March 2016

By: GoldenBoy26

Alas tres pasado ng hapon, sa Rose Garden. Mag-isa akong nagtungo dito dahil may problema akong iniisip. Actually, niyaya ako ng mga friends ko na gumala, mag-SM City Baguio daw kami tapos kumain, para mailayo ako kahit na isa o dalawang oras lang mula sa problema ko. At para mapag-usapan na din daw namin at baka sakaling makatulong sila. Na maayos ko namang tinanggihan kasi gusto ko nga talagang mapag-isa. So ‘yun nga, pagkatapos na pagkatapos ng klase namin, inayos ko na ang mga gamit ko, nagpaalam na ako sa mga friends ko (na puro babae, by the way), dumaan ako sa cafeteria para bumili ng kaunting pagkain (na wala din naman akong nakita dahil sa pagmamadali ko at napakaraming tao… medyo takot ako sa mga tao), tapos lumabas na ako ng campus at naglakad papuntang Burnham Park. Malamig, sobrang lamig. Malapit na kasing mag-Pasko eh. I’m just wondering kung kailan ba magpapasko dito sa Baguio, wala pa akong nakikitang Christmas decoration na naka-set up sa Session Road o ‘di kaya dito sa Burnham Park. Siguro epekto ng nagdaang bagyong Lando, halos hindi pa rin naaayos ang SM eh. Pero decorated na ito. Napabuntunghininga ako. Feeling ko dapat masaya ako dahil magpapasko na, favourite holiday ko ito, pero hindi kasi nga may problema ako ngayon, at hindi ko alam kung paano ito masosolusyunan. Biglang humangin nang mayumi. May araw pa – actually, maganda ang sikat nga raw ngayon, ansarap damhin sa aking balat, pero talagang malamig na kaya mas natatalo pa rin ang init. Kapag ganitong malamig, talagang hihilingin mo na sana umaraw nang maayos kahit na isang oras lang tapos tatanggalin mo lahat ng suot mo. Ansaya noon, pero hindi pwede, napaka-eskandaloso, baka masita pa ako o kaya makunan ng video tapos makikita ko na lang ang sarili ko online nang hubo’t hubad, nakakahiya naman. Kaya naman niyakap ko na lang nang sobrang higpit ang sarili ko, at mas mahigpit pa, baka sakaling mawala din ang lamig na ito.

Hi! Ako nga pala si Zeus, 20 years old, college student dito sa Baguio, pero taga-Norte talaga ako, dito ko lang talaga gustong mag-aral. Sa physical characteristics, uh, olats talaga ako, walang-wala ako. Hindi naman ako katangkaran, mga 5’7” lang, payat sa timbang na 128 lbs., tisoy siguro pero wala, hindi talaga ako guwapo, promise, normal lang, pero hindi normal sa marami. Guwapo naman daw talaga ako, kaso lang parang ‘yung kaguwapuhan ko daw ay uso pa noong 70s or 80s, in short, laos na o kaya baduy lang talaga akong mag-ayos. Pero higit sa lahat, bading talaga ako, nagkakamaling magkagusto sa mga babae minsan pero bading talaga, bakla, badaf, shokla, vakler, etc.
(sorry sa kabadingan diyan na maaaring ma-offend sa aking mga sinabi). Pero bakla talaga ako, at sana daw naging babae na lang daw ako. I don’t know, nasasarapan ako sa pagiging ganito pero ayoko naman ‘yung umabot pa ako sa puntong magcro-cross-dress ako, iba na ‘yun, at ayoko nun. Never pa akong nagka-boyfriend, although nagkakagusto ako sa lalaki, bakla nga ako ‘di ba? So anyway, masyado na akong maraming nasabi, marami pa siguro kayong malalaman tungkol sa akin as I go on with this story but in the meantime, diretso na tayo sa ‘mahaba-haba’ kong kuwento para ‘di kayo ma-bore…

 So ‘yun nga, nung araw na iyon, pakiramdam ko talaga pinagsukluban ako ng langit at lupa dahil sa problema ko. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Ipaglalaban ko ba iyon o hindi? Ipipilit ko ba na tama ako at siya ang nagkamali o papabayaan ko na lang na mangyari iyon, na ganun na iyon at wala na akong magagawa, na sa huli, talo na ako. Gusto ko na talagang umiyak, sobrang naninikip na ang dibdib ko, kaso nakakahiya naman sa mga tao dito, andami pa naman, baka sabihin nababaliw na ako. Pero talagang mababaliw na ako! Hindi ko matanggap, HINDI TALAGA!

So ‘yun nga, sobrang daming tao sa Burnham kaya pumunta na lang muna ako dito sa Rose Garden, at dito na lang ako nag-emote. I know na namumula na ang mukha ko at ang mata ko dahil sa emotion at luha na pinipigilan ko. Masakit na eh. Pero tiis, tiis-tiis nang kaunti. Kailangan ko lang siguro talagang mahanginan para gumaan ang pakiramdam ko. At para nga mapagaan ang pakiramdam ko, nagpunta ako sa isa sa mga pinakapaborito kong punto sa Rose Garden – ang fountain areas. Tatlo iyon kaya mamimili lang ako kung saan ako pupunta, at napagpasyahan ko na pumunta doon sa isa na malapit sa bukana ng Rose Garden.

Pagdating ko doon, pinanood ko ang mga tubig na nagtataas-baba sa semi-circle na motion. Ansarap panoorin, feeling ko minamasahe ako. Maya-maya, naramdaman ko na lang na may tao na sa tabi ko. Hindi ko muna pinansin, pero nung naramdaman ko na palapit na siya nang palapit, lumingon na ako. Hindi ko makita ang mukha niya dahil sa hoodie na suot niya, tapos nakapamulsa ang kamay niya sa kupas at medyo maluwag na denim jeans, tapos naka-Converse shoes siya mukhang dalawa o tatlong taon na niyang ginagamit dahil sa sobrang kalumaan, at naka-Jansport bag siya na, well, sobrang luma na din. Mukha siyang pulubi, at mandidiri na dapat ako kasi alam ko na hindi maganda ang amoy na masasagap mo kapag may mga pulubing nakapaligid sa iyo, pero contrary sa akala ko, mukha siyang presko at mabango. Hindi ko na lang pinansin at ibinalik ko ang attention ko sa fountain. Maya-maya, naramdaman ko na dumaan siya sa likod ko, akala ko aalis na siya pero lumipat lang pala sa kaliwa ko. Hindi ko ulit iyon pinansin pero nung dumaan ulit siya sa likod ko at naramdaman ko na parang dumampi ang hindi ko alam sa aking likuran, bigla akong kinilabutan at naisip, “BAKA SNATCHER SI KUYA!” Chineck ko ‘yung bag ko, ang mga bulsa ko, lahat, at nung nasiguro ko na walang nawawala, umalis na agad ako nang walang lingun-lingon. Pumunta ako sa isang fountain, ‘yung lumalabas mismo ‘yung tubig mula sa concrete pavement tapos medyo umiilaw-ilaw pa ng green, red, blue, o sabay-sabay sila. Natutuwa ako dahil sa mga batang naglalaro, tapos ‘yung mga turista siguro na nagpi-picture sa harap ng fountain. Gumagaan na ulit ang loob ko dahil sa tunog ng tubig na bumabagsak sa semento. Inilibot ko ang tingin ko sa mga tao sa palibot ng fountain, at nagulat ako dahil nakita ko na naman ‘yung lalaki na nakita ko kanina, naka-hoodie pa rin at nakayuko, parang papunta sa akin. Bigla akong kinabahan, naisip ko na baka hindi lang siya snatcher o magnanakaw, baka mamamatay tao din siya. Umalis agad ako mula sa fountain na iyon, at naglakad-takbo papunta sa likuran ng liwaliwan na iyon. Baka naman hindi niya na ako masusundan, naisip ko. Nang sa tingin ko nga wala na siya, napabuntunghininga ako sa galak. Naupo ako sa isa sa mga upuan doon, at dahil nga nag-iisa na naman ako, naalala ko na naman ang problema ko. Naalala ko ang lahat. Bakit kaya ganun? Ibinigay ko naman ang lahat, nag-exert ako ng maraming effort para lang doon, sa kanya, nagpupuyat na ako gabi-gabi, hindi kumakain at hindi naliligo para maibigay ko ang lahat, para wala siyang masabi. Inuuna ko na siya, pero sa huli, kulang pa rin pala, hindi pa rin pala sapat lahat ng ginawa ko. At ngayon nga, ngayon…

Nandito na naman ako sa pakiramdam na ito na sumasakit ang lalamunan ko, naninikip ang dibdib ko, at feeling ko tutulo na ang luha ko nang may marinig akong nag’ehem’ sa tabi ko. Paglingon ko, SI KUYANG NAKA-HOODIE NA NAMAN! Sa gulat ko, samahan pa ng inis at pagka-buwisit, bigla ko siyang nakumpronta. Hindi ko ito ginagawa pero bahala na, bahala na kung bigla niya akong susuntukin o lalagyan ng gripo sa tagiliran, bahala na kung may mga kasama pala siya at bigla akong pagtulungan na bugbugin, besides, wala naman nang silbi ang buhay na ito, wala na… kaya nasigawan ko si kuya.

“ANO BA ANG PROBLEMA MO, KANINA MO PA AKO SINUSUNDAN, MAGNANAKAW KA BA?! SNATCHER?! IF SO, SORRY, WALA KANG NAKUKUHA MULA SA AKIN, WALA AKONG PERA, DUKHA LANG AKO, BARYA-BARYA LANG ANG IBINABAYAD KO PARA MAKAPAG-ARAL, WALANG IPHONE O HIGH-END PHONE NA PWEDENG MANAKAW, WALANG MAKAPAL NA WALLET NA PWEDENG MAKUHA, WALA! ANO NANG GUSTO MO? OKAY LANG, SIGE, PATAYIN MO NA AKO,  TUTAL WALA NAMAN NANG MANGYAYARI SA AKIN NGAYON, WALA NA AKONG BUHAY!”

Biglang tinanggal ni kuya ‘yung hoodie niya at hinarap akong, mukhang nabigla sa sinabi ko.

“Hindi naman, hindi ako magnanakaw, wala akong masamang –“

“ANONG WALANG MASAMANG ANO?! KUNG HINDI KA MAGNANAKAW, ANO KA? NAGHAHANAP KA NG MAI-INVITE PARA SA NETWORKING?! IBI-BIBLE STUDY MO AKO?! ANOOOO???” ang naisagot ko naman. Sobrang inis na inis na talaga ako noon.

Nang medyo humupa ang inis ko, napatingin ako sa paligid, may mga nakatingin. “Sh*t, nakakahiya, buwisit kasi,” ang naibulong ko sa sarili ko. Bigla akong tumalikod at tumakbo paalis, nakakahiya talaga, nakakainis.

“Wait, sandali!” ang narinig kong sigaw mula sa likod ko.

Hindi ko na siya pinansin, wala na akong pakialam. Naghanap ako ng pwedeng maupuan sa Burnham, ‘yung malayo sa Rose Garden, ‘yung walang makakakita sa akin, pero mukha yatang minamalas talaga ako, wala akong mahanap. ‘Yung natitirang bakante na nakita ko, ‘yung malapit pa sa trash bin, tapos medyo open pa, makikita ako ng mga tao sa page-emote ko. At hindi ko na din mapigilan ang luha ko dahil sa pesteng kahihiyan, kainisan at problema. Yumuko na lang ako, at tahimik na humikbi. Tiningnan ko ang paligid, maraming mag-jowa na naglalakad-lakad, magkahawak-kamay, masayang nag-uusap, naghahalakhakan, naglalambingan. Bigla na naman akong inatake ng kalungkutan dahil nandito ako, may problema at nag-iisa, walang makausap, walang karamay. At bigla, napalakas nang kaunti ang paghikbi ko. Nakakainis talaga! At mukha namang may mga nakakarinig sa akin dahil may mga naririnig akong bulungan.

