayon...

"Anong nakakatawa sa sinabi ko?". Naiinis kong tanong sa kanya.

Huminto na siya sa kakatawa at hinawakan niya ang mga pisngi ko pero tinapik ko ang mga kamay niya dahil naiinis ako...

"Tsk. Ikaw yata ang nagbago...". Malungkot niyang sabi sa akin.

"Ewan ko sayo!". Galit kong sabi.

"Yung kasama ko sa mall... pinsan ko siya at ako ang magiging ninong ng pamangkin ko". Seryoso niyang sabi.

Pinsan?

Ninong?

So... mali pala ang iniisip ko at kung totoo nga ay nakakahiya talaga!

"To..too ba?". Nauutal kong tanong.

Tumango lang siya sa akin at ngumiti tapos napakamot na lang ako sa ulo...

"Eh bakit tatlong taon mo na akong di tinawagan at wala ka man lang text?". Naiinis kong tanong sa kanya.

Parang nagbago ang timpla ng mukha niya at nalungkot siya bigla at...

"Na hold-up kasi ako... tinangka kong agawin yung phone pero nasaksak ako sa giliran". Mahina niyang sabi.

Tinaas niya ang t-shirt niya at nakita ko sa bandang giliran niya malapit sa abs ang peklat...

Nanlaki ang mga mata ko...

Hindi ko alam kung dahil ba sa nakita kong peklat o sa abs niya?

Namula na lang bigla ang mukha ko...

"Hoy! Ibaba mo na yan! Andaming tao dito ngayon". Sigaw ko.

Binaba na niya yung t-shirt niya at natahimik na lang siya bigla...

"Sorry Noah... nag-judge ako kaagad at hindi ko naman alam na nasaksak ka pala sorry". Naluluha kong sabi.

Hinawakan niya ulit yung mga pisngi ko at nakikita ko ang singkit niyang mga mata na nakatitig sa akin...

"Mahal mo pa ba ako? Bakit natagalan ang pag-uwi mo? Hinintay kita at hindi ako sumuko". Malungkot niyang tanong sa akin.

"Si papa kasi... nagkasakit siya pero ok na siya ngayon". Sagot ko.

"Mahal mo pa ba ako?". Nagpapa-awa niyang tanong sa akin.

"Syempre naman! Sabi ko diba ikaw lang ang mahal at mamahalin ko". Sincere na sagot ko sa kanya.

Bigla niyang hinatak ang mga pisngi ko at hinalikan niya ako sa labi ng sobrang diin kaya namula ang mukha ko sa ginawa niya...

Kumalas ako kaagad at...

"Noah! Andaming tao!". Nahihiya kong sigaw sa kanya kahit namumula na ako.

Tumingin siya sa paligid at andami ngang nakatingin na mga tao pero tinawanan lang niya lahat...

"Wala akong pake!". Natatawa niyang sigaw sa akin.

Hinatak niya ang kamay ko at naglakad siya ng mabilis...

"Noah wag mo akong hatakin! Sasama naman ako sayo eh". Sabi ko.

Huminto na kami at hindi niya pa din ako binibitawan...

Napatingin na lang ako sa harapan namin at nakita ko ang napaka-gandang kulay itim na sports car...

"Halika... sakay na tayo". Sabi ni Noah at pumasok na kami sa loob.

"Sayo to? Ang mahal nito ah". Tanong ko sa kanya.

Ngumiti lang siya sa akin at alam ko na ang sagot niya...

"Saan mo ba ako dadalhin?". Tanong ko sa kanya.

"Sa bahay natin...". Nakangiti niyang sagot habang nagda-drive.

Nagmasid na lang ako sa paligid at tumingin ako sa bintana...

"Alam mo Eric... dapat hahanapin na kita sa Britain eh". Sabi niya.

"Talaga? Eh bakit di mo ginawa?". Tanong ko sa kanya.

"Natakot ako sa papa mo eh... at naniniwala akong babalikan mo ako". Nakangiti niyang sagot sa akin.

Napansin ko na iba ang daanan na pinuntahan namin kaya nagtataka na ako sa kanya...

"Hoy! Hindi naman ito ang bahay niyo ah". Sabi ko sa kanya.

"Bumili na ako ng bahay natin...". Nakangiti niyang sagot.

At nanlaki ang mga mata ko ng huminto ang kotse sa tapat ng dating abandunadong building na ngayon ay isa ng napaka-gandang bahay...

"Wag mo sabihing...". Di pa ako tapos magsalita pero inunahan na niya ako.

"Oo! Binili ko yan at maraming memories diyan... malungkot at masaya tapos diyan din naging tayo". Nakangiti niyang sagot.

Bumaba na kami ng sasakyan at binuksan niya ang stainless na gate at pagkatapos ay...

"Ah... Eric wag ka munang pumasok. Hintayin mo ako". Sabi niya.

Hindi pa ako nakakasagot at iniwan na niya ako dito sa labas kaya naguguluhan na naman ako...

Anong ginagawa niya sa loob...

Eh kung sundan ko kaya siya? Baka mamaya magalit yun...

Antagal kong naghintay dito sa labas at lumabas na si Noah...

"Sorry... natagalan ako". Nakangiti niyang sabi at parang kinakabahan na siya ngayon.

Pumasok kami sa bahay niya at napaka-ganda talaga dito...

Pero parang ang weird ng kilos ni Noah kasi hindi na siya mapakali...

"E..ric dun ta..yo sa ta..as". Nauutal niyang sabi sa akin.

Napataas na lang ang kilay ko at naglakad na kami sa hagdanan at napansin ko na parang may nakatago sa kamay niya...

Nanlaki ang mga mata ko ng pumunta kami sa taas ng bahay niya...

Punong-puno ng mga sticky notes ang pader at napaka-dami ng mga nakasulat doon tapos hugis puso pa ang mga sticky notes...

..........

I love you Eric

.........

Lagi akong maghihintay

.........

Mahal na mahal kita

.........

Marami pa ang nakasulat sa pader at binasa ko lahat ng yun isa-isa...

Napa-iyak na lang ako sa sobrang sayang nararamdaman ko...

"Sinulat mo yan lahat?". Tanong ko sa kanya.

"Oo... matagal na pero ngayon ko lang dinikit lahat". Nahihiya at kinakaban niyang sagot.

Napatitig na lang ako sa kanya at parang kinakabahan siya...

"Noah... may problema ba?". Tanong ko sa kanya.

"Eric... mahal na mahal kita at may isa pa akong sticky note na ipapakita sa iyo ngayon... yun ang babago sa buhay nating dalawa". Naluluha niyang sagot sa akin.

"Ano? Nasaan na yun?" Tanong ko.

"Eric sana tanggapin mo ang pagmamahal ko sayo...". Naluluha niyang sabi sa akin.

"Matagal ko ng tinanggap Noah". Naiiyak kong sagot sa kanya.

Lumuhod siya sa harapan ko at iniharap niya sa akin ang isang box at mukhang alam ko na ang laman...

Lalo akong naluha at hindi ko na mapigilan ang sarili ko...

Binuksan niya ang box at may laman iyong sing-sing na white gold at may nakadikit na sticky note sa box ng buksan niya ito...

..........

Will you marry me?
.........

Lalo akong naiyak at sobra akong hindi makapag-salita...

Ganun din si Noah... umiiyak din siya sa harapan ko...

"Yes Noah". Umiiyak pero nakangiti kong sagot sa kanya.

Isinuot niya sa akin ang singsing at niyakap niya ako ng sobrang higpit...

May nakapa akong sticky note sa likod niya habang nakayakap siya sa akin kaya kinuha ko iyon...

Binasa ko iyon at...

............

Congrats!!! Alagaan mo si Kuya

Napangiti na lang ako sa nabasa ko at pagkatapos nun ay naghalikan kaming dalawa ni Noah sa labi na punong-puno ng pagmamahal at pananabik sa isa't-isa...

The End

You Light My Fire

By: Lord Iris

Kith POV

Pagkatapos akong ihatid ni Ray sa condo nakita ko na nandun na pala sa labas ng pintuan ko si Rogue at Kagura...

"Kanina pa ba kayo dito?".. tanong ko

lumingon muna sila sa akin at "kakarating lang namin".. sabay nilang sabi sakin..

pumasok na kami sa loob ng condo ko at nagsimula na sila mangulit sakin lalo na si Rogue...

"Kith?.. anong nangyari kanina?". Tanong ni Rogue

"Wala naman..masaya".. sagot ko

"Uy! Magkwento ka!". Malakas na sabi ni Kagura..

"Basta secret... memories na namin yun hahahah"..

"Andaya naman!".. sigaw ni Rogue

"Basta masaya ako ngayon kasi... kasama ko siya".. sagot ko

"Ang importante ngumingiti ka na ngayon ng hindi pilit".. sabi ni Kagura

Nagluto muna ako at puro kami kulitan... aalis na kasi si Rogue nakakalungkot tuloy... pagkatapos namin kumain at magkwentuhan humiga na kaming tatlo sa kama... malaki yung kama ko kasya kahit lima.. nasa gitna ako ni Rogue at Kagura...

"Kith... may problema ako". Sabi ni Rogue..

"Ha? Ano naman yun?".. nag-aalala kong tanong sa kanya..

"Tungkol sa fixed marriage ko".. malungkot niyang sabi...

"Baliw kasi yung papa mo!".. galit na sabi ni Kagura.

"Ayoko pang ikasal!".. nalulungkot niyang sabi...

"Rogue.. hindi ko alam kung paano kita matutulungan... ilang beses na namin kinausap ni Kith at ni Papa yung papa mo pero wala".. sabi ni Kagura..

"Sabihin mo lang kung ano ang dapat naming gawin... tutulungan ka namin" sabi ko..

"Handa ba kayong tulungan akong magtago?".. tanong ni Rogue

"Oo naman!!!". Sabi ko

"Matagal pa yun.. tsaka muna problemahin".. sabi ni Kagura

"Alam kong mag-aaway lang kami ni papa pero ayoko talagang ikasal".. malungkot na sabi ni Rogue

"Wag ka na mag-alala... kakausapin ko yung pamilya ng fiance mo".. sabi ko

"It's no use... maghahanap lang yung papa mo ng ibang pwede ipakasal".. sabi ni Kagura..

"Kaya nga... si papa talaga ang problema". Sabi ni Rogue

"Basta! Magtiwala ka samin... gagawa ako ng paraan".. sabi ko

Niyakap ako ni Rogue at "thank you talaga.. alam kong nandiyan lang kayo para sakin".. sabi niya.

"Matagal pa yun kaya... makaka-isip ako ng solusyon diyan". Sabi ko

"Eh bakit ako walang yakap?".. tanong ni kagura na nagtataray..

"Next time na! Si Kith ang malapit sakin ngayon eh".. sabi ni Rogue

"Minsan nga pinag-hihinalaan ko na kayo kahit nung mga bata pa tayo... Rogue mag-pinsan tayo pero si Kith pa ang sobrang close mo".. sabi ni Kagura

"Syempre lagi mo ako inaaway nung bata pa tayo kaya mas close ko si Kith na pinag-tatanggol ako". Sagot ni Rogue..

"Masyado ka kasing pasaway".. sabi ni Kagura..

"Tama na yan! Iba na lang ang pag-usapan natin baka mag-away pa uli kayo eh".. sabi ko

"Oo nga... ano naman ang pag-uusapan natin?".. tanong ni Rogue

"Love life". Sagot ko

"Jusko! wag nyo na akong tanungin alam nyo na kung bakit".. sabi ni Rogue

"Kith? Sino yung nagkakagusto sakin?" tanong ni Kagura

"Di pa ako sure kaya quiet muna ako". Sabi ko sa kanya..

"Sabihin mo na!" Demanding na pagkakasabi ni Kagura...

"Ayoko kasi di pa ako sigurado.. pag sure na ako sasabihin ko sayo... at isa pa baka magka-ilangan kayo".. sagot ko sa kanya

"Ewan ko sayo pa-suspense ka!". Sagot niya

"May crush ka na ba Kagura?".. tanong ni Rogue

"Wala pa!".. mabilis na sagot ni Kagura

"Eh kelan magkakaroon?".. tanong uli ni Rogue

"Di ko alam!"..

"Eh bakit gusto mong malaman kung bakit may nagkakagusto sayo?".. tanong ko sa kanya..

"Wala lang! Masama ba ma-curious".. sagot niya sa akin...

"Di ka naman pala interesadong malaman eh".. sabi ko

"Gusto ko lang malaman kung ano ang nagustuhan nun sakin".. malungkot niyang sagot

"Matalino ka naman.. kaya malalaman mo rin kung sino yung sinasabi ko".. sagot ko sa kanya

Tumitig lang siya sa akin... sigurado akong nag-iisip na siya..

"Kith di ako makatulog kiss mo ako".. sabi ni Rogue..

"Ay di pwede...baka magtampo si Ray". Sabi ko

"Taray! Kahit di kasama loyal pa din". Sabi ni Kagura..

"Eh sa cheeks mo lang naman ako kini-kiss diba?".. tanong ni Rogue..

"Sorry di na pwede...". Sabi ko..

"Sana lang ganyan din yun ka-loyal sayo Kith".. sabi ni Kagura

"Tingin ko naman ganun din siya".. sagot ko sa kanya..

"Pag niloko ka nun sabihin mo agad sa akin!".. bulalas ni Rogue..

"Pero alam nyo ba? yung picture ng crush ko na napulot ko sa park... nahanap ko na siya".. sabi ko

"Weh? Di nga? Kelan?".. tanong ni Rogue...

"Yun yung dahilan kaya nabakla ka diba?".. tanong ni Kagura..

"Yes! Ang guess what? Siya pala si Ray".. sagot ko

Natahimik sila pareho pero sandali lang yun "seryoso ka?".. tanong ni Rogue..

"Naman! Siya na nga nagsabi eh nakita niya kasi kanina yung picture".. sabi ko

"Totoo talaga? Kung ganun meant to be pala talaga kayo".. sabi ni Kagura..

"Siguro.. I think so..". Sagot ko

"Lahat ng relasyon may kakambal na problema... alam mo yan... sana makaya nyo pag dumating yun".. seryosong sabi ni Rogue..

"Alam mo naman na kakayanin ko lahat para sa taong mahal ko".. sagot ko sa kanya...

"Nakikita ko na seryoso si Raypaul... kilala ko na yun pati nga sila James".. sabi ni Kagura..

"Sayang Rogue.. aalis ka na... kung hindi ka lang sana aalis makikilala mo pa sila at sigurado akong magiging ka-close mo rin sila".. sabi ko

"Next time na lang pagbalik ko".. sagot sa akin ni Rogue..

"Hanapin mo na yung taong magpapasaya sayo!".. sigaw ni Kagura

"Paano? Eh masaya na siya sa iba".. sabi ni Rogue sabay titig sa akin..

Kinurot ko yung pisngi niya sabay sabi "mahahanap mo rin yun at susuportahan ka namin kahit anong mangyari".. sabi ko

"Di mo man lang ako binigyan ng chance".. malungkot na sabi ni Rogue

"Ano ka ba? Baby brother kita... bawal makipag-relasyon ang magkapatid".. sabi ko sa kanya..

"Pero di mo naman talaga ako..."..

di pa siya tapos magsalita pero inunahan ko na siya..

"Magkapatid tayo! Tayong tatlo ni Kagura diba?".. at tumango na lang siya sa akin...

Simula kasi ng mamatay ang kapatid ko... kay Rogue ko na binuhos lahat na pagmamahal ko bilang isang kuya kahit na mas matanda sa akin si Rogue ng dalawang taon bini-baby ko pa din siya nakakatuwa kasi...

"Alam mo Kith kung hindi lang tan yun skin mo lahat ng tao iisipin na magkapatid tayong tatlo pero mukha kayong mag-syota ni Rogue".. sabi ni Kagura sa akin...

"Inggit ka lang!".. sabi ni Rogue

"Sinisimulan mo ba ako?".. pagbabanta ni Kagura

"Tama na nga yan! Tulog na!".. sabi ko

"Alam mo Kith kung wala ka baka puro pasa at bugbog ang inabot niyan ni Rogue sa akin".. sabi ni Kagura

"Malas mo lang at love na love ako ni Kith hahahaa".. pang-aasar ni Rogue

"Siguro magkapatid talaga tayong tatlo noh?".. tanong ni Kagura..

"Malabo yan kasi magpinsan tayo".. natatawang sagot ni Rogue..

"Matulog na nga kayo... aalis ka pa bukas Rogue magpahinga ka na".. sabi ko

At nung matapos ang kulitan namin.. natulog na kaming magkakatabi sa kama... hanggang ngayon lagi pa rin nag-aasaran si Kagura at Rogue... di man ako sinwerte sa pamilya swerte naman ako sa kanilang dalawa....

Raypaul POV

Pagkatapos kong ihatid si Kith sa condo niya umuwi na kaagad ako sa apartment ko... nakakapagtaka lang kasi hindi naka-lock yung pintuan pero sure ako na ni-lock ko yun kanina bago ako umalis....

Pagbukas ko ng pintuan... bigla na lang may nagsalita pero di ko makita dahil napakadilim...

"Naka-uwi ka na pala! Kanina pa kita inaantay dito".. sabi nito

Binuksan ko ang ilaw at nakita kong nakaupo sa kama si Alexa...

"Paano ka nakapasok dito?"..

"Nakalimutan mo na ba kami ang supplier ng locksmith sa bansa... mga susi, kandado, doorknob etc. etc.".. sabi nito habang palapit sa akin..

"at bakit nandito ka?".. maangas kong tanong sa kanya..

"Di mo man lang ba ako na-miss?".. tanong nito..

"Ayoko nang makita ka!".. sagot ko

"Ang sakit naman nun...".. sagot niya

"Mas masakit nung iniwan mo ako!".

"Kaya nga nandito ako para ayusin ang meron sa atin".. sabi niya

"Matagal na tayong wala Alexa kaya itigil mo na to".. sabi ko

"Pinagsisisihan ko na pinagpalit kita... niloko lang niya ako"... naiiyak niyang pagkakasabi..

"Lumayo ka na sakin! Kalimutan mo na ako! Ayoko na sayo!"..

"pero mahal kita...". Sabi niya habang tuloy-tuloy ang pagluha...

"Wag ka na umiyak kalimutan mo na lang ako"... mahinahon kong sabi dahil ayoko din naman na umiiyak siya..

"Dahil ba sa baklang yun ha!!! Kaya itatapon mo lahat ng pinag-samahan natin!!!".. sigaw niya habang umiiyak.

"Mahal ko siya!!! At ikaw ang naunang magtapon ng pinag-samahan natin!!". Sabi ko

"Ganun na lang lahat! Naging masaya ka naman sa akin diba? Pangako pag naging tayo ulit di na kita lolokohin papaligayahin kita araw-araw"..

"Tumigil ka na! Para kang di babae, nasaan ang kahihiyan mo?"..

"Para namang hindi ka nag-enjoy sa nangyayari satin dati... babae ako at di ka niya mabibigyan ng anak... nasasarapan ka pa nga sa akin noon".

"Noon yun! At wala akong pakialam kung hindi kami magkaka-anak! Siya lang ang mahal ko kaya umalis ka na".

"FINE!!!! Pero ito ang tatandaan mo! akin ka lang!!! Akin ka lang!!! Sisirain ko kayo!!!! Guguluhin ko ang buhay niya!!! Tandaan mo yan".. sigaw niya na halos lumabas ang mga ugat niya sa leeg...

"Subukan mo lang na saktan siya! Baka makalimutan ko na babae ka!". Pagbabanta ko...

"Ang baboy nyo!!! Lalake sa lalake NAKAKADIRI"...

"Wala akong pakialam sayo!".

"Hindi kayo magiging masaya!"... sabi niya

"Talaga lang? Eh kanina nga ang saya-saya namin eh at siya lang ang nagparamdam sa akin ng ganun kasayang moment sa buhay ko".. sagot ko sa kanya...

"Balang araw magiging akin ka din tandaan mo yan!!! Babalikan ko kayo! Sisirain ko kayong dalawa!!!".. sigaw niya paalis habang umiiyak sabay dabog ng pintuan...

Kilala ko siya kaya natatakot ako para kay Kith... pero kahit anong mangyari poprotektahan ko siya... kilala ko si Alexa lagi niya nakukuha lahat ng gusto niya... at kapag hindi niya makuha ang gusto niya dinadaan niya sa karahasan... hindi ko tuloy maisip kung anong dahilan at nagkagusto ako sa babaeng yun....

Kith POV

Kinabukasan bago kami pumasok ni Kagura ng sabay sa school nakaramdam ako ng kaunting lungkot kasi bago kami umalis... nagpaalam na si Rogue na aalis na siya... sayang lang kasi masyadong maikli ang isang linggo...

Sa school.....

Lunch break namin ngayon kaya nasa canteen kaming lahat at nagtataka lang ako kasi parang may mali... bakit parang may malalim na iniisip si Raypaul? May nangyari kaya sa kanya na di ko alam? Paano ko kaya itatanong sa kanya? Naku! Kailangan ko umisip ng paraan para i-approach siya mamaya....

"Ray? May iniisip ka ba?".. tanong ko

"Wala naman".. mahina niyang sagot

"Diba? Ayaw mo ng may sikreto tayo?". Tanong ko uli sa kanya

Natahimik lang siya at parang sobrang lalim ng iniisip niya

"Sige mamaya mo na lang yan sabihin sakin kung di ka pa ready".. sabi ko pero di pa rin siya nagsasalita

"May LQ ba kayo?".. tanong ni Peter

"Ewan ko diyan..". Sabay nguso ko kay Ray pero di pa rin siya umiimik

"Sige ka Raypaul baka mamaya pag nagtampo yan sayo si Kith di ka niyan pansinin".. sabi ni James.

"Wag mo na lang ako alalahanin ngayon... Ok lang ako... sasabihin ko na lang mamaya".. sabi ni Ray pero nakatingin pa rin siya sa ibaba niya

"Dadamayan ka naman namin diyan sa iniisip mo eh".. sabi ni Dennis

Nag-aalala na ako kasi parang mali talaga... antahimik pa rin ni Ray... sigurado ako na malaki ang iniisip niya at ayokong nalulungkot siya... di ko na rin tuloy maiwasan na tumahimik at tingnan na lang siya...

"Umalis na pala si Rogue kanina".. sabi ni Kagura

"Sayang naman! Di man lang natin siya naging ka-close".. sabi ni Peter

"Next time na lang daw pag bumalik uli siya dito".. sagot ni Kagura

"Mukha naman siyang mabait".. sabi ni Dennis..

"Oo! Pero kay Kith lang yata kasi di maiwasan na asarin niya ako".. sabi ni Kagura...

Natapos na ang lunch at pumasok na kami sa iba't-ibang room kaso sobrang tahimik pa rin ni Ray kaya mas lalo akong kinakabahan kung ano ang problema niya kaya tumitingin lang ako sa kanya at di na rin ako umiimik...

"Kith? May problema ba kayo?". Pabulong na tanong sakin ni vincent habang nagka-klase...

"Di ko alam sa kanya kung ano ang iniisip niya ngayon".. sagot ko

"Mukhang seryoso kasi... bibihira lang yan tumahimik".. sabi ni Vincent

"Ano nang gagawin ko?".. tanong ko uli sa kanya..

"Hayaan mo siya.. pag kayo na lang dalawa tsaka mo siya tanungin".. pabulong niyang sagot..

"Hahanap na lang ako ng tyempo".. sagot ko sa kanya at ng thumbs up na lang siya tanda ng pagsang-ayon...

"Puro kayo tsismisan diyan... baka mamaya mapansin kayo".. mahinang pagkakasabi ni Kagura kaya nabaling na lang ang atensyon namin sa nagsasalita sa harapan...

Bago mag uwian....

"Guys!!! Ilang araw na lang bakasyon na... anong gagawin natin?".. tanong ni Vincent...

"Ice skating kaya tayo?".. tanong ni James

"Nagawa na natin yan eh".. sabi naman ni Dennis..

"Anu kaya kung.... sky diving".. sabi naman ni Kagura

"Di pwede!!!".. sabi ni James na parang natatakot kaya natatawa si Kagura...

"Bakit di tayo mag-isip ng memorable".. sabi ni dennis..

"Ano kaya kung bakasyon talaga".. sabi ni Vincent..

"Ano naman iyang sinasabi mo eh bakasyon naman talaga".. sabi ni Peter

"I mean... beach resort or camping".. sagot ni Vincent

"Ayoko ng camping!".. sabi ni Dennis

"Ayoko din! Baka kung sino pa katabi ko sa tent".. sabi ni Kagura

"Edi mag-solo ka sa tent".. sabi ni James

"Ayoko din ng camping baka kasi may mga wild animals at close to accident tayo kapag nag-camping".. sabi naman ni Peter..

"Edi kung ganun... beach resort tayo".. sabi ni Vincent..

"Baka mangitim ako pero gusto ko yan".. sabi ni Kagura

"Ako din game ako... madaming chicababes sa resort".. sabi naman ni James..

"Puro ka harot diyan James... pero masaya sa beach resort payag din ako". Sabi naman ni Peter...

"Ilang araw naman tayo dun?".. tanong ni Kagura

"Gusto nyo 1 week?".. tanong ni Vincent

"Ayoko nga! Aalis kami ng family ko". Sabi ni James...

"Edi 2 nights and 3 days... ano payag ba kayong lahat?".. tanong ni Dennis

"Pabor sa akin yun".. sabi ni Kagura

"Ok lang sakin".. sabi ni James

"Medyo maikli pero Ok sa akin".. sagot naman ni Vincent...

"Uy teka! Ano to? Kami-kami lang magpaplano?".. tanong ni James

"Kanina pa kayo tahimik dalawa".. sabi ni Kagura kaya tumingin silang lahat sa amin ni Ray...

"Teka nga! Kith? Raypaul? ano ba ang problema nyong dalawa?".. tanong ni Dennis sa amin..

Ayoko munang umimik hangga't di pa nagsasalita si Ray... kasi naman nag-aalala na ako parang anlaki-laki ng problema niya sa buhay ngayon...

"Nag-aaway na ba kayo? May cold war ba na nagaganap ha?".. tanong ni Peter...

"Si Raypaul kasi kanina pa tahimik... nahawa tuloy si Kith"... sabi ni Vincent..

"Ayos lang ako... wag nyo na ako intindihin".. sabi ni Ray

"Anong ayos? Eh kanina ka pa tahimik at wag ka na magsinungaling".. sabi ni Dennis

"Ano ba kasi yun ha?".. tanong ni Kagura kay Ray..

Di na naman umiimik si Ray at nag-aala ako lalo na medyo naiinis na kasi naman naguguluhan na ako kung ano ba ang pinoproblema niya tapos sasabihin niya wala... eh halatang-halata naman na may iniisip siya...

"Ikaw Kith? Bat nanahimik ka na din eh kanina lang active ka pa".. sabi ni Peter habang nakatitig sa akin...

"OK lang ako at aayusin ko to mamaya".. sabi ko sabay tingin kay Ray...

"Kung LQ yan... di na kami mangingialam pero kung seryosong problema... aba sabihin nyo samin!".. sabi ni Kagura...

"Naku Raypaul! Kung nag-iinarte ka lang tumigil ka na baka mamaya mainis si Kith sa ugali mo".. sabi ni James..

"Di ako nag-iinarte".. sagot ni Ray

"Sige na guys mauna na ako... nandiyan na yung driver namin".. sabi ni Kagura habang papalayo sa amin...

"Uuwi na din ako".. mahinang sabi ni Raypaul...

Ayokong matulog ng ganito... gusto kong linawin lahat sa kanya kaya nung maglalakad na siya hinatak ko yung kamay niya paalis halatang nagulat siya sa ginawa ko... dadalhin ko siya sa condo para dun kami mag-usap pero kahit nasa biyahe kami di pa rin siya kumikibo hanggang sa makarating na kami at ni-lock ko na yung pintuan...

"Wala ng tao...sasabihin mo ba sakin o hindi?".. tanong ko kay Ray..

"Ano kasi...".. sabi niya ng matagal habang nag-iisip ng isasagot..

"Akala ko ba walang sikreto eh sa ginagawa mo pinag-aalala mo ako".. sabi ko sa kanya...

"Sorry...".. yun na lang ang naisagot niya sa akin...

"Anong sorry? Di ko kailangan nun... sabihin mo na kasi!".. sabi ko

"Pwedeng next time na lang".. sabi ni Ray..

"Sige... pero next time mo na lang din ako kausapin kung yan ang gusto mo".. sabi ko

"Wag namang ganun Kith".. sagot niya

"Eh paano kita pagkakatiwalaan niyan kung sa isang sikreto o problema na obvious naman sayo di mo pa magawang sabihin kahit sa akin lang"... sabi ko uli sa kanya..

"Sige sasabihin ko na...."..

"Bilisan mo kinakabahan ako"..

"Pag uwi ko kasi kagabi pagkatapos natin mag-date.... nandun sa bahay si Alexa...".. sabi niya na kinakabahan

"Ha? Ano? Anong ginawa nyo?!!".. tanong ko sa kanya pero parang napalakas yata ang boses ko...

"Wala kaming ginawa... alam mo naman na loyal ako sayo".. sabi niya at nakikita ko naman na totoo yun dahil sincere siya...

"Eh bakit siya nandun?".. tanong ko ulit..

"Sabi niya mahal niya pa ako... at sisirain niya ang relasyon natin".. nalulungkot niyang sabi...

"At papayag ka naman sa gusto niya?" Tanong ko uli sa kanya...

"Syempre hindi!".. mabilis niyang sagot...

"Eh anong iniisip mo?"..

"Pinag-bantaan niya kasi ako na guguluhin ka niya".. sabi ni Ray

"Ano ngayun?"..

"Kith naman! Syempre natatakot ako para sayo... marami siyang pwedeng gawin kaya di ko alam kung anong gagawin ko... ayokong mawala ka pa sa akin"... sabi niya.

"Tingin mo ba kaya niya tayong paghiwalayin ha?".. tanong ko

"Baka kung anong gawin niya sayo... yun ang kinakatakot ko baka kasi sirain niya yung pagkatao mo... kilala ko yung babaeng yun"... sabi ni Ray

"Matagal na akong nawasak Ray... ikaw na lang ang meron sa akin at tingin mo ba di ko kayang ipagtanggol ang sarili ko"...

"Alam ko naman yun pero syempre natatakot pa din ako"... sabi niya

"Yun lang ba ang iniisip mo o meron ka pang dapat sabihin?".. tanong ko

"Oo yun lang... sorry ngayon ko lang sinabi".. sagot niya..

"Diba sabi ko ayoko ng naglilihim sa akin... kasi alam mo ang mga lihiman ang sumisira sa relasyon ng dalawang tao... nawawalan sila ng tiwala sa isa't-isa"... sabi ko habang lumalapit sa kanya pero paatras naman siya..

"Kith? Anong gagawin mo sakin?".. natatakot niyang tanong...

"Diba sabi ko may Love Punishment ang lalabag sa napagkasunduan nating dalawa?".. tanong ko sa kanya

"A...nong ga..gawin mo..??".. nauutal niyang tanong sa akin..

Ang totoo di ko alam kung anong gagawin ko pero buti na lang at naalala ko na malakas pala ang kiliti niya hahahaha...

Kiniliti ko na siya sa magkabilang gilid hanggang sa di na siya makagalaw at nakahiga na lang sa kama... di ko siya tinitigilan sinundot ko yung leeg niya pati batok, giliran at singit...

"Kith!!!!! Aaaaahhhh!!! Tama na!!". Sigaw niya pero ayoko pang tumigil nakukulangan pa ako...

Naluluha na siya sa kakatawa pero gusto ko pa at mukhang hinang-hina na si Ray pero pumatong ako sa kanya para di na siya makagalaw at kiniliti ko pa rin siya...

Kaya lang nakabawi siya ng lakas... hinawakan niya ang magkabila kong mga kamay at umikot siya kaya siya naman ang nakapatong sa akin... nilapit niya ang mukha niya sa akin at ako naman ang di makagalaw... patay na ako...

"Diba sabi ko tama na? Eh kung gawin ko rin kaya sayo".. sabi niya habang nakatitig sa mata ko..

"At bakit naman? Wala naman akong nilabag sa napagkasunduan natin?"..

"Suntukin kita diyan eh!".. sabi niya

"Ano??? Sasaktan mo na ako!!!".. malakas kong sigaw sa kanya..

"Oo! Susuntukin kita gamit ang mga labi ko hahahh"...

At bigla na lang niya akong pinaghahalikan sa leeg at kili-kili... walang hiya pag minamalas ka nga naman at duon pa ang kiliti ko...

"Ray!!!! Tama na!!! Maawa ka sakin"..

At sa kasamaang palad mukhang nakarma ako kasi wala na siyang naririnig... nakahawak siya sa dalawa kong kamay habang nakataas ito.. di na ako makapalag kasi nanghihina ako sa kakatawa...

Pero parang nag-iba ang halik niya sa leeg ko... nakikiliti ako pero parang nag-iinit ang katawan ko...

"Aaahhh!!! Ray tama na please!!!" Napa-ungol kong sabi sa kanya..

Bigla siyang tumigil at tumitig sa akin pero nakita ko na biglang nanlaki yung mga mata niya... bumitiw na siya sa akin at humiga na lang sa tabi ko.... hinang-hina ako kaya di pa ako makagalaw

"Kith... sorry...".. mahina niyang sabi

"Basta wag ka nang maglilihim uli".. sagot ko naman sa kanya...

"Promise di na mauulit"..

"Edi kung ganun wala tayong magiging problema niyan".. sabi ko

"Kith sorry uli...".. nahihiya niyang sabi sa akin at namumula na siya..

"Hmmm???? Para saan naman eh diba nag-sorry ka na sa akin?"..

"Kasi ano....".. nahihiya niyang sabi

"Ano????". Tanong ko

"Nalagyan kita ng kiss mark sa leeg".

Biglang nanlaki yung mga mata ko sa sinabi niya... di ko alam pero parang bumalik bigla yung lakas ko at tumakbo ako papunta sa salamin...

"Hala!!!! Ang laki!!!".. bulong ko sa sarili ko habang nakatingin sa malaking kiss mark na nilagay niya..

Pumunta na ako pabalik sa kanya pero nagtakip na siya ng kumot sa mukha..

"Sorry sorry di ko sadya".. sabi niya habang nakatakip ang mukha sa kumot...

"Grabe ka! Wag mo na to uulitin!".. sigaw ko...

"Promise di na po mauulit... nadala lang ako kanina".. sabi ni Ray na parang bata...

Tumabi ako sa kanya at niyakap ko na lang siya ng mahigpit...

"Kahit ganyan ka mahal kita".. sabi ko

Tinanggal na niya ang kumot sa mukha niya pero namumula na siya

"Thank you Kith".. sagot niya...

"Umayos ka ha? Dahil marami ka pang dapat matutunan".. sabi ko

"Basta kahit anong mangyari di mo ako iiwan ha?".. tanong niya sakin

"Syempre basta di ka magbabago sa pagmamahal mo sakin".. sagot ko

"Mas minahal na kita ngayon... at alam ko na mas mamahalin kita habang tumatagal tayo".. sagot niya

Bakasyon na kaya napag-planuhan naming magkakaibigan na magbakasyon sa isang beach resort. Maganda dito at tahimik, meron ding mga tao pero konti lang, kulay asul ang tubig at yung white sand na parang pulbos arrgghh I think it is a paradise to me...

"Wow! I don't know na may ganito pala kagandang lugar dito sa pinas". Sabi ni James

"it is totally a paradise".. namamanghang sabi ni Kagura

"Paano mo nalaman ang beach resort na ito vincent?". Tanong ni Peter

"Nakita ko lang to sa broshure at medyo malapit to sa bahay namin dito sa probinsya".. sagot ni vincent

"So paano? Mag-check in na tayo ng mga rooms natin?". Tanong ni Ray

Medyo may kamahalan ang mga rooms dito Jusko! 3 days and 2 nights lang. Ayoko nang sabihin yung presyo pero afford ko naman kaya nag-plano na kami kung sino ang magkasama sa isang room.

"Kami na ni vincent sa isang room". Sabi ni Dennis

"Alam nyong solo ako sa room". Sabi ni Kagura na mukhang ayaw magpasama sa iba.

"magkasama kami ni peter". Sabi ni james

"lam mo na ibig-sabihin niyan Kith?" Tanong ni Ray pero di na ako sumagot

"Ayan ha! Baka may kababalaghan kayong gawin kasi wala na si tito at tita dito sa resort". Sabi ni James

"Uy! Di ako ganun noh!" Sagot ko

"Alam namin pero si Raypaul tsk tsk". Sabi ni Dennis kaya napatitig na lang ako kay Ray.

"Ano? Bat ganyan ka makatingin?". Tanong ni Ray sa akin

"Wala lang gusto lang kita tingnan". Sabi ko sa kanya

"Wew! May iniisip ka noh?". Natatawa niyang tanong sakin.

"Eh bakit tumatawa ka?". Tanong ko

"Wala lang, masyado ka kasing pabebe sakin". Sabi ni Ray

Tumawa silang lahat exept ako.

"Pabebe ako? Bakit?". Tanong ko

"Di ka naman pabebe kith ang totoo pa-virgin ka".. sabi ni James kaya feeling ko namumula ako.

"Eh bakit? Virgin pa naman ako ah!". Sagot ko

"Mga laspag na kasi kayo!". Sabi ni Kagura sabay irap ng mata.

"Wow naman! Grabe mukhang mahihirapan ka dito Ray". Sabi ni pit

"Ok lang! Di naman yun ang habol ko kay Kith". Seryosong sabi ni Ray pero di ko alam kung kikiligin ba ako sa sinabi niya dahil sa usapan namin.

"Wow talaga! Love na talaga yan!". Sabi ni Dennis

umalis na kami papunta sa mga room namin at nag-ayos muna ng mga gamit pagkatapos pumunta na kami ni Ray sa may beach at naghaharutan kaming dalawa doon.

"Sobrang ganda ng lugar na to Ray". Sabi ko sa kanya habang nakalublob ang mga paa ko sa dagat.

"Oo nga pero ikaw ang mas lalong nagpapaganda dito". Nakangiting sagot sa akon ni Ray.

"Pero may alam akong lugar na mas maganda pa kesa dito". Sagot ko

"Ha? Saan naman yun?".

"Doon sa burol na pinuntahan natin nung first date nating dalawa". Sagot ko

"Talaga mas gusto mo dun?". Tanong ni Ray sa akin.

"Syempre naman! Doon mo ako unang dinala eh at mas maganda ang ambiance doon lalo na at kasama kita". Sabi ko

"Eh ikaw? Saan mo mas gusto?". Tanong ko kay Ray

"Sa puso mo". Sagot niya sakin

"Bumabanat ka na naman eh tinatanong kita ng maayos". Sabi ko

"Gusto ko kahit saan basta kasama ka" sabi ni Ray kaya naman kinilig talaga ako ng sobra-sobra.

"Hoy! Anong ginagawa nyo diyan?". Sigaw ni James sa likod namin kaya nagulat kami pareho

"Nakakagulat ka naman!". Sabi ko kay james habang nakahawak sa dibdib ko

"Panira ka ng moment!" Sigaw ni Ray

"Mamaya na kasing gabi kayo mag loving loving dyan! Samahan nyo kami doon banana boat". Sabi ni James kaya naman sumunod na kami sa kanya.

Ang saya sa banana boat at unang nahulog sa dagat si vincent sunod naman si James at peter pero bago mahulog si dennis hinatak niya si Ray kaya tawa kami ng tawa ni Kagura kasi kaming dalawa lang ang hindi nahulog...

"Ka-lalake nyong tao tapos ang hihina nyo pa! Daig pa namin kayo". Natatawang sabi ni Kagura nung makabalik na kami sa sea shore

"Madulas kasi yung hawakan ko". Sabi ni Vincent

"Na out of balance lang ako!". Sabi ni James na parang naiinis

"Hinatak ako ni Dennis!" Sigaw ni Ray

"Wala kasi akong makapitan". Natatawang sabi ni Dennis

"Jusko! Puro kayo palusot hahahaha". Sabi ni Kagura at tumatawa siya ng sobrang lakas.

"Tama na yan! Baka mamaya marinig pa sa kabilang isla yung tawa mo". Sabi ko kay Kagura at tumigil na din siya sa kakatawa..

"Kain na nga tayo!" Sabi ni Peter

"Oo nga! Kanina pa ako nagugutom kaya na out of balance ako". Sabi ni James

At yun na nga... kumakain na kaming magkakaibigan at masasarap ang mga foods dito puro sea foods. Nagkamay kaming kumain kasi nakalagay sa dahon ng saging yung pagkain namin.

"First time ko magkamay kumain pero masarap pala". Sabi ni Kagura

"Oo nga at ang saya pa!" Sabi ni Peter

"Laki kasi kayo sa yaman!". Sabi ni Dennis na parang nang-aasar

"Oo nga! Di nyo tuloy na-enjoy ang life". Natatawang sabi ni Vincent

"Sorry na!". Sabi ni Ray

"Eh bakit si Kith marunong magkamay?". Tanong ni Peter

"Sabihin na lang natin na nung bata ako curious ako kaya nag-try ako". Sagot ko kasi nung bata ako nakita kong nagkakamay yung mga katulong namin kaya ginaya ko.

Mencircle

{facebook#https://www.facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircleph} {google#https://plus.google.com/+Mencircle} {youtube#https://youtube.com/mencircle} {instagram#https://instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.