Amistad Y Amor (Part 3)

Amistad Y Amor

Salamat po pala sa lahat ng nagustuhan ang story ko, sa mga nagtatanong if this is a real story, Yes po totoo po ang mga nangyari dito, real story of my life, may mga binago lang po ako like names, place, at some part na kailangan ay private pa rin. But the flow of the story ay totoo pong pangyayari. So tuloy ko na po ang next part.

"Anong ginagawa mo dito" tanong na may pagtataka habang nakahawak pa si Tina sa kamay ng lola ni PJ dahil nagmano ito sa kanya ng sila ay maabutan ko sa bahay nila PJ.

Kitang kita ko ang biglang pagkagulat ni Tina ng makita ako, habang ang kasama naman niyang lalake na nagsasabing boyfriend niya ay matalas ang tingin sa akin.

"Oh napadalaw ka dito sa bahay Mark, ang tagal mo na ring hindi pumupunta dito, simula nung nag-aral sa ibang bansa si PJ, akala ko nga nakalimutan mo na kami eh" sabi ni Lola..

"Hindi naman po lola busy lang po ako sa school" paliwanag ko naman na medyo nahihiya din dahil nga sa hindi ko na pagpapakita sa kanila mula ng umalis si PJ.

Sa totoo lang kasi talagang nasaktan din naman ako ng umalis si PJ nun. Ilang buwan din bago ako naka-recover sa mabigat na pakiramdam ng pag-alis ng isang matalik na kaibigan, at ang pakiramdam na ikaw ang dahilan ng kanyang paglayo. Yung feeling na guilting guilty ka, kahit hindi mo naman alam kung ano talaga ang naging dahilan niya.

Ilang buwan akong malungkot noon, parating nag-iisip ng malalim, kaya nga siguro biglang tumabang din ang feelings sa akin ni Janet dahil sa palagi na lang akong wala sa wisyo kahit kasama ko siya, kaya ayun nakipaghiwalay siya sa akin. Kahit nabalitaan ko na meron na siyang iba, eh hindi ko naramdaman na parang nasaktan o nanghinayang, ewan ko ba di ko masyadong maipaliwanag ang pakiramdam ko noon. Mas nasaktan ako ng iwan ako ng bestfriend ko kesa sa iniwan ako ng girlfriend ko.

Balik tayo sa sitwasyon...

"Lola magkakilala na po kayo ng girlfriend ni PJ" pagtataka kong tanong..

Biglang nanlaki ang mata ng kasama ni Tina na lalake na parang gusto akong lamunin ng buhay.

"Girlfriend?" pagtatakang sagot ni lola..

"Patay na" pabulong na sagot naman ni Tina..

"Sabihin mo na nga kasi hon ang totoo, naiinis ako kapag sinasabi niyang girlfriend ka ng pinsan mo'

"Pinsan?" pagtatakang salita ko naman sa aking narinig.

"Oo na, hindi ako girlfriend ni PJ, pinsan niya ako, second cousin" nahihiyang pagpapaliwanag naman ni Tina.

"Ano bang pinagsasasabi niyong girlfriend na yan, naguguluhan ako sa usapan niyo" maiwan ko nga muna kayo dito at ipaghahanda ko kayo ng merienda" sagot naman ni Lola.

Naiwan nga kaming tatlo sa labas ng bahay, meron doong mahabang upuan doon kami naupong tatlo, Ako ang una, sa gitna ang boyfriend ni Tina at siya sa kabilang dulo, tila ayaw talaga ng boyfriend niya na magkatabi kami ni Tina, at wala din naman akong plano na tumabi sa kanya, bagamat awkward ang usapan dahil nakapagitna sa amin ang boyfriend niya, pero pinilit kong alamin kay Tina ang dahilan kung bakit siya nagpanggap na girlfriend ni PJ.

"Si PJ ang nakiusap sayo na magpanggap na girlfriend niya" gulat na gulat kong salita na may halong pagtataka sa sinabi sa akin ni Tina.

"Oo Mark, pasensya ka na, ayoko din naman sana, kaso makulit kasi si Mark". paliwanag naman ni Tina.

"Bakit naman gagawin ni PJ yun" tanong ko ulit sa kanya.

Ewan ko, di naman niya sinabi sa akin, basta ang sabi lang niya kapag nasa school kami magpanggap daw ako na girlfriend niya" paliwanag ulit ni Tina.

Habang sinasabi niya sa akin yun, ay hindi ko maintindihan ang sarili ko, nagtataka ako sa nangyayari, pero sa kabilang banda ay bigla akong sumaya dahil nalaman ko na wala palanhg girlfriend si PJ. pero naiinis din ako sa kanya dahil nagsinungaling siya sa akin. ewan ko iniisip ko na baka pinagtitripan lang ako ng mokong dahil sa nangyari sa amin noon.

"O ngayon alam mo na, huwag ka ng didikit sa girlfriend ko" biglang sabat ng boyfriend niya sa usapan namin.

Hindi na ako nagsalita dahil, tiningnan ko na lang siya habang sinasabi sa sarili ko "Feeling mo naman aagawin ko sayo si Tina".

Sa totoo lang maganda naman din si Tina pero wala sa katangian niya ang gusto ko sa ibang babae, unang una na ang sense of humor, hindi kasi ganda kaayos kausap si Tina, siguro dahil na rin sa pagpapanggap niya.

"Teka bakit parang hindi ko yata nalaman na may malayong pinsan pa pala si PJ eh matagal kaming magkaibigan nun" tanong ko ulit sa kanya.

"Ah sa Mindanao kasi kami nakatira, nito na lang kami lumipat dito sa Norte dahil nga sa nalipat ng destinasyon ang tatay ko, sunadalo kasi siya. kaya ayun isinama kaming pamilya" paliwanag naman ni Tina.

Natapos nga ang usapan namin na yun, at humingi ulit ng dispensa si Tina, sa akin naman balewala naman yun, alam ko namang di din niya yun ginusto. Si PJ talaga ang gusto kong makausap para magpaliwanag sa akin pero hindi ko alam kung tama ba na ako ang kumompronta sa kanya para pagpaliwanagin siya. Sino ba ako para gawin yun, kailangan pa ba talaga na malaman ko ang dahilan ng pagpapanggap niya. Madaming tanong sa isip ko, ayoko kasing balikan ako ng mga sagot na yun kaya hindi ko alam ang gagawin. Pero sa kakaisip ko hindi ako mapakali, kaya nagpasya na akong kausapin at harapin si PJ.

Kinabukasan sa school pagkatapos ng klase ko ay inabangan ko siya sa labas ng campus. nang makita ko siyang papalabas na ay agad ko siyang nilapitan, pero ng makita niya ako ay bigla siyang lumiko ng daan at pilit na umiiwas sa akin, siguro tinawagan o sinabihan na kaagad sia Tina na alam ko na ang pagpapanggap nila. Pero hindi ako pumayag na iwasan niya ako kaya dali dali ko siyang hinabol, at ng maabutan ko siya ay hinila ko ang kaliwa niyang kamay.

"Ano ba PJ, bakit iniiwasan mo na naman ako" tanong ko sa kanya.

"Anong umiiwas, may pupuntahan ako kaya bitawan mo ang kamay ko" sagot naman niya na halata namang kinakabahan.

"Ipaliwanag mo sa akin bakit mo pinagpangap na girlfriend mo ang pinsan mo" madiin na tanong ko sa kanya habang nakatingin ng matalim sa kanyang mata.

Tinitigan din niya ako sabay sagot "bakit ako magpapaliwanag ano ba kita" mabigat na salita niya sa akin.

Natigilan ako, bumalik nga din sa akin ang tanong sa mga katanungan ko, Sino nga ba ako? gusto kong sabihin na kaibigan mo ako pero kaibigan bang maituturing na binalewala ko ang pagkakaibigan namin. Ano nga ba ako sa kanya, at sino ba siya sa buhay ko.

"PJ kung ang dahilan mo ay sa nangyaring problema sa atin noon"

Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ay bigla siyang nagsalita

"OO yun ang dahilan, hanggang ngayon hindi ko pa rin maintindihan kung bakit binalewala mo ako, kung bakit hinayaan mo na malayo ako sayo, kung bakit hinayaan mo na iwan kita" mabibigat na salita na medyo nangingilid ang luha ni PJ.

Nagtigilan ako sa mga sinabi niya, nagtataka ako kung ano ang ibig sabihin niya

"Anong ibig mong sabihin na hinayaan kita, ikaw nga itong walang paalam na bigla na lang umalis, nalaman ko na lang na wala ka na at iniwan mo na ako" sagot ko njaman sa kanya na may halong hinanakit.

"Anong hindi nagpaalam, sumulat ako sayo bago ako magpasyang tanggapin ang alok ng mga magulang ko na mag-aral sa ibang bansa, pero ano hindi mo ako sinagot, hindi ka nagpakita sa akin, hindi mo ako pinigilan, kaya pakiramdam ko noon talagang balewala na ako sayo, hindi mo pinahalagahan ang pagkakaibigan natin" sabay bigla na lang bumagsak ang luha niya.

"Anong sulat ang sinasabi mo, wala akong natatanggap na sulat" pagtataka kong sagot sa kanya.

"Ibinigay ko sa mama mo yung sulat na yun" sagot naman niya.

"Walang ibinibigay na sulat sa akin si Mama, eh kung alam ko lang na yun ang plano mo, palagay mo ba talaga hindi kita pupuntahan para kausapin. Kahit alam ko na yun ay makakabuti sayo, eh hindi ko naman hahayaan na umalis ka ng hindi man lang tayo nakakapagusap o nagkakaayos. Alam ko nagkamali din ako, nakalimutan ko na may kaibigan ako, Sorry! hindi ko naman sinasadyan na masaktan ka dahil dun.

Bigla na lang akong niyakap ni PJ ng mahigpit, nagulat ako kasi nung time na yun ay nasa tabi pa kami ng kalsada may mga dumadaang tao kaya medyo nahiya ako. Pero sa kabilang banda ay may nararamdaman akong malalim na kasiyahan dahil matagal kong hinahanap hanap ang mga yakap na yun ni PJ sa akin. Pero sa pagkkataong ito ay iba ang kasiyahan ko, parang ayaw ko ng tumakbo ang oras at tumigil na lang kami sa ganung sitwasyon na ako ay yakap yakap niya. Pero ng bigla akong bumalik sa aking ulirat ay napansin ko na nga na may mga taong nakatingin sa akin kaya agad kong binulungan si PJ.

"PJ tama na, ang dami ng taong nakatingin sa atin dahil sa pagkakayakap mo sa kin" bulong ko sa kanya.

Agad naman siyang bumitaw sa pagkakayakap sa akin.

"Sorry na din Kuya Mark" umiiyak pa rin siya.

"Namiss Kita"

Bigla na naman akong natulala sa sinabi niya, para akong lumulutang sa hangin ng marinig ko ang mga salitang yun ng bigla na lang may tumapik sa akin.

"Hoy anong nangyario sayo bakit nakatulala ka" malakas na pagkakasabi sa akin ni PJ dahilan para bumalik ulit ako sa aking sarili.

"Wala, namiss din naman kita eh" sagot ko na may ngit sa aking labi.

Nagkaayos kami ni PJ, ng makauwi kami ay niyaya niya ako sa bahay nila para makapagkwentuhan kami.

Nang dumating ako doon ay masayang masaya din si lola pati na isang kapatid ni PJ, yung panganay kasi nila bumukod na dahil nagaasawa na, so tatlo na lang sila, ng lola niya at isa pa niyang kapatid na babae ang nakatira sa bahay nila.

Kumain kami ng masarap na inihandang sinigang ng kanyang lola, pagkatapos ay dumiretso na kami sa kwarto niya para magkwentuhan ng mga bagay bagay na nangyari sa amin noong siya ay nasa amerika at ako habang nag-aaral ng college.

Di ko namalayan na ginabi na kami ng sobra sa pagkukwentuhan,

"Naku mag-aalas onse na pala PJ, uwi na ako" paalam ko kay PJ.

"Kuya Mark dito ka na matulog, delikado sa daan maraming loko loko diyan" sagot ni PJ.

"Eh hindi ako nakapagpaalam kila mama at papa na hindi ako makakauwi baka magalala naman sila sa akin" sagot na may pagaalala.

"Ako na bahala, tatawagan ko na lang si Tita o kaya si Tito para ipagpaalam na dito ka matutulog sa amin ngayon, sigurado naman akong papayag yun sila, at matutuwa pa yun kapag nalaman na nila na nakabalik na ako dito sa Pinas" masayang sagot ni PJ.

Ipinagpaalam nga niya ako at pumayag naman ang mga magulang ko, at doon na nga ako natulog sa kanila, dahil wala akong dalang pamalit ng damit, eh pinahiram muna ako ng PJ ng maisusuot. iniabot niya sa akin ang isang puting sando, at isang boxer short.

"Bakit boxer short, wala ka bang pajama or basketball short" tanong ko sa kanya.

"Wala lahat nasa labahan pa, bukas pa maglalaba yung taga laba namin" sagot naman niya habang nakangiti.

Bagaman nagaalangan ako na magsuot nun ay wala naman akong magagawa kundi isuot na yun. medyo mas malaki ng konti ang katawan ko kay PJ, kaya ng isuot ko ang sando at short boxer short niya ay talagang hapit na hapi sa akin. kitang kita ang hubog ng aking katawan, ang mga tone abs ko na bunga ng aking regular workout sa gym na malapit sa amin, at bukod sa lahat ang hugis ng aking pagkalalake ay bumakat sa boxer na yun, bagaman nung time na yun ay hindi naman matigas, pero sadyang may kalakihan ito kahit malambot pa.

"Whooh ang macho" pabirong sagot ni PJ.

Natawa na lang ako sa sinabi niya, at yun nga nagsimula na kaming mahiga sa bed niya, sakto lang naman ang size nung bed niya kasya kaming dalawa, bago kami mahiga ay naghubad na rin si PJ ng kanyang short at nakaboxer na lang din siya, sabay alis ng kanyang suot na sando. at doon nakita ko ang hubog ng kanyang katawan, mas toned naman ang katawan ko, pero mababakas na rin naman sa katawan niya ang mga muscles at ang di pa naman maumbok na mga abs niya. Sabay higa niya at tumabi na sa aking higaan.

Kinakabahan ako ng oras na yun, di ko maintindihan ang saya saya ko dahil kasama ko siya at katabi ko siya, pero kinakabahan ako na hindi ko mawari. Ipinikit ko na lang ang mata ko hanggang sa ako ay makatulog na nga.

Nang mga kalagitnaan na ng hating gabi mga ala una na yun ng madaling araw, ay nagising ako dahil sa pakiramdam na parang may mabigat na nakapatong sa aking hita at dibdib. Nagulat na lang ako ng makita kong nakayakap sa akin si PJ at nakapatong pala sa aking binti ang kanyang hita.

Itutuloy...

Ilang buwan din bago ako naka-recover sa mabigat na pakiramdam ng pag-alis ng isang matalik na kaibigan, at ang pakiramdam na ikaw ang dahilan ng kanyang paglayo.

Post a Comment

We will remove spams and duplicate comments.

[disqus]

Author Name

{facebook#https://www.facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircleph} {google#https://plus.google.com/+Mencircle} {youtube#https://youtube.com/mencircle} {instagram#https://instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.