“Huy, umiiyak si kuya, kawawa naman, siguro brokenhearted.”
“Sayang, ang guwapo pa naman, sino kaya ang nanakit sa kanya?”
“Nabasted siguro ng nililigawan.”
“Aluhin mo nga, kawawa naman.”

‘Yan ang mga naririnig ko. Pero wala na akong pakialam. Bahala na. Niyakap ko nang mahigpit ang sarili ko dahil sa lamig, at napaisip ako, may mga tao pa rin pala na may pakialam sa iba kahit na city ito and supposedly, walang pakialaman.

Nagpatuloy lang ako sa tahimik na pag-iyak nang biglang may makita akong panyo na inaalok sa harapan ko. Nag-aalangan akong tanggapin kasi, well, hindi ako sanay. Hindi ko rin matingala ang taong nagbibigay sa akin kasi nahihiya akong ipakita na umiiyak ako. Hindi ko rin mapansin ang features niya dahil malabo talaga ang paningin ko dahil sa luhang namamalisbis mula sa aking mga mata. Mas idinukdok niya pa ang panyo sa harap ko, as if ipinipilit niya sa akin iyon. Ayaw ko talaga sanang tanggapin pero ambango ng panyo, sobrang bango na talagang parang gumagaan ang pakirmdam ko sa amoy. Pakiramdam ko inaalo ako. Dahil nahihiya naman akong tumanggi, tinanggap ko na at pinunasan ang mga mata ko. Nang medyo mas malinaw na ang paningin ko, napansin ko ang pamilyar na pares ng Converse shoes, at bigla ko itong tiningala.

“Ikaw na naman?! Paano mo ako nahanap? Makulit ka rin talaga ‘no?” ang nasabi ko na lang.

“Hep, chillax bro, sobrang puti mo tapos puro puti pa ang suot mo, kaya madali kitang nakita at nahanap, at saka wala akong planong masama sa iyo, it’s just that –“

“What? What do you want?” ang patutsada ko.

“Wala lang, naaawa lang ako sa iyo, mukha kasing may problema ka eh,” ang sagot niya.

Hindi ako makasagot. Mukhang concerned lang naman pala ang tao, sinungitan ko pa. Tinitigan ko siya. Guwapo si kuya, matangkad, mukhang batak ang katawan. Ang mga mata, maliliit, pero hindi naman singkit, in fact, mukhang inaantok na ewan, pero parang nakangiti palagi. Makakapal ang kilay, May nunal sa kaliwang pisngi. Goatee, at mukhang bagong ahit ang balbas at sadyang iniwan ang goatee niya. Moreno. Maninipis na labi, na medyo nagingitim, “…naninigarilyo siguro si kuya.” Maya-maya, bigla siyang ngumiti, ang ngiti na biglang nagpatigil ng buong mundo ko. Mapuputi at pantay-pantay ang mga ngipin niya, mapula ang gilagid. In short, guwapo nga talaga si kuya. “Kamukha ni, kamukha ni…”

“O, napatigil ka na diyan, may problema ba?” ang sabi niya. At sa lalo niya pang pagngiti, napansin ko na may biloy din pala siya sa kaliwang pisngi, medyo malalim. “Sheeeeet…”

“Uh, wala naman, o, heto na ang panyo mo, salamat.”

At napayuko ako. Pero hindi pa rin siya umaalis kaya tiningala ko ulit siya. Nakangiti pa rin siya, at sobrang naiinis ako kasi ang cute niya.
“Ahm, pwede bang makiupo, kanina pa kasi ako nakatayo dito eh, nangangawit na ako.”

Bigla akong nahiya sa sarili ko. Where are my manners? Dahil sa problema ko, hindi ko na siya inalok na maupo. Pero medyo hindi pa rin kasi ako nagtitiwala eh, so…

“Sige, maupo ka, sorry, hindi ko naisip ‘yun.”

“Okay lang, hehe. I’m Kenneth nga pala, ikaw?” at inabot niya ang kamay niya sa akin, for handshake.
Sa una, ayokong tanggapin ang kamay niya. Medyo maarte ako eh, pero sige na nga, para hindi mapahiya si kuya.

“Zeus,” at inabot ko ang kamay niya.

“It was nice meeting you, Zeus, finally.” Hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko at shinake ito, at hinawakan niya pa nang mas matagal ang kamay ko.

“Yeah, it was nice to meet you, too. Now, can I have my hand back?”

“Ay, oo nga pala, sorry, ansarap kasing hawakan ng kamay mo, anlambot, haha.”

“Hmp, nambola ka pa. Manyak!”

Tumawa lang siya. Ansarap pakinggan ng boses, malalim, buo, parang musika sa aking pandinig, nanunuot sa bawat himaymay ng diwa ko. Maya-maya, tinanggal niya ‘yung hood niya at ‘yung bonnet na suot niya. Semi-kalbo pala siya. Hindi pa siya nakuntento, tinanggal niya na ang buong jacket niya, mukhang nainitan. Pagkatanggal niya ng jacket niya, humampas sa mukha ko ang singaw ng katawan niya. Pumuputok ang mg braso niya at dibdib sa suot niyang V-necked shirt, bumabakat din ang nipples. Amoy pawis, lalaking-lalaki ang amoy. Medyo nahilo ako dahil hindi ako sanay sa amoy. Pagkatapos nun, nilingon niya ulit ako at nginitian.

“O, natigilan ka na naman diyan bro,” ang sabi niya sa akin nang nakangiti.

“Nagulat lang ako sa, uh, hampas ng singaw ng katawan mo sa akin, mainit at…”

“Mabango?”

“Hindi, nahilo ako so sa tingin ko hindi.”
“You mean, may body odour ako?”

“Hindi naman, amoy pabango siya, pero ‘yung pabango na hindi ko gusto.”

“Ah, ganun ba? Sorry. Pero okay lang, may karapatan kang husgahan ang amoy ko, sobrang bango mo eh, ano ang pabango mo?” tanong niya.

“Uh, hindi ako nakapabango ngayon, walang time mag-ayos,” ang sagot ko.

“Ikaw pa ang hindi nakapabango niyan? Yabang ah! At ikaw pa ang hindi nakaayos niyan? Ang guwapo-guwapo mo nga eh…”

Hindi ko alam pero pakiramdam ko namula ako. Dahil sa sinabi niya. At naiinis na naman ako. Grrr!

“Yieee, namumula siya, nagblu-blush, hahaha!” ang pang-aasar niya sa akin.

“Ako? Hindi ‘no, at ano bang pakialam mo? Close ba tayo?” ang sagot ko.

“Ito naman, hindi na mabiro. Pero okay lang, ang guwapo mo kapag nagblu-blush. Tisoy ka kasi eh.”

“Duh? Pwede ba? ‘Wag mo akong bolahin, ang mukhang ito na puno ng tigyawat, guwapo? Nagpapatawa ka ba?”

“Sige lang, mainis ka pa, mas lalo kang namumula, mas nagiging cute ka. At wala ka naman nang mga pimples eh, acne marks or pimple marks lang iyan, which is bagay naman sa iyo, mukha ka lang teenager na tadtad ng freckles sa mukha. Ang cute!” at akma niya na sanang pipisilin ang pisngi ko.

“Tumigil ka nga, nakakadiri ka!” ang tangi kong naisagot.

“So, ano ang problema mo? Bakit ka umiiyak?” ang tanong niya.

“Wow, close friend ba kita para ikuwento ko sa iyo? Parang kakikilala ko lang sa iyo ah!” ang sagot ko ulit.

“Ito naman, ang sungit-sungit mo naman. May dalaw ka ba? Grabe, nagmamalasakit lang naman ‘yung tao eh.” At bigla siyang yumuko na para bang nalulungkot.

Naiinis ako sa kaartehan ng isang ito, pero nakonsensya din ako kasi nga mukhang nagmamalasakit lang siya. Nasobrahan yata ako sa kasungitan.

“Sorry. Sorry talaga, medyo problemado lang kasi talaga ako.”

“Okay lang. So, ikuwento mo na ah! Tungkol saan ba? Love life? Binasted ka ng nililigawan mo? Brineak ng girlfriend mo?” ang sunud-sunod niyang tanong.

“Okay, hold your horses, dude! Isa-isa lang, mahina ang kalaban. Anyway, alam mo ‘yung pakiramdam na ibinigay mo na ang lahat, puso mo, katawan mo, kaluluwa, tapos sa huli, wala naman pala, wala kang mapapala? Minahal ko siya, sobrang minahal. Isinantabi ko ang lahat para sa kanya, tapos hindi niya pala mare-reciprocate ang nararamdaman ko.”

“Ibinigay ko ang lahat, sex ang hanap niya? Ibinigay ko. Pera? Wala ako nun pero sige, ginawan ko ng paraan. Oras? Okay lang din, para masaya lang siya. Siya ang nakauna sa akin, tapos ginanito niya ako,” dagdag ko pa.

“Sorry, sana hindi ko na lang pala tinanong sa iyo, you must be really hurt. Okay lang iyan, maraming babae sa mundo, hindi siya ang natatangi. At hindi naman ikaw ang nawalan eh, siya. Tingnan mo nga ang pinakawalan niya,” tapos ngumiti siya.

“Hindi babae, sa lalaki ko nawala ang lahat,” sagot ko.

Bigla siyang napanganga at napadilat talaga siya ng mata. Mukhang nabigla siya. Sa anong dahilan, hindi ko alam…

“Ibig mong sabihin, bakla ka?” tanong niya na talagang manghang-mangha.

“Uh, yeah? Bakit, hindi mo pa rin alam hanggang ngayon? Ang hina ng gaydar mo ah! Pero kung naa-awkward-an ka na, okay lang kung iiwan mo na ako, I don’t want you here in the first place” patutsada ko.

“Wala lang, natatawa talaga ako, sa ayos mo, sa kaguwapuhan mong iyan, bakla ka? Seryoso ka? Sayang naman, sayang ang lahi mo, lalaki din pala ang hanap mo. At, hindi naman ako nawe-weirduhan, okay lang, marami din naman akong kilala at kaibigang bakla kaya okay lang,” ang sabi niya.

“Well, ganyan talaga eh, wala akong magagawa. At hindi nga ako guwapo, kulit?” sagot ko.
“Oo na, sige na, maganda na lang, hahaha. Pero kapag naging babae ka, maganda ka rin siguro, sexy mo eh,” sabay kindat niya.

“Manyak ka talaga,” ang naisagot ko na lang.

“So, ano ang pakiramdam ng may, alam mo na, ‘yung nakikipag-sex sa kapwa lalaki? O ‘yung namb-BJ? Masarap ba? Masakit? Guwapo din ba siya?” ang tanong niya.

Natahimik lang ako. Sobrang tawang-tawa na ako dahil sa mga tanong niya pero pinigilan ko na lang. Kung alam lang niya…

“Um, sorry, hindi ko sinasadya na tanungin ka pa tungkol sa kanya. ‘Wag kang iiyak, okay?” ang sabi niya.

At dahil sa sinabi niya, hindi ko na napigilan ang sarili ko, napabunghalit na ako ng tawa. Siya naman, nagtataka sa inasta ko.

“O, bakit ka natawa?” ang tanong niya.

“Wala lang, nakakatawa ka kasi, nakakatuwa ang mga reactions mo, for once, nakalimutan ko ang mga problems ko. Anyway, joke lang iyon, never pa akong nagkaroon ng boyfriend, nagkaroon ng manliligaw pero, well… nagkaroon ng girlfriend, once (actually, nakalimutan kong sabihin ito pero totoo, promise). After nun, wala na. Pero totoo, bakla ako. At iba talaga ang problema ko,” ang sabi ko, at itinuloy ko ang pagtawa.

Nakakunot naman ang noo niya dahil sa naloko ko siya. O kaya dahil sa hindi niya tanggap na naloko ko siya.

“Alam mo kung ano talaga ang problema ko? Mababa ang nakuha ko sa exam sa isang subject ko eh, masama lang ang loob ko dahil baka hindi na ako makakuha ng mataas na grade sa subject na iyon. Ibinigay ko ang lahat, sobra-sobra ang effort na ibinigay ko, tapos ganun lang?” ang sabi ko na medyo naiiyak-iyak na naman.

“Ah, okay, okay, mga High School student talaga, sobrang grade conscious, grade lang iyan, okay lang iyan,” ang sabi niyang nakangiti.
Biglang kumunot ang noo ko, hindi dahil sa sinabi niya na ‘grade lang iyan’ kundi sa ‘mga High School student talaga’.

“Uh, wait lang dude huh, excuse me? Sinong nagsabi na High School ako? College na po ako,” ang sagot ko.

“Totoo? College ka na? You look so young to be a college student, really. So, first year college?” ang sabi ni Kenneth na manghang-mangha.

“No, senior na ako, 20 years old,” ang sagot ko.

“Wow, e ‘di wow talaga. Ikaw na. So huhulaan ko, taga-UB ka ‘no?”

“Actually, no din, ang hina mong manghula. Taga UP Baguio ako,” ang sagot ko nang nakangiti.

“Wow, taga-rival school ka pa pala. Matalino!”

“Bakit, saan ka ba nag-aral?”

“Architecture ako sa SLU, 4th year,” ang sabi niya.
“Ikaw, anong course mo?”

“Language and Literature (yes, iyan ang course ko sa UP naming mahal. Nakakahiya dahil napaka-walang kwenta kong sumulat).”

“Ah, so magtuturo ka?” ang tanong niya.

“Bakit ba ganyan kayo? Kapag Language ang Literature lang ang course, magtuturo agad?” ang medyo asar kong sagot.

“Okay, sorry na, so anyway, bakit masama ang loob mo sa grade mo? May mali ka? Naka-tres ka? What?” ang pangungulit niya pa rin.

“Uh, hindi naman, pero masama lang ang loob ko kasi uno ang grade ko palagi doon eh, tapos biglang may 1.25 ako, nakakasama lang ng loob,” ang nakasimangot kong sagot.

“Pucha, iniiyakan mo ang 1.25? Ako nga maipasa ko lang ang mga exams ko, masaya na ako eh. Hayop talaga, eh ‘di kayo na! Mga taga-UP talaga, hahaha!” ang nakatawa niyang sagot.

“Sige lang, tawanan mo lang akong buwisit ka, kainis, sabi na eh, dapat hindi na ako sa’yo nagwento,” ang inis kong sabi, pero maya-maya, nakitawa na din ako.

Alas-singko na, at nag-uumpisa nang magdilim pero nandoon pa rin kami sa upuan na iyon, parang mga timang na nagku-kuwentuhan at nagtatawanan. Medyo niyayakap ko na rin ang sarili ko dahil gumiginaw na. Napansin niya yata ito kaya ibinalot niya sa akin ang jacket niya na medyo malaki.

“O, giniginaw ka na, baka sipunin ka, isuot mo muna ang jacket ko.”

“Naku, ‘wag na, nakakahiya naman sa iyo, ikaw dapat ang mag-jacket, baka giniginaw ka.”

“Hindi ako giniginaw, kaya nga ibinibigay ko sa iyo ang jacket ko ‘di ba?” ang nakatawa niyang pamimilit.

Tinaggap ko na lang ang jacket niya. Sa totoo lang, kinilig ako sa act of chivalry niya. Pero  mas kinilig ako noong niyakap niya ako. Ayoko ang amoy ng pabango niya pero gusto ko ang init na nararamdaman ko kaya pinabayaan ko na lang. Hindi ko na lang nilagyan ng malisya kasi alam ko naman na lalaking-lalaki siya, wala lang sa kanya ‘yung ginagawa niya sa akin.

Nung medyo nagdilim na, tumayo na kami, nagugutom na din ako. Niyaya niya akong kumain sa pinakamalapit na Jolibee, sa Harrison, pero sabi ko mag-fishball na lang kami kasi wala akong pera noon. Namilit na naman siya (bakit kaya ganun ang mga lalaki, mapilit?) pero hindi niya ako napilit kaya nag-fishball na nga lang kami, ‘yung malapit dun sa Danes sa Lower Mabini. Nang matapos kami, naglakad-lakad kami sa Harrison, tapos pumasok sa Melvin Jones Grandstand, wala na kasing masyadong tao doon noon. Kwentuhan, tawanan, hanggang sa magpasya akong umuwi na dahil gabi na.

“Salamat talaga  sa pangungulit mo, Kenneth, nag-enjoy ako, sobra. Biruin mo, sinusungitan lang kita nung umpisa, ikaw pala ang magpapasaya sa akin,” ang sabi ko sa kanya.

“Walang anuman, nag-enjoy din ako, nakakatuwa kang bata, hahaha,” ang sabi niya.

“Bata ka diyan, baka nga ka-edad lang kita eh, peste ‘to. O siya, uuwi na ako, see you again, someday, one day,” ang sabi ko.

Hindi ko alam pero parang lungkot ‘yung nakita kong emotion sa mata niya noong nagpaalam na ako.

“Yeah, sige, see you someday, one day. Na-enjoy ko talaga ang gabing ito, I’ve never been so happy in my life,” ang sabi niya nang nakangiti. “Ihatid na kita sa inyo, gusto mo?”

“Naku, huwag na, nakakahiya naman sa iyo. Taga-Engineers Hill lang naman ako,” ang pabebe kong sagot.

“Sige na, kahit na hanggang SM na lang,” ang pangungulit pa rin niya.

“Hindi na talaga, okay lang,” ang sabi ko, “bye Kenneth.”

Nakatayo lang ako. Nakatayo din siya. Naghihintay kami at nagpapakiramdaman kung ano ang gagawin ng isa’t  isa. Sa huli, tumalikod na lang ako at inumpisahan ang paglalakad. Lakad, tapos lakad pa. Gusto kong lumingon pero pinigilan ko ang sarili ko. Noong paakyat na ako sa stage, hindi ko rin natiis at lumingon ako, pero wala na siya. Nalungkot ako, sa totoo lang. Pero ganun nga siguro talaga. Ang tanga ko lang kasi hindi ko man lang hiningi ang number niya, hindi niya rin hiningi ang number ko. Sayang talaga, sayang. Pero okay lang, hayaan mo na.

Nakaakyat na ako ng stage at nakalabas na ako ng grandstand. Naalala ko ang moment namin ni Kenneth, at napangiti ako. Hindi ko namamalayan, may luha na palang naglandas sa aking pisngi. Nagtaka ako kasi bakit ko iiyakan ang isang tao na isang beses ko pa lang nakita at nakilala? Nah, baka bumalik lang ulit ang problema ko.

Nakatayo ako noon sa harap ng grandstand, iniisip ko kung itutuloy ko pa ba ang pag-uwi o babalik na lang ako sa Burnham para mag-emote. Mga lima, sampung minuto din ang lumipas, at hindi talaga ako makapag-decide. Nang napagpasyahan ko na umuwi na lang at inumpisahan ko na ang paglalakad, may matigas at mabigat na kamay na biglang humawak sa balikat ko, at nung lumingon ako…

Niyakap niya ako. Hindi ko namalayan ang lahat pero nahuli ko na lang ang sarili ko na binabalot ng dalawang matitipunong bisig. Feeling ko nasa ulap ako, parang naging magaan ang lahat, gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung pinagtitinginan na kami ng mga tao pero nakakahiya man, wala na akong pakialam. Pagkatapos ng ilang minuto, kumalas na ako sa pagkakayakap sa kanya kahit na parang ayaw niya pa. Tapos hinawakan niya ang magkabila kong pisngi.

“Hindi ko kayang umuwi nang hindi kita nayayakap. Ilang minuto pa lang ang nagdaraan pero miss na miss na kita agad. Hindi ko man lang nakuha ang number mo. O Zeus, parang hindi ko kayang umuwi, knowing na hindi na kita makikita ulit, o maaaring hindi na kita makitang muli. Kaya kinailangan kitang habulin at yakapin, nagbabakasakali ako na makikita pa kita. Hindi naman ako nabigo. Thank God I found you,” at muli niya ulit akong niyakap.

Wala akong masabi noon, siguro dahil sa tuwa.

“Umiyak ka na naman ‘no? Na-miss mo ako?” ang pang-aasar niya.

“Hindi ah, naalala ko lang ulit ‘yung problema ko,” ang sabi ko.

“Weh, sinungaling!” sabi niya, “pero seryoso, bakit ka nga umiyak?”

“Uh, nalungkot lang din ako kasi naisip ko na baka hindi na kita makita ulit. Pero okay lang, ‘cause I thought this is one of the best nights of my life,” ang sabi ko.

“O siya, sige na, tama na ang drama. I-type mo nga dito ang number at Facebook name mo, itetext kita at ia-add. I-accept mo ah? At sumagot ka sa mga text ko,” ang sabi niya pagkalabas ng phone niya.

“Wow ah? Demanding much? Sige na, akin na nga,” at kinuha ko ang phone niya para i-type ang mga detalye ko.

Nagyakap ulit kami bago kami tuluyang maghiwalay. Masaya ako kasi may nahanap akong bagong kaibigan. May maichichika na naman ako sa mga friends ko. Bahala na kung magselos na naman ang iba, hahaha! Masaya ako kasi may panibago akong ‘boy friend’, someone na tanggap ako kahit na sino pa ako o ano ang oryentasyon ko. ‘Yung grade ko naman, nakalimutan ko na ‘yun, sabagay, sigurado namang 1.0 din ang magiging grade ko sa subject na iyon.

Masaya akong naglalakad at nung nasa SM na ako, may natanggap akong text. Unknown number.

“Zeus, masaya talaga ako na nakilala kita, sana pwede ka sa Linggo o anumang araw next week, kita ulit tayo.”

Wala akong load kaya hindi ko siya nasagot. Sasagutin ko siya kapag nakapagpa-load na ako. Ibinulsa ko na lang ang mobile ko at itinuloy ang paglalakad ko. Pakiramdam ko magiging masaya ang pagtatapos ng year 2015 ko.

Maya-maya, nag-vibrate na naman ang phone ko at nakita ko na iyon ulit ang numero na nagtext.

“Hindi ko talaga alam pero, pero…”

Pagkalipas ng ilang segundo, “Akala ko noon kilala ko ang sarili ko, na alam ko kung ano ang gusto ko, pero ngayon parang nalilito ako.”

At maya-maya, “May gusto akong sabihin sa iyo…”

At biglang may tumawag sa phone ko. Iyon pa rin naman ang number, at alam kong si Kenneth iyon kaya sinagot ko.

“Hello?”

“Hi, don’t freak out. This may sound so absurd pero…”

“Pero ano?”

“…mahal na kita.”

-wakas-

By: AnonyOne

Samantala habang papalapit nang papalapit ang pagbabakasyon ni Ven ay tumitindi na ang pagkasabik niya sa kanyang pamilya  dahil marami siyang perang naipon na hindi niya pinaalam sa kanyang asawa for safety reasons . Sa tulong ni Jek ay natuto rin siyang maging masinop sa pera at may paipon siyang pera dito kasama na ang ibinigay sa kanyang 5000 riyal ni Erny na sinabi niya kay Jek na naipon niya at napanalunan sa lottery nung nakabakasyon si Jek upang hindi na ito magtaka pa kung saan nanggaling ang perang iyon . Ang pagiging masinop at mapagpahalaga sa kanyang kinikita ang natutunan niya kay Jek .
   Kung si Jek ay namayat sa Pinas nang magbakasyon , pagbalik niya sa piling ng boyfriend na si Ven ay in-encourage niya na magpataba ito at tapos ay sabay silang mag-gym upang gumanda ang porma ng katawan or maging macho siya kapag nagbakasyon para lalong ma-inlove sa kanya ang misis niya . Malaki kasi ang ipinayat ni Ven nung magka trangkaso kaya inalagaan siya ni Jek at pinataba nga at kasunod noon ay ang regular na pag-gi gym bukod sa basketball na paborito ni Ven . Ayaw rin kasi ni Ven na maging mataba siya dahil mabigat sa pakiramdam at sagabal sa trabaho niya , pero nung sundin niya ang payo ni Jek na magpataba at sabayan ng gym ay napatunayan ni Ven na tama pala si Jek dahil mas naging aktibo ang pakiramdam niya nung magkalaman at maging firm ang muscles niya at hindi pa siya laging pagod kagaya nung payat siya .
Higit sa lahat ay tumaas muli ang confidence niya dahil ramdam niya na lumakas at bumata siyang tingnan at mas lumutang lalo ang likas niyang kaguwapuhan . Dahil sa kanyang magandang physique or body built ay lagi na rin siyang nagse selfie at kapag may pagkakataon na nagkakasarinlan sila ni Jek ay nagpapakuha siya dito ng hubo’t hubad na selfie photo niya sa camera ni Jek kaya naman  si Jek rin ang pinag-iingat niya ng mga nude photos niya na isinasalin din ni kaagad ni Jek sa laptop niya mula sa cellphone upang mabura niya kaagad sa cellphone upang walang aksidenteng makakita , bukod sa kanilang dalawa ni Ven.

  Nakarating rin naman kay Erny ang balita na malapit nang magbakasyon si Ven kaya naman lalo siyang nakaramdam ng pangungulila kay Ven . Kaya kapag may pagkakataon na nakikita niya si Ven  at walang masyadong tao ay talagang pinakakatitigan niya si Ven  una sa mukha at pababa sa pundiyo ng pantalon or shorts nito. Nahuhuli rin naman ni Ven ang pagtitig sa kanya ni Erny at kung walang masyadong nakakakita ay nakikipagtitigan din siya at nakangiti lang at kapag inaatake siya ng kapilyuhan ay sinasadya niyang himas-himasin ang pundiyo ng pantalon at kung nakashorts naman ay bumubuka-bukaka siya na labas ang singit habang nakatitig sa di kalayuan si Erny at nanunuyo ang lalamunan sa pagkatakam kay Ven .
Nagtataka rin naman si Erny kung bakit may  ikinikilos pang ganun  si  Ven samantalang four months ago pa nung sila ay maghiwalay ng kuwarto . Lingid sa kanilang kaalaman ay palihim din palang nag- oobserba si Jek sa kanilang dalawa , dahil alam niyang nung nasa bakasyon siya ay naging magka-kuwarto sina Ven at Erny pero bago pa siya bumalik ay kataka-takang nakalipat na si Erny ng ibang kuwarto. Minsan din niyang nahuhuli na nagtititigan sina Ven at Erny at malakas ang kutob niya na baka may naganap sa dalawa habang nakabakasyon siya pero nagtatalo din ang isip niya . Nagi-guilty rin kasi siya na siya naman  talaga ang nagtaksil kay Ven at nakababatang kapatid pa nito ang kaulayaw niya sa kanyang kataksilan ..kaya siguro may duda sa isip  niya na si Ven ay nagtaksil din sa kanya. Ganunpaman , ipinangako niya sa sarili  na magiging mapagmatyag siya sa kilos ng dalawa dahil may naamoy talaga siyang kakaiba at nitong mga nakaraang araw ay ramdam niya na parang nanlalamig na sa kanya si Ven . Nung bagong dating lang siya masigasig si Ven dahil tatlong magkakasunod na pagkakataon sa loob ng dalawang linggo niyang natsupa ito pagkatapos ay ang pagpapakantot niya dito . Madalas pa din siyang kamustahin at panay ang padala ni Roden ng nude photos at minsan ay videos na nagjajakol at nagpapalabas ng tamod . Iniiwasan na kasi nila ang videocall pero sa chat ay mainit na mainit pa rin silang dalawa ni Roden. May isang pagkakataon na dahil sa pagkalito ay aksidenteng naipadala  ni Jek ang hubo’t hubad na larawan ni Ven kay Roden na ipinagtaka ni Roden  pero hinayaan na lamang niya at hindi na rin binanggit kay Jek na nagkamali ito ng padala ng photo sa kanya. Humingi kasi siya kay Jek ng sariling photo niya nung nag stay sila sa inn(motel) sa Pasay bago siya mag-flight pabalik ng Middle East at inakala siguro ni Jek na ang nude photo niya ang naipadala nito pero nude photo pala ni Ven na nasa folder sa laptop niya ang na-send dahil nga sa magkahawig na talaga ang magkuya nung pumayat si Roden at nag –improve ang body built ni Ven .
  Sa nasabing larawan ay  tirik  na tirik sa at matigas ang mapulang ari ng kuya niya  at higit na mabalbon ito talaga kaysa sa kanya at natural na  guwapo dahil mistiso ito , matangos ang ilong , maganda ang ngipin, mapula ang labi at prominente ang cheek bones na parang sa mga lalaking modelo at masasabing artistahin nung kabinataan nito kaya maraming nagkakandarapa na babae at bakla sa kuya niya. Palibhasa ay nagkahiwalay na sila ng landas na magkakapatid sa kanilang probinsya ay minsanan na lamang silang nagkikita noong mga binata na sila ng kanyang kuya at nang lumaon ay tuluyan nang nagkalayo at ilang taon bago magkita  sapagkat nagpunta sa Maynila ang kuya niya at doon na nakapag-asawa hanggang sa Saudi na lang uli nagtagpo ang landas nilang magkapatid . Si Ven ang panganay samantalang bunso naman si Roden at anim na taon ang pagitan nila sa edad .
  Balak na sana niyang burahin agad ang larawan ng kuya niya dahil tila naasiwa siya pero tumawag ang kanyang misis  sa cellphone at nag-usap na kalaunan ay humantong sa pag-aaway at tampuhan , kaya minabuti na lang niya na putulin ang usapan at na-badtrip siya at agad na natulog na lang. Mahimbing siyang nakatulog pero isang matinding panaginip ang nagpagising ng diwa niya. Sa kanyang panaginip ay bumalik sa alaala niya ang isang   pangyayaring tunay na naganap nung siya ay bata pa sa  murang edad na dose anyos kung saan kasama niyang nangangahoy ang kanyang kuya Ven na disiotso na noon pero dahil sa kanilang kahirapan ay natigil  sa pag-aaral ito pero nakatungtong naman ng hayskul bago tumigil,  samantalang siya ay nasa elementarya na sa  grade 5. Nakatatlong sako na silang magkapatid ng mga tuyong kahoy na panggatong na pasan pasan nila at pauwi na sila sa bahay ng tiyahin na tinutuluyan nila hanggang sa mapadaan sila sa isang batis na napakalinaw pa ng tubig at dahil mainit pa at malayo layo pa ang lalakarin nila ay nagpahinga muna sila sa paglalakad at pagpasan ang mga sako ng panggatong na kahoy. Kumain muna sila ng baon nilang tinapay at tubig at dahil magagandang klaseng tuyong kahoy ang nakalap nila na siguradong mas mataas nilang maibebenta kaya naman hindi na muna sila umuwi agad dahil nahalina sila na maligo sa malinis na batis . Hindi pa rin kasi naranasan maligo sa batis na iyon si Roden dahil kailan lang sila naging magkasama ng kuya Ven niya sa lugar na iyon, samantalang si Ven ay maraming beses na nakaligo doon kaya excited pa si Roden na makaligo sa batis sa unang pagkakataon. Tamang-tama naman na kabibili lamang ni Ven ng sabon pampaligo at panlaba kaya may magagamit sila sa paliligo at paglalaba ng mga damit nilang suot.  Palibhasa ay alangang araw noon ay walang tao sa batis at silang dalawa lamang na magkuya ang naroon .  Naghubo’t hubad na ang magkuya pero nilabhan muna ni Ven ang kanilang damit na magkuya at pagkabanlaw ay inilatag sa ibabaw ng mga halaman upang patuyuin sa sikat ng araw habang hinayaan na niya na maunang magtampisaw sa batis si Roden. Sarap na sarap si Roden sa paglalangoy sa tubig pero mas masarap na tanawin ang papalapit ng papalapit sa kanya.  Sa unang pagkakataon ay nakita ni Roden nang napakalapit ang buong katawan ng kuya niya at dahil binata na talaga ito at hapit ang katawan sa pagkakargador at iba pang trabaho sa palengke sa murang edad nito kaya naman na-developed na ng husto ang mga muscles nito bagama’t hindi  siya katangkaran sa height na 5’7” . Napamulagat siya at nagtaka kung bakit  puno ng balahibo ang katawan ng kuya niya samantalang siya ay wala naman. Lalo siyang nagtaka kung bakit naipon ang maitim at kulot na mahahabang balahibo sa pagitan ng mga hita ng kuya niya , samantalang siya ay makinis at walang ganung kakapal na balahibo na nagsisiksikan sa isang lugar. Nung mga panahong iyon kasi ay talagang inosente pa ang mga bata kaya wala talaga silang muwang kumpara sa mga bata ngayon . Napansin pala ni Ven na napatulala si Roden sa pagkakatitig sa katawan niya , kaya sinabi niya dito na kapag nag disiotso ka na rin ay magiging ganundin ang itsura niya at lahat ng parte ng katawan niya pati ang ari niya ay magiging malaki kagaya sa kuya upang hindi na ito magtanong at patuloy na magtaka pa . Namangha  talaga siya sa nakita niyang angking kakisigan ng kuya Ven niya . Nang matapos silang maligo ay naging medyo makulimlim kaya naman ang mga  nilabhang damit nilang magkuya ay natagalang matuyo . Upang hindi mainip at makapagkubli na rin sila ay isinama ni Ven si Roden sa kanyang madalas na pagpahingahan at ito ay isang maliit na kuwebang bato sa di kalayuan sa batis . Ilang minuto pa lamang sa kuweba ay  napaidlip ng mababaw si Roden samantalang si Ven ay dinalaw din ng malalim na antok dahil sa matinding pagod at paliligo sa batis  . Nagising din kaagad si Roden dahil hindi naman siya sanay matulog sa kuweba na iyon  at sa kanyang paggising ay nakita niyang tulog na tulog ang kuya Ven niya dahil pagod na pagod ito sa pagsunong sa dalawang malaking sako ng tuyong kahoy kumpara sa kanya na isang may kaliitang sako lang ang binuhat  niya  dahil maliit pa siya. Napukaw muli ng pansin niya  ng makita ang hubad na katawan ng kuya niya  dahil  nakatihaya na nakabukaka pa ang kuya Ven niya sa pagtulog sa ibabaw ng batuhan sa kuweba  .Malakas ang hagok ng paghilik ng kuya niya kaya naman alam ni Roden na mahimbing at malalim ang tulog nito , itinapat pa niya ang palad sa mukha ng nakapikit na kuya niya para malaman kung mababaw lang ang tulog nito pero patuloy sa paghilik at hindi natitinag si Ven . Pinakatitigan ng husto ni Roden ang guwapong mukha at kahubdan ng kuya niyang  nakahiga at talagang nag-concentrate siya sa pagtitig sa mabulbol na bayag at malambot pa na ari ng kuya niya …hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit parang may nag-uudyok sa murang isipan niya na subukang hipuin iyon sa kabila ng  kaba at takot  niya sa kanyang kuya  . Urong-sulong siya sa balak na hipuin ang ari ng kanyang kuya hanggang sa sinunod niya ang damdamin at naglakas loob na inilapit niya ng husto ang maiksi pang kamay at dumampi na ang daliri niya maliit na butas sa dulo ng ari ng kuya niya na pulang pula na parang  ubas sa tingin niya . Maingat niyang pinisil-pisil ang mala-ubas na mabilog na dulo ng ari ng kuya niya hanggang sa maramdaman niya na tila umiinit iyon at nagiging mas mabilog na parang kamatis na at kuminis at kasabay sa pagbilog noon ay napansin niya na tumataba at humahaba ang ari ng kuya niya at nagsimula itong tumayo na mag-isa gayong binitawan naman niya kaagad . Sa takot niya na baka gising na ang kuya niya ay nagkunwari muli siya na tulog pero kitang-kita pa rin niya na patuloy na humahaba at tumatayong mag-isa ang ari ng kuya niya at nakita niya na may parang laway na bumulwak dito sa maliit na butas ng na lagusan din ng ihi ng lalaki . Lumipas ang isang minuto at nagtaka siya na bumalik sa dating nakahimlay  at lumambot na ang ari ng kuya niya habang tulog na tulog pa rin ito . Dahil sa gusto uli niyang makita na matigas at nakatayo ang ari ng kuya niya ay naglakas loob siyang muli na gapangin ng kanyang kamay  ang dulo ng ari ng kuya niya at marahan niyang pinisil-pisil hanggang sa muli na naman itong umigting at tumigas at hindi na niya binitawan ito sa kagustuhang mahawakan niya ito ng nakatayo at matigas . Higit pang humaba,tumaba at may mga mumunting ugat na lumabas sa kahabaan  ng ari ng kuya niya at ang pinakaulo naman ay mas bumilog ,kuminis at pumula rin ng husto dahil sa paghipo ng kamay ni Roden ng matagal dito . Panay pa rin ang sipat ni Roden sa kanyang kuya na baka magising ito at mahuli siya sa kanyang ginagawa na panggagapang dito   pero himbing at naghihilik pa rin si Ven at  panay lang ang buntong hininga nito habang isinasagawa ni Roden ang kahalayan sa kanya .  Lalo pang lumakas ang loob ni Roden kaya unti-unti na ring humihigpit ang pagkakahawak niya sa ari ng kuya niya kaya lalong dumadaloy  sa palad niya ang mainit na temperatura ng noo’y sukdulan sa galit , tigas at haba ng ari ni Ven . Nakatuwaan niyang itaas pa ang paghawak ng mahigpit kung saan ay nasasagi  niya ang pinakasensitibong parte ng ari ng lalaki na nagdurugtong sa katawan at ulo dahil doon nadama ni Roden ang daloy sa kanyang palad na pinakamainit . Pinagtagal at mas pinaghigpit  pa niya ang pagkakahawak na parang sinasakal ang sensitibong parte ng ari ng kuya niya kaya naman naramdaman na lamang niya na kumikislot at pumipitlag ang ari ng kuya niya na tayong-tayo na talaga at narinig rin niya na ang buntong hininga ng kuya niya ay naging mahinang ungol ,,pero hindi na siya natinag sa mahigpit na pagsakal ng kamay sa ari ng kuya niya at inisip na lang niya na bahala na kung mahuli siya at pagalitan ng kuya niya.
 Lalo siyang namangha at nasorpresa nang may bumulwak na  at umaagos na masaganang puting  katas na mula sa maliit na butas at umagos iyon lahat sa kanyang palad na nakasapo pa rin sa ari ng kuya niya . Tuwang tuwa siya sapagkat  hindi lang isa ngunit limang beses na pabugso-bugsong pagsambulat ng puting katas at nang maubos ay saka lamang niya binitawan ang ari ng kuya niya . Agad niyang tiningnan ang kuya niya na tulog na tulog pa rin pero dagli niyang napansin na tila ngumiti ito ng bahagya na binawi din agad . Tumayo na siya at lumabas ng kuweba na ipon pa rin sa palad niya ang katas na buhat sa ari ng kuya niya. Inamoy-amoy muna niya iyon at nagustuhan naman niya ang amoy at sa kung anong kadahilanan ay tila may nag utos sa diwa niya na tikman iyon kaya dinilaan niya. Dahil sa naalala niyang naubos na pala ang inuming tubig niya at nanunuyo na ang lalamunan niya kaya nagdesisyon siya na higupin ang lahat ng katas  dahil halos dalawang kutsarita rin ang katas ng kuya niya sa tantiya niya ay tunay na naging pamatid uhaw din ito sa tuyuang lalamunan niya at inisip na lang niya na malapot na sabaw ng paborito niyang buko ang nilunok niyang katas mula sa ari ng kuya niya . Napadighay pa siya matapos lunukin ang masarap na katas at napawi bigla ang panunuyo ng lalamunan niya . Nang bumalik siya sa kuweba upang tingnan ang kuya niya ay tulog pa rin ito at titig na titig pa rin siya sa matigas pa ring tite ng kanyang kuya at dahil sa nasarapan siya sa tamod ng kanyang kuya ay naisip niya na ano kaya kung gayahin niya ang nasilip niya na ginagawa ng kanyang Tiyo Eliseo sa kumpare nito ng minsang umalis ang kanyang Tiya Remi  dahil nakikituloy siya sa bahay ng kanyang tiyo sa pinsan bago siya kinuha ni Ven . Hindi alam ng kanyang tiyuhin at kumpare nito na naninilip siya kaya kitang-kita at dinig na dinig niya ang pagsuso sa tite ng kumpare  ng kanyang tiyo at tumatak sa kanyang murang isipan ang tagpong iyon.Dahil sa kanyang sobrang pananabik ay naglakas loob na siyang muling hinawakan ang tite ng kanyang kuya Ven at dahan dahan niyang ipinasok sa kanyang bibig ito at ginaya ang ginawa ng tiyo niya sa kumpare nito . Nakita niyang napapawilig ang ulo ng kanyang kuya pero mahimbing pa rin ang tulog at dahil sa sobrang nasarapan siya sa pagsuso sa tite ng kuya niya ay ipinagpatuloy na niya ito ng limang minuto rin hanggang sa unti-unti ay mas tumitigas na iyon at nabubulunan na siya at doon nanaig ang takot sa kanya na baka gising na ang kuya niya kaya naman minabuti niya na iluwa na lamang ang tite nito  dahil ang mahalaga sa kanya ay nasubukan na niyang masupsop ang tite ng kanyang kuya na umabot din sa limang minuto.  Nanatiling tulog pa rin naman si Ven pero hinayaan na lamang niya ito  kaya naupo na lamang siya sa bungad ng kuweba at hinintay na magising ang kuya niya sapagkat ayaw na niyang lumapit sa hubad na kuya niya at matukso na naman na susuhin uli ang tite nito . Naalimpungatan at nagising na rin sa wakas si Ven at nakaramdam siya ng konting panghihina  kaya naisip niya na baka sa pagbubuhat ng mga kahoy at pagsi- swimming kaya nanghihina siya . Bahagya niyang napansin kung bakit parang nagkadikit-dikit ang mga bulbol niya at naisip niya na baka dahil sa panaginip niya na inaya siya ng babaeng may gusto  sa kanya  na maligo sila sa batis at humantong iyon sa kanilang pagtatalik sa loob ng kuweba na pahingahan niya …pero hindi natuon ang atensyon nya doon dahil  mamalayan niya na wala si Roden sa tabi niya kaya  napabalikwas na siya at agad na nagsuot muna ng  brief na halos tuyo na rin dahil sobrang kinabahan siya na baka nawawala na si Roden . Nakahinga siya ng maluwag ng makitang nakaupo lang sa labas ng kuweba at nakapagbihis na rin si Roden .
 “ Bunso … pinakaba mo nang husto ang kuya ,,akala ko nawawala ka na ..magbibihis na rin ako at uuwi na tayo ,,napahimbing kasi ako ng tulog .”
“ Sige , kuya umuwi na tayo ..hinintay lang kita na magising at kaya ako andito sa labas ay binantayan ko mga kahoy natin ,,baka may ibang mangangahoy na nakawin kuya ..uso ba dito ang nakawan kuya ?”
 “Ang bait naman ni bunso ..tama ang ginawa mo na nagbantay ka ..kahit hindi pa naman uso ang magnanakaw na  mga tao dito ..mababait ang mga tao dito at kahit  madaanan nila ang ating mga panggatong ay hindi nila nanakawin iyan kasi alam nilang mayroong kagaya rin nila na nagpakahirap na nangalap sa panggatong kaya hindi nila nanakawin yan Bunso  . Kung sakali naman na may pangahas na magnanakaw  ay talagang hindi ko papalampasin  at tutuntunin ko at bubugbugin ko ang sinumang magnanakaw sa pag-aari ko ..Galit na galit kasi ako talaga sa magnanakaw sa pag-aari ko ,Bunso .” ang tila pagalit na pagkakasabi sa kanya ng kanyang kuya Ven. ‎
   Dahil sa narinig na sinabi ng kuya niya tungkol sa matinding pagkagalit sa mga magnanakaw sa kanyang pag-aari kaya  nakaramdam ng matinding takot si Roden at pakiramdam niya ay baka alam ng kuya niya ang kahalayang ginawa niya dito at naisip niya na baka  siya ang pinariringgan ng kuya niya na magnanakaw ng pag-aari niya dahil nga sa sinalsal at sinupsop pa niya ang tite ng kanyang kuya habang natutulog ito , kaya tumahimik na lang siya at ipinangako sa sarili na kailanman ay hindi na niya uulitin ang kahalayang iyon sa kuya niya.Pero kahit anong pigil niya sa sarili ay may mga pagkakataon na nakakagawa si Roden ng paraan dahil inaantay niya ang kanyang kuya sa pag-uwi sa gabi at kapag nasumpungan nitong maligo ay patagong sinisilipan niya ang kanyang guwapong kuya at minsan ay natitiyempuhan pa niya na nagsasalsal si Ven habang naliligo kaya lalo namang sumisidhi ang pagnanasa niya sa kuya Ven niya dahil sa maramimg beses na niyang nakikita ang matigas na tite nito .
   Pagkaraan ng walong  buwan ay nagkahiwalay na naman silang magkapatid  sapagkat ang kuya Ven niya ay kinupkop ng isa sa kamag-anak nila bilang trabahador sa maliit na pagawaan ng mga paso at banga sa siyudad at pinagsabay nito ang pag-aaral kaya nakatapos ito ng high school sa edad na 20 anyos . Noong  silang dalawa  ay magkasama pa ng mga sumunod na buwan sa bahay ng kanilang tiyahin at kapag may pagkakataong maligo muli  sila sa batis ay  sinisigurado na ni Ven na may baon silang ekstrang brief ng bunsong kapatid dahil may nahalata rin siya sa pagkakatitig ng kanyang kapatid sa katawan niya at natakot siya na baka maging binabae ito pagdating ng araw  kung mauulit pa na makita siya nitong hubo’t hubad . Nung dose anyos kasi siya ay ganundin siya na nagsimulang magkaroon ng sexual attraction pero sa mga babae lamang talaga lalo na mas may edad ng konti sa kanya.
   Naisip ni Ven na baka dahil sa puro babae kasi ang nag-aalaga at nakakasalamuha  ng bunsong kapatid niya na si Roden bago niya kinuha ito upang makasama , tanging ang kanilang tiyuhin na si Eliseo ang lalaking nakakasama ni Roden sa dati nitong tinutuluyan  kaya sa abot ng kanyang makakaya ay sinikap niya na tahakin ni Roden ang pagiging tunay na lalaki na kagaya niya  at sa loob ng walong buwan na magkasama sila ay hinubog niya si Roden sa pagiging tunay na lalaki .   Nang magkahiwalay na sila ng kuya niya at naiwan siya sa liblib na baryo ay kung ilang beses pa din na napapanaginipan ni Roden ang  ginawa niyang panghahalay sa kanyang kuya sa kuweba . Nang  nagbinata na siya ng husto at unti-unti nang nagiging kagaya ng sa kuya niya ang pangangatawan niya ay doon niya naintindihan ang lahat at nawala na rin ng tuluyan ang paulit ulit na panaginip niya tungkol sa panghahalay niya sa kuya niya .  Lumaki at nagbinata naman siya na babae naman lahat ang kanyang nakarelasyon at  nakatalik , maliban kay Dr. Syl na naging lover siya sa loob ng dalawang taon  sa edad niyang 23.

 Biglang naalimpungatan si Roden sa pagkakatulog at nagtaka siya kung bakit biglang  bumalik sa  panaginip niya ang alaala ng unang pagkakataon na nakita niya ang hubad na katawan ng kanyang kuya sa batis  at ang kahalayan na ginawa niya rito habang natutulog ng hubot hubad sa kuweba . Ilang dekada na rin niyang nakalimutan iyon at sa isip niya ay dala lamang ng kapusukan niya iyon dahil sa kanyang pagbibinata  nung mga panahong lumipas .Napabalikwas siya ng bangon ..at bahagyang napahampas ang kamay niya sa keypad ng laptop niya kaya naman biglang nagbukas ang laptop at bumulaga sa kanya ang hubo’t hubad na larawan ng kanyang kuya Ven at nawala rin ..kaya naisipan na niyang gumising na ng tuluyan at gamitin ang laptop. Takang-taka naman siya kung paanong bumulaga sa laptop ang photo ng kuya niya gayung may logon password siya na ginagamit bago bumukas ang screen ng laptop.Bigla rin siyang kinabahan at naisip niya na baka may masamang nangyari sa kapatid kaya minabuti niya na i-message si Jek at tanungin dito ang kalagayan ng kuya Ven niya at dahil magkasama na pumasyal sa city at kasalukuyang nasa bus pabalik ng kanilang accomodation ay sinabi ni Jek na nakatulog at may bahagyang hilik si Ven na katabi niya sa upuan sa bus kaya naman nakampante na si Roden sa ibinalita sa kanya ni Jek.
  Nang bumukas na ang laptop matapos niyang maglogon ay ang picture na hubad ng kuya niya ang tumambad . Dahil sa asiwa siya nung una niya makita at balak burahin ay nagbago ang isip niya at bagkus at tinitigan na niya ng husto at nun lamang niya napansin na parang lumaki at nagkaroon ng mga muscles sa tamang parte ng katawan niya ang kanyang kuya Ven kaya naman mas lalo siyang naengganyo na titigan ito  . Pinanay niya rin ang pag zoom sa view sa mabulbol na tite ng kuya niya at  imbes na buburahin niya sana ay nagbago na ang isip niya at bagkus ay  saved pa niya  niya ito sa folder na tagong-tago niya. Isang oras niyang pinagmasdan at titig na titig sa picture ng kuya niya at naramdaman na lamang niya na tinitigasan siya dahil sa malaswang larawan ng kuya niya at ngayon lamang naulit ng ganito niyang pakiramdam sa kuya niya simula nung dose anyos pa lang siya . Akala niya ay na-overcome na niya iyon , pero bakit dahil lang sa isang hubad na picture ng kuya niya ay tila muling nanariwa  ang pagnanasa niya sa kuya niya. Kung ano-anong scenario ang pumasok sa isip niya na kailangan niyang iwaksi ang nabuhay na damdamin niya dahil sa totoo lang ay magkaribal pa nga sila ng kuya niya kay Jek , kaya hindi talaga maari  kaya pilit niyang itinatanggi ang mga pumapasok sa isipan niya . Kahit pilit niyang iwinawaksi ay hindi naman niya makayang burahin ang hubad na picture ng kuya Ven niya  at bago siya matulog ay tinititigan niya iyon gabi-gabi. At dahil sa nanariwa ang pagnanasa niya sa kuya niya ay nawalan na siya ng gana na makipag chat kay Jek at sinabi na lamang niya na madalas siyang busy. Bagama’t nagtataka ay hinayaan na lamang ni Jek si Roden at nag-concentrate siya lalo kay Ven sapagkat malapit na silang magkahiwalay sa nalalapit na pagbabakasyon ni Ven sa Pinas. Hindi nga niya masigurado kung sa pagbabalik ni Ven ay mananatili pa rin silang magkatipan , kasi baka kapag nakapiling na nito muli ang misis at pamilya nito ay ma-realize na kasalanan ang relasyon nila   at makipag-break na sa kanya , kaya gusto ni Jek na masulit ang panahong magkasama pa sila ni Ven habang hindi pa ito nagbabakasyon.

By: Bear

Pagkatapos kong mag-ilusyon ng isang boung season ng cheerdance namin, naging normal ang buhay eskwela ko. Naging close ulit ako sa mga kaklase ko kasi nung ngche-cheerdance pa ako, miminsan lang ang makasama sila sa gimikan. Ngayon, eh kung Friday at Saturday nights sila ang malimit na kasama ko. Balik buhay projects, research at quizzes or exams. Nagkikita pa naman din kami ng mga ka-cheerdance ko pero di na ganun kadalas. Masasabi ko ngang nakaget-over na ako sa crush kong si Marvin Arellano. And then summer passed tapos enrollment na naman…

    Enrollment day, pagkatapos magpa-clearance, I went straight sa tambayan ng mga ka-cheerdance ko tas yun na naman, nakita ko si Marvin. Haaaay, meron pa ring jitters pag nakikita ko siya. By the way, naging super close kami after all what happened. To make it short, nag-confess ako sa kanya na crush ko siya, tinawanan niya ako, akala niya nagjo-joke ako pero hindi, yun nag-sorry siya kasi straight nga daw ang mokong tas inakbayan ako, kiniss sa cheeks tas naging close. Yun. So, eto ang nagmamahal na friend ang show ko.

“Bear, anjan ka na pala.”
“Ay hindi ako to bear, hologram ko lang naman to.”
“Peste, pinipilosopo na naman ako. Lika nga, may ipapakilala ako sa ‘yo.”

Tas he motioned me inside the tambayan. May mga nagtatambay na new faces sa loob. Sa isip ko eh pinagtitripan ako ng mokong na Marvin na to or hinahanapan ako ng boylet. Well, hindi naman masama ang mga hitsura, me isa nga na super na-attract ako eh.

“Well?”
“What?”
“Ano sa palagay mo?”
“Pwede na. (Nag-assume ako na tama ako sa hinala ko)”
“Hmmm so okay ka sa kanila. (Is he pimping me?)”
“Yeah, keri naman di naman masyadong pangit.”
“Panget? Tignan mo kasi built, pwede magbuhat ang mga yan di ba?”

    Peste iba ang iniisip ng gago, hanap palusot! CHEERDANCE ANG TOPIC, HINDI BOYLET! PALUSOT! Help mga Dioses ng Kabaklaan!
“Ay hindi bear, kailangan gwapo para hindi ako magsawang magpraktis tas ng me iba namang gwapo sa team.” (phew! Salamat dioses!)
“Tulad ko?”
“Isingit pa ang sarili. Hangin no? Me bagyo ata.”
“‘Bakit? Di ba ako gwapo?”
“Well, hindi ka naman panget bear.”
“Kaya nga naman nagka-crush ka sa ‘ken?”
“Haha, binabalik mo talaga yang topic na yan no?”
“Stating the truth bear.”
“Hindi naman dahil sa kagwapohan mo ako na-crush ako bear eh.”
“Weh?”
“Kasi malambing ka sa ‘ken, mabait. Dedicated ka sa craft natin. Caring ka sa lahat ng members tas love mo parents mo. Funny ka tas hinahatid mo ko nun pag-umuuwi tayo galing praktis.”
“Kasi naman po dinadaanan namin apartment mo! Eto naman talaga oh Assumera ka talaga!
“Basta yun yun. Teka nga, ba’t ba pinapaala mo sa ‘kin to ha?”
“Wala lang bear. Masarap lang pakinggan na may nagmamahal sa ‘kin maliban sa pamilya ko.”
“Gago to, dun ka sa jowa mo kung ganyan lang naman pala gusto mo uy!”
“Break na kami bear eh.”

    Sa limang buwan na pagkakilala ko kay Marvin, pag nasaktan to eh todo. Yung tipong iinom ng sobra na kahit isuka na kahit bituka eh tatagay pa talaga. Naku, naku. Wag ako ang gawing sandalan neto ngayon eh baka, mamatay ako sa kakaasa na sana ako na lang! (Move-on daw eh noh? Sarap kong batukan!) So, pilit kong iniba ang topic.
   
    “Kakapagod naman oh, libre ka naman softdrinks bear. Napagod ako kapapaenroll eh”
    “To naman oh, walang kwenta…”
    “Ba’t mo naman nasabi?”
    “Hinihingahan na nga ng problema, binabalewala pa”
    “Ba’t naman sa ‘ken pa kasi ka nagsasabi ng ganyan bear? Alam mo naming crush kita nun pa di ba?”
    “I have no one to turn to kaya bear, ikaw lang.”
    “Gago! Meron pa naman tayong ibang friends ah!”
    “Di naman ikaw sila bear.”
    “Bear naman eh, aasa na naman ako neto eh”
    “Sorry na po. Ikaw lang naman kasi ang meron ako bear eh”
    “Ano pa nga ba magagawa ko? Baka ka naman magpakamatay diyan ako pa masisi ng pamilya mo.”
    “Ay grabe to oh, di naman hanggang dun bear.”
    “Oh siya, dahil heartbroken ka bear, manglilibre ka ng tagay ngayon”
    “Kahit kelan kuripot ka talaga. Kaya walang nagtatagal na lalake sa ‘yo eh”
    “Ikaw lang bear?”
    “Oo bear, ako lang”

    At nagwala ang baklang budhi ko ng masabi yun ni Marvin. Tanong ko sa sarili eh, aasa na naman ba ako neto? Eh bahala na dadamayan ko na muna tong loko na to baka anong gawin neto pag napag-isa.

    Mula ng magsimula ang klase, hindi ko na ulit nakita ang bear Marvin ko. Wala naman sigurong masamang nangyari sa amin nung mag-inuman kami nung araw na yun kaya it left me wondering bakit di siya nagpapakita sa akin, madalang din lang kung magtext. Its almost time for the cheer auditions kaya umaasa akong makikita ko na ang bear ko kaya ng magpost ang coach namin na auditions na the following weekend, na-excite ako. Umiilusyon na naman ang drama ko. Alam kong hindi yun mangyayari pero attached na talaga ako sa taong yun. Ewan ko ba. Yun bang parang kulang ang araw ng hindi mo man lang marinig ang boses. In-love? Ewan ko lang din ba.

    Araw ng auditions. Naging practice na namin ang pagkikita ng auditions lalo na at meron kaming mga ‘manok’ na gusto naming mapasali sa team. Ngayong year lang na to ang wala akong nairekonmenda kasi medyo nabusy sa duty at sa projects, at sa kakaisip kay bear. Alas-dos ng hapon magsisimula ang auditions at sa latest na announcement, lahat ng members ay required na pumunta. Eksaktong alas-dos naman ng makarating ako ng gym at hindi ako nagkamaling dun lang kami magkikita uli ni Marvin. Hindi ko siya pinansin. I walked past him and went straight sa locker ko para ipasok ang gym bag at nagpalit ng damit para sa auditions. Tapos nakipagkwentuhan sa girls.

    “Be, madalang ka atang mapasama sa ‘min ngayon ah”
    “Nakaduty ako Trish di ba?”
    “Naman kasi Alex, sabi ko sayo sabay na tayo next sem”
    “Can’t Jen kasi alam mo naman terorista yung prof natin sa isang subject next sem di ba? Dapat focused ako dun”
    “At dito? Di ka focused?”
“Hindi naman sa ganun, kaya kong magduty ng eight hours at magpraktis kasi dalawa lang naman ang subjects ko, minor pa yung isa, keri lang kesa next sem”
    “Sabi mo eh, by the way, away kayo ni Marvz ngayon?”
    “Di ah. Pano nyo nasabi?”
    “Hindi mo pinansin kanina eh”
    “Ah eh---”
    “Teka tawagin ko lang, Maaaa---”
   
Binusalan ko ang gagang Trish dahil ayokong pansinin muna si Marvin. Naiinis ako na ewan. Nagbababae kumbaga, feelingera ako eh.

“Gagang to! Di mo nakikita na may endorsed sya ngayong?”
“Kebz ko sa kanila. Makakapasok naman ata yang mga yan eh”
“Pano mo nasabi?”
“Magaling magtumbling, tapos nakakapagbuhat pa”
“Weeeh?”
“Round-off back-tuck tas lay-out, sisiw sa kanila. Tas tanungin mo si Jen inuhat niyan ni Jon kanina eh”
“Sinong Jon?”
“Yung lakas makababae na yun”, tinuro neto ang Jon at nasamid ako sa iniinom kong tubig. SHET! Eto yung gwapo sa tambayan ah!
“Anyare te? Ba’t ka nasamid? Gwapo noh?”
“Nakita ko na kasi yan?”
“Nakita? O naging boypren mo yan?”
“Gagang to! Hindi ah. Tinuro lang sila ni Marvin saken nung tumambay kami.”

The auditions went well. Nakapasok nga yung Jon kasama ang mga friends nito. Then, our coach announced that the practice will start on Monday so we better prepare kasi we will hit harder this time. And he dismissed us…

“Bear, san ka after?”
“Apartment po bakit?”
“Tambay muna tayo oh”
“Ayaw”
“Ba’t ba iniiwasan mo ko ha?”
“Ikaw nga tong umiiwas eh”
“Hinahanap kita lagi sa school di ka naman nagpapakita”
“Tinitext din kita, madalang ka naman magreply”
“Eh sira keypad ng phone ko, sinabi ko na yan sa yo noon pa kaya ayaw ko magtext kasi mahirap magtype, eh ikaw?”
“Nakaduty ako, 5 na pasok ko at MWF lang”
“Kaya pala di tayo nagkakaabot na hayop ka”
“Di ka naman kasi nagpaparamdam”
“Ikaw din naman kasi”
“Sisihan na lamang tayo ganun?
“Gutom na ko bear, libre ka naman”
“La ako pera bear, ikaw na lang, heartbroken ka pa di ba?”
“Luh, ginagawang excuse yung pagkabroken ko oh!”
“Wag na maarte bear”
“Kuripot ka talaga”

We went sa tambayan tas umorder ng burger tas fries and softdrinks. While we were talking about something, me sumingit sa usapan.

“Bro, salamat sa tulong ah. Nakapasok kami sa squad”, si Jon ang gwapong member na ngayon ng team namin.
“La yon bro, magkababayan naman tayo so mas pas aka sa akin tapos may taga-bantay na rin at titestigo pag nagtanong si mama kung anong ginagawa ko”
“Loko to oh, ginawa akong witness. Teka si Marky ka di ba?”
“Yeah”, matabang kong reply. Sisingit-singit ba naman sa date namin ng bear ko.
“I’m Jon,” at inabot ang kamay. At ewan ko ba kung bakit kusa na lamang na kumilos kamay ko upany kamayan ang gagong to (or lumalandi ako ng di ko namamalayan). Tiningala ko siya at nakita ko ang pares na napakandang mata na nakita ko sa tanang buhay ko. Yun bang deep set tas brown na parang naiiyak na tumutusok sa kalamnan na nangtutunaw ng buto at kaluluwa.
“Ahhh bear? Ba’t ganyan ka makatingin kay Jon?”, naibalik ako sa aking ulirat ng tapikin ni Marvin ang aking balikat.
“Ah eh (Dioses help!), para kasing familiar sya bear eh”
“Siya yung tinuro ko sa ‘yo sa tambayan, remember?”, paalala ni Marvin sa akin. Of course kilala ko to kasi magkatabi lagi classroom namin, lagi siyang napag-uutusan ng professor sa aming room tas lagi niya akong nginingitian. Kaya, pilit akong ng-i-eavesdrop tuwing may kausap siya.

JON MARK AGONCILLO. BSTourism. Second year. Transferee from Fort Agua State University. Oh ha! Tapos kabe-break lang sa girlfriend!

“Oh oo nga bear, naalala ko na”
“Pasado ba bear?”, sabay kindat
“Okay na bear”, nagkibit-balikat lang ako kumbaga. Feelingera nga eh. Pakababae ang show.

Pagkatapos nun ay tinawag na kami ni coach para sa company call. Magpapakilala lahat ng team members lalo na ang mga bago. Tapos i-o-orient ang lahat sa rules at regulations ng team, mga benefits tapos responsibilities, basta ganun. Announcement din ng bagong team captain, kaya excited ang lahat. In all fairness, lahat ng mga nakapasok ngayong year na to eh may mga itsura kaya happy ako. And its Jon’s time to introduce himself.

“Hello po sa inyong lahat, ako po si Jon Mark Agoncillo, pakitawag nalang po akong Jon. BSTourism---”

Biglang lumapit si Jon sa akin at hinablot ako mula sa pagkakaupo. Wala akong nagawa kundi ang magpadala sa hatak niya at napatayo. Bigla akong napasinghap dahil napakalapit naming na isat-isa, hawak-hawak niya kamay ko, ramdam ko ang pintig ng kanyang puso at naaamoy ko ang napakabango niyang hininga. Lalo pang bumilis ang pintig ng puso ko ng dahan-dahan niyang inilapit ang kanyang mga labi sa aking---

“BEAR! ANO BA! TARA NA!”

Peste tong Marvin na to! Pinutol pa ang pagde-daydream ko! Yun na sana yun eh! Kakainis naman eh!

“Ano bang nangyayari sa ‘yo bear ha at lagi ka lang kitang nahuhuling nakatunganga? May problema ka ba?”, bakas sa tono nito ang pag-aalala. “Nakakapanibago yang behavior mo ngayon bear, may hindi ka sinasabi sa akin.”
“Ito naman oh. Marami lang akong iniisip, alam mo na projects ko, gagraduate na eh. Ikaw ba, di ka pa busy sa internship mo?”
“Hindi naman, Sir Geo actually assigned me on the morning sched so di apektado sa praktis natin, sa ‘yo ba?”
“Morning shift din ako bear. Sana kayanin ko to.”
“Tara na nga before ka magdrama.”
“San punta natin?”
“Secret”, sabay ngiting nakakaloko. Aba’y pinagtitripan ako netong gagong to! Wag siyang ganyan at baka mainlove ako uli sa kanya. Teka-teka, in-love pa nga ba ako kay Marvin? Haaaaist! Nanaksakit ng ulo isipin. Go with the flow lang muna sa ngayon and besides, di ko pa alam san ako dadalhin ng mga hinayupak na to.

Sa isang bahay sa isang subdivision kami nakarating, bandang alas-dyes na nun. Medyo may kadiliman kaya napahawak ako sa bisig ng bear ko. Matatakutin eh, bakla nga eh, feelingerang babae eh. So yun na nga at napansin ito ni Jon.

“Ba’t ka nakakapit kay Marvz?”, sita nito.
“Pake mo?” (sunget noh?)
“Hmmm takot ka siguro sa dilim no?”
“Pake mo?”
“Yan lang ba ang alam mong sabihin?”
“Pake mo?”
“Ke lalaking tao takot sa dilim”
“Bakla po ako”, pagmamariin ko sa sekswalidad ko.
“Ahhh yun naman pala eh”
“Pare, wag mong asarin at baka maupakan ka pa”, singit ni Marvin.
“Weeeh? Ito? Nananapak? Araaaaay!”, sinuntok ko sa tiyan ang gago. Naiinis kasi ako eh (o kenekeleg?)
“Yan, hininaan ko na para di ka mangisay”
“Ginu-good time ka lang naman Marky eh”
“Hmmmp!”

Normal na sa team naming ang tumambay at tumagay after ng practice, pampalipas oras kumbaga tapos usap-usapan naman ang mga kung anu-anong mga bagay, related man o hindi sa cheerdance. Parang getting to know more sa mga bagong members na rin para madali makapag-adjust sa kanilang mga attitudes and vice versa. At hindi kaibahan ang tagpong ito sa mga yon. Nagkataon na apartment ni Jon ang pinuntahan namin, mag-isa siyang nakatira dun kasi his mom is now working abroad after his father died. Yung younger sister naman niya eh andun sa probinsya kasama ang old maid niyang aunt.

“So pare, kelan ang uwi mo ng Leyte?”, tanong ni Marvin kay Jon
“End of sem pa ako uuwi pre, wala din naman kasi akong babalikan dun maliban sa kapatid ko”
“Kelan ba uuwi yung mama mo?”
“Two years from now pa pare eh”
“Hindi mob a siya namimiss?”
“Hindi naman masyado, parang nasanay na nga ako na wala si mama, pero namimiss ko pa rin naman siya”, may bahid na lungkot na sabi nito. Nakow, mama’s boy pala tong gagong to, sheeeet weakness ko pa naman ang mga ganyang lalaki, mapagmahal sa ina.
“Pareho pala kayo ng bear ko, walang tatay tas abroad ang nanay nito eh” (nananahimik ako dito, isinali pa ko sa usapan)
“Parang hindi naman pre, madrama ako, yang bear mo masungit eh”
“Aba’y binabadtrip mo kasi ako”, simangot ko kay Jon
“Hahaha, yaan mo lalambingin na kita simula ngayon, BABY”
“Baby mong mukha mo”
“Yan ka na naman, nagsusungit ka na naman. Me regla ka ba baby?”
“Wala po!”
“Kayo ah! Wala pa nga kayong bahay eh nag-aaway na kayo” “Meant to be” “Sweeeet”

Umalingawngaw ang tukso sa sala nila ni Jon ng kami ang pinagtripan ng mga lokong cheerleaders, si Marvin naman ay tumatango pang tumawa ang sarap hampasin ng baso. Di ko alam na namumula na pala ang pisngi ko sa hiya kaya tumodo ang tukso.

“Uyyy tama nay an, baka magalit ng tuluyan ang bear ko”, saw akas pinagtanggol ako ng hinayupak na Marvin.

At lumalim ang gabi na paiba-iba ang topic ng usapan. Mula sa karanasan sa buhay, sa buhay estudyante kung paano naging magulo ang lahat sa buhay namin at sa kung paanong paaran kami nakabangon dahil sa pagsasayaw. Di namin namalayan na lagpak na ang ibang kasama namin at kami nalang tatlo ni Marvin at baby este Jon ang natira. Iba na ang lalim ng usapan dahil sa pamilya at pagibig na. Ikinuwento ni Marvin kung paano akong nabaliw daw sa kanya non at kung sa paanong napamahal ako sa kanya. Na-touch naman ako kasi naalala niya ang panahong ako lang pala ang dumamay sa kanya nung maghiwalay ang papa at mama nito. Sinabi pa nitong ako ang itinuturing niyang pamilya ngayon dahil hindi sila in good terms sa kanyang pamilya dahil sa nagawang kamalian noon. Hindi nakaligtas sa mga mata ko ang pagdungaw ng masasaganang luha sa mga mata ni Marvin ng detalyado niyang ikwento ang paghihiwalay ng parents niya at paghihiwalay din nila ng girlfriend niya for two years. Nasasaktan pa rin talaga siya sa nangyari kaya pinigilan ko na ito at minabuting painumin na lang ulit. Ngunit sumingit si Jon at…

“Kaya nga pare. Mahirap talaga pag ikaw na kalalaking tao eh umiiyak. Minsan noong kamamatay pa lamang ni papa ay bigla-bigla na lamang umaagos ang luha ko. Ewan ko ba, pati gf ko noon ay tinatawanan ako dahil para daw akong bakla na iiyak-iyak. Hindi ko raw mapanindigan ang pagkalalaki ko. Tatay ko kaya ang namatay nun. Kaya hiniwalayan ko.”
“Hiniwalayan mo?”, sabat kong tanong
“Oo Mark, wala kasing respeto sa mga magulang ko. Tiniis ko siya dahil nga sa mahal ko. Hinayaan kong disrespetuhin niya ang aking mga magulang pero sa mga oras na yun di ko na nakayanan. Wala talaga siyang respeto eh. Ewan ko na lang kung nakatuluyan ko yun”
“Mabuti na ngang hiniwalayan mo yun, kundi di ka matatransfer sa school natin, eh di kita nakilala nun” (lasing o lumalande? Lumalandeng lasheng)
“Masakit din naman sa akin ang hiwalayan siya dahil naging kaagapay ko siya nung ako eh may mga problema sa school ko noon. Pero di ko na siya kayang i-handle.”
“Alam mo, malaki talaga ang hanga ko sa mga lalaking malaki ang tanaw ng utang na loob sa mga magulang, lalo na sa mga nanay nila. Bihira kasi akong makakilala ng ganun, sweet sa mama.”
“Bakit di kaba sweet sa mama mo? Ay teka, knockdown na tong si pareng Marvin. Tulong naman oh, ipwesto natin to sa kwarto.”

Pinagtulungan naming buhatin si Marvin at ipinuwesto sa lapag na nilatagan ng comforter kasama ang iba pa naming kasama sa tagay. At bumalik sa sala para ubusin ang natitirang tagay.

“Nga pala, balik sa tanong ko, about sa sweetness mo sa mama mo.”
“Ayyy naku, sweet sobra! Siya kaya tagabili ng pants ko at mga damit ko. Kung ano sout niyang pants, sout ko rin”
“Hiraman kayo?”
“Hindi naman lagi”
“Make-up din?”
“Hahaha gago, nakita mo ba akong nag-make-up ha?”
“Hindi pa, malay ko ba kung patago ka kung mag-make-up”
“Gago, nagme-make-up ako naman ako pero di yung pambabae talaga.”
“Bakit naman? Ayaw mo bang magmukhang babae? Magsout babae?”
“Ayaw. I have nothing against naman sa mga baklang nagsusuout babae pero di ko lang talaga kaya.”
“Mabuti naman”
“At bakeeeet?”
“Kasi di bagay sa ‘yo”
“At anong bagay sa ken aber?”
“Yung ganyan lang na sout, simple, presko at parang ansarap yakapin”

Kinilig man ako sa mga sinabing yun ni Jon ay binalewala ko. Ayaw kong mahaluan ang kung ano ang relasyon naming sa ngayon. O baka umasa na naman ako sa wala. Mafo-fall na naman ako at masasaktan. Iniba ko ang topic at hindi nagtagal ay naubos na namin ang natirang inumin. Time to sleep na kumbaga. I went to the bathroom muna to freshen up. Mabuti na lang at lagi ko dala ang magic bag ko na me sando, shorts at brief tas toiletries. Pagkalabas ko ng bathroom, naabutan ko si Jon sa sala na nakaupo at nagsusuklay ng buhok, fresh na fresh ang loko sheet! Nakasando ng white at nakaboxers ng checkered na baaaah! Sanlibong dasal ang inialay ko sa mga dioses na di ako gapangan ng libog!

“Tara baby, tulog na tayo”
“Babyhin mo mukha mo”
“Ayan ka na naman sa pagkasuplada mo, tara na nga tulog na”

Peste angsharap sha tenga pakinggan ng hinayupak. Haaaayst sana gabi-gabi ganto. Pagpasok namin sa kwarto yun ngat bulagta na ang mga tao, si Marvin sa tatabihan ko sana eh yung nakabulagta na parang kokak so wala akong pupwestuhan. Parang natunugan ni Jon ang plano ko at…

“Hindi naman ako mangangat baby, dito ka na sa kama kasama ko. Promise di ako mangangagat.”
“Wag na wag mong gagawin yan at tutuluyan ko talaga ang suntok ko sa yo kanina.”
“Hindi po. Takot ako dun”

Humiga na ako at pilit na ipinikit ang mga mata, hindi ko ipinahalatang kinakahan ako na katabi ko siya kasi alam kong good or bad things may happen between us lalo nat tulog ang mga kasama namin dito sa kwarto. Ilang minuto pa ang lumipas ng bigla ay niyakap niya ako, nabigla at napasinghap ako kasi hindi kenekeleg akeeh. Bwisit. Lalong bumilis ang tibok ng puso ko sa mga oras na yon. Parang me tambol ang dibdib sa lakas ng kaba. Pinagpapawisan ako ng malamig na naiinitan na ewan ko, hindi ko maintindihan. Humigpit ang yakap ni Jon sa akin ng…

“Huy baby”, bulong nito, “Humarap na naman sa akin oh. Ang layo-layo mo na nga eh nakatalikod ka pa”

Hehehehe imagination ko nga naman, ilusyunada talaga ako. Kasi naman totoong kinakabahan ako, di ako makatulog. Kubit ng kubit ang gago kaya napilitan akong humarap sa kanya. At anong pinagsasabi netong malayo ako eh halos di kami magkasya sa double bed na to. Sakto nga sa dalawang tao nga eh ayaw ko naman ng gantong sitwasyon. Pagkaharap ko sa kanya ay malademonyo itong ngumisi. Peste ansarap sampalin ng halik!

“At ano ngayon?”
“Usap na muna tayo baby oh”
“Akala ko ba matutulog na tayo?”
“Di ako makatulog eh”
“Ayaw ko, matutulog na ako”
“Weeeeh? Makakatulog ka kaya?”
“Oo naman!”
“Sure ka? Bakit kanina ka pa parang di mapakali?”

NAKU LAGOT! DIOSES HEEEEEELP!

“Namamahay lang, first time kong makitulog sa inyo eh”
“Masanay ka na baby kasi dito ka maninirahan poriber”
“Naku Jon ah, wag kang magloko ng ganyan baka seryosohin ko, masama akong biruin”
“Hindi ako nagbibiro”
“Oh siya, sasakyan ko trip mo ‘baby’. Pwede matulog na tayo?”
“Di nga ako makatulog eh”
“Ipikit mo mata mo at manahimik ka. Ganyan lang matulog baby.”
“Ansarap pakinggan ng tawag mo sa akin ah. Sana ganyan lagi.”
“O siya sige na. Matulog na tayo ha.”
“Pahawak ng kamay please”
“Hawak, tas matutulog na ha”
“Yes baby”

Bago ko pinahawak ko kay Jon ang kanang kamay ko, ipinikit ko ang kanyang mga mata tas hinawakan kamay ng loko. Ngumiti pa ito parang batang matutulog na. At sa ewang kadahilanan, parang gumaan ang pakiramdam ko. Unti-unti akong nakatulog.

“The competition is fast approaching and we are all hoping that you will do well. I would like to remind everybody, specially the new ones, the great sacrifices that we invested in this team just to reach where it is now”, maglelecture pa ata ang University president ngayon ah, “Yes we believe on how strong you are and how good is your choreographer but we want you enjoy your journey. Remember that we are so proud of you because of what you achieved. Keep our school proud. Keep the fire burning and fight till your heart is content! Go Sirens!”Kahit pagod na pagod na sila, parang nabuhayan ng loob ang team nang marinig ang mga salitang yun ng UnivPres. Pinalakpakan siya ng team at agad ng nagpaalam. Simula nun, may crowd na sila lagi na mga students sa gym. Laging may nagche-cheer sa kanila na nakakapagana naman sa pagsasayaw nila. In return, cheni-cheer din nila ang kahit anong team na nagpapraktis sa gym bago sila. Napakagaan sa kalooban na nagkakaisa ang buong unibersidad para sa isang adhikain. Iyon ang isa sa mga rason kung bakit nila nakuha ang kampeonato nila ng nakaraang taon.

“Naku naman kasi pinabayaan mo bear mo kagabi Marvz!”
“Ang cute tignan ng dalawa oh!”
“Himbing lang eh”
“Kulong sa bisig pardz eh”

Dahan-dahang kong iminulat ang mga mata ko dahil sa mga naririnig kong ingay. Ano bang meron bakit ke aga-aga ang ingay ng mga hinayupak na to? Kakainis!

“Bear? Alas dyes na po ng umaga”, sambit ni Marvin sa akin
“Ha? Bakit di mo ako---”, napatigil ako kasi nakadantay ang kamay ko sa dibdib ni Jon! At yung kamay niya ang ginawa kong unan! Sheeet ko! Sheeeeet! Landeeeee kooo! Noooooh! Tapos ang loko pangiti-ngiti pa!
“Haaaaay salamat at nagising ka na baby ko. Himbing ng tulog mo!”

Bumalikwas ako ng bangon at inihanda ang mga gamit ko. Dada ako ng dada kay Marvin kasi di ako nakapasok ng maaga, mageextend ako neto mamya.

“Bakit di nyo ako ginising? Ang duty ko! Bear naman eh”
“Kasi po bear, ang himbing ng tulog mo tapos---”
“Alam mo naming ayaw ko mag-extend ng duty eh. Alam mo ang—”
“Bear! Makinig ka nga muna”
“Late na ako bear! Ano pa ba sasabihin mo?”
“Sunday ngayon!”

Napanganga ako ng isigaw ni Marvin na Linggo nga pala. Walang duty sa firm. Walang internship. Free day. Rest day. Napabuntong-hininga na lang ako at napasalampak sa gilid ng kama ni Jon. Tiningnan ko ang mukha ni Marvin na alam kong napagsabihan ko at nahiya ako sa sarili ko.

“Bear… sorry…”, hingi agad ako ng paumanhin kasi alam kong ayaw ni Marvin na ginaganun siya. Ako kasi eh naaligaga.
“Kasi ikaw, naiwan lang kitang kasama si Jon, nakalimutan mo na kung ano ang kasunod na araw ng Sabado”, may halong panunukso sa tugon nito.
“Wag mo ko simulan bear, pag ako hmmm at teka,” bumaling ako kay Jon na nagkukunwang natutulog, “At ikaw? Akala ko ba hanggang dun lang yun?”
“Ang alin baby ko?”
“Hawak kamay lang?”
“Ikaw kaya yumakap sa akin”
“Ah eh ako pa talaga? San ebidensya mo? Kapal ng mukha neto!”
“Di po ako natulog baby ko, gusto mo makita picture mo na natutulog? Himbing na himbing ka pang nakaunan sa braso ko.”
“Suntok gusto mo? Burahin mo yan!”
“Ayaw ko baby,” sabay ngiting alademonyo
“Bago kayo magbangayan ng tuluyan na parang mag-asawa, kumain na muna tayo”, singit ni Marvin, “Punta na tayo sa kusina bago tayo maubusan ng pagkain ng mga gamahang andun. Tara na tayo na”

Umuwi akong lumulutang sa ere. Hehehehe. Sinusungitan ko nga si Jon pero deyp enysayd may hart, kenekeleg ako eh. Sheeeeet! Pinaglihi talaga ako ni mama sa kalan! Major Kalandian! Nakooooow! I don’t want this to end. Kasi kumbaga living the dream sa akin to. I-assumed na si Jon na nga ata ang magmamahal sa akin ng walang halong kapalit kundi pagmamahal din. Napuno ang imahinasyon ko ng walang katapusang masasayang alaala na bubuuin namin kung sakali. The dates, the silent walks by the beach, yung magdamagang pag-uusap hanggang sa makatulog kami na magyakap ang isa’t isa tas babangon the following day enclosed in each other’s arms. Ganeeern! Pinapahaba ko mashadow yung hairlalu ko kumbaga.

Mencircle

{facebook#https://facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircle} {youtube#https://www.youtube.com/mencircle} {instagram#https://www.instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget