March 2017

By: Jason

Isang magandang bungad para sa lahat. ako po si Jison. But please call me Jason. 25 years old. and currently nakikituloy sa bahay ng isang kaibigan na dati kong boss sa trabaho at nakikigamit ngayon ng wifi nila =).
    Sa isang banda parang pabigat at palamunin ako para sa pamilya nila, ngunit para sa akin nasusuklian ko ang kabutihan ng kanilang pamilya sa pamamagitan ng pagtatrabaho sa kanilang tahanan ng walang anumang salaping kapalit.
   
Pero hindi sa kanila iikot ang aking storya.

    Bata palang ako. matagal ko ng alam na may iba sa akin. kaya hindi na din naman nakakapagtaka kung bakit tungkol sa isang lalaki iikot ang kwentong ito Marahil kesyo bata hindi pa naman natin alam kung anu ang tama sa mali.. liban nalang kung may tamang gabay ng isang tatayong kuya o ama sa ating buhay. "crucial" nga daw wika ng mga matatanda.
   
Salat man sa ama. minahal naman ako ng aking SUPERWOMAN na Ina. Highschool lang ang natapos ko kaya naman ang hirap humanap ng matinong trabaho ng mga panahong iyon. dagdagan pa ng maling rehistro ng birth certificate. Nagpatong-patong na problema kaya wala akong silbe.. maliban sa maging rebelde at pabigat sa pamilya ko, dala ng inggit sa mga kalaro at kaklaseng lalaki. Bunso ako sa aming dalawang magkapatid, ngayon masasabi kong nagmamahalan na kaming dalawa hindi tulad dati na halos magpatayan kami sa atensyon ng aming ina. Pagdating sa trabaho. Pagkakatulong ang alam kong hanapbuhay katulad ng sa aking ate at nanay.

    October 25, 2014 ng makilala ko sa dave. 24 ako nun. Sa isang okasyon na inimbitahan ako gawa ng grupo umano iyon ng mga lalaking katulad ko na hindi lubos tanggap ang pagiging ganito.
   
Hindi man bihasa sa larangang ito. dahil mas sanay ako sa cam to cam jakol pag libog o kaya naman browse ng porn sa mga pornsites tapos paraos!
    Sinubukan ko na din tutal naman mga katulad ko sila na hindi tanggap ang lahat lahat
at naghahanap lang ng lugar kung saan matatanggap at magiging maligayang lubos.

    Simula kasi pagkabata pinukol na ako ng mga chismosa at mga walang magawa sa buhay doon sa aming lugar. Palibhasa mga babae ang lagi kong kasama sa pag gala at paglalaro. di kalaunan daw ay magiging parlorista ako na tinatawanan ko nalang ngayon.

    Ang totoo nyan may galit ako sa sarili ko. bakit ba hindi nalang ako naging normal kagaya ng mga barkada ko o ng tatay ng bestfriend ko o di kaya'y adik duon sa may kanto at highway. Atleast sila mga tunay na lalaki... e ako?

    Duon sa okasyon halos lahat kami ay hindi magkakakilala kung kaya naman naging maligalig ako sa pakikipagkaibigan at pakikipagkilala sa bawat isa. Masaya, nagtatawanan, nagkukwentuhan, nagbibiruan at nag aasaran. sunod ako sa agos ng isang gabing malayo sa normal kong araw-araw na buhay kung saan napapaligiran ako ng mga impokritong katoliko. Panay ang simba at araw-araw nagdarasal ngunit kung makapang husga at makapanakit ng iba e talo pa ang diyos!

    Sa mga barkada naman iilan lang ang totoong nakaka kilala at nakaka unawa sa akin.. at halos lahat sila.. pinandidirian nila kung anu ang sitwasyon at nararamdaman ko. pero dahil nga iisa lang naman kami ng mga kaibigan.. pinapakisamahan ko sila at ganun nalang din sila sakin.

    Tumakbo ang gabing iyon na napaka bilis, Umaga na pala.. sisikat na ang araw at mga lasing na kaming lahat.. Sa buong magdamag kay Dave lang talaga ako hindi mapakali. pakiramdam ko kasi nakatingin sya sa direksyon ko mula sa malayo ngunit tuwing huhulihin ko ang mga matang iyon, napaka ilap. tila isang kriminal na ayaw magpahuli ng buhay.

    Nalasing at masaya. yan ang pakiramdam na maging parte ng isang pamilya na hindi ka matatakot na ikaw ay mahusgahan. hindi naman maiiwasan na hindi kami magkausap at mag harap ni Dave.

    Nagkataon na nang sa kalasingan gustokong bumaba ang amats ko kaya nagpasya akong magswimming sandali. sumama naman ang isa sa mga bago kong kaibigan. Si joseph
  
    Duon sa pool tinuloy namin ang naudlot na kulitan at tawanan hangganng nakisali ulit si dave. inisip ko kaya pala sya nakatingin sa direction ko lagi, ay dahil kasama ko si Joseph at halata namang type nya yung tao.     Kaya naman hinayaan ko nalang sila mag usap at umalis ako para magbanlaw. tuloy-tuloy ako sa paglakad patungo sa banyo ng bigla ko namang gulat ng magsalita si dave mula sa likuran ko habang nakatayong nakapikit ako sa isa sa mga cubicles doon. hinarap ko sya at kinausap ng normal, nang bigla nya nalang ako hinalikan sa labi. Nung una mukha akong tuod na nakatayo sa pagkabigla. pero dala siguro ng ALAK?
o talagang malanding panahon. Gumanti ako ng halik hanggang sa idiniin nya ako sa pader at halos maglampungan na kami sa ilalim ng tuloy-tuloy na pag agos ng tubig. matangkad si dave, 5'9? at sa height ko na 5'1 talaga namang magiging parang mashed potato ako sa pader. Siya ay Maputi, hindi man matangos ang ilong ay nabiyayaan naman ng magandang pares ng mata. color light brown
at maaninag ang lungkot. malinis na bigotilyong mukha, alagang-alaga.. at talaga namang gwapo. Hindi ko alam kung pagnanasa ba ang nararamdaman ko nung unang beses nya akong halikan habang nakapako ang pag titig sa kanyang mga mata. o habag?

    natigil ang mainit na tagpo nung biglang emepal si Josep.

josep: hoyyy.... mahaba at makabaklang ka epalanang boses.
josep: anu yan? kayo ha! dito pa talaga sa c.r may kwarto naman.
maliit na ngiti naman ang balik ganti ko sa kanya. Hindi ako makapag isip ng irarason kung kaya namn tinawag ko nalang si josep.
ako: Josep tara nga dito.
lumapit ko sya sa kung saan naroon kami at tinitigan ko syang malalim, titig na may halong malisya at pagnanasa. Ganun din ang ginawa ko kay dave tapos sila naman ang nagtitigan, di kalaunan naghalikan sila sa harap ko habang kanya kanya kaming nagpapaligaya sa aming mga ari arian. habang pinapanood ko sila.. may nadama akong inggit..
kaya namn pinatigil ko ang mainit na tagpo at sumakto namang kasi may mga dumating para mag banlaw. kaya naman nakahanap ako ng rason para itigil ang nag iinit nilang sitwasyon. tinapos namin ang pagligo
at nagtawanan at nagpalitan ng mga numero ng CP. bago tuluyang natulog.

    Makalipas ang ilang araw. madalas ang pag tetext-text naming tatlo.

kami ni dave? meron kaming kakaiba na wirdong connection eh.. para kaming inlove pero hindi naman confirm. after 2 weeks of texting. and going out sometimes pagday-off ko. tinigil ko lahat ng means of communications naming dalawa. Nalaman ko kasi na may Boyfriend pala sya at sya mismo yung nangligaw. Oo.. nasaktan ako kasi akala ko may patutunguhan lahat nung panahon na sinayang namin para sa isa't isa. Oo naaalala ko yun. nandyan yung pupunta kami sa park. mamasyal sa mall. kakain sa kung saan at pag gabi.. isasama nya ako pauwi sa boarding house nya at matutulog ng magkayakap. gigising ng alas 3 ng madaling araw para bumalik sa trabaho. at minsan nga tumatakas pa ako pag gabi makasama lang sya sa pag tulog. mayakap mahagkan. Oo.. pinupuyat ko ang sarili ko para sa taong hindi naman pala totoo sa akin. ang tanga ko kasi e.
minahal ko agad, hindi ko muna kinilala.  

Sinuyo nya ako. Grabe din yun. walang tigil sa kakatext at kaka chat comment at post sa timeline ko. Pakiramdam ko ginagawa na talaga nya akong bakla. naisip ko na nga mag de-activate eh. kaso hindi ko kaya...

Pati mga barkada ko at pati na din si JJ, concerned na sakin kasi napapagalitan na ako sa trabaho.

sabi ng isa sa mga matalik kong tropa.
    Franco: tang ina mo son! sinasayang mo lahi mo! kung ako nabiyayaan ng meron ka. hindi ko sasayangin!
    Ako: Eh! putang ina mo pala e! malay ko bang mahuhulog ako? kilala mo naman ako pre e. hindi ako tuluyang bakla!
nagkaganito ako kasi putang ina mo!
    Franco: Eh gago ka!!! sino ba tong nagpachupa sa bakla at ngayon chumuchupa na din! kung dati tinanggap mo ung tulong ko sayo, edi sana hindi ka kumapit sa patalim. tingnan mo ngayon sarili mo. bakla ka na din! pasalamat ka bestfriend kita! kung hindi...
    Ako: Kung hindi anu!?!!?!?
    Franco: kung hindi edi.. ang malas ko! kasi ang swerte ko sayo bilang bestfriend ko e. dinadamayan mo ko tuwing kailangan ko ng kaibigan.
    Ako: GAGO! Wag mo nga akong matawag-tawag na bakla. suntukin kaya kita sa mukha?! tsaka pareho lang tayong swerte.
kasi kahit naging ganito ako, dual blade hindi ka nagbabago.
    Franco: magbalik loob ka na kasi. para makapaghanap na tayo ng magiging misis!
     Ako: BOBO ka talaga! hindi mo namn pwede bawiin yung ginawa mo nung nakaraang araw o nung nakaraang taon. pumatol na ako sa bakla.. nagustuhan ko. tapos nung may triptrip sa school na silahis. pumatol ulit ako! nagenjoy na ako e!
    Franco: Kadiri ka, PUTANG INA MO!

Ganyan kami ng bestfriend ko.. murahan ng murahan at gaguhan ng gaguhan pero sa kabila ng lahat. totoo ang concern namin sa isa't isa. para na kasi kaming magkapatid. mula pagkabata magbarkada na kami. dahil sa kanya nabawasan pagiging malamya ko dahil sa mga larong puro pang lalaki nawala ang hilig ko sa mga larong pambabae. nagpapasalamat ako sa kanya dahil nabago nya ang tingin ng ibang chismosa sa lugar namin. talaga namang WALA na yung "JASON parlorista"

    Pero sa huli. pakiramdam ko TAMA pa din ung mga chismosa sa aming lugar.. parang bumaliktad lang.. noon kasi.. Malamya sa labas, Matikas sa loob!.... ngayon.. MATIKAS SA LABAS.. MALAMYA SA LOOB..

    Lahat naman tayo ay hindi na bata.. LAHAT ng NOON ay HINDI na ang ngayon.. NOON ang lakas makalibog ng babaeng makinis, maputi at maganda. ngayon halos kung hindi sila nag fifingger o umu ungol manlang.. hindi na ako tinitigasan sa kanila.

    Lumipas ang halos isang buwan. para makalimot at mawala sa isipan ko lahat ng nangyari.. naghanap ako ng rebound. typical na lalaki. nanligaw. pero talagang wala ako sa mood maging normal e. hindi ako kayang pakiligin ni eba kagaya ng pagpapakilig sakin ni adan. tapos nagulat ako nung malaman ko na isa sa mga nakameet ko nung event kung san ko nakilala si dave.

    Habang magkausap kami sa groupchat. umamin na crush nya ako. nakakatuwa kasi gwapo sya. tapos sya yung pantansya ng lahat nung event. wala lang makalapit sa kanya kasi masyado syang suplado at tahimik. nagulat nga ako nung umamin sya. nagdate kami. masayang nanonood ng sunset at kumakain ng fishball. sabi nya yung mga ganung simpleng moments ang gusto nakakatuwa at romantic. napag usapan namin ung tungkol sa buhay ko at sa kanya. madami syang insecurities. natatakot syang makita in public na may kasamang halata kasi baka daw makilala sya at ma tsismis. crush nya ko kasi hindi daw ako halata. tapos malaki pa! nakakatuwa yung rason nya.. alam mong puno ng libog pero hindi namn sya bastos na nag ayang may mangyari samin. sapat na sya na usap sa umaga. palitan ng pictures. nude o hindi. kengkoy at sobrang sarap nya palang kasama. malayong malayo sa sinasabi ng iba. na suplado. mayabang at snob. pakiramdam ko. sa tulong nya nawawala na ung sakit na
ginawa ni dave.

    Pero nagkamali ako. kasi akala ko seryoso sya sa akin.. yun pala.. SERYOSO syang I FRIENDZONED ako..
brutal sya. aamin ko na e. nadedevelop na ko sayo. pero inunahan nya agad ako.

    Ran: gusto ko magkaibigan lang tayo. para may forever
    AKO: panong may forever? forever na kaibigan mo.. Oo, naiintindihan ko pero pano ung feelings ko?
    Ran: TAMA na! wag mo ng ulit ulitin pag sabihin sakin na nadedevelop ka sakin. ayokong maguilty!
    AKO: hindi naman sa ganun. pero hindi madali yung hinihingi mo sakin!
    Ran: Umuwi ka na! Makikipag inuman ako sa iba ko pang friends. gabi na baka may mangyari pa sayo!
    AKO: ayoko. diretchohin mo ko! may feelings ka ba sakin o wala?!
    Ran: sige pag ganyan ka ng ganyan.. MAG AADJUST AKO?
    AKO: Mag-aadjust?
    Ran: hindi na ako magpapakita o magpaparamdam sayo.
    AKO: Please namn o. wag ka mag alala.. sagutin mo lang ang tanong ko. hindi na ako mangungulit pa...
    Ran: OK bye!

    Mukha akong tanga sa tapat ng flyover sa SM bacoor, Cavite umiiyak ako kasi, ewan ko ba!? siguro ang bilis ko din ma fall.. o siguro naging sandalan ko sya nung panahon na nasaktan ako kay dave.. at narealize ko na mawawalan na ako ng masasandalan. o kaya.. Sayang yung perang pamasahe papunta dun. ang layo kaya. from Commonwealth QC. to cavite just to see the person and ask him what kind of relationship do we both have... 

    Inispam ko sya ng text.. puro hate messages. tapos sa huli nahimasmasan din.. dala lang ng galit lahat ng text ko.
AKO: Sorry.. I'm giving you, your freedom.. sorry kasi nag assume ako tsaka.. wala kang kasalanan.. kasalanan ko to. kasi I'm weak.

    Matapos yun.. i feel so down. tapos lagi na akong nasesermonan.. naiinis ako sa takbo ng sitwasyon ng buhay ko. it was almost christmas. a week before..

    Sa sobrang kulit ni dave at tinotopak ako. nagreply ako sa mga text nya. tuwang tuwa sya
na nagreply ako. i made it clear to him. na im doing that for the sake of my peace of mind. i-promise nyang ititigil ang pag tawag sa CP ko dahil may trabaho ako. at wag i-flood ang timeline ko ng mga hugot lines na napulot lang nya sa internet na nilagay nya sa picture nya..

    Civil. and yet.. ayun nanaman ako. eventually after a few days of making myself believe na ok kami as friends, nung pumayag ako makipag kita sa kanya. and shot shot. hinalikan nya ako under the moonlight.. sa pagka bigla ko nasampal ko pa sya nun. tinitigan nya lang ako sa mata at para syang iiyak na ewan.
    Nag-sorry ako sabay hawak sa pisngi nya at yakap.. basta bigla ko nalang sya niyakap. tapos umiyak sya... Nakakatunaw makakita ng lalaking umiiyak.. naiyak ako. habang kayap ko ang mukha nya mga bisig ko. hinawakan nya ako ng marahan sa pisngi at dahan dahang hinalikan. walang pag tanggi akong ginawa, bagkus sinuklian ko pa ng matamis na halik ang binigay  nya. kahit sa likod ng isip ko.. maling maling mali! yung ginawa ko.. may partner yung tao. tapos hinahalikan ko sya.. pero sumuko na ang rason sa puso ko. sigurado na ako! mahal ko talaga sya sa kabila ng lahat-lahat. hindi ako Bottom pero binigay ko ang lahat-lahat, tiniis ang bawat kirot ng pag angkin sa pagkatao ko kasama ng nanglilimos na pag ibig mula sa
puso ko.. kahit sandali.. kahit isang gabi lang.. maging akin sya.. at akin lang..

By: Raphael Lexton

Lumaki akong alam kong nagkakagusto din ako sa kapwa ko lalaki pero hindi pa ako nagkaroon ng relasyon dito. Karaniwan ay babae ang mga nakakarelasyon ko pero walang nagtatagal. Medyo pilyo kasi ako dati kaya madalas ay hinihiwalayan ako ng mga ex girlfriend ko. Pero ayos lang ito sa akin dahil naniniwala akong madaming isda sa dagat.

JC ang tawag sa akin ng mga nakakakilala sa akin. Ako ngayon ay nagmamanage ng sarili kong Coffee shop. Masaya at happy go lucky ang aking disposisyon sa buhay. Hanggang makilala ko ang taong tuluyang nakapagpabago sa akin.

2012 nang buksan ko ang Coffee Shop ko “Coffee Prince” ang ipinangalan ko dito at ito ay matatagpuan sa tapat ng Makati Medical Center. Maganda kasi ang lugar na ito dahil sa madaming tao. Bukod sa ospital ay may mga katabi itong opisina at mga condo. Tiyak hindi ako mawawalan ng customer. Nang mag-opening kami ay masaya ako dahil madaming tao ang sumubok ng aking coffee shop. Hanggang sa magtanghali na at kumonti ang mga tao. Dun ko napansin ang isang lalaking nakaputi. Nakita ko na may logo ang suot nya na Makati Med. Malamang ay empleyado sya dito, sa tingin ko ay isa syang Nurse. Nakatayo sya sa labas ng shop habang nagmamasid sa mga poster sa labas. Nakangiti sya nung mga oras na yun. Napako ang tingin ko sa kanya. Sa hindi ko inaasahang pagkakataon ay napatitig ako sa kanya. Bigla akong lumapit sa kinatatayuan nya at mas lalo ko syang natitigan.

Masasabi ko na may presentable naman syang itsura. Nabighani ako sa maganda nyang mga mata. Naguluhan ako dahil hindi ako ganito sa mga kapwa ko lalaki, pero sa kanya ay parang ang lakas ng loob ko. Binati ko sya sa labas na pumasok at i-try ang mga produkto namin. Ngumiti lang sya sa akin na para nya akong hinihypnotize.

Maya-maya pa ay umalis na sya. Nag snap back ako sa reality. Ewan ko kung bakit ganun na lang ako sa kanya. Hindi ko din maipaliwanag nung pagkakataon na yun.

Pag-uwi ko ng bahay ay binati ako ng aking Mommy. Ipinagpaalam nya sa akin na ipapalipat nya sa basement ang vault ng aking Great-great grandfather. Nasa aking pangangalaga kasi iyon simula nung ipinamana sa amin ito ng Lolo ko.
Hindi ko alam pero masyado akong naging attached sa vault na ito simula nung bata pa ako. Walang nakakaalam ng code nito kaya matagal na itong hindi nabuksan simula nung mamatay ang Lolo Juan nung panahon pa ng mga Kastila. Nagpasalin salin sa ilang henerasyon ang vault na yun. Imbes na buksan ay hinayaan na lang nila itong nakasara. Bago daw kasi umalis ang Lolo Juan ay ibinilin nya na wag itong sisirain kaya walang nangahas na sirain ito.

Walang nakakaalam kung ano ang laman ng vault pero sigurado silang hindi pera o alahas ang laman nito dahil hindi daw nagtatago ang Lolo Juan ng mga ganung bagay sa vault nya. Malamang ay personal na gamit nya ang nakalagay doon. Sinubukan na din itong ipabukas sa mga marurunong talaga. Pero lahat sila ay bigong mabuksan ito. Ayaw ng Mommy ko na ipasira ito dahil sa mawawalan ng value ito at mawawala ang magandang porma ng vault. Baka daw multuhin sya ng Lolo Juan kapag sinira nya ang hiling nito na wag sirain ang vault.

Tumanggi ako sa Mommy ko na ipalipat ng lugar ang vault. Sinabi ko sa kanya na ako na ang bahala dun.

Matagal ko na ding sinusubukang buksan ito. Sa mga Youtube videos na napanoood ko hanggang sa pag mix and match ng mga number ng birthday nila ay wala pa din.

Kinabukasan ay mas lalong naging malakas ang coffee shop. Mas dumami ang naging customers namin. Nakita ko nanaman yung lalaking nakita ko kahapon. Tila naghahanap sya ng mauupuan. Pero dahil puno kami ay wala syang nakitang bakante. Kaya umalis na lang sya. Mukhang tinamaan na ako sa kanya ang sabi ko sa sarili ko. Para kasi akong nawawala sa katawang lupa ko sa tuwing nakikita ko sya. Nakakatawa pero noon lang ako nakaranas ng ganun. Hindi karaniwan sa akin na parang ma-in love at first sight lalo na sa isang lalaki, pero iba sya.

Kinagabihan ay paalis na sana ako nang bigla syang pumasok. Malamang tapos na ang trabaho nya. Habang papalapit sya ng counter ay mas lalo ko syang naappreciate. Mala-anghel ang mukha nya at ang ngiti nya ay tila ba walang katapusan. Ibang pakiramdam ng makita ko sya. Pakiramdam ko ay matagal na kaming magkakilala.

Nang makaupo sya ay pinadala ko sa isang staff ko ang isang croissant sa kanya. Pinasabi ko na on the house ito. Kitang kita ako ang reaksyon sa mukha nya. Sobrang nabighani ako sa kanya. Kung babae lang sya ay hindi na ako magdadalawang isip na hingiin ang number nya. Pero dahil lalaki sya ay hindi ako naglakas ng loob. Baka mamaya kasi ay masapak pa nya ako.

Sa mga araw na dumaan ay hindi sya nawala sa isip ko. Pero wala akong pagkakataon na makilala man sya dahil sa magkakaibang sitwasyon. Hindi ko din alam kung napapansin ba nya ako sa tuwing bumibisita sya sa shop. Ganun yata talaga yun pag nalove at first sight ka. Mahirap din pala pero masaya dahil sa palagi ko syang nakikita, minsan nasa loob ng shop ko o minsan kapag nagdadaan sya.

Isang araw ay nakita ko syang nakatayo sa labas ng shop habang pinagmamasdan ang poster namin. Papalapit ako sa kanya ng biglang magbukas ang glass door nito at tinamaan ako sa mukha. Napaupo ako sa sakit kasabay ng pag-alalay ng nagbukas nito na isang customer na babae. Dahil sa nangyari ay pinagtinginan ako sa labas at pinuntahan nya ako. Hindi ko inaakala na sa ganung pangyayari ko pa sya nakilala.

Tinulungan nya akong makatayo at dinala sa loob ng shop ko. Magalang syang humingi ng yelo sa mga staff ko para ilagay sa namumula kong noo. Sumama ang babae sa amin at walang tigil syang humingi ng patawad. Dahil sa nagmamadali ang babae ay nagbigay sya ng calling card nya kung sakaling kailangan ko daw ipaospital ay sabihan lang sya. Agad ko namang inassure ang babae na maayos ako. Umalis na ang babae at naiwan kaming dalawa.

“Thank you nga pala, I’m JC, ikaw?” ang sabi ko sa kanya habang inaayos nya ang yelo na ilalagay sa noo ko.

“Ron” ang sabi nya at ngumiti sya sa akin. Inilagay nya ang binalot nyang yelo sa noo ko at dumampi ang kamay nya sa mukha ko. Nakaramdam ako ng kakaibang saya nung mga panahong yun. Para akong nasa euphoria. Nakapikit ako nung mga oras na yun at may mga luhang pumatak sa aking mga mata.

“Ok ka lang?” ang tanong ni Ron sa akin.

Nagulat ako dahil naiyak ako ng walang dahilan.

“Ah oo ok lang ako” ang sagot ko sa kanya. Hindi ko din alam kung bakit ako naiyak nung mga oras na yun. Makalipas ang ilang minuto ay nagpaalam na umalis si Ron at nagbilin sya na kung sumama ang pakiramdam ko ay magpasugod lang ako sa katapat na Makati Med. Inalok ko sya ng maiinom bilang pagtulong sa akin pero tumanggi sya. Sinabi ko sa kanya na babawi ako next time at ngumiti lang sya.

Simula noon ay naging magkakilala na kami ni Ron. Madalas syang tumambay sa shop pagkatapos ng shift nya. Palagi ko syang natityempuhan na nasa shop sya at nagkakakwentuhan kami. Magaan ang pakiramdam ko sa kanya at masaya ako pag nag-uusap kami. Hindi nagtagal ay naging magkaibigan kami. Ewan ko ba, pero mukhang tinamaan na talaga ako sa kanya.

Minsang pag-uwi ko ay may kasama si Mommy na nagpapausok sa mga sulok ng bahay namin. Mahilig kasi maniwala ang Mommy ko sa mga superstition. Isa pala itong psychic na si Master Chen. Inalok nya ako na alamin ang past life ko at natawa ako.

“Seryoso po?” ang sabi ko kay Master Chen at tila seryoso sya.

Pinagbigyan ko ang Mommy ko na gawin ito. Para kasi sa akin isa lang itong kalokohan. Hinayaan ko na lang sila sa trip nila sa akin at sinakyan na lang ang trip nila para good vibes na lang at dahil na din sa hindi naman ako KJ. Pinaupo ako ni Master Chen sa pinakagitna ng aming sala. Dito ay may sinasabi syang kung anu-ano. Naghahalong natatawa ako at naaamaze kung anuman ang mababasa nya sa akin.

Maya maya pa ay parang nananaginip na ako. Dito ay nakita ko ang aking Lola Lara na kapatid ng aking Lolo Juan. Tila ako ay nagtime travel sa nakaraan. Para akong nasa party nung sinaunang panahon. Alam ko ang itsura ng Lola Lara dahil sa malaki nitong portrait sa ancestral house namin sa Manila. May nakita din akong isang lalaki pero hindi ko masyadong maaninag ang mukha nya.

Pagkatapos noon ay parang bumigat ang pakiramdam ko. Nagdahilan na lang ako na inaatok na ako kaya pinayagan na ako umalis ng Mommy ko.

“Kalokohan” ang sabi ko sa sarili ko. Pero hindi ko maipaliwanag ang mga nakita ko habang nakapikit ako.

Simula noon ay iba’t ibang pangyayari na ang naganap. Sa isang iglap ay marunong na akong umintindi ng salitang Kastila. Sobrang weird talaga dahil nung Grade 1 lang ako nag-aral nito at hindi na naulit. Pero ang pinaka nakakagulat sa lahat ay mas lalong tumindi ang nararamdaman ko para kay Ron.

Dahil magkaibigan na kami ni Ron ay inaya ko syang kumain sa bahay gawa ng birthday ko kinabukasan. Isa itong early treat dahil hindi ko alam kung makakapunta ba sya kinabukasan dahil sa trabaho nya. Nakilala nya ang Mommy ko at madali silang nagkasundo. Puro tawanan ang maririnig sa bahay dahil sa saya namin nung mga oras na yun. Nang gumabi na ay nagpaalam na si Ron na umalis. Pumunta muna sya sa kubeta namin bago umalis. Bago ko sya inihatid ay napadaan kami sa portrait ng Lolo Juan. Inilabas kasi ito ni Mommy gawa ng magkabirthday kami ng Lolo Juan. Habang tinitignan ni Ron ang litrato ay nakita kong tumulo ang luha nya. Nagulat ako sa nakita ko dahil sa napaiyak sya sa harap ng portrait ng Lolo Juan ko. Tinapik ko sya at nagulat din sya sa reaction nya. Bigla lang daw syang nakaramdam ng saya ng makita ang portrait ng Lolo Juan. Hindi na ako masyadong nagtanong dahil naguguluhan din ako. Napansin nya na tila magkamukha daw kami ng Lolo Juan.

Simula noon ay mas naging mabuti kaming magkaibigan ni Ron. Mas lalo kaming naging malapit sa isa’t isa. Ramdam ko na mahal din ako ni Ron pero nahihiya akong magtapat sa kanya. Baka kasi hindi pala kami pareho ng nararamdaman sa isa’t isa.

Dinala ko si Ron sa isang date sa Tagaytay. Dito ay ipinagtapat ko ang nararamdaman ko sa kanya. Naiyak sya sa nalaman nya dahil wala pa daw nagparamdam sa kanya kung gaano sya kamahal ng isang tao. Sa sobrang tuwa nya ay hinawakan nya ang pisngi ko at para akong nakuryente sa paghawak nya.

Para akong nasa trance nung mga oras na yun. May naalala akong pangyayari pero hindi sa panahon natin. Parang nakita ko si Ron sa visions ko pero parang nasa ibang panahon kami. Pareho kaming naiyak ni Ron habang nakahawak sya sa pisngi ko, parang pareho kami ng nakita. Naguluhan ako dahil hindi pwedeng mangyari ang mga ganitong bagay lalo na sa panahon natin ngayon.

Kinabukasan ay tinext ako ni Ron na masama ang pakiramdam nya. Ako man ay masama din ang pakiramdam. Simula nung gabi na yun ay nananaginip na ako na parang nasa sinaunang panahon ako. Mga pangyayaring parang napapanood lang sa mga historical na pelikula. Ang matindi pa ay ang mga salitang ginamit sa panaginip ko ay sa wikang Kastila na naiintindihan ko. Nagkaroon ako ng kutob na baka nangyayari ang mga yun ay dahil sa may gustong ipahiwatig ang Lolo Juan sa akin.

Si Ron man ay ganun din ang nararamdaman. Nagsimula na din daw syang managinip nang kakaiba. Pero ang kaibahan namin ay marunong sya magsalita ng Kastila. Palagi daw nyang napapaginipan ang Lolo Juan ko. Sinabi ko sa kanya na baka may gustong iparating sa amin ang Lolo Juan kaya isinama ko sya kay Master Chen para alamin kung ano nga ba talaga ang nangyayari sa aming dalawa.

Pagdating namin sa opisina ni Master Chen ay parang nag-iba daw ang pakiramdam nito. Nagulat kami ni Ron dahil wala namang kakaiba nung dumating kami doon. Habang nag-oorasyon si Master Chen ay naluluha si Ron. Hinayaan ko lang sila sa ritwal at nang matapos ay niyakap ako ni Ron.

Sinabi ni Master Chen na nabuhay ang dating namatay na pag-ibig. Hindi namin maintindihan ito pero sinabi sa amin ni Master Chen na malalaman din namin ang mga sagot na hinahanap namin.

Pagkatapos noon ay dinala ko si Ron sa Manila Bay para makapag-isip isip sa mga kakaibang pangyayari. Naging masaya naman ang usapan naming dalawa habang kumakain ng fishball at umiinom ng buko juice. Nagulat si Ron sa akin dahil sa hindi nya inakala na kumakain din ako ng mga streetfoods.

Pagkahatid ko sa kanila ay umuwi na din ako. Masaya ang gabing yun sa akin dahil nakasama ko si Ron.

Hanggang sa nanaginip ako ulit tungkol sa Lolo Juan ko at sa isang lalaki na ang mukha ay hindi ko makita nang malinaw. Hanggang sa nakita ko sa panaginip ko kung paano binuksan ng Lolo Juan ang vault nya. Tinandaan ko ito mabuti at nakita ko sa panaginip ko kung ano ang laman ng vault. Isang libro at ilang mga litrato. Kitang kita ko kung gaano kasaya ang Lolo Juan nang buksan nya ang libro hanggang sa ako ay magising na pawis na pawis at nauuhaw.

Pinuntahan ko kaagad ang vault at nilagay ang konbinasyon na nakita ko sa panaginip ko.

“Click” at biglang nagbukas ang vault. Hindi ko inaasahan na makukuha ko ang tamang kombinasyon base sa panaginip ko. Sa loob ng halos 100 na taon ay nabuksan ko ang vault. Kinakabahan akong binuksan ito hanggang sa makita ko ang laman nito. Tama ang nasa panaginip ko. Isang libro at mga litrato ang laman nito.

Nanginginig akong binuksan ang libro at nakita ko ang pangalan ng Lolo Juan. Juan Carlos ang pangalan nya, na nakakamangha dahil sa Juan Carlos din ang pangalan ko. Magkamukhang magkamukha kami ng Lolo Juan base sa ilang litrato na nandun. Nakita ko din ang kaisa-isahang kapatid nya na si Lola Lara na syang pinangalingan ko.

Nang buksan ko ang libro ay puro salitang Kastila ang nakasulat dito pero walang problema sa akin dahil sa biglang pagkatuto ko sa salitang Kastila. Isa itong Diary ni Lolo Juan. Hindi kasi palakaibigan ang Lolo kaya sa Diary nya ibinuhos ang lahat.

Nalaman ko sa Diary na si Lolo Juan ay ang panganay sa pamilya. Dahil sya ang Lalaki ay inasahan na sya ang magtetake over sa negosyo ng pamilya na taniman ng coffee beans. Itinakda nang ipakasal si Lolo Juan sa isang babae na si Anastacia pero hindi natuloy dahil nagpakamatay ito bago pa man sila magpakasal ng Lolo. Sa diary nya ay meron syang nabanggit na Ronaldo na kaibigan nya simula nung bata pa sila.

“Si Ronaldo ay isang ampon ng mga Fraile sa simbahan. Dahil sya ay ampon, parang naging alila daw ito ng mga Pari, pero dahil sa angking katalinuhan nya ay pinag-aral ito ng mga Pari sa Escuela Municipal de Manila o Ateneo sa panahon natin. Naging matalik na magkaibigan sila hanggang sa magbinata sila. Dahil sa gustong mag-aral ng medisina ni Ronaldo ay naging “apprentice” muna sya ng isang sikat na doktor na nag-aral pa mula Madrid na si Dr. Armando. Naging matiyaga si Ronaldo sa lahat para makita ng mga Pari na karapat-dapat syang mag-aral ng Medisina sa Madrid.

Habang tumatagal ay mas nagiging malalim ang pagkakaibigan ng dalawa at nauwi ito sa pagkakaroon nila ng mas malalim na relasyon. Pareho nilang mahal ang isa’t isa pero madaming tututol at hindi ito maaari kaya hindi nila ito itinuloy pa.”

Habang binabasa ko yun ay bumigat ang pakiramdam ko. Ramdam ko ang bawat salita na nakasulat sa diary ng Lolo Juan. Masakit sa dibdib ang mga nalaman ko. Uso na din pala ang pagiging bakla nung unang panahon sabi ko sa sarili ko. Marahil kaya ganito ako ngayon ay dahil nasa lahi namin iyon. Natawa na lang ako dahil ang daming sorpresa sa pagkatao ko.

Pero hindi ako pinatahimik ng gabing yun. Simula nung mabuksan ko ang vault ay palagi ko nang napapanaginipan ang mga nabasa ko. Nasa panaginip ko ang isang lalaki na malamang ay siyang tinutukoy ng Lolo na si Ronaldo. Pareho kami ng Lolo Juan na nabighani sa kanyang mata at ramdam ko ang bawat salita ni Lolo Juan sa panaginip ko na parang ako yung nasa pagkatao nya.

Hindi ako mapakali kinabukasan kaya nagpasya akong magpunta kay Master Chen para matigil na ang mga tumatakbo sa isip ko pero nalaman ko na nakaalis na sya papuntang China at kung kelan sya babalik ay hindi din alam ng mga staff nya. Dumiretso na lang ako sa coffee shop ko at dun ko nakita si Ron na nakatambay. Nakipagkwentuhan ako sa kanya hanggang sa maikwento nya yung mga kakaibang panaginip na nararanasan din nya. Sinabi ko na lang na baka dahil yun sa picture ng Lolo Juan na nakita nya. Sinabi ko sa kanya na makakalimutan din nya yun at nagkangitian kami.

Pinilit kong pigilan ang sarili ko na basahing muli ang diary ng Lolo Juan hanggang sa dalhin ako ng mga paa ko papunta sa vault at nagsimula akong basahin ito muli. Hindi ko na mapigil ang sarili ko sa pagbasa ng diary. Nabasa ko kung gaano kamahal ng Lolo Juan si Ronaldo. Kung gaano kabusilak ang nararamdaman nila para sa isa’t isa. Dito ay inihayag ng Lolo Juan ang mga “frustrations” nya dahil hindi nya maaaring mahalin si Ronaldo nung panahon nila. Naging mabigat ang mga sumusunod na tala ng Lolo Juan. Hangang makaabot ako sa parte na kung saan ito ang pinakamasakit at huli nyang entry sa diary nya.

Sinalin ko ito sa salitang Kastila:

“14 Pebrero 1880.

Nalaman na ng Papa ang tungkol sa amin ni Ronaldo. Kitang kita ko sa mga mata nya ang hiya at pagkamuhi na nararamdaman nya. Agad syang pumunta sa simbahan para isumbong sa mga Fraile si Ronaldo dahil daw ay inaakit ako nito. Dahil ang Papa ang malakas magbigay sa mga Fraile ay naniwala ang mga ito sa kanya. Pinarusahan nila si Ronaldo. Puro latay ang inabot nya dahil sa isang kasalanan na hindi naman talaga nya ginawa. Sobra ang galit ko sa Papa nang makita ko kung gaano naghirap si Ronaldo sa kamay ng mga Fraile na nagpalaki sa kanya. Halos hindi na din pinapakain si Ronaldo dahil sa kahihiyan na dinala nito sa simbahan. Hinang hina si Ronaldo nang makita ko sya pero wala akong nagawa dahil nakamasid ang mga Fraile sa akin. Halos isang linggo na simula nung parusahan si Ronaldo. Naiyak na lang ako sa tagpong iyon. Parang gusto ko syang hatian sa lahat ng sakit na nararamdaman nya. Hanggang sa kaninang madaling araw ay ipinatawag ako ni Royo may gusto daw sabihin si Ronaldo sa akin. Dali-dali akong tumalon sa bakod namin habang natutulog ang buong pamilya. Dinantnan ko si Ronaldo na nakahiga sa lapag ng kusina ng mga Fraile. Hinang-hina na sya. Humihingi sya ng tawad sa akin. Walang mapagsidlan ang nararamdaman ko. Naiyak lang ako habang yakap sya. Ang taong mahal ko ay tila susuko na sa laban namin. Hanggang sa magpaalam sya sa akin at sinabi nyang “Sana balang araw makasama kitang muli” at siya ay namatay na. Halos mawalan ako ng ulirat sa kakaiyak nung mga oras na yun. Pinilit ako ni Royo na umalis na dahil sa narinig na ingay nila na gawa ko. Nagpaalam ako sa walang buhay na katawan ni Ronaldo at umalis na, dala ang kahilingan nya na sana ay matupad. Sobrang nalugmok ako sa pangyayari pagkatapos nun. Hindi ipinalibing si Ronaldo dahil isa daw syang kahihiyan sa simbahan. Wala akong magawa kung hindi magdusa sa mga pangyayari. Ronaldo, mahal na mahal kita. Balang araw ay magkakasama ulit tayo. “

Sobrang sakit sa dibdib nang mabasa ko ito. Halos humahagulgol na ako nung matapos ko itong basahin. Ito na ang huling entry ng Lolo Juan sa diary nya. Ayon sa aking Lola (ang nanay ng nanay ko) ay umalis daw ng walang dahilan ang Lolo Juan at nagpuntang Madrid mag-isa. Dahil hindi pa naman daw uso noon ang mga communication devices ay hindi na nalaman ng pamilya ang totoong dahilan kung bakit nagpunta ng Madrid ang Lolo Juan hanggang sa makalipas ang isang taon ay nabalitaan na namatay na ito sa Madrid dahil sa lumubog ang sinasakyan nyang barko pabalik ng Pilipinas.

Hindi na ako nakatulog simula nung mag-umaga na at sinabi ko sa Mommy ko na nabuksan ko na ang vault. Manghang-mangha sya dahil sa wakas ay nabuksan na ito. Sinabi nyang titignan nya ito pero dahil sa abala nya ay nakalimutan na din nya ito.

Hindi ako umalis buong araw at napagpasyahan kong tignan ang mga litrato na nandoon. Totoong kamukha ko si Lolo Juan. Para kaming pinagbiyak na bunga dahil sa pagiging magkamukha namin.

Kinagabihan ay maaga ako natulog. Maayos na sana hanggang sa mapanaginipan ko ang mga nabasa ko. Kitang kita ko sa panaginip ko kung paano namatay si Ronaldo pero hindi ko maaninag ang mukha nya sa panaginip ko at nalaman ko din kung bakit nagpunta si Lolo Juan sa Madrid. Nasaktan sya nang mamatay si Ronaldo at ang pag-alis noon ay sya lang ang daan para makalimot sya sa sakit. Hinanap nya si Dr. Armando sa Madrid para ibalita ang nangyari sa “protégé” nyang si Ronaldo. Sobrang nalungkot ang Doktor sa sinapit ni Ronaldo. Kung alam lang daw nya na mangyayari iyon ay isinama na nya si Ronaldo sa Madrid para di na nya sinapit ang mga nangyari sa kanya. Sinubukan muli ng Lolo Juan na mabuhay sa Madrid na malayo sa Pamilya nya hanggang napagpasayahan nyang umuwi dahil 1st death anniversary ni Ronaldo hanggang sa lumubog ang sinasakyan nyang barko. Hawak ang isang orasan na bigay ni Ronaldo sa kanya hinalikan nya ito at sinabing “Parating na ako, Ronaldo”

Hanggang sa magflashback sa akin ang lahat simula nung nakita ko si Ron sa coffee shop. Hanggang sa napagtanto ko na ako.. Ako si Lolo Juan na nabuhay ulit.

Nagising ako na basa ang pisngi ko. Basa ng luha ang unan ko sa kakaiyak. Hindi ako makapaniwala na ako si Juan Carlos de Segovia na nabuhay ulit para ipagpatuloy ang naudlot na pag-iibigan nila ni Ronaldo. Inisip ko na si Ron ay si Ronaldo pero wala akong pruweba na sya nga iyon. Kaya tinignan kong mabuti ang mga litrato na nakalagay sa vault pero wala ni isang litrato ni Ronaldo ang nandoon.

Habang tinitignan ko ang mga litrato ay kilala ko ang mga tao na nandoon. Tila sariwa sa alaala ko ang mga nangyari noon. Parang kahapon lang ang mga nangyari nung nakaraan. Nagpapasalamat ako dahil sa nabuksan ko ang totoo kong pagkatao.

Handa ko nang ipabasa ang diary ko kay Ron. Gusto ko kasing malaman kung sya nga ba talaga si Ronaldo. Pinapunta ko sya sa bahay at hinayaan syang magbasa mag-isa. Nasusulyapan ko na humahagulgol si Ron sa kakaiyak nya. Marahil ramdam nya ang sakit na naramdaman ko noon nung mawala si Ronaldo. Hanggang sa lumabas sya ng kwarto at niyakap nya ako ng mahigpit. Dito ay nakaramdam ako ng “relief” yung parang matagal mo nang hinahanap at nakita mo na din sa wakas. Habang hawak ko ang diary ay may nahulog na isang litrato. Nakasulat sa likod nito ay “Juan & Ronaldo” nang tignan ko ito ay kamukhang kamukha ni Ron si Ronaldo. Naiyak kaming dalawa sa nakita namin.

Simula nung dalhin ko si Ron kay Master Chen ay parang na-unlock daw ang kanyang past life. Madalas din daw syang managinip tungkol sa sinaunang panahon at nakaramdam na daw sya na parang may bumalik sa alaala nya. Naikekwento ni Ron ang mga nangyari sa mga tala ko sa diary noon. Para lang kaming nagkekwentuhan. Doon ko nalaman na totoo pala talaga ang wagas na pag-ibig. At sa wakas ay napagbigyan kaming ipagpatuloy ito sa akmang panahon para sa amin.

Tinanggap naming dalawa ang second chance na ibinigay sa amin ng tadhana. Kaya pala sa una pa lang ay nahumaling na ako agad sa kanya ay dahil sa may nakaraan kami. At dahil din sa pagdampi ng balat nya sa akin ay may kakaiba ding epekto dahil sa ito yung mga bagay na hindi namin nagawa noon.

Mas madami na akong kayang gawin simula nung nalaman ko na ako ang Lolo Juan. Naging mas matatas na ako sa wikang Kastila at parang kabisado ko ang Madrid. Nalaman ko din na isang pangarap ni Ronaldo sa akin na magkaroon ng Coffee Shop dahil madalas nya akong tinatawag na Prinsipe ng Kapihan dahil sa nagmanage ako noon ng taniman namin ng kape. Kaya pala malakas ang ideya ko noon na pangalanan ang aking coffee shop na “Coffee Prince” na nagawa ko.

Simula noon ay naging maayos ang relasyon namin ni Ron. Kung naging officially mag on kami noon ay nagcecelebrate na siguro kami ng ika 100+ years na anniversary namin sa ngayon, pero sabi nga nila may mga bagay na hindi ibinibigay kaagad kaya kailangan nating hintayin ang tamang panahon. At sa mga nangyari sa amin ay alam namin na ito na ang tamang panahon para sa amin.

Sabado noon at tinawagan ko si Ron kung nasaan sya para magkita kami. Sinabi nyang pupunta sya sa lugar na kung saan kami unang nagkakilala. Walang nakasulat na ganun sa diary at sinabi din ni Ron na kung ako talaga si Juan Carlos de Segovia ay alam ko kung saan iyon. Pumikit lang ako at napangiti.

Nang pumunta ako sa lugar na tinutukoy ni Ron ay alam ko na ito ang tamang lugar. Maya maya pa ay nakita ko na si Ron na nakangiti sa akin. Kagaya ng ngiti nya nung mga batang paslit pa kami. Ito yung grounds ng Ateneo noon sa Intramuros kung saan kami nag-aral noon at kung saan kami unang nagkakilala. Nilapitan ko sya at inabot ang kamay ko.

“Hi! Pwedeng makipagkilala? Ako si Juan Carlos de Segovia noon, pero ngayon ako na si Juan Carlos Benavides, at ikaw?” ang sabi ko kay Ron at nagkangitian kami.

“Ronaldo Lopez, pero ngayon I am Ronnie Cruz, nice to meet you, finally” ang sagot ni Ron sa akin at bigla kaming nagkayakapan.

Hindi matapos ang saya namin ni Ron habang nandoon kami. Marahil ito yung itinadhana sa aming dalawa. Salamat sa tadhana dahil tinupad nito ang tanging hiling ni Ronaldo bago sya mamatay noon na “Sana balang araw makasama kitang muli” at tinatamasa na namin ngayon ang isang pag-ibig na walang hanggan.

WAKAS

By: Spying_Pigeon003

Ako nga pala si ‘Ken’.I’m now 14 years old.Kahit 14 years old palang ako hindi na maitatago ang aking angking kagwapuhan. Matangkad ako,maputi at may braces sa ngipin,bagay naman saken actually.Pero kahit gwapo ako may mali sa aking pagkatao dahil imbes na mga babae ang aking pinapantasya eh mga LALAKE naman. In short akoy isang DARNA!!
Magsisimula ang aking kwento  nang lumipat ako ng school. Ako’y grade7 palang that time,pero alam ko na bakla ako hindi ko nga lang pinapahalata.Sa room na nilipatan ko nakilala ko si ‘Harold’(P.S True name niya to) straight siyang lalaki maputi ,gwapo at malaki ang katawan. Hindi naman katakataka yan dahil Igorot siya.Diba most Igorot’s is Handsome and has a white skin??.. So yun na,nakilala ko siya and naging close kami. Dahil siguro di’ niya alam na bakla ako  kaya pinili niyang maging close kami.Days and weeks past,mas nakilala ko pa siya.Marami akong nalaman sa kanya tulad ng “Mahilig pala siya sa sex”
“May pagka manyak”
“Mahilig mag jakol”
“Malaki ang junior”
Yan lang ang iilang impormasyon na nalaman ko yung pang-4 jan,diko pa nakita yung junior niya that time kaya diko pa alam.hahaha..lol.
Hindi ko ililihim na siya ang laman ng aking imahinasyon sa tuwing ako’y nagjajakol.Well,pantasya kumbaga… Hindi ko alam na habang mas tumatagal gusto ko na siyang maka s*x at kung naiisip ko yun ay mas nalilibugan ako.Hanggang one day,nagtext siya saken B-day daw ng kuya niya. Inaaya ako sa House nila,so ako naman dahil sa kalandian dali daling nagpalit at pumunta agad.Pagdating ko sa Address na tinext niya,hindi na ako nagtaka na maraming tao. Haler!!B-day ang pinuntahan ko hindi prayer meeting!!!.Nakatayo lang ako sa isang tabi dahil tinext niya na hintayin ko daw siya.At hindi nga nagtagal dumating na siya,at halos malaglag ang aking panty dahil  ang gwap0-gwapo niya sa suot na slacks at gray polo with matching necktiepa...Siya ba may B-day? Makaporma wagas ah,daig pa yung Celebrant.Sabi niya saken,pumasok daw ako para kumain. Well busog pa kaya ako.Pero kahit na ganoon,pumasok paren ako.
Pagdating namin sa kitchen nakahain sa long table ang different kinds of food. Pero hindi yun ang nakaagaw ng aking pansin,kundi ang kuya niyang may B-day. Kung gaano ka-gwapo itong si Harold ay gwapo rin siya..Lahi ba sila ng gwapo?? Uggghh..Pina-upo niya ako sa 1st chair so sa 2nd chair siya,nang pupunta na siya sa upuan niya  syempre kailangan niyang dumaan sa  likod ko dahil nga maraming people. Hindi ko alam kung sinadya na ikis-kis ang slacks niyang may bukol sa aking likod bago siya umupo sa upuan niya.. Eeeehhh!!Nag-iilusyon nanaman yata ako.. (Fastforward)

Pagkatapos nang B-day medyo madilim na at nagsisiuwian na ang mga bisita,sabi ni Harold saken sa bahay nalan daw nila ako matulog ginusto naman ng lola niyong malandi…Kinagabihan sa kwarto ni Harold,pinahiram niya ako ng damit at short. Dali dali akong naghugas  dahil wala naman akong dalang Underwear alangan,hihiram pa ako..So nang lumabas  ako,nakatapis na siya ng twalya at dali daling pumasok sa banyo..Inilapag ko ang pinagbihisan ko sa kanyang kama at hindi ko sinadyang makita ang pinaghubaran niyang damit including his underwears . Hindi ko alam kung ano ang naisip ko ngunit unti-unti kong iti na ataas ang brief niya at inamot iyon..Ang bango ng amoy niya lalo na sa tapat ng Titi niya.Mapanghi konti pero nangingibabaw ang amoy titi..Hindi ko alam ngunit ang init ng pakiramdam ko,tumigas narin si jun-jun.Patuloy parin ako sa pag-amoy sa kaniyang brief nang lumabas siya,hindi ko alam ang gagawin ko.I’m sure namumula ko sa hiya noon. But ang akala kong magaglit ngumiti lang..Nagtaka pa nga ako eh..But still,nakangiti siyang lumapit saken at sinabi niyang
          Harold:“Yan,lang ba ang gusto mong amuyin”?
Ako:“A-anong ibig mong s-sab-bihin”?.;
Harold:“Alam kong gusto mo rin ito oh” sabay turo sa bukol niya sa twalya. Hindi ako mapakali sa oras na yan ngunit lumapit siya sa akin at dahan-dahang hinalikan ako sa labi. That was my first kiss before kaya tanga pa ako sa paghalik..Tumatawa siya ng bitiwan namin ang labi ng isa’t isa.
Harold:”First time mo”?
Ako:”O-oo e-eh”
Harold:”Hwag kang mahiya,sa tagal nating naging Bestfriend hahaha”
Ako:”Hindi ka ba galit”?
Harold:”Saan,?
Ako:”Eh,nalaman mong bakla pala ako”
Harold:”Naku,naku. Matagal konang alam yan”
Ako:”Haa??”
Harold:”Oo,atsaka okay lang saken kaya sige na”sabay halik ulet saaken ngunit iba na ang halik niya. May bahid ng pagka-libog,”Uuuuhhmmmm”ungol naming dalawa hindi na nagtagal tinanggal niya na ang tapis niya at humiga sa kama. My goooddnesssz_ang laki ng Titi niya!!!”Ikaw na ang bahal kay junior ha,first time niya to”
“First time mo to?You mean,virgin ka pa?”
“Oo naman,kaya pasalamat ka”
Hindi na ako nag-aksaya nga oras,.Inamoy amoy ko muna ang burat niya.. Mabango iyon at amo’y sabon pa.Nagsimula ko nang isubo na parang lollipop,ginawa ko yung mga napapanood ko
“Ugghhhh!Tang-inaah saaraap”mas ginalingan ko pa ang ginagawa ko..”uuhhmmm tang ina ka libog na libog na ako”
This time,sinuso ko ang burat niya na parang tsupon.Mas lalo siyang nagmumura dahil sa sarap.Pinataas ko ang dalawang papa niya habang sub0-subo ang burat niya. Kasabay ng pagsuso sa burat niya ang paglaro ko sa tumbong niya..”Dilaan mo”sinunod ko namn siya at dinilaan ang butas niya napaungol siya ng napaungol.Sarap na sarap ako sa pagdila ng butas niya ungop naman siya ng ungol.
“Maghubad ka na”sabi niya.
“B-bakit?”
“Basta may gagawin tayo,bilis hubad na”
“S-sige”sagot ko at tumayo na muna para alisin nga ang aking damit.Nakaramdam ako ng hiya dahil sa harap niya mismo ako naghubad.Kahit matagal ko na siyang nakasama syempre nahihiya parin ako.. Ikaw kawa maghubad sa harap ng isang tao…Habang naghuhubad ako,sina-salsal niya naman ang mahaba at mataba nyang burat..May precum nang lumalabas sa may butas nito. Nag-init muli ang aking katawan,binilisan ko ang paghuhubad at dali dali sinubo ang tigas na tigas niyang titi.”Dahan,dahan lang. Baka mabilaukan ka”sabi niya.
“Uhmmmm aaahkkk auhhmmm”tangi ko nalang sambit.Napatigil ako sa ginagawa ko sa kanya ng bigla niyang himasin ang burat ko.Tigas na tigas din iyo at bahagyang kumikislot kislot sa boxer ko.
“A-anong ginagawa m-mo?”hindi makapaniwalang tanong ko.
“Hinihimas ‘tong burat mo!”sambit niya.
“Alam ko,pero akala ko ba,lalaki ka?”naguguluhan kong tanong. Akala ko talaga lalaki siya na sa babae lang siya pumapatol.Akala ko ginagawa lang niya ito dahil nalilibugan lang siya at akala ko siya lang ang bibigyan ko ng serbis..
“Bast,,Saka ko nalang sasabihin sayo” sambit niya.
Hinayaan ko nalang siya sa ginagawa niya sa burat ko.”Ughhhghhhhh”  yan lang ang tanging salita na lumalabas sa bibig ko ngayon. Nadag dagan pa ang ungol ko ng bigla niyang ibinaba ang boxer ko at sinubo ang burat ko.”Aaaahhhh tang inaaaahh,ansaraaap”.Hindi ko mapigilang mapamura dahil sa sarap. Ganun pala ang feeling ng chinuchupa..Mukhang hindi pa siya sanay sa ginagawa niya. Well I can’t blame him,co’z pareho kaming first timer.
H:“Dumapa ka!”
A:“H-ha?B-bakit?”
H:“Basta dapa na”
Para akong bata na masunurin sa ama at dumapa na nga ako. Hinimod niya ang butas ng pwet ko,naramdaman ko ang malambot niyang labi at dila na kumakain sa butas ko.Kakaibang sensasyo ang naramdaman ko,mas nadagdagan pa ang libog na nararamdaman ko kanina..Pagkatapos niya sa pwet ko dumagan siya saken at pilit akong pinaharap sa kanya.Siniil niya ako ng halik,ang lambot talaga ng labi niya.Pilit niyang ipinas0k ang dila niya sa bunganga ko at hindi naman ako nagmatigas. Nag-espadahan kmi ng dila at nagpalitan ng laway. Manamis namis pa ang kanyang laway sarap na sarap ako sa paraan ng paghalik niya saaken.Habol ko ang aking hininga ng magbitawan kmi ..”May kukunin lang ako”sabi niya at tumayo.Nagtungo siya sa may cabinet niya. Pagbalik niya may dala siyang MASSAGE OIL??”A-anong ga-gawin mo diyan?”
“Hindi pa ba obvious?” sabi niya at ngumiti ng nakakaloka..Lumapit siya saken at nilagyan ng oil ang butas ng pwet ko.Tama nga ang hinala ko,Mag-a-anal sex kami. Napapanood ko ito sa mga gay porn,hindi naman sila nasasaktan ngunit gumagamit sila ng condom??  “H-harold”
“hmmm?” sagot niya habang patuloy sa paglalagay ng oil sa butas ko.
“H-hindi k-a b-ba  g-gagamit ng ano…. Y-yung ano…’c-co ..condom’ sabi ko.
Ngumiti lang siya at sabi niyang “Hindi na kailangan,ako naman makakauna sayo,At mas masarap kung walang condom.”
“G-ganoon ba.H-hindi ba  masakit?” tanong ko.
“Kung sabi mong virgin ka pa,masakit may tsansang dumugo.Pero wag kang mag-alala,ako bahala”
ANO??May tsansang DUMUGO!!!!at bakit kung makapagsalita parang expert na siya.. Linoloko yata ako  nitong Virgin pa siya eh..
“Ipapasok ko muna itong 2 kong daliri para lumuwang ng konti ha..”
Wala na akong magawa ng unti unti na niyang pinasok ang dalawa niyang daliri.”Huwag kang manigas at hwag mong pigilan. Relax lang”
Naninigas nga ako,,sinumod ko nalang ang sabi niya ang nag-relax.Naipasok na niya and dalawa niyang kamay tang ina parang pinupunit tung butas ko…”A-aray dahan dahan masakit” daing ko.
“Masakit lang sa una” sabi niya..Hindi na ako nagsalita pa at pinakiramdaman ko ang daliri ni Harold na naglalabas masok sa butas ko.At habang tumatagal,sumasarap na ang aking pakiramdam.”Aaahh ang sarap nga,Sige pa Harold” ungol ko..”Siguro handa ka na” sabi niya at itinutok ang burat niya sa mamasa masa kong kepyas..Pumatong siya sa likod ko at bahagya niyang ikinikis-kis ang burat niya sa may  basa kong butas.
“Ipapasok ko na” sabi niya   .. Napapikit nalang ako ng pumasok na ang ulo ng burat niya.. Mataba kasi ang titi niya at malaki ang ulo kaya  nasaktan ako..Dahan dahan niyang ipinapasok samantalang patuloy naman ako sa ka-aaray…
“aahhh aa-aray”
“Tang ina,ang sikip mo. Ughhhhhh”
Mula sa mabagal na pagkadyot ay bumilis ng bumilis.Ang nararamdaman kong sakit kanina ay napalitan ng ‘Sarap’.

“Aah sige pa,ughhmmmmm aaahhh”panay sambit ko .
“Tang ina ka. Ang sarap mong kadyutin. Aaahh.. Bubuntisin kitaaa aaah” panay mura at ungol naman ni Harold… Halos tumagal din kami sa ganoong posisyon ng sabihin ni Harold na mag-iba na kami.Pinaharap niya ako at itinaas ang dalawa kong paa.. At dinahan dahan niyang ipinasok ulit ang matigas na matigas niyang burat..Panay naman ang mura at ungol naming pareho..”Aaaahh malapiiit naaa akkooooo… Saan ko ipuputok?”
“Sa bunganga ko nalaang” sagot ko.
Hindi na nga nagtagal,naramdaman ko ang paglaki ng burat ni Harold sa loob ng butas ko.. pabilis na pabilis naman ang pagkadyot niya..ng walang anu anoy..”Hayan naaaa” dali dali niyang inalis ang burat niya at itinutok sa bunganga ko..Hinawakan ko naman yun at jinakol..”Aaah.. Tang ina kaa.. Haayan naaaaa. Sasabog naaaaa”kasabay nun ang pagsabog ng puting likido na galing sa burat ni Harold..Marami iyon at hindi ko gusto ang lasa at amoy.Marahil hindi pa ako sanay sa lasa nun.. Pagkatapos ng aming ginawa,nanghihina kaming nahiga sa kama..
“Nagustuhan mo  ba?” walang anu anong tanong niya.
“O-oo naman”nahihiya kong sambit.
“Huwag ka nang mahiya dahil uulitin pa natin ito” sabi niya.
“A-anong uulitin?” nagtataka kong tanong.
“Itong ginawa nating sex”
“H-ha??”
“Oo. At ngayon ko lang alam. May itinatago ka palang sarap. At gusto ko ako lang ang makatikim ng sarap mo.” Sabi niya..
Hindi na ako nakasagot dahil sa pagkahiya ko at pagkalito narin. Hindi ko na inalam kung ano talaga ang pagkatao ni Harold.At ang nangyari sa amin noon ay naulit pa ng naulit sa pagdaan ng araw.. Masaya ako dahil ang ‘Pantasya ko noon’ nangyari na ngayon.

The End

By: HenCock

Hello, KM readers. Matagal-tagal na rin akong nagbabasa rito. Mga less than a year pa. Minsan na akong dinala ng search ko dito, pero hindi ko talaga nabigyan ng pansin ang site na to nong una. Nang tumambad muli ito sa search results ko ay binigyan ko na talaga ito ng pansin. Magaganda naman kasi yong mga story dito. Mula non, nagsimula na talaga akong maghintay ng mga updates dito. Minsan after three days may update na agad, minsan mga six days. Yong iba kasing sites, walang update. So it stuck and I got hooked to this site.
By the way, I’m in my early twenties. 5’5”. Hindi ako maputi, hindi naman maitim. May lahing Chinese from my mother’s side way back three generations, pero hindi naman chinito. Dominant kasi yong genes ng papa ko sa akin, at sabi nila ay kamukha ko raw si itay. Gwapo si papa, so masasabi ko ring gwapo ako. Haha. Bisexual po ako, more into guys. I out myself to people every now and then, and so far, wala naming violent reactions. Okay lang kay mama. Pero di ko alam kay papa. Panganay kasi ako. Hindi naman ako malibog talaga. Mababa talaga ang sex drive ko. Wala pa akong karanasan sa mga babae, pero sa guys meron na pero foreplay lang ang kaya ko. Siguro may pagka-asexual din ako.
 Bisaya po ako. Nahihirapan din akong magsulat nito kasi nga second language ko lang ang Tagalog, at kadalasan kong ginagamit kapag nagsusulat ako ay English. Mahirap talaga. Hindi pa ako nakapagsulat ng ganitong genre kasi formal work lang yong ginagawa ko for school gaya ng sa school paper namin. Gumagawa rin ako ng mga tula. Metikuloso ako pagdating sa mga ganon. Dapat lagging regular measure, may rhyme scheme. Minsan lang ako mag free verse. Hilig ko ring magbasa paminsan-minsan. Ilang ulit ko ring isinulat ito na paiba-iba. Minsan naisip kong wag na lang tong ituloy, kasi ayaw ko nang magsulat. Naiinis ako kasi minsan ako ang pinapagawa nila ng mga essays nila. Gusto ko ng maging bad boy at kalimutan ang academics ko. Nagsasawa na rin ako sa self-image ko, yong mabait na taong naging ako sa loob ng ilang taon, although may kapilyuhan at kalokohan din naman ako paminsan-minsan. Minsan nagtatatype ako nito habang nasa CR. Minsan nag-iisip ako ng ideya habang naglalaba. Sa wakas, heto na nga. Natapos ko na rin. Sana magustuhan po ninyo ito. Kakasimula ko lang magsulat ng ganito, kaya pasensya na talaga kung parang may mali minsan. Salamat po. (insert winky face)

Natatawa ako sa dare nina Carl at Renz. Loko talaga ang kambal. Pati si Ing ay natawa nga rin. Nginitian ko naman si Ing para ipahiwatig na okay lang sa akin. Bestfriend ko si Ing. Sanay na ako sa kung anumang touchy-feely moment na sinisimulan nya, o sinisimulan ko kung minsan. Napag-isip-isip kong kagaya lang ito ng nakasanayan naming paghalik sa isa't isa sa pisngi.
Ngumiti si Ing sa akin, pero napalitan iyon ng isang seryosong mukha nang sinimulan nyang lumapit sa akin at humawak sa batok at isa kong balikat.
Medyo natatawa pa ako sa sitwasyon kaya nakangiti pa ako. Pero taliwas sa inaasahan, hindi sya humalik sa aking pisngi, kung hindi ay sa aking noo. Bago sa akin to. Isang malambot na halik. Sinundan ito ng paghalik nya sa ilong ko. "Pangalawa?" ang gulat kong tanong sa sarili ko. Medyo awkward na. Seriously? Bakit kailangan pang humalik sa ilong? Pero hindi pa dyan nagtatapos ang lahat. Bumaba pa ang kanyang mukha at eye level na kami. Nakapikit sya, habang ako naman ay dilat ang mga mata sa nangyari. Inanggulo nya ang kanyang ulo to one side, at nagtanim ng isang halik sa aking mga labi. "Pangatlo." Nakanganga ako noon, at hinagod nya ang aking mga labi gamit ang kanya. Passive lang ako. Akala ko simpleng peck lang ang ibibigay nya, pero ginagalaw nya talaga ang mga labi nya sa mga labi ko.
"It's a perfect fit," ang nasabi ko sa sarili ko. First kiss ko ito at wala pa akong experience na maikukumpara ko sa ngayon, pero para yatang tugma ang mga labi namin sa isa’t isa. Somehow, it felt right. Ewan ko kay Ing. Wala pa syang syota na ipinakilala sa amin. May kung anu-ano pa kong naiisip gaya ng Cinderella at kung ano pa pero pinigilan ko na ang sarili ko. "Tumahimik ka, Ivan Nick Andrade. Wag kang mag-isip ng ganyan," sabi ng konsensya ko. Tama sya. Hindi dapat ako nag-iisip ng kung anu-ano. Walang malisya dapat. Isa lang naman itong dare.
Inalis nya ang kanyang mga labi at dumilat. "It's a perfect fit," sabi nya sa akin. Pareho kami ng naisip. Ang kaibahan nga lang ay naging vocal si Ing. Nakaramdam ako ng awkwardness. Idinako ko na lang ang paningin ko sa mga kasama namin. Nakahawak sa magkabilang pisngi nila sina Carl at Renz, nakanganga ang mga bibig. Gulat naman sina Martin at Jerson na napanganga rin kaunti. Palipat-lipat ang mga tingin nila sa pagitan namin ni Ing. Parang gusto ko ng magtago. Ayoko talagang tinititigan ako nang matagal, lalo na kung wala naming pag-uusap na nagaganap.
Tumikhim si Jerson nang malakas. “Aherm! Di ka man lang nag-abiso, pre? May gagawin ka palang kababalaghan sa harap namin. Buti na lang di ako naihi,” biro nya na ikinatawa na rin ng lahat. Sumunod naman si Martin.
“Oo nga naman, Ing. Tingnan mo nga itong kambal. Akala ko walang gulat ang mga ‘to. Nasisindak din pala. Hahaha!” Tumawa na rin sya nang malakas. Natameme pa rin ang kambal.
Inalis ni Renz ang tingin nya sa amin at nagtanong sa kambal nya. “Tol, totoo ba to? Kurutin mo nga ako, o di kaya ay sampalin para magising kung nananaginip man lang ako?” ang request ni Renz kay Carl. Ginawa naman ni Carl ang huli.
Nasobrahan yata sa lakas ang sampal ni Carl. “Aray, tol? Ano ba naman yan? Sinobrahan mo yata eh!” ang medyo inis nyang sabi sa kambal nya habang hawak ang pisnging nasampal. Hinimas-himas nya ito, at medyo may naiwang mapulang hugis kamay na bakas sa pisngi nya.
“Alam mo, napaka-naïve mo rin ano? Para ka naming walang alam na sooner or later ay mangyayari to?" pangangatwiran naman ni Carl sa mas batang kambal.
Sooner or later? Anong pinagsasabi nila? "Psst! Anong pinagsasabi nyo?" tanong ko sa kambal. Napatingin silang dalawa sa akin.
Imbes na ang kambal ang sumagot, si Martin ang sumalo. "Ano ka ba Nick. Wala no. Di lang sila nakakapag-isip nang mabuti kasi na-trauma pa ang mga yan. O di kaya ay na-stroke."
Sumabat naman si Jerson. "Oo nga. Wag mong alalahanin ang dalawang yan." Tumingin ako sa kambal na nakakamot sa kanilang mga kulot na buhok na nakangiti awkwardly at nagpahayag ng pagsang-ayon.
Nakarecover na ako at ipinagpatuloy ang pagbibiro. "Ang sama-sama nyo talaga no? Grabe talaga kayo. Ano bang kasalanan namin ni Ing sa inyo?" ang tanong ko.
Sumagot si Carl. "Ang sama talaga? Ang cute nga non kumpara sa ibang nasa isip namin.
Nalito si Renz sa sinabi ng kambal nya. "Bakit? Ano bang nasa isip mo? Wala akong kaalam-alam sa sinasabi mo."
"Ulol! Halika nga," at bumulong si Carl sa tenga ng kambal nya. Halata ang pagkabigla ni Renz sa ibinubulong ni Carl. Ganon pa man, ngumiti ito at tumatango. Si Renz naman ang bumulong kay Carl. Naghagikhikan na sila sa anumang pinagkukwentuhan nila.
Natapos ang kanilang private conversation nang awatin sila ni Jerson. "Psst! Zoning out na naman kayo. Ano bang pinag-uusapan nyo?" Ang dating singkit na mata ni Jerson ay lalo pang sumingkit.
Ganyan talaga ang kambal kung minsan, nakakalimutang may iba pa palang taong kasama. Naikwento nga ng ama nila na si Tito Giovanni sa amin na ganon naman talaga sila simula nang maliit na maliit pa sila. Katunayan nga ay may video si Tito sa kambal na nag-uusap. Naka-diaper sila sa video. Nakatayo, nag-uusap gamit ang lenggwaheng sila lang ang nakakaintindi ngunit sa amin ay walang katuturan, nagtataasan ng boses kung minsan. Napatingin pa nga ang mga ito sa cam, pero patuloy pa rin sa tila makahulugang pag-uusap habang nakatingin ulit sa isa't isa. Old habits die hard nga siguro. Ang cute nila tingnan sa video.
"Nako, wala. Sa amin lang ni tol yon. Hehe," pag-iwas ni Renz. "Kantahan na lang ulit tayo, Ing," paanyaya ni Renz.
Sa aming magkakabarkada ay tanging si Ing lang talaga ang pinagpala ang boses. Bukod tanging sya rin lang ang nagtyagang matuto ng kung anong instrumentong nagpapainteres sa kanya. Malaya syang umaawit gamit ang sarili nyang estilo at nagagawang bigyan ng panibagong kahulugan ang bawat kanta. Si Ing lang ang maririnig at maiisip mo. Kung ang kambal ang araw na sentro ng barkada, si Ing naman ang buwan na pinaggagalingan ng mga damdaming kaiba sa hatid ng kambal. Sincerity, calmness, deep thoughts, at iba pa. Sa kambal naman yong hyperactivity, fun, at kung anu-anong klase ng humor kung minsan.
"Wag na yong foreign songs. Di kami nakakarelate. Di ako nakakarelate," suhestyon ko.
"Aprub! Pagbigyan mo na yang pinakamamahal mong bestfriend," sabi Martin. Idiniin nya talaga yong 'pinakamamahal.' Mula sa mala-porselana nyang balat ay nagmala kamatis ito. Sa puti nyang yon ay halata talaga ang pamumula nya.
Sumali naman si Carl. "Ay naku! Blushing bride ata! Kiss mo na Nick," sabi nya na ikinatawa naman ng iba pa. Nararamdaman kong umiinit na rin ang mukha ko, lalo na yong tainga ko. Pati ako ay namumula na rin.
"Gosh! Ang pula-pula nyong dalawa. Para kayong dalawang malalaking pusong sabay na pumipintig sa tabi ng isa't isa," kantyaw pa ni Jerson. Tawanan ulit.
"Sa laki ng mga pusong ito, tiyak bull's-eye yong arrow ni Kupido," dagdag pa ni Martin. Tumawa muna sya sabay dagdag. "Yohoo! Kupido, where are you? We have something really nice for you"
Nagtatawanan sila. Kami naman ni Ing ay nakayuko lang sa hiya. Tumingin ako sa kanya. Halata talaga ang pamumula nya. Maputi rin ako, kaya alam ko pareho lang kami ng kalagayan. Habang tumatagal ang pagtitig ko sa kanya, unti-unti akong natatawa. Red-skinned, red-haired, blue-eyed devil. Naalala ko sa kanya si Hellboy. Wala nga lang sungay si Ing.  Kumawala ang malakas na tawa sa bibig ko.
Narinig nya ako at lumingon sa akin. Sa tingkad ng pula, nahahawa na rin yata ang mga mata nya. Mukhang violet na ang mga ito. Patuloy pa rin ako sa pagtawa. Naluluha na rin ako, kaya napapikit na rin ako. Nalaman ko na lang na nakaheadlock na pala ako sa isang braso nya at kinikiliti nya ako sa tagiliran. Matipuno si Ing. Half Nordic kasi sya. Kahit anong pagpupumiglas ko ay hindi nya ako pinakawalan. Hinahanap nya rin ang kiliti sa aking leeg gamit ang bibig nya.
"Ing, tama na please... Please, Ing, baka maihi na 'ko nito parang awa mo na," pagmamakaawa ko sa kanya. Patuloy pa rin sya sa pagkiliti sa akin ng ilang segundo. Lumuluha na talaga ako. Sa wakas, binitiwan na nya ako.
Hinahabol ko pa ang aking hininga nang tumingin ako sa kanya. Ang laki ng smile nya, tuwang-tuwa sa ginawa nya sa akin. Nairita ako ng kaunti. Alam kung sinusuyo nya ako kapag ganon kalaki ang ngiti nya, kaya ngumiti na rin ako. Pinunasan ko ang mga luha ko gamit ang sleeves ng T-shirt ko. Sinuntok ko sya sa braso. Inakbayan naman nya ako sabay himas sa braso ko at nagtanim ng halik sa buhok ko. Niyakap ko na rin sya gamit ang isa kung kamay at tumawa.
Tumikhim si Renz. "Aherm! Get a room, you two." Nang-aasar na naman sya.
"Grabe na yang bromance nyo ha. Wala na akong alam na lugar na kakikitaan ng ganyan. Sayang, walang 3D glasses. Nakakaaliw kayo tingnan," dagdag ni Carl. Gusto ko man syang abutin para batukan, hindi naman pwede. Natutulog na kasi yong isang paa ko sa kauupo. Torture na kapag gumalaw pa ako. Isa pa, may maliit kaming bonfire na napapalibutan namin. Binigyan ko na lang sya ng isang masamang tingin, na sya namang ikinatawa nya. Umiiling-iling lang ang iba na ngumingiti o di kaya ay parang butiki sa dingding na nag-tsk tsk tsk.
Kumawala na ako sa akbay ni Ing at nagsalita. "Ano ba to? Kakanta nga lang si Ing, ang dami pa nating pinagdaanang kalokohan. Tumugtog ka na, bestie," sabi ko kay Ing.
Ngumiti si Ing at nagtanong. "Ano bang gusto nyo?"
"Yong parang throwback. Yong alam nating lahat," sagot ni Martin. Nag-isip sandali si Ing, ngumiti at muling niyakap ang gitara nya. Nagsimula syang tumugtog. Kalaunan, alam na namin kung anong tinutugtog nya. Kuhang-kuha nya talaga. Gitara rin kasi ang tanging saliw sa original na kanta. Tumango sina Carl at Renz sa pagsang-ayon. Pumapalakpak naman si Martin habang sumisipol si Jerson.
On cue, nagsimula ng kumanta si Ing. Nakangiti syang tumingin sa akin, saka tumingin sa iba pa na nakangiti pa rin.

"Alam kong hindi mo pansin
Narito lang ako
Naghihintay na mahalin
Umaasa kahit di man ngayon
Mapapansin mo rin
Mapapansin mo rin."
Nakatingin si Ing sa akin sa mga huling linya ng parteng yon. Tinumbasan ko naman ang kanyang ngiti. Ang sarap pakinggan ng boses nya. Maganda yong speaking voice ni Ing. Pero ang singing voice nya is the real deal. Gusto ko to. Yong mabagal na OPM. Walang pagmamadali, dahan-dahan ang pag-express ng damdamin kaya agad ay naiintindihan. Malamig ang kanyang boses na tugma rin sa lamig ng gabi. Full moon pa. Maayos din syang pumili, kaya hiyang sa kanya ang kanta. Hindi man kagandahan ang aming mga boses, nakisabay na rin kami kay Ing.
"Alam kong hindi mo makita
Narito lang ako
Hinihintay lagi kita
Umaasa kahit di man ngayon
Hahanapin mo rin
Hahanapin din."
Ginagawa naman nila yong best nila, pero hindi na nila yata nakaya. Nanahimik na lang sila at hinayaan kami ni Ing na magpatuloy. Palagi naman kasing nakikisabay ako kay Ing kung kumanta, kaya medyo okay na rin sa akin kasi sinasanay din ako ni Ing na umawit kahit na papano.
"Pagdating ng panahon
Baka ikaw rin at ako
Baka tibok ng puso ko'y maging tibok ng puso mo
Sana nga'y mangyari yon kahit di pa lang ngayon
Sana ay mahalin mo rin
Pagdating ng panahon

Alam kong hindi mo alam
Narito lang ako
Maghihintay kahit kailan
Nangangarap kahit di man ngayon
Mamahalin mo rin
Mamahalin mo rin

Pagdating ng panahon
Baka ikaw rin at ako
Baka tibok ng puso ko'y maging tibok ng puso mo
Sana nga'y mangyari yon kahit di pa lang ngayon
Sana ay mahalin mo rin
Pagdating ng Panahon

Di pa siguro bukas
Di pa rin ngayon
Malay mo balang araw
Dumating din yon

Pagdating ng panahon
Baka ikaw rin at ako
Baka tibok ng puso ko'y maging tibok ng puso mo
Sana nga'y mangyari yon kahit di pa lang ngayon
Sana ay mahalin mo rin
Pagdating ng panahon."

Panay ang titig naming ni Ing sa isa’t isa habang kumakanta. Naluha ng sya nang kaunti. Ewan ko ba. Ngumiti na lang ako sa kanya. Sincere naman ang palakpakan nina Jerson, Martin, at ng kambal. Nakangiti ang mga ito kay Ing. Hindi pala. Nakangiti sila sa amin.
"Isa pa," sabi ni Jerson. Tumingin ako kay Ing. Nang-aalinlangan sya, pero hindi nagpadaig sina Jerson, Martin, at ang kambal. Pinagtulungan talaga nila si Ing. Nakisali na rin ako.
"Sige na, Ing. Isa pa," pangungumbinsi ko. Tumingin sya sa akin. May nangingilid ng mga luha sa kanyang nga mata. Mukhang di ko dapat pilitin pa si Ing, kaya binawi ko na lang. "Pero okay na rin kahit hindi na."
Pinahiran nya ang kanyang mga luha at pilit ngumiti. "Sige. Anong gusto nyo?" Nababahala na ako kay Ing. Nakitaan ko rin ng pagkabahala ang iba naming kasama.
Gagawin nya talaga basta para sakin. Minsan nga ay kung anu-anong sinusuong nya para mapagbigyan lang ako. Mahilig ako sa bayabas. Nong maliliit pa kami ay nakakita ako ng isang puno ng nito. May ilan din itong bunga. Nakita nya akong nakatanaw sa mga ito. Tinanong nya ako kung gusto ko ba. "Oo," sabi ko sa kanya. Hinubad nya yong tsinelas at umakyat. Tinuturo ko naman yong gusto ko, pero pinitas naman nya lahat ng maaabot nya. May isang malayu-layo at manipis yong sangang malapit dito. Inabot nya pa rin ito, ngunit sa huling sandali ay nabali yong sangang hawak nya at nahulog sya. Hinayaan ko na lang na matapon yong mga bayabas na nakapuyos sa damit ko na ginamit ko na rin bilang basket at tumakbo sa kung saan sya bumagsak. May kataasan din kaya namilipit din sya sa sakit. Alalang-alala ako non. Lagot ako sa mga magulang namin. Dapat alagaan daw kasi namin ang isa't isa, pero anong nangyari? Nahulog si ing dahil sa akin. Ngunit ngumiti naman sya sabay labas ng isang bunga ng bayabas. Tinulungan ko syang mag-ayos nang makatayo, at umuwi na rin kami sa bahay upang hiwain ang mga bayabas at kainin ng may kaunting asin. Sabi nya ilihim lang daw namin ang nangyari. Wala namang nabali sa kanya, sa awa ng Diyos. Minsan pa nga ay nakalimutan ko yong isang sagot sa science test namin. Magkatabi kami, at mas nauna sya sa akin. Nang makita nyang hindi pa ako tapos ay palihim nyang pinakita ang mga sagot nya. Naperfect nga namin, pero minus five kasi nakita pala kami ng guro namin. Buti na lang at di pinunit yong mga papel namin. Umiling na lang yong guro namin at ngumiti ng kaunti sa amin. Hindi lang yan ang mga panahong inuuna nya ang mga kapakanan ko na sya namang ikinasasama nya.
"Okay ka lang, Ing?" Tumango naman sya. Hinimas-himas ko na lang sya sa likod. Hindi ko na sya tinanong pa.
"Anong gusto nyo?" Ngumiti na si Ing. Yong tunay na ngiti. Gumaan na rin ang aming mga pakiramdam at nawala ang pagkabahala.
"Ikaw? Ano bang gusto mo? Ikaw ang bahala. Surprise us," wika ni Renz. Nag-isip si Ing. Medyo may katagalan pero nakapili na rin sya ng kanta. Seryoso muli yong mukha nya. Nagsimula na syang kumalabit sa mga kwerdas ng gitara.
"You and me, we got along just fine
But deep inside I know there is more
Right next to you
I know you're the right one
Can't fight this feeling, I'm taking chances now."
Kakaiba yong pagkanta nya ngayon. Madamdamin talaga. Palagay ko ay may malaking hugot akong maririnig sa mga susunod na bahagi ng kanta. Parang familiar. Di ko nga lang alam kung saan ko narinig o kailan.
"In my heart I feel that this is something real
I don't wanna let this moment go.''
Nararamdaman kong namumuo ang climax ng kantang ito. Dama ni Ing ang bawat lyrics, na parang hinugot talaga ang bawat kataga mula sa damdaming nararamdaman nyang umaapaw sa kanyang puso. Sineseryoso nya talaga, na parang ito na yong huling kakantahin nya. Isang swan song, ang kanyang magnum opus, ang kanyang final tribute.
"Why oh why, do I feel this way?
When I'm with you I feel so alive
Why oh why, will I hide away
I can't help it
I'm falling in love with you

Never ending nights when I'm alone with you
A lifetime of dreams coming true
Nothing comes close to what we have right now
You're the only one that matters now
In my heart I feel that this is something real
I don't wanna let this moment go

What if I fall in love?
What if I make you mine?
I wanna know if you'll be there by my side.

Why, oh, why do I feel this way?
When I'm with you, I feel so alive.
Why, oh, why will I hide away?
I can't help it, I'm falling in love with you."
Natapos na ang kanta. "Falling in Love" by Six-Part Invention. Tahimik lang kami. Si Ing naman ay parang pagod. Baka may sakit sya kaya inabot ko yong noo nya pero pinigilan nya. "Okay lang ako," sabi nya sa akin. Nagkatitigan kami. Dumako ang tingin nya sa mga kamay namin. Tumayo sya na hawak ang kamay ko, kaya tumayo na rin ako. Naguguluhan ako sa mga nangyayari, ngunit sumunod na rin ako sa kagustuhan ni Ing.
Nakatingin pa rin si Ing sa akin. Bagamat ilang araw lang naman ang tanda ko sa kanya ay mas mataas sya sa akin by an inch. Inabot nya rin ang isa kong kamay at hinawakan sa pagitan namin. Nagsalita si Ing.
"Bago pa man ako maunahan ulit ng hiya at tuluyang maduwag," panimula ni Ing. Tumutulo na ang mga luha nya. Nasasaktan ako sa nakikita ko. Inalis ko ang aking mga kamay sa pagkakahawak nya at inalis ang mga luha gamit ang mga hinlalaki ko. Di ko na rin napigilan ang sarili ko at tumulo na rin ang aking luha. Kailanman ay di ko sya nakitang umiyak. Laging masaya si Ing kapag magkasama kami. May problema ba syang di sinasabi sa akin? Bahagi ng pag-iisip ko ay nagsasabing iba ang dahilan ng kanyang pagluha. Hindi ko na inisip kung ano, at niyakap ko na lang sya. Yumakap na rin sya sa akin, ngunit ilang sandali pa ay kumalas sya.
"Hindi pa ako tapos." Pinahiran nyang muli ang kanyang luha at ngumiti. "Sa wakas, masasabi ko na rin ang nararamdaman ko. Kaytagal ko ring itinago ito. Kaytagal ko ring niloko ang sarili ko na hindi ito totoo, ngunit sa bawat sulyap ko sayo ay lalong tumatatak sa isipan ko na itong lahat ay tunay, na hindi lang ito isang bahagi ng buhay ko na kusang mawawala sa paglipas ng panahon. Ilang taon kung nilabanan kasi sabi ko sa sarili ko na hindi maaari, na kung ipaglalaban ko ito ay maaring mawala ang lahat sa atin. Napakahalaga mo sa buhay ko, napakahalaga ng mga pinagsamahan natin para lang mapunta sa wala sa isang iglap. Sayang ang mga taon, sayang ang mga sandaling kasama kita sa piling ko. Pero hindi ko alam kung hanggang kailan magtatagal to. Sapat na sa akin lahat, kahit hanggang dito na lang, pero nagbabasakali pa rin akong tumagal ito hanggang tayo ay nabubuhay, o maging hanggang sa dulo ng walang hanggan. Alam kong pwedeng mag-iba ang tingin mo sa akin at iwasan ako, o di kaya'y kamuhian mo. Pero ngayon, handa na akong isugal ang lahat kaysa mabuhay na walang kasiguraduhan kung matatanggap mo ako anumang pagkatao ko. Gusto kong kahit itakwil mo man ako ay hindi ako magsisising ginawa ko ito."
Namumuong muli ang mga luha sa mga mata nya. Ang kaibigan kong matalik, naglalahad sya ng kanyang damdamin para sakin na higit pa pala sa isang matalik na kaibigan. Hindi ko alam kung ano ba talagang nararamdaman ko. Pati ang pag-iisip ko ay gulung-gulo na rin.
Umiiling-iling si Ing at nagbuntung-hininga. "Ano bang ginawa mo sa akin, Ivan Nick Castillo Andrade, at mahal na mahal kita ha?" Yumakap syang muli sa akin at tuluyang bumigay na sa nararamdaman nya at humagulgol. Dama ko ang bawat galaw nya. Nararamdaman ko ang tibok ng kanyang puso. Nababasa na rin ang leeg ko sa kanyang mga luha. Napaka-vulnerable ni Ing sa mga sandaling ito. Hinayaan ko na lang syang ilabas lahat. Kailangan nya ako, at ipinadarama ko sa kanya na bukas ang aking mga palad para sa kanya, kagaya ng dati. At palaging magiging bukas ang palad ko sa oinakamatalik kong kaibigan. Para syang sanggol, helpless at kinakailangan nya ng mga bisig na hahawak sa kanya upang magpadama na ligtas sya. Ilang sandali pa ay sumali na rin ang kambal  at sina Jerson at Martin. Batid kung naiyak rin sila. Dinig ko ang paghangos nila habang binalot nila kami ni Ing sa loob ng isang yakap. Palihim akong naaliw. May isang umiiyak na inaalo ng isa pang umiiyak na inaalo rin ng apat pang umiiyak. Nagpapasalamat rin ako sa mga yakap. Kinakailangan ko rin pala iyon.

********************

Umalis muna sina Jerson, Martin at ang kambal. Pumasok muna sila sa cottage para bigyan kami ng pagkakataon ni Ing para mag-usap nang masinsinan. Wala na yong apoy, kaya maginaw na talaga ang gabi. Kumuha na lang ako ng dalawang jacket para sa aming dalawa ni Ing. Hiniram ko nga lang yong isa kay Martin. Nakaupo kaming dalawa sa buhangin, nakaharap sa dagat, at minamasdan ang mahinang paghampas ng mga alon.
"Ing," tanging sabi ko sa kanya. Tumingin sya sa akin at nginitian ko. Ngumiti rin sya sa akin at lumapit ng pagkakaupo sa tabi ko. Niyakap nya ako sa bewang at nilagay nya ang kanyang ulo sa aking balikat.
"Bakit hindi ka nagagalit sa akin, Ivanick?" tanong nya sa akin. Ivanick. Sya lang ang tumatawag sa akin gamit ang pangalang yan. Iba ang pagbigkas nito. Hindi diptonggo ang pagkakabigkas sa unang titik ng pangalan ko, kundi ay gaya ng "e" sa salitang "bee" o bubuyog. Para daw maiba. Alam nya rin kasi na ayokong ikumpara kay kuya. Magkamukha kasi kami at para lang yata akong kinopya sa imahe nya. Mas maliit nga lang ako. Ewan ko ba. Baka tinamad mag-isip ang Diyos at kinopya na lang nya si kuya para sa wangis ko. May 10-year gap kami ni Kuya Vlad. Sya lang ang kapatid ko.
"Mahal na mahal kita, Ing. Bakit ako magagalit sayo? Ikaw na ang kasama ko simula pa. Oo, nabigla ako, pero hindi ako galit," sabi ko sa kanya.
"Ivanick?" tanong nya sa akin. Hindi pa rin sya makatingin.
"Hmm?" tipid kong reply.
"Pwede bang manligaw sayo? Kung oo, may pag-asa ba ako? Matagal na kitang mahal. Grade 3 pa lang tayo. Twenty plus na tayo ngayon."
Magdadalawang dekada na yata nya akong minamahal. Di ko man lang alam na ganon na pala nya ako katagal na minamahal at tinatangi. Napangiti ako sa naisip ko.
"Hmm, hindi na siguro kailangan yan. Para na tayong magjowa eh," sabi ko sa kanya. Nanahimik na lang sya. Alam kong gusto nya talagang may mapapanghawakan sya sa akin. Gusto nyang may label talaga kami. Kahit ako hindi ko pa naranasang makipagrelasyon. Wala naman talaga akong interes kahit kanino.
Ayokong masaktan ko si Ing. Gusto kong sabihin sa kanya na hindi pwede, kasi pareho kami na lalake at wala akong nararamdaman para sa kanya na higit pa sa isang kaibigan. Gusto ko ring pasayahin sya. Ayokong mabura ang mga ngiti nya sa akin, pati na rin ang ngiti nya sa aking isipan. Gusto kong bigyan sya ng chance. Ngunit paano kung hindi ko magustuhan at kailangan kong magpanggap? O di kaya ay hindi ako handa? Masasaktan rin sya kung malaman nya. Ang hirap. Bakit ba kailangang pumagitan ako sa devil and the deep, blue sea? Hindi ko maisip kung saan doon ang lesser evil.

By: CountVladz

Tawagin niyo na lang ako sa pangalang Ibarra, 30.
Gaya ng karamihan tago din ang tunay kong pagkatao,
bilang isang berde. Di ako guwapo, di ako cute, at mas lalong wala din akong abs, pero mukha naman akong tao.
Ang kaibahan lang saken hindi naman ako nahihiyang sabihin o aminin ang pagkatao ko, pakiramdam ko lang wala akong obligasyon na ipaalam to sa buong samabayan.
Normal naman ako kumilos bilang lalaki.
Inisip ko lang kasi madami sa mga kamag-anak ko eh babae kaya siguro naging ganito ang kilos ko, kasi noon pa man pag may kasamang bakla ang isang babae o lalake nababastos, sa lugar namin ganito, kaya minabuti kong maging straight acting kesa yung maging malambot para na rin sa proteksyon ng mga kamag anak at kaibigan ko. May pagkakataon noong high school days ko napabilang pa ako sa most notorious students ng school at Top 2 pa hahaha, nakakahiya mang aminin pero yun talaga ang totoo.

My story is about my first boyfriend, about myself, yung paligid ko at yung mga kaibigan ko, i haven't change their names, i already have permission from them, kaya pangalan ko na lang binago ko.

My story happened almost 12 years ago, back in college life. Late na ko nakapag college since financially eh wala talaga kame. I work nag-ipon tapos nag-aral, then nag working student to support myself.

Halos nasa margin lang ang average ko ng makapasa sa university na gusto kong pasukan bukod sa mura na ang uniform di pa mandatory kaya wala masyadong gastos.

AB English ang kinuha kong kurso, at dito nagsimula ang aking kuwento.

First Day of School, First Year, First Sem.

Typical day pag freshmen, asahan lahat ng mangyayari, may late, may maaga, may maangas, maarte at may mga cute.

Dumating na yung prof namin.

Mission: Pass the Subject
Duration: 1 Semester
Target: Linguistic Historian Professor @ Retorika
Strength: Dominator
Weakness: Feminist, just agree with her and you will be fine.
"Good morning! I will be your professor in Retorika, If you have no interest with Rizal's life and work the door is open and you may drop the subject and see you again next time."

Wala namang gumalaw samen kaya nag pakilala siya, siya raw si Ms. Sanchez 36, mukhang terror na mabait, aakalain mong si Ms. Minchin.

So as usual pakilala na ang lahat.
By following this format.

Name:
Age:
Little Info:
Title for Self:

Ganyan daw dapat, well ang natatandaan ko na lang ay yung mga naging kaibigan ko.

Mark, 16, working, The Chubby

Joseph, 18, gamer, The Slowpoke

Clarrise, 16, journalist, The journalist by heart

Jane, 16, loves dancing, The Entertainer

EJ, 19, loner, The Introvert

At ako, Ibarra 18, artistic, The Music Guy

Then yung iba pa, meron pa ngang nagpakilalang the powerpuff girls.

So after ng mahabang pagpapakilala ng lahat, may natitira pa kameng mahigit isang oras. Nag-decide ang prof namen na gumawa kame ng kahit anong uri ng literary works. So I decided na gumawa na lang ng autobiography ko since mas madali yun, sila mark, joseph, clarrise, jane nanghingi ng papel saken. Ai Ej nakayuko tulog. Nasa kalagitnaan na ako ng sinusulat ko ng manghingi ng papel si Ej, natawa ako kasi halos matatapos ko na yung gawa ko samantalang siya mag-uumpisa pa lang.

"Brad, pengeng papel, wala kasi akong dala,"

"Haha, ngayon ka pa lang gagawa 20minutes na lang oh"

" Oo nanaganip ako kaya yun na lang isusulat ko, hahaha, fiction na lang para madaling mag imbento, haha"

"In 15 minutes i want all the papers here in my table, if your work is not full page, back and forth, i will not accept it."

Aaaaaahwwwww, sigaw ng lahat.

Natuwa ako kasi di ko kailangang mag habol, pero natawa ako kay Jane at Mark kasi nag bubulong sa kalokohan nila, yun pala short novel ang ginawa at sex ang laman. Malamang experience nila yun. Hahaha

Natapos ang klase at napagpasiyahan namen na kumain ng sabay sabay, ako sila, mark, clarrise, joseph, jane at ej at doon na magsimula ang tungkol sa amin ni Ej.

Halos magkaklase kame nila Clarisse at Ej kasi sa iisang subject lang naman kame hindi magkakasama.

Halos araw-araw ganito ang set-up ng tropa namen. Kakain tapos kanya-kanyang pasok tapos sa hapon tatambay sa park o sa lagoon.

Hanggang dumating ang announcement ng schedule ng prelims, kailangan kong mag review at lumayo ng konti sa barkada para makapag-aral. Sinabihan ko naman sila, pero lahat nandun din kung nasaan ako, hindi naman maingay kasi maski sila ay nag-aaral din, si Ej at Joseph lang ang hindi at puro kalolokohan ang hanap.

Araw ng Biyernes, huling pasok ngayong linggo at prelims na sa susunod. Napagkasunduan na sa bahay nila Joseph kame mag overnight para sa group study at konting kasiyahan. Aayaw sana ako kasi sigurado akong magkakaroon ng inuman ngunit dahil aa pagpupumilit ni Ej napa-oo na lang din ako.

Nung mga panahon na yun hindi pa gaanong uso ang internet at android phones kaya lahat ng libro na puwedeng dalhin bitbit namin.

"Success!" Sigaw namin ng matapos na namin ang group study. Nagkuwentuhan at maya maya pa ay naglabas na si Joseph ng alak, juice at pulutan.

Normal naman ang lahat kahit may mga tama na, nagsama sila Jane at Carisse sa kuwarto, at kami Ej ang magkasama sa kuwarto ni Joseph. Kami sa lapag si joseph sa kama niya. Madaling nakatulog ai Joseph gawa na din ng pagid at kalasingan samantalang ako ay gising pa din. Lumabas ako ng kuwarto para magpahangin sa garahe nila, mga 15 minuto na ko sa labas ng maramdaman kong sumunod saken si Ej. Alas 3 na ng madaling araw nun.

Nalaman kong nangungupahan siya sa isang boarding house, hindi kagaya ko isang maliit na apartment ang tinitrhan ko at solo lang ako. Nagtanong siya kung puwede makishare na lang para daw may kausap siya lagi.

Tubong Isabela siya at dito na nag college.
Pinapadalhan ng magulang para makapag-aral. Pangatlo sa 5 magkakapatid. Pumayag ako na mag share siya sa apartment na tinirahan ko, malaking menos na din 2k para pangbayad sa gastos ko sa bahay at malaking dagdag na din ang pinapadalang gulay ng mga magulang niya. Minsan nga may buhay na manok pang kasama.

Maayos naman siyang kasama sa bahay. Malinis din siya at masinop sa gamit kaya walang naging problema, may pagkakataon na nade-delay ang bayad niya sa share sa bahay pero di naman naging issue dahil may ipinang aabono naman.

Araw ng Miyerkules, yung araw na hindi kame magkaklase ni Ej sa isang subject, nagsabi siya na gagabihin ng uwi at mauna na daw akong kumain, nakaugalian na namin kasi sabay naman kami laging nakakauwi.

Alas 11 ng gabi naramdaman kong bumukas ang kuwarto na tinutulugan namin, oo magkatabi kame matulog, amoy alak siya at kita sa kanya ang pagkalasing.

"Tol pasensiya na napadami inom ko, wag mo ko papalayasin dito ha?" Si Ej

" hahaha abnormal, hindi naman kita papalayasin sa pagkalasing mo, kung susuka ka sa higaan natin malamang yun ang dahilan hahahaha." Sagot ko naman.

Sa pag-aakalang ayos na siya natumba siya sa sahig at tumatawa, maging ako ay natatawa kaya.minabuti kong ikuha siya ng malamig na tubig at bimpo para mahimasmasan.

"Oh, magpunas ka para mawala ng konti tama mo brad. Wasted na wasted ang datingan mo eh,hahahaha,"

Natawa ako ng di niya inaasahang malamig na tubig ang binigay kong pang punas. Nagpatulong siya sa akin na punasan ko siya.

Noong una ayaw ko, kasi alam kong may iba akong mararamdaman lalo na at medyo maganda ang katawan niya at masasabing may panlaban din naman siya pagdating sa face value.

Pero nagdrama siya,

" Please, pag ikaw naman malasing aalagaan din kita, pramis!"

Um-oo na lang ako, wala sa isip ko na makaramdam ng pagnanasa sakanya.

"Magpalit ka ng shorts at maluwag na damit para madali lang kitang mapunasan," pero di ko inaasahan na sa harapan ko siya maghuhubad, dahil madalas pagkatapos namin maligo naka shorts o pantalon na kame lag labas ng banyo.

Naka brief na lang siya at pilit na naglalagay ng short kung kaya nagulo ng husto ang kama, nakatulala lang ako sakanya, at nagkatinginan kame.

"Ready na ko baby," sabay isang mapungay na ngiti ang tumambad saken.

"Tsk, maglalasing tapos hindi kaya sarili, nakow, may araw ka din." Sabi ko

"Sorry na," sabay halik sa pisngi ko, na siya namang ikinatawa niya, mabuti na lamang at nasa kama siya kung hindi malamang ibinuhos ko sa kanya yung tubig.

Inumpisahan ko na siyang punasan. Medyo nakaupo siya kaya naman makikita mo yung mga ilan-ilang muscles na nagsisimula ng ma develop. Medyo umuungol siya pag pinupunasan ko kaya medyo biniro ko siya

"Brad baka labasan ka niyan, haha" biro ko

"Ok lang naman, at alam kong masarap ka,......" Nagkaroon ng konting katahimikan at napatigik ako at napatingin sa kanyang naka ngiting mukha.

"Masarap kang magpunas, hahahaha, aba malay ko ba kung masarap ka talaga, di pa naman kita natitikman eh," sabay halakhak ng malakas. Sinuntok ko siya na siya naman ikinatawa niya ng malakas.

Natapos ang gabing iyon na puno ng saya at kakulitan. Nakita ko na presko na siya sa kanyang pagkakahiga at alam kong mahimbing na ang tulog. Lumabas ako saglit at nanigarilyo, iniisip yung mga sinabi niya. Natatawa na lang ako kasi alam ko namang imposible yun. Kaya ng maubos ko na yung sigarilyo ko, pumasok na ko ng bahay, naghilamos, sipilyo at mumog.

Pagkahiga ko hindi ko akalain na gising pa pala siya.

"Saan ka ba galing? Kanina pa kita inaantay eh, wala akong kayakap, hahaha"

"Ilang buwan ka nang nakatira dito ngayon mo lang naisip na maghanap ng kayakap?" Balik kong tanong sa kanya.

"Siyempre, para masarap tulog ko, diba sanggang-dikit na tayo, kaya please humiga ka na," sagot ni Ej.

Hindi siya nanalo sa usapan at hindi nakayakap, ngunit mga bandang alas-4 ng umaga naramdaman kong may mainit na hininga sa likod ko at may matigas na bagay sa may bandang puwitan ko, nakayakap, talagang nakadikit saken. Alam ko ang pakiramdam na yun.

Aalisin ko sana ang kamay niya saken pero humigpit yun, hudyat na gising siya. Pero dahil medyo naiilang ako, nailusot ko ang kamay ko sa likod ko hinawakan ko yung ari niya. Natawa siya na nasasaktan kasi talagang hinigpitan ko ang pagkakahawak para bitawan ako. Pero dahil nakayakao siya saken madali lang niya nahawakan ang ari ko na matigas na din dahil sa lamig at ihing naipon sa magdamag.

Naramdaman ko din na banayad na ang pagkakahawak niya sa pagkalalaki ko. Habang ako lalong humihigpit.

Bago sa akin ang pakiramdam na iyon, bagamat may mga napanood na din akong mga gay porn alam kong malakas ang naging tama saken ng pangyayaring iyon.

"Brad mukhang kanina pa matigas to oh, at tulala ka na," nakangiti niyang sabi

"Huy magsalita ka, kung hindi hahalikan kita!"

Napanganga ako ng "Ha?!"

Unti-unti lumalapit siya, napabitaw ako sa kanyang ari, hanbang siya ay nakahawak pa rin sa akin. Nakatalikod ako sakanya at parang sunod-sunuran akong humarap sakanya.

Nagdikit ang aming mga labi.......at

Itutuloy......

Mencircle

{facebook#https://facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircle} {youtube#https://www.youtube.com/mencircle} {instagram#https://www.instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget